Koos: Hé, welkom Raphael.
Raphael: Dankjewel Koos, jij ook welkom.
Koos: En welkom Albert.
Albert: Dankjewel.
Koos: En vandaag een gast bij ons. En welkom luisteraars.
Raphael: Ja.
Koos: Niet vergeten hè.
Raphael: Nee.
Koos: Luisteraars, fijn dat jullie ook wil luisteren. Een nieuwe aflevering van onze
Koos: podcast, geloof je dat ook? Ja. Ja.
Raphael: Ja, dat geloof ik. Oké, mooi. Ja, heel goed. Ja, kijk. Dat is mooi.
Koos: En leuk is, eindelijk hebben we ook eens een keer een gast die geen lid is van
Koos: de kerk waar wij elke zondag naartoe gaan. Albert, jij bent lid van een andere kerk.
Koos: En we hebben elkaar nu net pas ontmoet, voor het eerst.
Koos: En dankzij een van onze grote fans, of grootste fans. Ja, we noemen weleens de grootste fan.
Koos: Die had onze podcast bij jou onder de aandacht gebracht. En die had bij jou
Koos: een soort van, hoe zeg je dat?
Koos: Aangeprezen van, hé, is er niks om een keer mee te doen? En had jij gewoon ja gezegd.
Albert: Ja, waarom niet?
Koos: Nou, tof.
Raphael: Welkom. Ja, dat vinden we hartstikke leuk, inderdaad.
Raphael: En we hebben dus inderdaad eigenlijk ook al een beetje met elkaar kennis gemaakt.
Raphael: En zelf een beetje over ons achtergrond aan elkaar verteld waar we vandaan komen.
Raphael: Zodat we niet voor onszelf helemaal blanco in staan.
Raphael: Maar we hebben toch wel eigenlijk besloten om dan toch het onderwerp van vandaag
Raphael: toch wel een beetje open te laten. Om dan gewoon een beetje te spreken over
Raphael: ons eigen leven, denk ik. En over het evangelie daarin.
Koos: Ja, wat je vertelde. Wat vond je van Deuntje waarmee je begon?
Albert: Ja, wel leuk.
Koos: Ja, want jij hebt ook in een band gespeeld of met een instrument ook.
Albert: Nee, muziek heb ik gewoon geluid gedaan in de kerk.
Koos: Ah, nou, precies. Ook iets met geluid gedaan. Dus ik ben van,
Koos: nou, we kijken wat jij van het geluidje vindt. Ja, tof man. Leuk.
Koos: Ja, en ik was best wel onder de indruk eigenlijk van wat je net vertelde over
Koos: hoe jij een beetje bij het geloof bent gekomen, hoe dat is gegaan in jouw leven.
Koos: Zou je er nog kort iets kunnen schetsen van hoe dat bij jou is gegaan?
Albert: Nou ja, ergens in 1999 ben ik tot geloof gekomen door eigenlijk familieomstandigheden.
Albert: en ja, ik heb een hele weg daar naartoe gehaald om te weten wie Jezus Christus is,
Albert: en ik heb heel veel ook mogen ervaren daarin en in 1999 heb ik dus ook mijn
Albert: leven overgegeven aan hem en een paar maanden later heb ik me laten dopen en
Albert: dat is dan bij een baptistengemeente geweest,
Albert: de Unie gemeente en ja, dat was heel mooi om dat sowieso mee te maken en,
Albert: Heel fijn dat ik bij het huisgezin van onze lieve Heer hoor.
Koos: Mooi, ja, fijn. Fijn, in 1999, dat is al 26 jaar zo'n beetje geleden.
Albert: Ja.
Koos: Hoe oud was jij toen? Was jij toen al, was jij nog heel jong misschien?
Albert: 21.
Koos: Nou, 21, dat is best wel, want ik ben vanaf mijn geboorte eigenlijk door mijn
Koos: moeder een beetje meegegaan, meegenomen naar de kerk.
Koos: Voor jou was het echt wel een heel bewust iets dan, met 21 dan?
Albert: Ja, ik ben wel met mijn oma vaak meegeweest. En we hadden bij ons in het dorp
Albert: zelf ook nog een hervormde gemeente zitten, waar we dan heel af en toe eens heen gingen.
Albert: Het is niet echt dat het bewust iets was van, oh joepie, ik ga naar de kerk
Albert: heen op zondag. Hé, amen, halleluja. Nee, totaal niet.
Albert: En ondanks dat ik vrijwillig meeging, voelde ik me wel gedwongen om te gaan
Albert: met oma mee. En ja, ik was best wel rebels toen.
Albert: Nou ja, later komt het besef dan, het kwartje valt pas later, zeggen ze dan.
Albert: En ja, bij de ene is het binnen een week. En bij mij heeft het een paar jaar geduurd.
Koos: Ja. Nou ja, mooi.
Raphael: Ja, want het is ook wel heel mooi dat je dan voor Jezus Christus hebt gekozen.
Raphael: Want er is best wel veel, als je kijkt naar geloven in de wereld.
Raphael: Het christendom is een van de geloven. Dat is toch wel mooi dat je daarvoor gekozen hebt.
Raphael: Omdat je dus 21 bent geweest en je hebt dan wel in enige zin wat meegekregen
Raphael: in je opvoeding van het christendom.
Raphael: Maar toch alsnog wel dan de keuze maken om voor Christus te kiezen.
Raphael: En denk je ook dat de heilige geest daar echt een rol in heeft gespeeld?
Albert: Zezeker, ik weet ook wel zeker dat de heilige geest toen mij ook wel heeft laten
Albert: zien dat ik de dingen verkeerd deed, die ik deed, hoe ik leefde,
Albert: dat het ook gewoon verkeerd was.
Albert: Dat wil niet zeggen dat ik nou super heilig leef of zo. Natuurlijk niet. Je blijft mens.
Albert: De wereld waar je in leeft. Je vrienden, je familie, je werk.
Albert: Speelt er allemaal bij mee. Dan zou je in principe moeten gaan zeggen.
Albert: Ik koop een stuk land ergens.
Albert: En dan ga ik met de hele kerk daar zo zitten. Dan ben je geen kerk meer.
Albert: Dan ben je geen gemeente meer. Maar dan ben je meer de sector.
Albert: Maar dan gooi je alles helemaal dicht.
Raphael: Ja. Ja. Of je wordt man denk.
Albert: Ja. Ja, dat.
Raphael: Ja.
Koos: En toen jij je dan overgaf aan Jezus Christus, hoe heb je dat ervaren? Hoe was dat van jou?
Albert: Voor mij was het heel bevrijdend.
Koos: Ja?
Albert: Dat bij wijze van dat toen ik alles beleden had, dat eigenlijk gezegd had,
Albert: het is goed. Het is je vergeven.
Koos: Mooi. En wat voor gevoel bracht dat bij jou op? dat gevoel dat vergeven te zijn.
Albert: Vreugde. Heel veel vreugde.
Koos: Ja, heel veel vreugde. Precies. Ik ervaar dat ook in mijn leven.
Koos: Die vreugde die ik graag ook wil delen met andere mensen.
Koos: Het is zo vreugdevol om inderdaad Jezus Christus in je leven te hebben.
Koos: Dus ja, dat wil ik graag met iedereen delen. En hoop dat die mensen ook die
Koos: vreugde kunnen ervaren.
Albert: Wat?
Raphael: Ja, want wat betekent Jezus Christus dan voor jou? Want hij heeft jou zo vervreugde gebracht.
Raphael: Nou, waarom dan? Want jij zegt, de Heilige Geest heeft me dan laten zien de dingen die ik fout deed.
Raphael: En Jezus Christus heeft jou zonder op zich genomen. Je hebt hem vrijgekocht.
Raphael: Je hebt hem vrijgekocht.
Raphael: En wat betekent Jezus Christus nog meer voor jou dan?
Albert: Hij is mijn redder, mijn geneesheer. Hij is mijn bevrijder. En hij is mijn beste vriend.
Albert: Sommige hem, ja, ik heb een paar jaar geleden denk ik ook al wel weg geweest hoor.
Albert: Door alles wat bij mij in mijn privéleven geweest is. Nou, mijn vader is een
Albert: paar jaar geleden overleden.
Albert: En, nou, dat is best wel, voor mij is dat heel zwaar geweest.
Albert: Mijn vader en ik waren vier handen op één buik.
Albert: Dus we hadden maar een half woord nodig naar elkaar. En dan, ja.
Albert: En ook qua, nou, zogezegd theologie.
Albert: ...konden we heel goed discussiëren met elkaar... ...en we gingen heel ver,
Albert: heel diep het woord ook in...
Albert: ...en zelfs wat bijna ruzie aan toe... ...maar uiteindelijk kwam het toch altijd
Albert: weer goed. Dan was het er klaar dan.
Albert: De lucht was heel snel weer geklaard.
Raphael: Ja, dat is mooi.
Albert: Ja, dat is echt mooi.
Raphael: En omdat je zegt dan dat Jezus Christus heeft jou geholpen door die tijden heen,
Raphael: dat je vader is overleden.
Raphael: Koos en ik, wij geloven heel erg dat er een leven voor dit leven is geweest,
Raphael: maar dat er ook een leven is na het leven.
Raphael: Wat geloof jij daarin?
Raphael: In het leven hierna?
Albert: Ik geloof dat het leven wat we nu hebben parallel doorloopt.
Albert: Dus alleen jouw lichaam, jouw tent, dat gaat weg. Dat gaat de grond erin.
Albert: En daarna gaan we naar de soort van wachtkamer heen. Paradijs genoemd wordt.
Albert: En dan als Jezus weer komt, dan om de gemeente op te halen. De opname.
Albert: Dat hij ons meeneemt naar de hemel toe.
Raphael: Dat is mooi.
Koos: Dat klinkt eigenlijk wel. Dat komt eigenlijk wel redelijk overheen.
Koos: We noemen het allemaal net ietsje anders, maar we geloven ook dat Christus weer terugkomt.
Koos: We geloven eigenlijk ook wel dat het leven hierna een soort van wacht kamer
Koos: is, inderdaad. Dus dat is wel mooi, wel leuk.
Koos: En inderdaad, als Christus weer komt, ja, dat wij hem hier op aarde mogen ontmoeten.
Koos: Met hem hier zijn gemeente mogen vormen.
Koos: Mooi zo gezegd, dat hij onze koning zal zijn.
Koos: Zij zal regeren. ik geloof ook dat dat dan hier op aarde zeg maar duizend jaar,
Koos: Christus zal regeren een soort duizend jaar van vrede zal zijn, duizend jaar Satan,
Koos: gebonden zal zijn of, nou die zal in ieder geval niet zijn, dat wordt echt ook
Koos: een prachtige mooie tijd de aarde is prachtig mooi,
Koos: als er dan geen slechte als het niet meer slecht is, maar alleen maar goed dan
Koos: is het prachtige hier een soort van paradijs waar we dan in samen met Christus zullen leven.
Raphael: Ja, want ik denk namelijk die kennis die je hebt opgedaan in jouw tijd,
Raphael: in de tijd voordat je vader overleden was, dat het ook echt een enorme troost
Raphael: is geweest in die periode.
Raphael: En dat het dus, omdat je dus, want ik ken ook heel veel mensen die dat niet
Raphael: hebben, waarvan naast overlijden, die ik heel graag mijn kennis zou willen geven.
Raphael: en van dit is wat ik geloof, dit is wat ik voel.
Raphael: En dat het is maar een kleine stap in het leven van het grotere plan eigenlijk.
Albert: Ja, klopt.
Raphael: Dus treun niet langer en wees eigenlijk blij. En we zien elkaar straks weer.
Albert: Maar dan blijft het wel moeilijk, want degene die naast je was, die is er niet meer.
Koos: Zeker, dat is ook zo.
Albert: Maar in dat verdriet moet je zien dat je die blijdschap hebt omdat je weet waar die één is,
Albert: Ik vind het veel moeilijker als ik bijvoorbeeld een collega heb die alleen maar
Albert: op de vloeken te schelden, te razen en te tieren en vervolgens een haderval
Albert: krijgt en niet meer opstaat.
Albert: Ja. Maar dan weet ik ook waar hij heen is.
Raphael: Ja.
Albert: Dat is veel moeilijker.
Koos: Ja. Ja.
Raphael: Ja, een hele andere band mee gehad.
Albert: Nee, maar als jij dus weet dat die ander niet, dat je die straks niet meer weer ziet.
Albert: Omdat diegene gewoon dus eigenlijk God vervloekt heeft door zijn gedrag en weet
Albert: ik wat nog meer en overlijdt.
Albert: Nou, dan gaat hij naar de hel. Het woord is daar duidelijk over.
Koos: Ja. Ja, de hel is eigenlijk dat je...
Koos: niet bij God bent eigenlijk. Dat je afgescheiden bent van God.
Koos: Dat is eigenlijk een soort van hel. Want ja.
Koos: Maar ook dat je je bewust bent... dat je afgescheiden bent van God... door...
Koos: door je keuzes.
Albert: Nou, daar heeft Jezus het ook over. Met de reiklingen en de...
Albert: wat is het? Arme lasers, geloof ik. Die zit dan bij Abraham of Schoot.
Albert: En dan vraagt dus die rijkeling aan. De rijke jongen die bij Abraham zit.
Albert: Wil je alsjeblieft naar de Heer heen gaan. Om te zorgen dat de poort open gaat.
Albert: Dat ik naar binnen heen kan.
Albert: Maar dat gebeurt dus niet.
Koos: Jawel.
Koos: Wat jij vertelt is eigenlijk. Ik noem dat dan een relatie.
Koos: Ik vind het heel mooi hoe je dat beschrijft. Want het komt bij mij over dat jij het ook zo ervaart.
Koos: Dat je een relatie hebt met Jezus Christus.
Koos: En wat betekent het voor jou om invulling te geven aan die relatie?
Koos: Als je een relatie met iemand hebt, dan bel je hem een keer of zo.
Koos: Je hebt contact met elkaar, want dat vormt die relatie. Hoe ziet dat er voor jou uit?
Albert: Door bidden en door Bijbel lezen. Ik ben er heel eerlijk in.
Albert: Op het moment is het even wat minder.
Albert: maar door bidden en bijbellezen zo vaak mogelijk naar de dienst zijn te gaan,
Albert: nou ja laatst ben ik dan ook een dag naar opwekking heen geweest,
Albert: daar ontbied je de Heer ook je hebt daar onderling heb je ook dat je op kunt
Albert: bouwen je wordt gescherpt gesneden,
Albert: dus dat je gewoon door kunt gaan met je leven hier op aarde en die stap van
Albert: die wetloop kunt doen Ja.
Koos: En ook je leven.
Koos: Ja, hoe zeg je dat? Jezus Christus betrekt in je leven.
Koos: Voor mij, dus ook, zocht dus sta ik op en ben ik dankbaar voor een nieuwe dag
Koos: die mij door Jezus Christus wordt gegeven.
Albert: Ja.
Koos: En ik wil ook heel graag die dag met hem samengaan door de rollen die ik heb
Koos: goed in te vullen, goed te vervullen.
Koos: en wil ook heel graag die Heilige Geest daarbij hebben.
Albert: Die mij.
Koos: Daarbij kan helpen en inspireren.
Raphael: Ja dus jij begint jouw dag met een gebed.
Koos: Ja absoluut dus Albert wat zei je nou net dat is een beetje op een laag pitje hoe komt dat.
Albert: Dat is gewoon door de spanningen die er nu ook zijn op het moment daar kan ik
Albert: gewoon eerlijk in zijn de Raad van Kinderbescherming heb ik achter mij aan,
Albert: eind vorig jaar heeft mijn vriendin, vrouw heeft gezegd van,
Albert: ik zie het allemaal niet meer zitten.
Albert: Dat is even een heftige periode, zeg maar, wat je dan nu hebt.
Albert: Maar goed, ook daardoor zie ik wel toch godsleiding weer en ook dat als ik op
Albert: het punt sta om te vallen, zeg maar,
Albert: dat toch weer een broeder van me komt en zegt van, hé, kom, je moet niet dat,
Albert: je moet dat. Ja, dat is wel heel mooi.
Raphael: Ja, dat is eigenlijk net een beetje zoals dat gedichtje of dat rijmpje over op het strand wandelen.
Raphael: Met die voetstappen en terugkijkend.
Raphael: En wat de coasters eigenlijk zegt, niet om jou aan te vallen of zo,
Raphael: maar juist in die moeilijke tijden, dat heeft iedereen denk ik hoor.
Raphael: Dat juist in die moeilijke tijden hebben we ze ook zo hard nodig.
Raphael: Dat we juist in de schriften moeten lezen. Of juist dat gebed moeten hebben.
Raphael: Omdat we juist die inspiratie moeten ontvangen van de Heilige Geest.
Raphael: Hoe we met bepaalde dingen om moeten gaan.
Albert: Ja, klopt.
Raphael: En aan de andere kant vind ik ook wel zo dat we ons leven zo moeten inrichten.
Raphael: Dat we eigenlijk altijd een antwoord kunnen krijgen van hemelse vader.
Raphael: Dat we eigenlijk altijd een gebed hebben. En dat we niet om elke wissel wasje hoeven te bidden.
Raphael: En te vragen. Maar dat we eigenlijk gewoon altijd op één lijn staan.
Raphael: Zeg maar met hemelse vader.
Raphael: Maar daar ook over gesproken. Want wij geloven namelijk dat God de vader en
Raphael: zijn zoon Jezus Christus. En hij legt drie verschillende personen zijn.
Raphael: hoe wat geloof jij.
Albert: Geloof jij dat ook ik geloof dat het een drieën ene God is het is samenhangend
Albert: één net als het menselijk lichaam wij bestaan ook uit lichaam ziel en geest
Albert: en ik denk dat je God ook zo kunt zien,
Albert: Dus je hebt een lichaam, Jezus, de ziel, dat is de vader, zeg maar,
Albert: en de geest, de heilige geest, samen vormt dat God.
Raphael: Oké.
Koos: Ik zie dat dan, zeg maar, je hebt bijvoorbeeld een voorzitter,
Koos: een secretaris en een penningmeester, noem maar even iets geks.
Koos: Want met z'n drieën vormen ze het bestuur.
Koos: Dus ze zijn wel met z'n drieën, maar ze zijn één. Ze hebben één doel en één, ze werken naar één.
Albert: Want dat kan overslaan.
Koos: Sowieso, ja.
Raphael: Ja, want wij geloven echt dat de hemels vader een eigen persoon is.
Raphael: En dat zijn de eerstgeborenen, dus echt zijn de oudste zoon,
Raphael: zeg maar, dat dat Jezus Christus is.
Raphael: En dat de Heilige Geest ook een kind is van onze hemels vader.
Raphael: En dan, ja, geen idee hoeveelste kind dat is geweest, maar...
Raphael: En dat ook, nou misschien zelfs nog even om nog dieper te gaan zeg maar,
Raphael: dat de Heilige Geest ook dezelfde fases als ons moet doorgaan in het plan van Hemelsvader.
Koos: Ja, ooit waarschijnlijk als laatste, want ja, hij zal tot die tijd eerst nog
Koos: de functie van Heilige Geest moeten vervullen.
Raphael: Ja, misschien wel een duizend jaar gerekening, dat hij ook ergens een keer geboren
Raphael: moet worden om een lichaam te krijgen.
Albert: Dat kan.
Raphael: Ja, dat weten we niet, want het staat verder nergens.
Raphael: Zeven, maar als we in het plan, hoe wij dat geloven, kan het eigenlijk niet anders.
Albert: Als ik kijk in ieder geval in genesis, is het in ieder geval dat God zegt van,
Albert: laat ons mensen maken. Schepselen.
Albert: In ieder geval in ons.
Raphael: Ja, die op ons lijken.
Albert: Ja, naar ons evenbeeld. Het is wel een meervoud dat hij het zegt.
Koos: Ja, dat klopt. Dat klopt.
Raphael: Ja, maar daarbij geloven wij dus, wat ook nergens trouwens bij ons in de evangelie
Raphael: wordt verteld, dat wij geloven eigenlijk ook wel een beetje dat er een hemelse moeder is.
Raphael: Dus dat we dus hemelse ouders hebben.
Koos: Ja, waarom zou er alleen maar een hemelse vader zijn? Waarom niet een hemelse moeder? Denk ik dan.
Albert: Ja, maar waarom was Maria dan nodig? Als je een hemelse moeder hebt.
Koos: Als draagmoeder, of hoe zeg je dat?
Raphael: Surrogate. Surrogate, ja.
Koos: Om hier op aarde Christus geboren te laten worden.
Koos: Ja, hemelse moeder. Zeg het maar.
Raphael: Ja, daar kunnen we ook helemaal niks over zeggen hoor.
Albert: Maar ik denk dat het ook helemaal niet relevant is.
Koos: Nee hoor, dat maakt niet uit.
Raphael: Nee, precies.
Koos: Ik wil wel even terugkomen.
Albert: Ik denk dat het belangrijkste is dat je een relatie hebt met Jezus.
Albert: Dat je God elke dag kunt zoeken, mag zoeken.
Albert: En wat dan weer heel verdrietig is, dat zoveel mensen het niet kunnen.
Koos: Ja.
Albert: En niet mogen.
Koos: Maar jij zegt niet kunnen, niet mogen. Dat vind ik wel interessant.
Koos: Hoe bedoel je dat, Albert?
Albert: Nou, er zijn bepaalde landen. Als je dus daar zo zegt van, ik ben christen.
Koos: Zo.
Albert: Of welke denominatie je eraan geeft.
Koos: Ja. Ja.
Albert: Omdat het daar toevallig een moslimland is.
Koos: Of dat het daar hindusgaans is. Ja. Als je daar zegt dat je christen bent,
Koos: dan hoor je daar bijvoorbeeld.
Albert: Dan hoor je opgeruid.
Koos: Ja. Ja, precies. Ja, dat is ook heel triest. Nee, wat ik dacht,
Koos: wat je bedoelde, is van kijk, als je hier, kijk hier om je heen,
Koos: hoeveel mensen zijn nou echt met geloof bezig?
Koos: Of hoeveel mensen vinden kerk of het evangelie van Jezus Christus belangrijk?
Koos: Maar ja, dat zijn niet heel veel mensen, ten opzichte van iedereen die hier wonen.
Koos: Ik dacht dat je het zo ook bedoelde. Het is van, nee, jammer eigenlijk dat zo
Koos: weinig mensen daar een gevoel bij hebben.
Koos: Ook dat. Ja.
Raphael: Ja, misschien ook omdat Wijlo woont eigenlijk best wel in een heel erg christelijk land.
Raphael: En waar de christendom toch wel een beetje overheerst tot nu.
Raphael: Want dat kan misschien wel kantelen ergens een keertje.
Raphael: Maar ja, dat het toch dan, want KVZ komt uit Brabant, waar toch ook heel veel christenen zijn.
Raphael: Misschien wel meer dan in het noorden.
Koos: Ja, nee, katholieken dan. In het zuiden heb je echt heel veel katholieken.
Koos: Maar ja, dat is meer een cultuur bijna. Je bent katholiek.
Koos: Je bent geboren, je wordt geboren katholiek en iedereen is katholiek.
Koos: Omdat je in het zuiden hoort, dan ben je katholiek.
Raphael: Dat hoort er gewoon een beetje bij.
Koos: Ja, dat hoort er een beetje bij.
Raphael: Ja, maar die kant wil ik inderdaad ook een beetje op.
Raphael: We hebben dus die stroming hebben van mensen natuurlijk die opgroeien in de
Raphael: kerk, maar dan eigenlijk er niet zo heel veel mee doen.
Raphael: Het is wel zeggen dat ze bij een bepaalde kerkgenootschap horen,
Raphael: maar eigenlijk niet praktiseren.
Raphael: En je hebt mensen die ook helemaal niet worden opgevoed in een bepaalde christendom.
Raphael: Die is eigenlijk misschien wel atheïst dan eigenlijk worden opgevoed.
Raphael: Maar er zijn zoveel mensen die toch nog eigenlijk Christus niet hebben geaccepteerd of gevonden.
Raphael: Spreek jij veel met mensen in jouw omgeving over de evangelie?
Albert: Het is niet dat ik als evangelie, evangelie, evangeliejaard rondga.
Albert: Ik ben totaal niet zoals een Tom de Wal of zo met een megakerk of wat dan ook. helemaal niet.
Albert: Als het gesprek daar komt, dan geef ik mijn getuigenis en evangeliseer ik natuurlijk wel.
Albert: Maar het is niet dat ik zeg van, ik moet daarop aansturen of...
Raphael: Nee.
Albert: Nee.
Raphael: Ik heb wel eens een keer iemand horen zeggen.
Raphael: En die zegt van hoe we dat zouden kunnen zien is dat je zit aan de ontbijttafel.
Raphael: En jij hebt een hele lekkere glas suderans.
Raphael: En die persoon tegenover jou die heeft dat niet. En jij drinkt van die suderans.
Raphael: En je biedt het niet aan aan de persoon tegenover jou. Terwijl jij er echt enorm van geniet.
Raphael: En dan uiteindelijk durft die persoon tegenover jou er wat van te zeggen.
Raphael: van, hé, ik lijk mij ook wel lekker zo'n lekker glas suderans.
Raphael: En dat jij dan zegt van, oh ja, ik
Raphael: heb er eigenlijk helemaal niet bij stilgestaan om jou dat aan te bieden.
Raphael: En toen dacht ik, dat was dan zo'n soort motivatiespeech van,
Raphael: weet je, van niet dat we mee te koop moeten lopen, maar dat we wel onze ogen
Raphael: open moeten houden voor de mensen die naar ons kijken en denken van, wat heeft die?
Raphael: Wat is er anders? Dat wil ik eigenlijk ook. Dat we die mensen erop moeten aanwijzen.
Raphael: En niet onze oogkleppen moeten houden. En het evangelie van onszelf moeten houden.
Raphael: Maar dan moet je zeggen van.
Raphael: Of nou niet direct zo van. Ik heb het evangelie. Dat is wat anders is aan mij.
Raphael: Maar dat we wel altijd alert blijven. Van de mensen om ons heen.
Raphael: Want jij zei in het begin van.
Raphael: Jij gelooft dat mensen naar de hel gaan. Als ze niet naar de hemel gaan.
Raphael: Dat we dus eigenlijk zoveel mogelijk mensen daarvan willen behoeden om die keuzes
Raphael: te maken die daar naartoe leiden. Klopt.
Koos: Ja.
Raphael: En nu geloven wij ook weer dat er nog zelfs extra stappen zijn na dit leven.
Raphael: Dus wij hebben het er zo over gehad, wij geloven dus ook dat er een wachtruimte
Raphael: is, of een paradijs, zoals Christus het ook noemt eigenlijk,
Raphael: Met de persoon die bij je naast hem aan het kruis hangt.
Raphael: Dat die Christus zegt van, exacte woorden weet ik even niet.
Albert: Ik wil afgewaardig zeggen u, he, dus ga je met mij in het paradijs zijn.
Koos: Ja, precies.
Raphael: Dat precies inderdaad. Dus wij geloven ook echt dat er een paradijs is waar iedereen naartoe gaat.
Koos: Nou ja, iedereen. Degene die Christus hebben geloofd of aanvaard.
Koos: aanvaard, of bedoel jij, ja iedereen komt in de volgende fase,
Koos: maar voor de ene is dat, voelt dat er waar we het over hadden,
Koos: voelt dat als een hel, omdat hij zich bewust wordt van o jee,
Koos: maar dan voor de ander voelt dat als een paradijs, omdat hij de goede keuze heeft gemaakt.
Raphael: Of klopt inderdaad, ja,
Raphael: want wij geloven namelijk zelfs ook zo dat toen Christus is overleden,
Raphael: dat hij naar het leven hiernaast gaan en dat die,
Raphael: Daar zeg maar in de hel.
Koos: Kunnen we het zo noemen.
Albert: Dodenrijk.
Koos: De dodenrijke, hoe het wel een gevangenis genoemd.
Raphael: Dat hij daar een soort instituut heeft opgezet.
Raphael: Of in ieder geval daar het mogelijk heeft gemaakt dat mensen daar ook het evangelie
Raphael: kunnen te horen krijgen en kunnen leren.
Raphael: En dat hij ook dus van iedereen die daar van tevoren heeft gezeten,
Raphael: vanaf Adam tot dat moment zeg maar.
Raphael: En alle mensen die in een zonnevloed zijn omgekomen,
Raphael: die krijgen op dat moment een kans om het evangelie te horen en eventueel te
Raphael: aanvaarden en het plan van Christus te leren kennen en daarnaast is hij dan opgestaan.
Raphael: maar we geloven dus ook dat als dat daarna, dus dat je daar dus nog een kans
Raphael: krijgt om van de evangelie te horen,
Raphael: want stel je voor je komt, je wordt ergens geboren in een plek waar er geen mogelijkheid is om,
Raphael: het evangelie te horen of je wordt ook geboren in het land wat.
Koos: Albert net over had.
Raphael: Bijvoorbeeld.
Koos: Jij noemde de landen waar je niet eens christelijk mag zijn stel je wordt daar
Koos: geboren, dan zou het niet eerlijk zijn dat je dan automatisch in de hel terecht komt.
Koos: Ja, kom je misschien wel in die wachtkamer, dan is er wel een mogelijkheid.
Koos: Dus God is zo rechtvaardig en zo liefdevol dat hij iedereen een gelijke kans biedt om Christus te,
Koos: uiteindelijk, dan wel in dit leven, dan wanneer dan ook, om Christus te kunnen
Koos: accepteren in zijn leven. Zodat iedereen de gelijke kans krijgt.
Koos: Iewel, dat geloof ik. Geloof je dat ook?
Albert: Ik heb daar wel mijn kanttekeningen bij.
Koos: Ah, vertel. Ja, dat vind ik interessant. Kijk, nou wordt het interessant. Luister uit.
Albert: Nou, omdat, ik weet zo niet waar het staat, maar het staat sowieso in de Bijbel
Albert: dat ieder gewoon God zou kunnen herkennen of kunnen weten dat God er is door
Albert: alleen al de schepping die er is.
Koos: Ja.
Albert: En als jij dus dan, ook al ben je ergens anders geboren, ook al ben je dus dan,
Albert: noem moslim of boeddhist of whatever,
Albert: zelfs dan krijg je te maken met dat er ook gesproken wordt over in Jezus en over God.
Raphael: Klopt, alleen dan misschien in andere woorden.
Albert: Kijk, bij de moslims is het zo dat Jezus, die is dan dood gegaan aan het kruis en dat was het.
Koos: Ja, een der profeten toch? Wordt hij niet als een profeet gezien?
Albert: Eén van de grootste profeten trouwens.
Koos: Ja.
Albert: En de moslims begonnen respect te hebben voor de christineel omdat Jezus een groot profeet is.
Albert: Dus nou goed, als dan diegene niet verder kijkt als dat zijn neus lang is,
Albert: dat is wel een keuze die hij zelf maakt.
Koos: Ja.
Raphael: Maar voor sommige mensen wordt dat heel moeilijk gemaakt.
Albert: Ja, dat is zo. Maar voor de christenen is dat net zo.
Koos: Ja. Maar kreeg hij maar toch een...
Albert: Kreeg maar naar Paulus.
Albert: Petrus, die heeft het ook niet makkelijk gehad.
Koos: Nee.
Albert: Allebei niet.
Raphael: Nee.
Koos: En Paulus die...
Albert: Johannes de Doper, ook niet.
Koos: Nee.
Koos: En Paulus heeft Christus gezien, die heeft een lichte, een openbaar,
Koos: die heeft Christus ontmoet op de weg naar Damascus en die heeft daardoor wel zijn leven.
Koos: Dus die heeft er wel voor gekozen inderdaad om zijn leven ook aan Christus te
Koos: geven. en heeft zich helemaal bekeerd en is daar helemaal voor gegaan.
Koos: Maar toch, volgens mij is het in Corinthe dat er staat dat Christus zijn pleide
Koos: boodschap, zijn evangelie, heeft gepredikt aan de gevangenen in het dodenrijk.
Koos: En zo interpreteer ik dat dan, om iedereen de kans te geven,
Koos: ook degenen die daar in het dodenrijk terecht zijn gekomen en op een of andere
Koos: manier nog niet helemaal zich bewust zijn geweest van de keuze voor of tegen
Koos: Christus daar alsnog toch de kans toe.
Koos: En voor mij sluit dat wel aan bij God als een rechtvaardig God,
Koos: als een liefhebbende God, liefhebbende Vader, die iedereen de kans geeft om
Koos: zijn leven aan Christus te geven.
Koos: Dus ik vind het wel een mooie gedachte. Het is maar hoe ik het wil geloven.
Albert: Nee, maar ik snap hem wel hoor. Dat is zeer zeker wel. Ik denk ook dat het wel
Albert: zo is met, als jij dus dan neemt het Nederland dan, als jij gewoon bewust zegt
Albert: van ik moet er niks van weten.
Albert: Voor hem moet er niks van het geloof te weten. Dan denk ik ook dat het gewoon
Albert: op een gegeven moment ook een streep is. En als je overlijdt, dan is het het ook klaar.
Albert: Want dan heb je veel als het weet is, heb je Jezus weggeschoven.
Koos: Ja, ik geloof wel dat met de intentie, met de verlangens en alles die jij hier
Koos: in dit leven hebt gecultiveerd, zeg maar, je gaat dood, dat verdwijnt niet ineens.
Koos: Het is niet ineens dat je dan ineens heel anders bent na de dood.
Koos: Dan ga je nog steeds met die verlangens en met die insteek ga je verder.
Raphael: Laat alleen je lichaam achter.
Koos: Je laat je lichaam achter, maar je mindset neem je mee.
Koos: Dus als je de mindset altijd had van nou, Christus is niks voor mij,
Koos: dan ga je ook zo de dood in.
Koos: Dan zit je daar dus in dat gevangen, in het dodenrijk.
Koos: Maar goed, neem niet weg. Je weet soms de omstandigheden niet van mensen ook in hun leven en alles.
Koos: Dat ik nog steeds denk dat God iedereen in vallen wel een gelijke kans geeft.
Koos: en dat hij dan dus ook tegen ons zegt van weet je, oordeel er maar niet over
Koos: laat dat oordelen maar over aan God ehm.
Raphael: Ja, maar ik doe me ook heel erg denken aan die vergelijkenis die Christus dan
Raphael: geeft over die werkers in de wijngaard.
Raphael: Dus dat maakt het uit welke fase van ons leven we tot Christus komen, of het dan eigenlijk.
Raphael: Ik zie dus dan nog verder, dus dan in het leven hierna, dat we dan ook nog tot
Raphael: Christus kunnen komen en dan ook nog steeds geaccepteerd worden.
Raphael: En zelfs daarbij nog dat wij geloven dat om in het koninkrijk van God te kunnen
Raphael: keren, dat daarvoor een sleutel nodig is, wat we dan eigenlijk de doop benoemen.
Raphael: Wat vind jij daarvan, van de doop, dat dat eigenlijk een sleutelmoment is?
Koos: Een sleutel of een verbond, dus je sluit een verbond, een pakt, een afspraak.
Koos: Je geeft daarmee eigenlijk je leven.
Albert: Ik vind niet dat de doop zaligmakend is.
Raphael: Nee, nee.
Albert: Want stel je voor, hypothetisch, er komt nou iemand hier binnen lopen.
Albert: Die vindt het heel geweldig waar wij het over hebben.
Albert: Die luistert het aan en op een gegeven moment, ja, Jezus is de weg te waarden in het leven.
Albert: Hartstikke mooi, amen halleluja, ik geef mijn leven over. Dus hij staat hier
Albert: op zijn knieën neer en geeft zijn leven aan Jezus.
Albert: Hij loopt naar buiten en er vallen bomen op hem. Mos, dood.
Albert: Hij is niet gedoopt. Had hij daar geen sleutel gekregen?
Raphael: Klopt.
Koos: Maar wat hij wel heeft. Dus dan komen we weer bij de theorie die ik net uitlegde.
Koos: Hij gaat met die insteek het dodenrijk in.
Koos: Dus zijn verlangen is. Hij heeft zijn leven aan Christus gegeven.
Koos: Dan voorziet Christus daarin dat er toch voor hem gedoopt wordt.
Koos: Dat hij toch een doop gaat hebben. Gaat krijgen.
Koos: Want dat deden ze ook. In het Nieuw Testament staat van. hé,
Koos: waarom laten we ons anders dopen voor degenen die gestorven zijn?
Raphael: Ja, dat is één tekst.
Koos: Ja, in Corinthe staat er van waarom laten we ons dopen voor de doden?
Koos: En dat is voor deze reden. Dus iemand die dat heeft in die situatie...
Albert: Maar het is een bekende tekst.
Koos: Dan zoeken we voor je op, Albert.
Albert: Ja, dat is goed.
Koos: Dat is wel leuk.
Raphael: Ja, dat is sowieso hoor. Want dat is dan één tekst waar we dan eigenlijk heel
Raphael: veel van onze evangelie bij ons in de kerk aan hangen.
Raphael: Waar we dus daar naartoe dan refereren. Maar wat voor ons heel erg belangrijk
Raphael: is, is dat wij geloven in nog levende profeten.
Raphael: Die dus openbaring ontvangen van Jezus Christus om de mensen op deze aarde sturing te geven.
Raphael: En we geloven ook dat er een periode is geweest dat er geen profeten zijn geweest.
Raphael: De donkere tijden, wat ook dan voorspeld is, wat ook in de schriften staat,
Raphael: in de Bijbel, dat die tijd zou komen.
Raphael: En wij geloven dus dat dat tot een einde is gekomen, dat er dus een profeet is die...
Raphael: Openbaringen geeft van dingen die misschien niet opgeschreven zijn of niet opgenomen
Raphael: zijn in de Bijbel, die we dus eigenlijk een beetje missen in dat soort dingen.
Raphael: En dan heb je dus een hele klein tekst in de Bijbel die dus praat over doop voor doden.
Raphael: Wat dan bijna niks zeggend is, als je er niet zoveel, als je dus niet die sturing
Raphael: kan krijgen van Christus, van wat wordt er eigenlijk bedoeld?
Raphael: Kan je ons wat meer informatie geven over wat wordt er bedoeld met doop voor de doden?
Raphael: en dan komt dus dan een openbaring, dus dan kan daar dus weer in de gemeenschap
Raphael: verteld worden van dit is wat er mee bedoeld wordt.
Albert: Datzelfde geloof ik op zich ook wel dat is dus een gave van de heilige geest.
Raphael: Ja, klopt een.
Albert: Gave van profetie.
Raphael: Iedereen die openbaring ontvangt van de heilige geest is eigenlijk een profeet.
Koos: En zo zijn er meerdere gaven, verschillende gaven, door de geest waar we mee
Koos: gezegend kunnen worden dus ja.
Albert: Ik ben daar wel van mening dat het niet is dat als jij bijvoorbeeld de gaven
Albert: van genezing hebt dat je die hebt, nee ik ben ervan overtuigd dat je alle acht
Albert: gaven of alle zeven gaven hebt,
Albert: die krijg jij wanneer je de heilige geest hebt alle gaven in jou wanneer de
Albert: heilige geest bepaalt wanneer jij dus gaat de gaven van evangelisatie gaat gebruiken
Albert: of de gaven van genezing of de gaven van in tongen praten of de gaven van provincie ja.
Raphael: Dat is mooi dat je zegt inderdaad dus eigenlijk heeft iedereen toegang tot die
Raphael: gaven maar niet iedereen heeft er hoeft dat direct gebruik van te maken ik.
Koos: Vind het ook wel mooi dat de heilige geest eigenlijk in jou,
Koos: wat jij zegt daar een leidende rol in heeft kan ik er wel in vinden,
Koos: En die gaven van God, dat dat via de heilige geest loopt, dat vind ik niet zo'n gekke gedachte.
Raphael: Nee, zeker niet. Omdat, wat ik ook geloof is dat als we naar hemelsvader bidden,
Raphael: wij zeggen dan altijd aan het einde van een gebed in de naam van Jezus Christus samen.
Raphael: Dus wij geloven ook dat wij richting ons hemelsvader bidden via Jezus Christus.
Raphael: En dan dat we een antwoord krijgen van hemels vader, maar dan via de heilige geest.
Raphael: Dus eigenlijk nooit echt rechtstreeks die connectie hebben met ons hemels vader.
Raphael: Dat het wel mag. Bouwen we dan door Christus en door de heilige geest.
Koos: Tuurlijk, dat mag altijd.
Albert: Je mag rechtstreeks naar de vader toe.
Raphael: Zeker, en dat is ook wat hij uiteindelijk wil voor ons.
Albert: Dat is namelijk ook waarom het voorslangs zal scheuren toen Christus overleed aan het kruis.
Albert: In de tempel scheurde het hele voorhangsel. Dat was het overgang van het heilige
Albert: naar het heilige de heilige.
Albert: En het heilige de heilige mocht maar één opa-priester komen,
Albert: één keer in het jaar, om het offer te brengen. Nou, dat is weg.
Albert: Dus nou mocht iedereen. Het is vrij toegankelijk. Oké, ja.
Albert: En waarom wij het meestal zeggen van in Jezus naam, komt denk ik ook door de
Albert: evangelieën waar dus in staat wie iets vraagt, en vraagt in mijn naam hem zal gegeven worden.
Raphael: Ja, klopt ja.
Albert: Dus daarom zeggen we in Jezus naam. Maar toch bidden wij in principe naar hemelse vader.
Koos: En dat geloof ik ook. We bidden tot ons hemelse vader.
Albert: We willen zorgen dat we morgen brood hebben en we willen zorgen dat we jam is
Albert: en een boter. In Jezus naam, amen.
Albert: En dan is het geloof dat hij daar ook in voorziet.
Koos: Ja, maar over die voor, dan gaan we misschien veel te ver uitweiden.
Koos: maar in feite is Christus, ja, mijn voorrang als het ware, door Christus,
Koos: door die voorrang heen, en door Christus heen, kom ik bij de vader.
Koos: Nou ja, dat was even een zijstapje. Dat was het.
Raphael: Oh, ik denk dat. Daar komt nog heel wat...
Albert: Ja, ik denk ook, ik denk, hey.
Koos: Nee, dat was gewoon, dat was het allemaal.
Albert: Gave voor provincie komt hij ineens naar boven, maar...
Koos: Nee, dat was maar heel kort. De heilige geest maar heel kort bij mij.
Raphael: Ja.
Koos: Nou, ik wil toch nog even terugkomen, Albert, op jouw periode waar je doorheen
Koos: gaat. Een beetje moeilijke periode. Dat ik toch denk van, hé...
Koos: Zou Christus jouw juk licht kunnen maken?
Koos: Christus zegt, nou neem mijn juk op je. Hij zegt ook van, maak je geen zorgen
Koos: voor de dag van morgen. Maar neem mijn juk op je.
Koos: En dan samen zitten wij in dat juk.
Koos: En samen is het draaglijk, zeg maar.
Koos: Dus Christus wil heel graag met jou samen.
Albert: Dat probeer ik ook hoor.
Koos: Ja, dit is ik ook weer te proberen.
Albert: Soms is het even hetzelfde als dat je met Chris' auto rijdt. Dat is heel leuk.
Albert: Ja, hartstikke mooi. Ja, mooi honderd.
Albert: En dan soms rijdt dan toch niemand. Uppelijke, kijk eens hoe hard hij gaat.
Albert: Dus dan ga je eigenlijk ook gewoon een beetje spelen met de dingetjes, zeg maar.
Koos: Ja, klopt. Maar dan kunnen we ons
Koos: altijd bekeren. We kunnen altijd weer terugkeren naar die honderd, toch?
Albert: Ja, maar dat is hetzelfde als ook met de turbulentie waar ik nou in zit.
Albert: Ja, soms is het gewoon dat het leven, je grijpt op dat moment en weet je het zelf even niet meer.
Albert: En dat is voordat je broeders en zusters hebt die je dan gewoon weer terugtrekken
Albert: met van, hé, luister eens, daar moet je niet zijn, daar moet je zijn.
Koos: Vandaar, ik probeer jouw broeder ook te zijn, je moet gewoon bij Christus zijn.
Raphael: Die vergelijking van het honden rijden, ik doe me namelijk altijd bedenken op
Raphael: de manier, Ik vind dat wij geboden hebben gekregen.
Raphael: En dat is om namelijk voor de zwakken zijn die.
Raphael: We rijden 100 in Nederland. Voor de zwakken, we hebben ook 130 gereden.
Raphael: En we mogen s'avonds ook 130 rijden. Dus het kan allemaal wel.
Raphael: Maar we hebben bepaalde regels in ons land. En in de kerk, in het EVG,
Raphael: die hebben we poate geboden.
Raphael: Om ons eigenlijk een beetje in het gereel te houden.
Raphael: Maar als er s'nachts is, dan zouden we over sommige stukken van de Nederlandse
Raphael: snelweg... Kunnen we wel 300 rijden? Misschien nog wel harder.
Raphael: En zelfs nog verantwoord ook. Maar. Omdat. Omdat. Iedereen ook maar gelijk te
Raphael: houden. Zeg maar. En iedereen. Nou.
Raphael: Zelf te behandelen. Zeg maar. Krijgen we dat. Maar. Is het dan fout? Ik vind. Ja.
Raphael: Dat is net zoals bij wegwerkzaamheden soms. We reden laatst op de weg en er
Raphael: stond 80, ik weet niet of we reden op de snelweg denk ik.
Raphael: Er mocht alleen maar 80, maar alleen maar tussen 6 uur ochtends en 6 uur avonds.
Raphael: En dan denk ik, dat moet nou bij elke bouwenwerkzaamheden moeten zijn op de weg.
Raphael: Waar ze gewoon niet aan het werk zijn, is geen gevaar voor de weggebruikers.
Raphael: Kunnen gewoon de normale snelheid rijden.
Albert: Dat houdt vanaf wel wat voor wegwerkzaamheden er zijn.
Raphael: Ja, nou de meeste vind ik dat je daar gewoon met normale snelheid lang kan als
Raphael: er ook geen mensen aan het werk zijn.
Raphael: Maar goed, is het dan zo verkeerd als we de regels eigenlijk niet honnereren,
Raphael: maar dus eigenlijk overtreden?
Raphael: Is dat verkeerd? of is dat, ja uiteindelijk wel.
Albert: Want als er een flitskastje staat.
Raphael: Krijg je wel die print thuis ja, ja als we gestapt worden ja.
Albert: Ken.
Koos: Ik denk ook.
Albert: Dus als een lieve heer bij ons in ons leven aankomt op een gegeven moment,
Albert: en gewoon bij jou kon kijken, zo van hey kom ik even een kop koffie bij jou doen,
Albert: waar ben je mee bezig zeg je dan van, ah ja nou, ik ben bezig om ik noem maar
Albert: wat hoor IP TV elke keer te gaan kijken.
Albert: Dat is een ieder geval voor televisie. We doen het allemaal in principe,
Albert: maar het mag niet. Want het is illegal.
Raphael: Volgens de wet.
Albert: Ja, volgens de wet.
Koos: En toch denk ik dat Hemelsvaard het wel prettig vindt dat ze ons aan de wet
Koos: houden op een of andere manier.
Albert: Eer uw overheid.
Koos: Ja, eer uw overheid, maar dan zijn we veilig.
Koos: Of veilig. Ik weet niet of je dan echt veilig altijd bent, maar Maar ik heb
Koos: het idee dat God je dan nog net even iets meer...
Koos: Ja, kan beschermen of dat, weet niet, ik denk dat als je...
Raphael: Nou, ik bedoel het bepaald, zo word je ook een beetje geslepen dan.
Raphael: Als jij aan de wetten houdt en aan de geboden, doordat je dus op dat moment
Raphael: dat het niet veilig is en je hebt het niet zelf in de hand en je gaat dan te
Raphael: hard rijden, dan kan je dus gevaar zijn voor jezelf of voor andere weggebruikers.
Raphael: Dus door je dus eigenlijk altijd aan die geboden te houden en wetten die dan
Raphael: gegeven worden, creëer je eigenlijk inderdaad een onbewuste veiligheid voor jezelf en voor anderen.
Koos: Ja, en Christus zegt van, hé, je kan mij jouw liefde voor mij,
Koos: voor Christus laten tonen, of de liefde voor hemels te laten tonen door zijn
Koos: geboden te onderhouden.
Koos: Dat vind ik wel mooi. Dus ja, lukt niet altijd, maar daar doe ik wel mijn best
Koos: voor, om die geboden die Christus ons gegeven heeft te onderhouden.
Koos: Nou, het grootste gebod is God liefhebben.
Koos: Met, nou, heel...
Albert: Overal, met heel je hart.
Koos: Heel je ziel, nou je verstand. Ja, dat.
Raphael: Maar dat bedoel ik dus.
Albert: En je naast als jezelf.
Raphael: Maar dan krijg je dus allemaal andere geboden die er allemaal op gebaseerd zijn,
Raphael: maar alleen maar hulpmiddelen zijn.
Raphael: Dus dan vraag ik me af, is het dan zo erg dat we een gebod overtreden of niet?
Koos: Ja.
Raphael: Kan hij daar ons makkelijker voor vergeven? Of vergeven van,
Raphael: ja, het is niet erg, want het is een, ja.
Albert: Ik denk dat je, als je op zo'n manier gaat kijken, dan ga je op een gegeven
Albert: moment eigenlijk alle geboden en regeltjes, ga je al heel, hoe zeg je dat,
Albert: laat je verbleken als je op zo'n manier gaat denken, vind ik.
Albert: Ik denk dat je wel gewoon heel realistisch erin moet zijn. Wij hebben wetten
Albert: hier in Nederland dan, die zijn door de overheid opgesteld.
Albert: En vervolgens zegt onze heer in zijn woord, eert uw overheid.
Albert: Dus dat betekent, die wetten moet ik mij houden. Dus als er staat een bordje
Albert: met 70, moet ik gewoon 70 rijden.
Koos: En doe ik het niet.
Albert: Heb ik gewoon kans dat ik gepakt word, krijg ik een prent thuis.
Albert: Dus dan weet ik dat ik fout was.
Raphael: Ja, maar die prent hoeft er niet te komen natuurlijk.
Albert: Als ik maar netjes daar aan hou, dan komt die prent niet.
Raphael: Ja, sowieso niet, nee.
Raphael: Ja, maar dan denk ik aan de andere kant ook, er zijn twee geboden.
Raphael: Ja, ik denk dat die geboden die we dan gekregen hebben, dat we dat ook eigenlijk
Raphael: wel willen onderhouden.
Raphael: Want als we God lief hebben en als we ons naast lief hebben,
Raphael: dan aan de andere kant hebben we die geboden gekregen omdat we zwak zijn.
Raphael: De tien geboden die zijn gekomen ook omdat die mensen die hadden dat nodig.
Raphael: We hebben gewoon geboden nodig.
Raphael: We hebben gewoon als mensen hebben we gewoon richtlijnen nodig.
Raphael: Net zoals we onze kinderen opvoeden in een bepaalde richting en hulpmiddelen
Raphael: geven daarin, hebben we als mensen gewoon hulplijnen nodig.
Koos: Er is alleen een gevaar, en daar liep Christus tegenaan, als die geboden belangrijker worden dan God.
Koos: En die fariseeën, die gebruikten die geboden voor hun status,
Koos: voor hun macht, voor hun aanzien en zo.
Koos: En die verzonnen, weet ik veel, nog 600 regeltjes er extra bij.
Koos: Kijk, en dat ging Christus veel te ver. Hij zei van, dat gaat niet goed zo.
Koos: Dus die geboden zijn er om te kunnen laten zien dat je God lief hebt.
Koos: en door gewoon te onderhouden kan God je dan ook weer zegenen met van alles en nog wat.
Koos: God heeft allerlei wetten. Als je aan die wetten houdt, dan krijg je daar de zegeningen van.
Koos: Maar ja, snap je wat ik bedoel? Als je te veel gaat blindstaren van net als
Koos: die farisee, dat is de...
Koos: Dus je moet aan de goede kant blijven, zeg maar, van de geboden.
Albert: Maar ik denk. En je denkt je een evenwicht moet zoeken. Tussen de woord en het geest.
Albert: Als je de wet en de heilige geest. Als je daar het evenwicht in vindt.
Raphael: Ja, want we hadden laatst ook een aflevering over dat er zelfs door Christus
Raphael: eigenlijk bepaalde dingen werden opgedragen aan het volk.
Raphael: Nou, in het Oude Testament bijvoorbeeld, dat ze gewoon een hele stad moeten
Raphael: omleggen om die in beslag te nemen.
Raphael: En ik denk van, ja, dat is dan eigenlijk het, tegen het woord in,
Raphael: maar dat is wel op dat moment noodzakelijk. En omdat de geest dat dan eigenlijk zegt.
Koos: Ja.
Koos: Nou, interessant toch?
Albert: Ja, zeker.
Koos: Zo zijn we toch wel best wel wat onderwerpen langsgegaan. En ik vond het wel mooi.
Koos: Ik heb ervan genoten, Albert. Nieuw jij het hebt ervaren.
Albert: Ja, mooi.
Koos: Ja, toch?
Albert: Ja, zeker.
Raphael: Wat zou jij aan onze luisteraars willen meegeven die Christus nog niet gevonden hebben?
Albert: Ga nou maar op zoek. En zorg dat je vriendjes muttelen en zoek je redding.
Koos: Ja.
Albert: Voordat je te laat bent.
Raphael: En dan bijbel lezen. Bidden.
Albert: Ja. Zoek een gemeente waar je je thuis voelt. Zodat je onderwijs kunt ontvangen.
Albert: En of het bij jullie in de gemeente is, of bij mij in de gemeente, of noem het maar.
Koos: Ga maar naar Albert, bij ons is het dan redelijk vol.
Albert: Bij ons ook hoor.
Koos: Oh, oké.
Raphael: Ik vind het bij ons wel tegenvallen hoor.
Koos: Ja?
Raphael: Ja, er kunnen nog wel dubbel zoveel mensen bij ons in.
Koos: Iedereen welkom. Ofwel bij Albert, ofwel bij ons. Maakt niet uit.
Koos: Jullie zijn allemaal welkom.
Raphael: Ja.
Albert: En dan is de ene zondag bij jullie en de andere zondag bij ons.
Koos: Kan ook nog.
Albert: Leuk.
Koos: Leuk. Ja, tof. Nou, dan zou ik zeggen, zullen wij luisteraars bedanken.
Koos: Bedankt luisteraars voor het luisteren.
Koos: Jij, Albert, bedankt dat je bij ons was.
Albert: Kleine moeite.
Koos: Ja, echt tof. En tot de volgende keer.
Raphael: Ja, tot de volgende week.
Koos: Oké.
Albert: Tot ziens?
Koos: Tot ziens.