Koos: Hey Raphael.
Raphael: Hallo Koos.
Koos: En welkom luisteraars.
Raphael: Yes, een nieuwe aflevering van geloof je dat ook.
Koos: Yes, leuk dat jullie weer luisteren.
Raphael: Ja, en kijken.
Koos: En kijken. Hey YouTubers, TikTokers, wat hebben we allemaal nog meer?
Raphael: En Instagram.
Koos: Instagrammers. Goed dat jullie er ook bij zijn. Het is fantastisch.
Koos: Ja, bijzonder hè, dat het allemaal kan tegenwoordig.
Raphael: Ja, en ik...
Raphael: Wij maken eigenlijk altijd wel korte afleveringen. Nou, ongeveer 20, 25 minuten ertussen.
Raphael: Maar dat is niet kort genoeg voor de meeste TikTok filmpjes.
Koos: Hoeveel seconden is dat?
Raphael: 30 seconden of zo.
Koos: Dat is wel veel, 30 seconden. Wel een lang filmpje.
Raphael: Dus als je een volger van ons bent op een van onze social media kanalen,
Raphael: en je denkt van, nou, ik wil wel wat meer ervan horen, En dan wees welkom.
Raphael: Maar je moet wel volharder tot het einde.
Koos: Ja, want volharder tot het einde, dat is uiteindelijk waar het om gaat.
Koos: Dus eigenlijk ook als je wil afvallen, dan moet je wel doorzetten.
Koos: Dan moet je wel volharder tot het einde. Want anders kom je weer aan.
Raphael: Ja.
Koos: Dan helpt het niet. Dan schiet het niet op.
Raphael: Nee, dus dat is van zeg maar dan wat jij zegt van een bepaald project of zo.
Raphael: wat jij doormaakt of aanpakt proces wat je doormaakt is dus de volharder tot
Raphael: het einde is misschien wel het belangrijkste ja.
Koos: Ik denk uiteindelijk wel maar.
Raphael: Misschien ook wel het langste.
Koos: Ja, ook het langste vaak wel ja.
Raphael: Want je kan tenminste in als we kijken in evangelische termen en we zeggen dus dan hebben we bekering.
Koos: Doop je mist nog een heel belangrijk geloof het begint met geloof heb je geloof sorry Koos.
Raphael: Je hebt helemaal gelijk geloof bekering, doop gaaf van de heilige geest en dan
Raphael: voor harder tot het einde maar die eerste vier stappen,
Raphael: Nou oké, dat is niet helemaal waar, maar als je die eerste vier stappen gedaan
Raphael: hebt, dan is het voor haar tot het einde en daar hoort natuurlijk geloof en
Raphael: bekering nog steeds bij.
Koos: Ja, dat zit in een soort van loop, zit daarin. Dat je geloof blijft oefenen.
Koos: Vanuit je geloof wil je graag steeds, als je het gevoel hebt van hé.
Koos: Ik heb me wat van Christus afgekeerd, dan wil je je weer graag tot hem wenden.
Koos: en dan dankzij je doop ben je helemaal schoongewassen en ben je als het ware in Christus geboren,
Koos: maar ja, we hebben dan het avondmaal waardoor je
Koos: door als het ware weer opnieuw wordt gedoopt maar even los van het
Koos: avondmaal kan je gebruik maken van je doopverbond om steeds in contact te blijven
Koos: zeg je dat zo mooi of steeds in die connectie te houden met Christus en dan
Koos: als je Dus in feite zeg je van,
Koos: ik wil de naam van Christus op me nemen.
Koos: Ik wil hem altijd indachtig zijn. Dat vind ik belangrijk, dat ik veel Christus
Koos: denk dat hij belangrijk voor me is.
Koos: En wat hij zegt, dat neem ik serieus, ik wil ook graag dat toepassen in mijn leven.
Koos: Ik wil datgene wat hij had verkondigd, wil ik gaan proberen toe te passen in mijn leven.
Koos: wordt ook al gezegd geboden van dus wat Christus als geboden heeft meegegeven
Koos: dat je dat wilt toepassen in je leven ja en dan de belofte is dat je dan altijd
Koos: zijn geest bij je zult hebben,
Koos: Dus de heilige geest is dan bij je, die blijft dan bij je. Dat is een soort
Koos: van cadeau of wat verbonden is aan die doop.
Raphael: Ik vind dat, dat je dat zegt, vind ik wel mooi, want ik vind dat altijd toch
Raphael: ook wel weer verwarrend hoor.
Raphael: Zijn geest, godsgeest, de heilige geest. Wat is nou wat?
Raphael: En daarnaast ook over van, ja wij zijn kinderen van hemelse vader,
Raphael: maar we zijn ook kinderen van Christus.
Raphael: En ze zijn ook wel weer één.
Raphael: Maar op wat voor punten? Want wij geloven dat ze ook echt drie verschillende personen zijn.
Koos: Ja.
Raphael: En dat is toch wel, ja, ik vind dat verwarrend ook echt met de geest van Christus.
Raphael: Wat is dan de geest van Christus?
Raphael: Wat versta je onder de geest van Christus, Koos?
Koos: Ja, nou ja, ik vind het heel mooi dat je dat zegt.
Koos: Maar ik zou het toch zeggen, dat is toch die ene derde godheid, de heilige geest.
Raphael: Ja, toch?
Koos: Ja. Ja, dus de geest van Christus, dat is zijn best buddy, dat is die heilige geest.
Koos: Dus zijn grote vriend die samen met hemelse vader en hij met zijn drieën de godheid vormen.
Koos: Dat is die geest van Christus.
Raphael: Ja, want wij geloven ook nog eens een keer dat Christus en hemels vader een
Raphael: lichaam van vlees en been hebben. Ja, dat is.
Raphael: Net zoals wij, alleen wij hebben nog eens een keer bloed door onze aderen vloeien.
Raphael: Maar als onze geest uit ons lichaam gaat, dan is hij gewoon dood.
Koos: Ja, dan heb je er niks meer aan.
Raphael: Ja, maar zou dat ook bij hun dan zijn?
Koos: Nee, want zij kunnen niet dood.
Raphael: Nee, dus dan zal die geest ook nooit uit het lichaam gaan.
Koos: Klopt, bij hun is het onafsmakelijk aan elkaar verbonden.
Raphael: Ja, dus dan de heilige geest is dus, als we het hebben over de geest van hemelsvader.
Raphael: Mensen zeggen ook weleens in het gebed bijvoorbeeld, dat uw geest hier aanwezig
Raphael: mag zijn. Dat betekent dus de heilige geest.
Koos: De heilige geest, die derde godheid.
Raphael: Ik vind het altijd eigenlijk wel heel belangrijk voor mezelf.
Raphael: Met mijn gebreken vind ik duidelijkheid toch wel heel belangrijk.
Raphael: En eigenlijk stoor je me daar dan aan. En als dat dan gezegd wordt.
Koos: Hoe verwarrend dat ook allemaal best wel over kan komen. Maar toen je er net, we zeiden, dat is wel zo.
Koos: Dat je bijvoorbeeld, wat zei je er nou net?
Koos: Je bent kinderen van hemelse vader. Want hij is de vader echt van onze geest.
Koos: Dus de geest die in ons lichaam zit. Daar is hemelse vader de vader van.
Koos: Maar we zijn ook kinderen van Christus. Doordat wij gedoopt zijn.
Koos: We zijn een nieuw leven gestart als Christus die belangrijk voor ons is.
Koos: En dus hij is onze soort van vader in het geloof.
Koos: Maar dat is echt wel, ik snap wel dat het verwarrend overkomt.
Koos: Ja. Ja, daar kan ik wel iets bij voorstellen.
Koos: Zo heel lang voor mij was het ook verwarrend. Hoezo zijn wij kinderen van hemelse
Koos: vader? Hoezo zijn wij kinderen van Christus? Ik snapte het niet.
Koos: Waarom wordt onze hemelse vader de vader genoemd? En waarom wordt Christus ook de vader genoemd?
Raphael: Ja, dat is wel verwarrend.
Koos: Waar hij niet de vader is, hij is de zoon. Maar hij wordt ook de vader genoemd.
Raphael: Ja, het maakt het...
Raphael: Onnodig gecompliceerd, eigenlijk.
Koos: Ja, eigenlijk wel. Eigenlijk wel.
Raphael: Wat mij trouwens ook weer terugbrengt naar een andere gedachte die ik ook een
Raphael: keer wil delen met jou, Koos.
Koos: Ja.
Raphael: Is dat heel vaak wordt dan gezegd van, ja, Adam, dat betekent de eerste mens.
Raphael: Sorry hoor, maar volgens mij geven wij zelf betekenis aan woorden.
Koos: Ja.
Raphael: Dus dat is wel leuk dat wij zeggen van Adam, dat betekent de eerste mens,
Raphael: omdat ik dat bedacht heb.
Koos: Ja, precies ja.
Raphael: En van, ik ben de uitvinder van de powerbank.
Raphael: Ja, powerbank staat voor een opslag voor stroom die aan, nou ja goed,
Raphael: dat is de echte functie ervan.
Raphael: Maar we kunnen dus gewoon iets aan woord geven en dan zeggen we,
Raphael: ja maar dat betekent namelijk dit. Ja.
Raphael: Of geloof jij dat woorden geïnspireerd zijn door God?
Raphael: En de betekenis dus dan? Geef God de betekenis aan woorden?
Koos: Ja. Eigenlijk, nou ja, als ik kijk in de tempel, er wordt Eva genoemd.
Koos: Heel specifiek. En dan zegt God van ja.
Raphael: De eerste van alle vrouwen. Ja, maar Adam noemt zijn vrouw Eva.
Koos: Ja.
Raphael: En dan zegt God, goed zo, want dat betekent de moeder van alle levenden.
Koos: Ja. Ja, maar God zegt er ook bij jou aan. Goed zo, want ik heb ook Eva.
Koos: Dus de eerste van alle vrouwen, ook Eva genoemd. Zegt God. Dat is heel speciaal.
Koos: Moet je eens een keer opletten.
Raphael: Ik ga er ook opletten.
Koos: Ja. Als je een keer in de tempel bent, dan zegt hij van ja, ik heb...
Koos: Dus dat betekent eigenlijk dat ook op die andere werelden, dat daar blijkbaar
Koos: ook Eva's rondlopen. dat de eerste van alle vrouwen daar, Eva, wordt genoemd.
Raphael: Ja, maar wacht even hoor. Dat betekent dus dat Adam geen sluier had in de Hof
Raphael: van Ede. Dat is niet zo, want hij had ook een sluier.
Koos: Hij had een sluier, ja.
Raphael: Dus hoe hij die inspiratie gekregen heeft om dan zijn vrouw Eva te noemen,
Raphael: is ook wel heel bijzonder.
Koos: Ja, maar dat kan natuurlijk, hè.
Raphael: Ja, zeker. Je vindt gewoon een inspiratie. Maar goed, van de Heilige Geest dus, hè.
Koos: Ja.
Raphael: Want hemels vader liep daar samen met Christus. En waar.
Koos: Was de Heilige Geest.
Raphael: Christus is op dat moment natuurlijk nog in een geestvorm. Want hij had nog geen lichaam gekregen.
Koos: Interessant ook, hè? Ja, precies.
Raphael: Maar voor harder tot het einde dus. Ja, voor harder tot het einde.
Raphael: Dat was eigenlijk het punt waar we naartoe kwamen.
Koos: Ja.
Raphael: Dat het eigenlijk heel erg belangrijk is in de zin van...
Raphael: Christus volgen, dus in de zin van het evangelie is dat heel erg belangrijk.
Koos: Ja, blijven vasthouden aan Christus.
Raphael: Want als we afdwalen, worden we toch weer vergeven?
Koos: Nou, als we afdwalen, worden we alleen maar vergeven als we weer terugkeren tot Christus.
Raphael: Ja, bekeren. Dus als wij ons bekeren, worden we vergeven.
Koos: Ja, maar daar hoort dan wel weer bij dat als jij je bekeert,
Koos: dat je dan volhoudt tot het einde.
Raphael: Ja, maar als je dat niet kan, want we zijn mens, dus wij zijn geprogrammeerd
Raphael: om niet vol te kunnen houden.
Koos: Ja, dus dan val je als het ware weer terug in een situatie dat je eigenlijk
Koos: van Christus hebt afgekeerd of afgewend.
Koos: En die situatie blijft net zo lang voortbestaan, totdat je weer tot het besef
Koos: komt van, hey, eigenlijk moet ik weer terug naar Christus keren.
Koos: En dan is dat gedeelte weer in het volhouden tot het einde. Dan kom je daar weer in terug.
Raphael: Ja, maar hoe ver mag je afdwalen dan?
Koos: Nou, onbeperkt ver. Ja, onbeperkt. Want kijk bijvoorbeeld naar Paulus.
Koos: Paulus geeft het zelf toe. Hij zegt van, ik was echt slecht.
Koos: Ik vervolgde Christus eigenlijk.
Koos: Ik vervolgde mensen die in Christus geloofden. Ik ging ze doodmaken.
Koos: Ik ging ze gevangen nemen.
Koos: Ik deed alles. Ik treed tegen Christus.
Koos: En hij zegt van, oh, hoe groot en hoe wonderbarelijk en hoe barmhartig is God,
Koos: dat God mij op de weg naar, hoe heet het nou precies, maar goed.
Raphael: Damaskus.
Koos: Damaskus, ja. Eigenlijk daaruit heeft getrokken, zeg maar.
Koos: Dat God mij zag, dat God mij een kans heeft gegeven,
Koos: dat God mij heeft vergeven en mij naar Christus heeft gehaald.
Raphael: Daar vind ik trouwens ook wat van hoor.
Koos: Ja, vertel.
Raphael: Ja, we zeggen dat we onze eigen vrije willen hebben, dat we onze vrije willen
Raphael: hebben en dat we dus God eigenlijk niet...
Raphael: daarmee knoigt. Of...
Raphael: ons niet in onze keuzes gaat interferen, zeg maar, dus niet ingrijpt.
Raphael: Maar toch doet hij dat wel bij sommige mensen.
Koos: Ja.
Raphael: Hoe kan dat? Hoe zit dat? Waarom grijpt hij bij sommige mensen wel in?
Raphael: Zoals Paulus dan. En terwijl ik ook echt nog wel heel veel mensen ken die echt
Raphael: superslecht zijn, waarom krijgen die niet even zo op de vingers getikt?
Koos: Ja, zo'n behandeling. Ik denk dat dat komt, omdat ze in het voorsterfelijk leven,
Koos: zijn al zijn geordend om een bepaalde rol te vervullen.
Raphael: O, dat heeft een matje geroepen zeg maar.
Koos: Ja, een matje geroepen, maar hij was in het voorsterfelijk leven al geordend
Koos: om de rol te vervullen van apostel.
Koos: En Paulus is een hele belangrijke apostel uiteindelijk geweest.
Koos: Zo is er ook in het boek van Molmen een soort van Paulus te vinden. Dat was de zoon van Alma.
Koos: Dus je hebt Alma, je hebt Alma de jongere, de zoon van... Die was eigenlijk een soort van Paulus.
Koos: Die vervolgde ook mensen die geloofden in Christus. En die deden ook allemaal hele slechte dingen.
Koos: En die heeft eenzelfde soort ervaring meegemaakt als Paulus.
Koos: En waarom grijpt God dan wel in bij die zoon van Alma? Kijk,
Koos: die vader was dolgelukkig.
Koos: Die had daarvoor gebeden en gedaan en gevast en weet ik het wel.
Koos: er zijn wel heel veel ouders die dat doen voor hun kinderen en daar gebeurt
Koos: niks maar bij Alma de oudere, de vader die had het dan geluk maar dat komt omdat
Koos: die Alma de jongere ook een belangrijk,
Koos: in het voorsterfig leven al geordend was om die rol te vervullen van hoe zeg
Koos: je dat een soort van profeet of,
Koos: ja, apostel van God en van Christus.
Koos: Dat denk ik dan.
Raphael: Ja, dus daarbij dus nog een ander principe is dat gebeden dus niet altijd zo
Raphael: gehoord worden als dat we dat zouden willen.
Raphael: Omdat eigenlijk aan de einde kant gebeurt Gods wil dus eigenlijk toch gewoon wel.
Koos: Ja, precies. We kunnen bidden wat we willen, maar uiteindelijk gebeurt Gods
Koos: wil. Ja, je kunt alleen maar hopen dat jouw gebed in lijn is met Gods wil dan.
Koos: Ik bid altijd. Ik kan van alles bidden. Maar uiteindelijk vind ik godswil het belangrijkste.
Koos: Wat godswil ook mogen zijn. Maar dat staat voor mij.
Raphael: Eigenlijk moet je daar dus voor bidden.
Koos: Ja.
Raphael: Dat je die inzicht krijgt.
Koos: Ja, precies.
Raphael: Ja, ik kan me voorstellen dat mensen dat wel lastig vinden.
Raphael: Want aan de ene kant zeggen we dus van, we willen dat, we hebben onze keuze.
Raphael: We mogen zelf kiezen, daarvoor zijn we ook hier. We mogen fouten maken.
Koos: Ja.
Raphael: Dan wordt je toch, er wordt bij sommige mensen, omdat ze toch voor dit leven al, hoe zei je dat,
Raphael: voorordeend, geordend zijn, dat ze bepaalde functies zullen doen in dit leven.
Raphael: En als ze dat niet per se doen, dat ze daar toch wel even voor, nou,
Raphael: teruggefloten worden, zeg maar, van hé, wacht even, dit is jouw roeping.
Koos: Ja.
Raphael: Ik heb ook een keer gezegd, daar was jij ook wel mee eens, dat als Jozef Smit
Raphael: niet de kerk had hersteld, was er iemand anders geweest die dat gedaan had.
Raphael: Maar aan de andere kant is hij dus voor het leven al klaargestoond om profeet
Raphael: te zijn en waarschijnlijk ook te herstellen van de kerk.
Raphael: Ja, dan is het toch wel gek dat je dan niet op alles wordt teruggefloten en
Raphael: dat ook je gebed niet altijd zo verhoord wordt als dat je jezelf zou willen.
Raphael: Dus dat je echt altijd in lijn moet zijn. Maar ja, waarom moet ik het dan vragen?
Raphael: Want God weet toch wel dan wat ik wil.
Raphael: Weet hij dan ook al op welke plek ik kom? Ja, omdat hij ons toch al zo goed kent.
Raphael: Weet hij ook al wel welke keuzes we maken? Dus hoeveel vrijheid hebben we dan?
Koos: Ja, maar toch heb je vrijheid.
Raphael: In het voorharden tot het einde.
Koos: Ja, klopt. Maar toch heb je wel vrijheid. En toch is het belangrijk dat je er wel om vraagt.
Koos: Want bepaalde zegeningen die
Koos: voor jou klaarstaan, die worden eigenlijk alleen maar losgelaten op jou.
Koos: Als je er toch eerst om vraagt, om bid.
Koos: Dat is net als een videogame of zo. Dat zijn allemaal attributen.
Koos: Maar die moet je wel aanraken of die moet je wel pakken.
Koos: Anders kun je ze niet in je rugzakje ofzo. Dan kun je ze niet verzamelen in je... Hoe heet dat?
Raphael: Ja, ik snap wat je bedoelt. Oké, dus dat is net zoals bijvoorbeeld het Mario spelletje.
Raphael: Dat je naar zo'n blokje moet springen om dat sterretje te kunnen pakken.
Koos: Bijvoorbeeld?
Koos: En als je er omheen, als je hem niet door zo'n blokje heen rijdt bijvoorbeeld,
Koos: maar je rijdt er langs, dan krijg je hem ook niet. Hij is er wel.
Raphael: Ja, je hebt nu over Mario Kart.
Koos: Oh, welke Mario?
Raphael: Ik heb gewoon over Mario.
Koos: Dat ken ik verder niet.
Raphael: Traditione Mario Brothers, maar.
Koos: Moet van gehoord.
Raphael: Nee, maar Mario Kart inderdaad, daar zweven die blokjes over de weg.
Koos: Ja.
Raphael: En die kan je gewoon pakken en dan krijg je een attribuut om iets mee te doen in het spel.
Koos: Zo zit het ook. eigenlijk hangen er allemaal blokjes om ons heen die God voor
Koos: ons beschikbaar heeft om ons mee te zegenen om iets voor ons te doen alleen
Koos: is het wel belangrijk dat we die,
Koos: vragen oftewel dat we die activeren.
Raphael: En dan is het nog de vraag of dat wel dat wat we willen gaan activeren of dat
Raphael: wel ook in lijn staat met de wil van de Heer dus of dus dat is nog geen zekerheid
Raphael: dat die geactiveerd wordt als we dat vragen nee,
Raphael: ze moet wel passen binnen het plan voor ons zeg maar ja.
Koos: Maar dan wil ik het eigenlijk zo uitleggen dat ja, je kunt van alles vragen maar,
Koos: eigenlijk alleen de blokjes die daadwerkelijk de wil van de Heer zijn en voor
Koos: ons bestemd zijn, alleen die,
Koos: Komen we dan tot de uiting.
Raphael: Die worden geactiveerd.
Koos: Ja, die worden dan geactiveerd, inderdaad.
Raphael: Nou, dan wil ik toch zeggen dat het, de vergelijking van Mario Kart.
Raphael: Dat is namelijk een van die items die geactiveerd komen, dat is dat je de vand in een kogel.
Raphael: En dat je dus heel ver naar voren gaat en alles aan de kant blaast.
Koos: Ja.
Raphael: En die krijg je eigenlijk alleen maar als je achteraan zit. Die krijg je nooit als je vooraan rijdt.
Koos: Oh.
Raphael: Op de een of andere gekke manier.
Koos: Interessant.
Raphael: Ja.
Koos: Aha.
Raphael: Dus ja, soms om in die vergelijking te blijven. Je krijgt dus dan wel wat je nodig hebt om...
Koos: Dus eigenlijk zeg jij dat wat Paulus is overkomen, of Alma de Jong is overkomen, dat is die kogel.
Koos: Die zijn ineens naar voren geschoten, want die zaten helemaal achteraan.
Koos: En die hebben dus met die kogel zijn ze ineens naar voren geschoten.
Raphael: Het voelt soms echt super oneerlijk, want ik rijd dan soms op de eerste plek.
Koos: Ja.
Raphael: En dan ben ik bijna bij de finish.
Koos: Ja.
Raphael: En ik krijg alleen maar muntjes uit die blokjes, uit die vraagtekens.
Raphael: En iemand achter mij krijgt een schildje en die raakt mij en daardoor word ik een ikke vierdes.
Koos: Ja, maar dan hebben we het dus opgelost. Nu snappen wij ook waarom Paulus die
Koos: ervaring heeft gedaan. Eigenlijk is dat super oneerlijk.
Raphael: Ja, want ik wil ook wel zulke ervaringen hebben.
Koos: Ja, en die krijg jij niet. Je krijgt alleen maar van die muntjes.
Raphael: Wil ik ook wel de offers brengen die daarna van toepassing zijn.
Koos: Ja.
Raphael: Want als ik echt zo'n ervaring krijg. Als jij profeet wordt. President van de kerk.
Raphael: Of als je... Ja, klinkt bij gek misschien die ambities.
Raphael: Dus ik denk niet dat iemand ambities heeft om dat te worden.
Raphael: Maar ik denk dat als jij...
Raphael: Je moet best wel heel wat offers brengen. Om gewoon überhaupt om... Ja, om...
Raphael: Als jij echt je leven toewijdt aan Christus.
Raphael: En nu zegt hij ook, zoek eerst mijn koninkrijk. En dan de rest wordt je gegeven.
Raphael: Maar dat is echt heel lastig. En eigenlijk wil ik dat ook helemaal niet.
Koos: Nee, maar toch ben ik het helemaal met je eens. Ik vind dat jij dat toch wel
Koos: doet. Als ik naar jou kijk, naar jouw leven, naar jouw levenswijze.
Koos: Dan doe je dat toch wel. Jij hebt best wel jouw leven zo ingericht en je maakt
Koos: bepaalde keuzes die ik echt wel vind passen met dat jij Christus toegewijd bent.
Raphael: Dank je. Ja. Ja.
Raphael: Oké. Ja, misschien komt het omdat ik het gewoon oneerlijk vind dat ik alleen
Raphael: maar die muntjes krijg. Ja, precies.
Koos: En geen andere... Nee, daarom. Jij hebt die kogel nooit gekregen.
Koos: Eigenlijk moet je het zo zien.
Koos: Eigenlijk is het een groot compliment dat je allemaal van die muntjes krijgt.
Koos: Want die kogel krijg je niet, omdat je dus helemaal niet achter ligt.
Koos: Je ligt niet zo ver achter.
Raphael: Ja.
Koos: Als Paulus en als Alma de Jongeren. Ja. Dus jij hebt die kogel helemaal niet nodig.
Koos: Jij zit al best wel ver vooraan. Alleen ik snap wel dat het oneerlijk voelt.
Koos: Dat is net als we wel eens een keer gehad over dat vergelijk met van.
Koos: Jij was die hele dag al aan die akker aan het werken.
Raphael: Ja precies.
Koos: En dan komt Paulus daar vijf voor twaalf of wat was het.
Koos: Vijf minuten versluitings tijd. En boek. Hij staat er ook ineens.
Koos: En hij krijgt ook gewoon hetzelfde loon als jij.
Koos: Dus dat is. Maar ja. Jij hebt gewoon de hele dag gewoon een leuke tijd gehad
Koos: jong. In die akker. Samen met Christus.
Raphael: Dat is wel zo. Ik moet wat dankbaarder zijn.
Koos: Ja, meer perspectief. Dat jij gewoon bij Christus hoort, zeg maar.
Koos: Dat je met hem samen loopt, werkt, bent.
Raphael: Ja.
Koos: Eigenlijk een heel groot bevoorrecht persoon bent. Eigenlijk heb je het hartstikke goed.
Koos: Je rijdt gewoon de hele tijd een beetje over vooraan.
Koos: Dus ja, heel mooi uitzicht heb jij. Dus ja, tot opzicht heb je het gewoon haast goed.
Raphael: Ja, ik moet ook wel zeggen dat als je, dat het ook een soort van,
Raphael: het voorharden tot het einde is, ook een soort van oefening.
Raphael: Dus op dat moment, omdat je er vaak mee bezig bent, wordt het ook makkelijker.
Raphael: Dus dat is ook een groot voordeel. Je hebt natuurlijk je puberjaren en dan word je volwassen.
Raphael: Maar als je blijft vastklampen aan Christus, het gaat echt makkelijker worden.
Koos: Ja, vind ik wel. Ja, vind ik wel.
Koos: Ja. Dus gewoon vol blijven houden. Het wordt makkelijker, maar het wordt ook...
Koos: ja, voller. Hoe zeg je dat?
Koos: Het voelt voor mij, ja, mijn relatie met Christus doet me steeds meer en geeft
Koos: me steeds meer voldoening en steeds dieper en krachtiger en mooier. Het is iets bijzonders.
Koos: Voor iedereen, zou ik zeggen, aan te raden. Zoek Christus en blijf focussen.
Koos: En blijf steeds naar hem teruggaan.
Koos: Strap voor stap,
Koos: Dat noemen we al volharder tot het einde, maar gewoon steeds weer bij Christus
Koos: terugkomen. Dat is het mooiste wat er is.
Raphael: En bedankt luisteraars dat jullie ook volhard hebben tot het einde van deze aflevering.
Koos: Het was weer zwaar, maar jullie kunnen het.
Raphael: Goed gedaan.
Koos: Hou vol.
Raphael: En tot volgende week.
Koos: Tot volgende week.