Raphael: Hey Raffel, hallo Koos.
Koos: Welkom luisteraars.
Raphael: Yes, welkom bij weer een nieuwe aflevering van Geloof Je Dat Ook?
Koos: Ja, geloof je dat ook?
Raphael: Ja.
Koos: Dus, hey leuk man, fijn dat we weer samen een aflevering kunnen maken.
Koos: En ik kan wel echt even zin in, even lekker op een onderwerp door te gaan praten met jou.
Raphael: Ja, ik ook.
Koos: Want mij is wel wat opgevallen, moet ik zeggen.
Raphael: Bij mij of bij jou?
Koos: Nee, bij jou eigenlijk.
Raphael: Oh ja?
Koos: Ja. Ik merk dat jij eigenlijk best wel een goede vent bent.
Koos: Mij wordt wel verweten dat ik een beetje te close altijd met jou doe,
Koos: ook in onze afleveringen.
Raphael: Ja, ja.
Koos: Ja, dat is nou gewoon een beetje, ja.
Raphael: Het is niet anders?
Koos: Het is even niet anders.
Raphael: Nee.
Koos: Maar is dat ook zo, Rafa? Doe jij gewoon altijd alles goed? Ben je nou gewoon zo'n goede vent?
Raphael: Nou ik moet wel, nee dat is niet zo. Nee, ik moet wel zeggen dat ook collega's
Raphael: van mij wel vaak zeggen dat ik zo'n goed zak ben.
Raphael: En vandaag zei mijn collega ook, zagrijnige Rafael.
Raphael: En toen zei mijn andere collega, als dit zagrijnig is Rafael,
Raphael: dan weet ik het ook niet meer.
Raphael: Dus ja, ik weet het niet. Ik probeer echt een goed zak te zijn.
Raphael: Maar dat is ook een beetje de valkuil.
Raphael: Dat ik probeer, people pleaser. Dat ik daar lastig voor mezelf maak.
Raphael: Omdat je kan gewoon niet iedereen naar zijn zin maken.
Raphael: Dus dan moet je toch mensen teleurstellen. Dat vind ik best wel lastig.
Raphael: Ja, soms kan ik daar ook niet rauwig om zijn hoor.
Koos: Nee.
Raphael: Maar dat vind ik wel lastig.
Koos: Ik herken dat ik ben in dat opzicht ook people pleaser.
Koos: En ja, maak graag wel mensen naar hun zin. Of ja, ga, hoe noem je dat?
Koos: Ruzie uit de weg of conflict uit de weg.
Raphael: Oh ja, dat kan echt niet. Ik kan echt niet on the spot, zeg maar. Ik klap gewoon dicht.
Raphael: Ik kan niet confrontaties aangaan. Daar ben ik heel slecht in. Ik ook.
Koos: Als ik dat... Kan ik wel, maar dan moet ik me echt op voorbereiden.
Koos: Dan moet ik echt... Moet ik me echt toe zetten.
Koos: Maar neemt niet weg dat ik ook wel zo mijn... Nou ja, mijn mindere kanten heb.
Koos: Wat, ja, zeg je dat... mij ook wel afhoudt van...
Koos: Van mijn relatie met mijn hemelse, of wat storend werkt in mijn relatie met mijn hemelse vader.
Koos: Dus in feite zou je dan kunnen zeggen van ja,
Koos: daar zou ik me van moeten bekeren. Bekeren wil zeggen van eigenlijk alles uit
Koos: je leven zo veranderen, dat het wel in lijn is met de wil van God.
Raphael: Ja, maar goed, dat heeft iedereen natuurlijk.
Koos: Ja.
Raphael: Dat is, maar ik zei het hoe goed je bent.
Koos: Ja, iedereen, ja.
Raphael: Iedereen heeft gewoon bepaalde zaken waarvan ze niet in lijn staan met de wil van de Heer.
Koos: Ja.
Raphael: Dat kan gewoon niet anders. Daar zijn we mensen voor.
Koos: Ja, precies.
Raphael: Al is het maar alleen je gedachten als iemand je afsnijdt op de snelweg.
Koos: Ja, precies die gedachten.
Raphael: Ja.
Koos: Plus, als je zochtens wakker wordt, want kijk, wij hebben dan het woord bekering.
Koos: Eigenlijk is het woord gewoon je naar God keren.
Koos: Als je ochtends wakker wordt, dan is het eigenlijk wel belangrijk dat jij je
Koos: dan al gelijk naar God keert.
Koos: Dus dat je het contact opent en opzoekt naar God toe.
Koos: Dat is ook, dat zit in dat proces van bekering. Gewoon het contact zoeken met God.
Raphael: Ja, en ik denk ook dat het bekering, dat dat zo vaak kunnen doen als dat nodig is.
Koos: Ja, dat gaat de hele dag door. Eigenlijk moet je de hele dag in contact komen en blijven met God.
Koos: En als iets jou even in beslag neemt, wat natuurlijk logisch is,
Koos: steeds word je in beslag genomen door bepaalde dingen, dan is het wel belangrijk
Koos: om weer terug in dat contact te treden.
Koos: En dat is dat stukje bekering weer. Zo kijk ik er tegenaan.
Raphael: Maar, volgens mij hebben we het ook al een keertje eerder over gehad, over bijsturen.
Koos: Ja.
Raphael: Dus elke keer, we hebben ons pad, we gaan richting Christus,
Raphael: daar zijn we op gefocust.
Raphael: En we zijn continu aan het bijsturen, net zoals met fietsen.
Raphael: Als je een rechte lijn wil fietsen, dat bestaat eigenlijk niet.
Raphael: Want je bent continu, je stuur de hele tijd aan het bijsturen.
Raphael: En je denkt misschien wel, ik ben rechtdoor aan het fietsen.
Raphael: Maar ga maar eens op een stoep aan het fietsen.
Raphael: Het is een heel smal stukje.
Raphael: Dat lukt bijna niet.
Koos: Nee.
Raphael: Want je valt vaak bijna af. Het is natuurlijk super geoefend, maar.
Koos: Ja.
Raphael: Want je bent continu meer aan het corrigeren. En dat is wat het leven ook gewoon
Raphael: doet. Je maakt gewoon continu dingen die je af...
Raphael: afleiden van het focus die je moet hebben, Christus.
Raphael: Maar nu willen we het eigenlijk niet hebben over bekeer, want we hebben het
Raphael: al wel eerder over gehad, maar we hebben het juist over vergeving.
Koos: Ja, want dat komt dan, dat zit eraan gekoppeld, of niet? Vergeving.
Koos: Of zit vergeving niet gekoppeld aan bekeer?
Raphael: Ja, dat is een van de vijf stappen. Hoe ik altijd het bekeringsproces uitleg is met mijn hand.
Koos: Ja.
Raphael: Dus als je je vuist voor je hebt, maakt dat links of rechts,
Raphael: en je hebt je duim richting jezelf.
Raphael: Want de eerste stap is, je steekt je duim uit en die wijst naar jezelf.
Raphael: Dus ik, dus het is een soort van erkenning. Ik doe wat niet in lijn is,
Raphael: want dat is natuurlijk nodig, want anders kan je nooit bekeren.
Koos: Ja, precies.
Raphael: De tweede is dat vingertje, de wijsvinger van Douter Rik.
Raphael: Dus je moet erkenning, je moet schuldig voelen.
Koos: Ja.
Raphael: Want ze heeft een bekering ook niet echt, heeft niet veel waarde.
Raphael: De middelvinger, dat is de grootste vinger van ons allemaal. En die wijst naar boven.
Raphael: Naar hemelsvader. We zeggen niet dat die boven ons is, maar goed.
Raphael: Als je in Australië bent, dan wijst je een hele andere kant op dan wij doen.
Raphael: Maar dus die wijst zeg maar naar de hemel. En dat is hemelsvader.
Raphael: En de bidden naar hemelsvader en eigenlijk je...
Raphael: Of de erkenning vragen. Ja, de erkenning doen, zeg maar.
Raphael: Dan is het je ringvinger. En ik weet niet, als jij jouw pink tegen je hand aanhoudt,
Raphael: kan jij dan jouw ringvinger gelijk trekken met jouw andere vingers?
Raphael: Dus die heeft hulp nodig. Dus je moet iets repareren wat kapot is.
Koos: Oké, ja.
Raphael: Dus je moet het repareren. Je moet er iets tegenaan stutten, zeg maar.
Raphael: Dus dat doe je dan, dus dan ga je haar repareren. En de laatste pinkjes,
Raphael: pinky promise. Dus beloven dat je het nooit weer doet.
Koos: Ah ja, ja.
Raphael: Dus die vergeving vragen zit dus bij hemelsvader in het gebed.
Raphael: En dan moet je dus ook repareren wat repareren valt. Kijk, als jij een snoepje
Raphael: gestolen hebt en je hebt opgegeten, dan kan je dat snoepje niet meer terughalen.
Raphael: Maar je kan wel naar zo'n persoon gaan en zeggen van, ik heb een snoepje gestolen.
Raphael: Ik wil er graag voor betalen.
Raphael: Wat even dat kost. Dus dan repareer je toch wel wat. Sommige dingen zijn helemaal niet te repareren.
Raphael: Of met mensen goed te maken die al zijn overleden bij wijze van spreken.
Raphael: Dan moet je repareren met jezelf. Ja.
Koos: Oké.
Raphael: En dan gewoon nooit meer probeer te doen. Maar die stappen.
Koos: Ja.
Raphael: Die mag je zo vaak overnieuw doen voor dezelfde zonde, zeg maar, als nodig is.
Koos: Oké. Goed. Mooi. Mooi uitgelegd. Maar hoe werkt dan die vergeving?
Koos: Ben je dan ook automatisch vergeven?
Koos: Of wanneer treedt die vergeving dan in het werk?
Raphael: Ja, mooi. Ik vind het echt een hele mooie vraag, Koos.
Koos: Daarom gaan we het vandaag erover hebben.
Raphael: Ligt het aan de zwaarte van de zonde?
Koos: Nou, ik denk het niet, maar...
Raphael: Zijn er zondes... Wat is een zonde, hè? Maar zijn er...
Raphael: Zijn er zaken waar je voor moet bekeren die zo zwaar zijn, dat die niet meer
Raphael: vergeven kunnen worden?
Koos: Nou, ik denk dat dat lastig wordt voor ons. Ik denk niet dat er bij ons of voor
Koos: ons zonden zijn die niet vergeven kunnen worden.
Raphael: Dus als op dat moment dat we dat bekeringsproces ingaan,
Raphael: dan maakt het dus niet uit hoe zwaar het bekeringsproces is of hoe zwaar de
Raphael: zonde zou gelden op de kaart van geraden van hoe ergens een zonde.
Raphael: Eigenlijk is die er niet.
Koos: Nee.
Raphael: Dus of je nou overspelpleegt een moord of een snoepje steelt.
Koos: Ja.
Raphael: Op dat moment dat we voor vergeving vragen worden vergeven.
Koos: Ja, als je die stappen, zoals jij beschreven, die stappen goed doorloopt. Ja. Ja.
Raphael: En dan zijn ze ook niet meer.
Koos: Nee, want dat staat ook nog in de schriftelijke schreven. Dat van,
Koos: hier is echt van, dan gedenk ik ze ook niet weer.
Raphael: Ja, dat is echt mooi.
Koos: Ja.
Raphael: Ik denk dat we er zelf heel veel meer last van hebben.
Koos: Ja, maar daarom wil ik het ook over hebben. Er wordt ook wel eens gezegd van,
Koos: ja, God gedenkt ze niet weer, maar de kerkelijke organisatie nog wel.
Koos: Want dat klopt niet helemaal, hè?
Raphael: Kerkelijke organisatie, maar ook jezelf.
Koos: En ook jezelf, ja.
Raphael: Dat is soms ook lastig om zaken waar je van bekeerd hebt, om dat te vergeten.
Koos: Of andere mensen.
Raphael: Ja.
Koos: Dus dat is nog wel een dingetje. Maar inderdaad, ik denk dat je voor een groot
Koos: deel jezelf in de weg zit.
Koos: dat je zelf vaak ja,
Koos: ik weet niet of het het juiste woord is dat je zegt van dat je jezelf die vergeving
Koos: niet gunt maar dat is niet het goede omschrijving, maar dat je gewoon zoiets hebt van,
Koos: dat je het nog niet kan snappen of geloven of accepteren dat je gewoon voor wel vergeven bent,
Koos: Dat je een soort jezelf nog zit te pijneren.
Raphael: Ja, wat eigenlijk echt superzonde is. Want het is namelijk een bagage die je meesleept.
Raphael: Die je leven eigenlijk belast. En je vooruitgang belemmerd.
Raphael: En ik vind het echt heel eigenlijk toch supermooi dat we het erover hebben.
Raphael: Want het is zo belangrijk, ook voor onze luisteraars, is dat je moet weten dat
Raphael: zodra je vergeving hebt gezocht, En je bent vergeven.
Raphael: Dat je het moet loslaten. En verder moet gaan. En dat zondes.
Raphael: Of het bijsturen van ons leven. Moeten we niet zo zwaar gaan tillen.
Raphael: Want Christus heeft voor onze zonden geleden. En als we daar gebruik van maken.
Raphael: Dan kunnen we gewoon een super licht. En geweldig leven hebben.
Raphael: Zonder dat we. De lasten mee moeten zeulen.
Raphael: Laat het gewoon alsjeblieft achter. Christus neemt het juk op zich.
Raphael: En hij neemt onze lasten over.
Koos: Ja, maar dat is wat hij bedoelt. Dus van, je eigen juk legt het aan de kant en gaat met mij om.
Koos: Hij zegt eigenlijk mijn juk op je. Dus samen met hem bedoelt hij daarmee.
Koos: Dus hij heeft zijn juk en een plek voor nog iemand, voor jou dan.
Koos: Dus met z'n tweeën, met Christus en jij, heb je dat juk van Christus op je.
Koos: Jouw juk kan je gewoon aan de zijkant gooien.
Raphael: Ja.
Koos: En dat juk van, en Christus zegt ook dat.
Raphael: Mijn juk is licht.
Koos: Mijn juk is licht. Dus vergeving is belangrijk en zeker jezelf vergeven,
Koos: zodat jij dat licht kunt ervaren.
Raphael: Ja, en daarnaast is het denk ik ook wel een bepaalde instelling hoor,
Raphael: wat niet iedereen zomaar kan aannemen, maar soms moet je ook gewoon,
Raphael: ja, niet zo zwaar te laan wat andere mensen ervan vinden of van jou.
Raphael: En ik heb dat soms wel in bepaalde opzichten, omdat ik een people pleaser ben,
Raphael: maar in sommige opzichten maakt het me ook echt helemaal niet uit wat iemand anders ervan vindt.
Raphael: Dus als ik wel bepaalde dingen heb gedaan, ook richting iemand anders,
Raphael: wat ik echt probeer heel zo min mogelijk te doen, omdat ik het zelf ook heel
Raphael: lastig vind om dingen los te laten.
Raphael: Maar dat je toch een soort innerlijke rust kan vinden daarin,
Raphael: maar ook dat je dat eigenlijk als geestelijke gave misschien wel kan hebben
Raphael: om dingen los te kunnen laten voor wat het is en helemaal als het al vergeven is.
Koos: Ja, misschien is dat ook wel een gave. De gave om jezelf ook te kunnen vergeven. Gave om los te laten.
Raphael: Ja. Er heb ik laatst een interview gehad om weer de tempel in te mogen gaan.
Raphael: En een van die vragen is, bijna aan het einde.
Raphael: Zijn er nog zaken die je had moeten bespreken met jouw kerkleiders?
Raphael: Waarom moeten we bepaalde zonden die we begaan toch bespreken met onze kerkleiders?
Koos: Ja, bepaal je dus blijkbaar zelf hè?
Raphael: Ja, dus het bepaalt zelf hoe zwaar een bepaalde afwijking is geweest van jouw pad.
Koos: Ja toch, want dat zeg je toch net. De vraag is toch van, zijn er nog onderwerpen
Koos: die jij had willen bespreken met je, of zou moeten hebben besproken met je kerkleiders?
Koos: Maar, dan ben jij zelf aan zet om daar ja of nee op te zeggen.
Raphael: Daar ben ik wel mee eens.
Koos: Er staat nergens van...
Raphael: Nee, heb je deze zonde of deze begaan? Dat wordt niet gevraagd.
Koos: Nee, dat wordt niet gevraagd.
Raphael: Van dat lijstje moet je namelijk bespreken.
Koos: Vind jij zelf dat je nog iets hebt wat je moet bespreken?
Raphael: Ik niet. Ik heb nee gezegd.
Koos: Dan is nee.
Raphael: Ik vind namelijk dat de meeste zonden, eigenlijk alle zonden die je begaat,
Raphael: kun je met hem als vader afhandelen.
Raphael: nu wil ik wel zeggen dat op dat moment dat je continu een bepaalde zonde begaat
Raphael: dat het verstandig is dat je externe hulp uitschakelt om het toch wat makkelijker
Raphael: voor jezelf te maken om die zon
Raphael: dus of die focus niet kwijt te raken om te gericht te blijven op Christus,
Raphael: dus ik denk dat die vraag dan daarop duidt is van heb je ergens hulp bij nodig?
Koos: Laat.
Raphael: Het ons weten.
Koos: Heb je ergens hulp bij nodig? en zelfs dan mag je jezelf ook wel vergeven Want
Koos: mag je jezelf ook vergeven als je er toch mee blijft borstallen?
Koos: Met bepaalde zwakheid of met iets wat...
Raphael: Ja, vergeven of gewoon accepteren?
Koos: Ja, dat zijn wel twee verschillende dingen. Accepteren vind ik dan ook weer zo'n dingetje.
Koos: Dat kan weer zo makkelijk zijn.
Koos: Ik accepteer dat ik gewoon bepaalde zwakheid heb en ik...
Raphael: Ik leer maar mee leven.
Koos: Ja, ik geloof niet dat dat de bedoeling is.
Raphael: Dat je je tijd scheef loopt.
Koos: Scheef loopt, ja. Nee, maar iets wat je relatie frustreert met hemelse vader,
Koos: dat je daarvan zegt van, nou, dat laat ik bestaan.
Koos: Want ja, zo ben ik nou eenmaal. Ik denk niet dat dat de bedoeling is.
Raphael: Ja, soms heb je ook niet energie om je weer op het juiste pad te zetten.
Koos: Klopt, klopt. Maar dat wil niet zeggen dat je dan, zeg maar,
Koos: nou ja, dat laat ik gewoon in stand.
Koos: Je hoeft nog niet alles tegelijkertijd aan te pakken.
Raphael: Choose your battles.
Koos: Ja, choose your battles. Maar dat je wel door hebt van, hey,
Koos: als die eens een keer aan de beurt is, dan zal ik ook op dat vlak me ingaan
Koos: zetten om me te veranderen.
Koos: Want ik wil eigenlijk alles wel aanpakken en alles wel veranderen wat mijn relatie
Koos: met mijn hemelse vader ten goede komt.
Raphael: Ja.
Koos: Alleen niet alles tegelijk.
Raphael: Nee, ik ben echt met je eens inderdaad. Niet te veel hooi op je vork.
Raphael: En je moet ook dingen goed doen.
Raphael: En soms kan je dingen niet goed doen als je aan te veel projecten tegelijkertijd werkt.
Koos: Ja.
Raphael: Ja, en soms komen dingen gewoon weer terug. Uit het verleden.
Raphael: Wat je dacht dat het alweer goed zou zitten.
Raphael: Dus die kom je ook weer tegen. Ja, dus vergeving is van allerlei kanten.
Raphael: Van hemelse vader uit, van anderen en jezelf.
Koos: Ja, precies. Waarbij we onszelf vaak het meest in de weg zitten.
Koos: En dat belemmert dan ook weer eigenlijk in onze relatie.
Koos: Wat je dan doet, als je jezelf niet vergeeft, dan neem je dus in feite niet
Koos: dat juk van Christus op je, maar blijf je met je eigen juk allemaal rondlopen.
Koos: Dus dat, ja, tot opzicht frustreer je daarmee wel een beetje je relatie met Christus.
Koos: Omdat je dat vertrouwen dan, dat je dan mist toch een stukje vertrouwen om dat los te laten.
Koos: Jezelf te vergeven en meer op Christus te focussen. Dus dat is wel een dingetje.
Raphael: Ja, misschien ook wel een belediging voor Christus.
Koos: Ja, als je het zo verder door redeneert wel. Dus als je jezelf niet vergeeft,
Koos: eindelijk een beetje een belediging.
Raphael: Ja.
Koos: Christus toe.
Raphael: Maar het is toch, wat kan je eraan doen dan?
Raphael: Want ik heb ook wel bepaalde dingen in het verleden wat ik...
Raphael: voornamelijk heb omdat er andere mensen bij betrokken waren.
Raphael: En dat ik zoiets heb van ja ik vind het ook lastig om dat te vergeven andere mensen.
Raphael: Maar ook dat ik zo'n stomme fout heb gedaan. Dat blijft me toch altijd bij hangen.
Raphael: Terwijl ik wel zoiets heb van het is klaar, het is afgerond,
Raphael: ik heb vergiffenissen ontvangen.
Raphael: Waarom blijf ik daar aan gehinnert worden? Wat is dat?
Raphael: Dat wil ik helemaal niet. Ook dat heb ik dan al wel naast me neergelegd.
Raphael: Maar toch komt het weer terug. Niet omdat ik dat wild.
Koos: Nee.
Raphael: Gewoon die herinneringen komen weer terug omdat er iets gebeurt. En ik, oh ja, ach ja dat.
Koos: Ja, dat, ja.
Raphael: Ik was er al lang klaar mee. Alsjeblieft hou er mee op man.
Koos: Met dat gevoel. Misschien is het de natuurlijke mens. Misschien is het ook wel,
Koos: invloed van Satan weet ik veel wat. Ja.
Koos: Je eigen gedachten die je onder bewust zijn.
Koos: Die je daar lekker mee zitten pijnigen.
Raphael: Ja. Het allermooiste is wel, mochten we voor de hemelpoort staan,
Raphael: dan zodra wij ons hebben bekeerd, dat die zonden gewoon echt niet op die track record staan.
Raphael: Het is gewoon, het kan gewoon schoon zijn. En als het niet schoon is,
Raphael: voordat we daar komen, dan hebben we nog die kans daarvoor om dat schoon te krijgen.
Raphael: zodra we dus de dag des oordeels hebben en ons vader zou vragen aan ons van
Raphael: hey Raffel hoe heb jij je leven geleden ben jij schoon en als ik zeg ik heb
Raphael: me van alles bekeerd dan is het gewoon schoon dan is het gewoon klaar.
Koos: Probeer elke dag daarover even na te denken van hey waar sta ik waar heb ik
Koos: het zoenoffer van Christus allemaal bij nodig in mijn leven een heel pakket,
Koos: maar dat is niet erg zeg, maar zeg, hemelsvader, ik wil heel graag gebruik maken
Koos: van het zoenoffer van Jezus Christus.
Koos: Laat dat zoenoffer van Jezus Christus alsjeblieft op mij van toepassing zijn.
Koos: Vergeef me mijn fouten, mijn tekortkomen, mijn zwakheden, mijn zonden,
Koos: noem het allemaal op, maar alles wat mij van u afhoudt, helpt mij om vandaag,
Koos: ja, ik ga mijn best doen om er weer wat van te maken.
Koos: Maar op dat moment ben je dan even helemaal weer schoon, hè?
Koos: Het is echt elke keer met de intentie die erin gaat, dat je zegt van,
Koos: ik wil er eigenlijk vanaf. Van alles wat mij...
Raphael: Het gaat erom, niet om hoe vaak we vallen, maar hoe vaak we weer opstaan.
Koos: Ja, en dat we steeds weer opnieuw...
Raphael: Ja, en Christus, wat ik vind zo mooi wat je zei, Christus is gewoon het belangrijkste hierin, ook weer.
Koos: Ja, ook weer, ja. Ja, voor mij is het echt een totaalpakket van mijn hemelse
Koos: vader, die enorm veel van ons houdt, zoveel dat hij zijn eigen enig geboren zoon.
Koos: Stel dat je alleen maar Tijn. Dat jij Tijn naar mij toe stuurt.
Koos: In de wetenschap dat ik Tijn ga doodmaken.
Koos: Maar dat heb jij ervoor over om mij te kunnen redden.
Koos: Dat jij jouw zoon daarvoor opoffert. Nou dat is toch wel echt een heel grote liefde toch?
Koos: Dus dat is de liefde van hemelswaarde die is zo enorm groot.
Raphael: Ja klopt.
Koos: Voor jou, voor mij.
Raphael: Voor iedereen. En dit doen we trouwens ook weer denken over de onderwerp wat
Raphael: we besproken hadden met Albert. Heel kort nog even, want we hadden het over hemelse moeder.
Raphael: En toen vroeg hij van waarom had Christus dan Maria nodig?
Raphael: En ik zat de aflevering terug te luisteren en dacht ik, ja ik weet het wel.
Raphael: Want hij had natuurlijk een sterfelijk lichaam nodig.
Koos: Ja hij had een sterfelijk lichaam nodig.
Raphael: Dus hij had Maria nodig om dat sterfelijke gedeelte te krijgen.
Koos: Ja precies.
Raphael: Ja dus het komt in één keer weer in me op van oh ja Christus,
Raphael: waarom is het zo belangrijk? en neem als moeder dus.
Koos: Ja bedankt voor de aanvulling en als is of nou
Koos: maar goed wat ik wil zeggen is
Koos: probeer gewoon elke dag echt ja jezelf te vergeven ook en en en het leven is
Koos: wel niet zwaar eigenlijk eigenlijk niet probeer op christus te te focussen en
Koos: te vertrouwen en en en met hem dus dus zeg je Dat zijn juk op je thema.
Koos: Dus die ballast van jezelf achter je te laten. En je niet te laten pijnigen
Koos: door die gedachten. Want die heb ik zelf ook al. Ik snap helemaal wat je bedoelt.
Koos: Die gedachten gewoon wegsturen. Zeg van nee, dat is niet wat Christus wil.
Koos: Dus weg met die gedachten. En dan komen ze wel weer opnieuw terug.
Koos: Maar elke keer ze wegsturen.
Koos: En dan wat jij zegt van welk kant is dat? Die gedachten zitten hier.
Koos: Weg met die gedachten van die schouder.
Koos: En dan zeg je van nee, ik ben gewoon wel vergeven. En ik vergeef mezelf ook.
Koos: en ik volgens mij ook Christus en ik heb echt het verlangen om in die relatie
Koos: met mijn hemelse vader, met Christus te zijn en dat ik die heilige geest bij me kan hebben.
Raphael: Ja.
Koos: Dat wens ik ook alle luisteraars toe. Bedankt voor het luisteren,
Koos: zou ik zeggen. Ja, dankjewel ook.
Raphael: Tot de volgende week.