Koos: Hey, welkom Raphael.
Raphael: Hallo Koos. Jij bent altijd, jij steelt hem altijd van mij.
Koos: Ja, ik probeer meteen erin te brengen, zodat ik als eerste jou welkom kan eten.
Raphael: Wel dankjewel Koos.
Koos: Maar wil jij ook een keer als eerste dan?
Raphael: Ja, laten we eens opnieuw beginnen.
Koos: Laten we opnieuw beginnen.
Raphael: Welkom luisteraars bij een nieuwe aflevering van Geloof je dat ook? En welkom Koos.
Koos: Hey, welkom Raphael.
Raphael: Dankjewel.
Koos: Ik heb echt wel weer, nou, wel fijn dat we weer een aflevering kunnen maken.
Koos: En ik was even benieuwd hoe het gaat met jou.
Raphael: Goed.
Koos: Ja.
Raphael: Ja, goede vakantie achter de rug.
Koos: Lekker.
Raphael: Leuke dingen gedaan. Straks weer naar mijn werk om tot rust te komen.
Koos: Ja, precies. Dat is wel mooi van het werk. Dat je dan weer tot rust komt komen. Uitrust. Leuk.
Raphael: Ja.
Koos: Dat is wel goed. Zijn er ook nog dingen die wat minder goed zijn gegaan?
Raphael: Of dingen die minder goed gaan in mijn leven ja die zijn er altijd ik zeg ook
Raphael: altijd of altijd ze zegt nooit nooit,
Raphael: ik weet nog dat in het beste idee van Nederland dat was een televisie programma
Raphael: wat een jaar geleden op tv was er waren twee studenten die kwamen met een idee,
Raphael: en die zeiden we moeten af van het zinnetje hoe gaat het,
Raphael: Alles goed? Of van alles goed? Dat werd heel vaak gevraagd. Of als iemand vraagt
Raphael: van, hé, alles goed? Dan wordt er gezegd, ja, alles goed.
Raphael: Dan moeten we van af. We moeten zeggen, veel goed.
Koos: Veel goed?
Raphael: Ja. Want niet alles gaat goed.
Koos: Dus daar komt dat vandaan?
Raphael: Daar komt mijn zin.
Koos: Veel goed?
Raphael: Mijn zin komt daar vandaan.
Koos: Daar heb ik dan weer van jou over.
Raphael: Ja, oh ja.
Koos: Ik zeg ook al dat veel. Nou, best wel veel goed. Niet alles.
Koos: Hoe kan nou alles goed aangaan dan? Bij mij gaat niet alles goed, hè?
Raphael: Nee. Nee, dan zouden we net zo zijn als de Henoch, de stad van Henoch,
Raphael: dat we opgenomen worden als alles goed gaat.
Raphael: Dus dat gaat veel goed en zij zijn zelfs toen doorgegaan naar de volgende rondes,
Raphael: maar uiteindelijk strandt dat gewoon, want alle anderen waren echt allemaal uitvindingen.
Koos: Ja, je kunt dat niet verkopen. Nee.
Raphael: Maar dat is echt mijn standaard geworden als iemand aan mij vraagt van hoe gaat
Raphael: het, of als iemand zegt alles goed, dan zeg ik veel goed.
Koos: Ja, of best veel goed. Of meer goed dan minder goed.
Raphael: Ja, want heel veel mensen verstaan ook heel goed.
Koos: Oh ja, heel goed.
Raphael: In plaats van veel.
Koos: Oh ja.
Raphael: Ik ben nogal een zachte prater, zeggen ze. Maar goed, heel goed is ook goed.
Raphael: Niet alles. Heel is ook niet alles.
Koos: Nee, precies.
Raphael: Ja. Maar goed, ik praat niet zo graag over mijn negatieve dingen in het leven.
Raphael: Nee. Nee, ik ben niet zo...
Raphael: Ik ben echt zo'n Instagram-shiner.
Koos: Oh.
Raphael: Ja. Ik laat alleen een positieve kant zien van mijn leven aan andere mensen.
Koos: Dat is goed, dat is goed. Ja, want ik ben ook heel positief,
Koos: hè. Heel positief van aard.
Koos: Maar, ja, maar... Wat ik wilde zeggen is van... Het kan geen kwaad om af en
Koos: toe even stil te staan. Bij van, ja...
Koos: Hoe gaat het nou eigenlijk? Of hoe pak ik dingen aan?
Koos: Of hoe... Weet je, een stukje dat je naar jezelf kijkt van...
Raphael: Zelfreflectie?
Koos: Ja, zelfreflectie. Ja, dat. Dat zocht ik, dat woord.
Koos: Ik gebruik daar dan psycholoog voor. Dat doe ik dan. Ik ga één keer vier, vijf soms.
Koos: Nu met de vakantie is pas wat later.
Koos: Maar dat is even mijn momentje ook van zelfreflectie.
Koos: En in mijn werk heb ik ook af en toe wel zo'n persoonlijke coach die mij ook wel helpt.
Koos: Even dingen door te spreken en dat ik even kan reflecteren. Een stukje zelfreflectie.
Koos: Wat vind jij daarvan? Doe je dat ook? Heb je dat ook?
Raphael: Nee, ik heb wel een tijd in een dagboek geschreven. Wat dat eigenlijk ook wel
Raphael: dan een reflectie is van je dag. Dus nu wel een zelfreflectie.
Raphael: En ik heb bij mij op het werk, hadden ze ooit een vitaliteitscoach gehad voor een periode.
Raphael: Waar je gratis gebruik van kon maken in je werktijd.
Raphael: Dus mag je gewoon heen gaan met afspraak maken als hij er was.
Raphael: En daar heb ik ook gebruik van gemaakt. Omdat ik dat echt wel heel belangrijk vind.
Raphael: om dan met zo iemand te kunnen spreken en om dan toch jezelf te verbeteren.
Raphael: Want dat is dan mijn doel van de zelfreflectie. Om beter te worden.
Raphael: Dus dat heb ik dan ook gebruik van gemaakt. Dat vind ik heel mooi.
Raphael: Maar ik ga niet naar een psycholoog.
Raphael: En ik spreek ook niet heel veel met mensen echt over problemen die ik heb. Behalve dan met Linda.
Raphael: En ik ben ook wel echt van persoonlijke ontwikkeling.
Raphael: Ik vind dat heel belangrijk. Dus als er dus iets aangereikt wordt waar je dus... Nou.
Raphael: Kostloos voor mij dan, in mijn geval. Dan wil ik het gewoon aangrijpen om dat te kunnen doen.
Raphael: En in sommige gevallen, als het geld kost, vind ik het ook prima.
Raphael: Tot een bepaalde hoogte natuurlijk van hoe belangrijk vind ik dan die persoonlijke
Raphael: ontwikkeling op dat vlak. Of hoeveel ik daarvoor uitgeven.
Raphael: Maar ik vind het ook... Ik heb ook een periode gehad dat ik heel veel zelfhulpboeken las.
Raphael: En dat was ook in de periode dat ik die vitaliteitscoach sprak.
Raphael: En wat ik wel tegen hem zei is van, ik luister die boeken, maar ik ben niet zo iemand die dan...
Raphael: Een stopzet terug luistert en kijken als ik het ga toepassen hoe dat dan voelt.
Raphael: En ik ben niet zo'n echte actieveling daarin.
Raphael: Maar ik vind het ook heel interessant die theorieën die daar besproken worden.
Raphael: En ik ga dan kijken wat past in mijn leven en hoe kan ik dat dan wel toepassen in mijn leven.
Raphael: Op een heel laag pitje zeg maar langzaam in laten slijten. Niet dat ik er zo
Raphael: enorm mee bezig ben om dat te doen. Dan zou ik bijvoorbeeld ook mezelf leren
Raphael: water drinken. Twee liter per dag minimaal.
Raphael: Wat ik nu zelfs aan het ophoog ben naar drie liter.
Raphael: Maar dat doordat ik dus een app heb gebruikt. Door dus gewoon rustig elke keer
Raphael: eraan te helpen herinneren. Weet je.
Raphael: En nu heb ik die app niet meer nodig. Nu doe ik het gewoon.
Koos: Wauw. Dat is goed. Kan ik ook gebruiken. Zo'n app. En ik moet echt meer drinken.
Raphael: Ja. Heel veel mensen moeten meer drinken.
Koos: Ja. Ja, maar voor persoonlijke ontwikkeling heb je ook die zelfreflectie nodig
Koos: om te kijken van, ja, ontwikkel ik mij?
Raphael: Ja, en waar sta je op dit moment?
Koos: En waar sta je? Waar wil je naartoe? En dan moet je steeds kijken van,
Koos: maak ik die stapjes die nodig zijn om daarheen te komen waar je echt naartoe wil?
Raphael: Ja.
Koos: En daar heb je die zelfreflectie bij nodig.
Raphael: Weet je wat ook een heel mooie tool is in zelfreflectie?
Koos: Ja.
Raphael: Gebed.
Koos: Oh, ja.
Raphael: En dan dus niet het gebed waar je denkt van, oh ik ga ochtends,
Raphael: avonds mijn persoonlijk gebed graag doen.
Raphael: Maar dan, wat je dan zou moeten doen is, dan moet je een timer zetten.
Koos: Ja.
Raphael: Van bijvoorbeeld 10 minuten.
Koos: Ja.
Raphael: En dan ga je in gebed totdat die timer voorbij is.
Raphael: En dan mag je je ogen ook open hebben.
Raphael: Je moet zien hoe ver de timer is, of je zet een alarm, dat kan natuurlijk ook.
Raphael: Maar dat je, als je dat doet, namelijk...
Raphael: Dan heb je in eerste instantie gewoon je riedeltje, die je normaal gesproken
Raphael: wel doet, ochtends en avonds.
Raphael: En dan kom je op dat punt, dat je denkt van, wat ga ik nu zeggen?
Raphael: En op een duur ga je over dat punt heen, en dan ga je dus die reflectie in.
Koos: Oh, wat goed hé.
Raphael: En dan ga je dus echt een zelfreflectie doen. Of tenminste, zo ervaar ik dat dan.
Raphael: Want dan ga je dus je leven eigenlijk bespreken. En nog meer dat erbij kan horen.
Raphael: En wat je dus wilt delen met hemelsvader. En eventueel ook nog extra vragen.
Raphael: Want we hebben natuurlijk een bepaalde opzet van het gebed.
Raphael: Eerst danken, dan vragen. Maar nu gaat het allemaal door elkaar heen.
Raphael: Maakt niet uit, de voorgoorde maakt niet uit.
Koos: Ja, klopt. Dat is ook zo. Dat maakt ook niet uit.
Koos: Maar dat is wel interessant, joh. Dat je het gebed kunt gebruiken ook voor zelfreflectie.
Raphael: Ja.
Koos: Natuurlijk. Hoe stelt Hemelse Vader er eigenlijk in?
Koos: In zelfreflectie, in persoonlijke ontwikkeling, in groei, verandering.
Raphael: Ja, hij wil dat alleen maar voor ons.
Koos: Ja?
Raphael: Ja, want hij heeft ons naar deze aarde gestuurd. Met die reden.
Koos: Oké.
Raphael: Voor persoonlijke ontwikkeling.
Koos: Dus daarom zijn we hier.
Raphael: Daarom zijn we hier.
Koos: Luister, hersen. Het is wel even belangrijk om te weten, hè.
Koos: Dus dat we voor die ontwikkeling hier zijn.
Raphael: Ja.
Koos: En wat draagt er allemaal toe bij dan? Aan die ontwikkeling?
Raphael: Aan de persoonlijke ontwikkeling?
Koos: Ja.
Raphael: Hoe bedoel je van? Wat draagt dat?
Koos: Ja, in het kader van Hemelse Vader heeft ons hier naar deze aarde gebracht voor die ontwikkeling.
Koos: Dus wat...
Koos: Eigenlijk krijgen we allerlei situaties op ons pad, dagelijks.
Koos: Ik noem het ook wel oefenmateriaal dan eigenlijk.
Koos: Hoe gaan we om met die situatie?
Raphael: Dat is de ontwikkeling die je dan doormaakt.
Raphael: Hoe je zo'n situatie oplost of afhandelt.
Koos: Ja, nu doe ik dat op zo'n manier. Maar eigenlijk als je erop terugkijkt,
Koos: ik had het misschien liever op een andere manier gedaan.
Koos: Ik wil dat veranderen. Ik wil dat eigenlijk beter.
Koos: Ik wil eigenlijk een goede versie van mezelf ontwikkelen of naar voren zetten.
Koos: Dus ja, dan in een volgende situatie probeer ik op een betere manier met iets,
Koos: met dat om te gaan. Met zo'n situatie om te gaan.
Raphael: Ja. Ja, en dan is het wel heel belangrijk dat je jezelf reflectieert.
Koos: Ja.
Raphael: Want anders blijf je een beetje hangen in dezelfde status.
Raphael: Ja, omdat je niet zozeer verbetert als je niet zelf reflecteert.
Raphael: En nu klinkt het heel zwaar, zelfreflectie. Maar dat kan echt heel kort zijn
Raphael: en gewoon een gedachte al zijn.
Koos: Ja, tuurlijk.
Raphael: Er hoeft niet een epistel overgeschreven te worden. Je hoeft niet naar een psycholoog
Raphael: om die zelfreflectie te doen.
Koos: Nee, klopt. Toevallig ga ik naar een psycholoog en dan gebruik ik dat mooi.
Koos: Maar ik had laatst ook een situatie dat ik, ik kan best wel met mijn kinderen
Koos: wat gefrustreerd reageren, merk ik, bij mezelf.
Koos: Dus ik ben naar mij bezig om naar mezelf te kijken en denk van,
Koos: waarom reageer ik de hele tijd zo gefrustreerd op bepaalde situaties of reacties.
Koos: Ik zal een voorbeeldje noemen.
Koos: Ik was met mijn dochter in een winkel. Ze ging even wat passen in de paskamer.
Koos: Ik stond de hele tijd wel bij die paskamer. Op een gegeven moment had ze nog iets anders opgehaald.
Koos: En toen was ik even bij die paskamer weg, maar toen was ik rond de hoek gaan
Koos: staan bij andere kleding. Even kijken.
Koos: op een of andere manier was zij uit dat bashockje gekomen, had mij niet meer
Koos: gezien is naar beneden gegaan want er was er twee verdiepingen ik loop weer
Koos: terug zij is weg dus ik ben een soort van,
Koos: Ja, beduust, beduust, een beetje bezorgd.
Raphael: Een beetje zo, oh.
Koos: Waar is mijn dochter? En ook een soort van, ja, geïrriteerd dat ze weg is.
Koos: Zij kon met de roltrap naar boven, dus het eerste had ik zeggen van,
Koos: waar was jij? Ja, dan zegt ze, waar was jij?
Koos: Jij stond niet meer bij dat pashokje. Ik zeg, nee, maar ik stond hier om de hoek.
Koos: Ja, hoe heet dat? Weet je, en hij ging dan zo tegen elkaar in.
Koos: En van, ah, dan denk ik achteraf terug, dat ik denk van,
Koos: ja, reageer ik toch gefrustreerd.
Raphael: Je had anders kunnen reageren.
Koos: Ik had anders kunnen reageren.
Raphael: Ja, dat heb ik ook wel eens gehad met een van mijn kinderen die bij Rijddiephaven,
Raphael: dat zegt wel haven, er zit water bij, die waren uit oog verloren.
Raphael: En die was dus ergens, nou ja, die was dus ergens en die had nog geen zwemdiploma.
Raphael: Dus als ouder maak je gewoon super bezorgd. Je denkt van, als hij nu gewoon
Raphael: één stap verkeerd doet en ligt in het water, dan zie je hem ook niet meer.
Raphael: Dan is hij onder water, dus dan weet je ook nog niet waar hij is.
Raphael: Je kan helemaal gek worden in je hoofd.
Koos: Dat is wel de meest gekke gedachten.
Raphael: En op dat moment dan zie je hem weer en dan heb je die gedachten allemaal in je hoofd.
Raphael: die zorgen en dan laat je dat, ga je dat reflecteren op je kind,
Raphael: weet je, van wat heb je, wat haal je in je hoofd om hier weg te gaan.
Raphael: En dat kind van geen kwaad bewust, hè, schoon aan, weet je, rondwandelen en
Raphael: die, oh daar is papa weer, hey papa, weet je, en dus eigenlijk,
Raphael: ik weet ook niet meer hoe ik gereageerd heb, maar waarschijnlijk dat ik wat geverschreed was ook.
Raphael: Maar eigenlijk moet je dus gewoon, kan je helemaal niet zo reageren,
Raphael: omdat het kind van geen kwaad bewust is.
Koos: Precies. Dus die zelfreflectie, die brengt mij dan tot een punt dat ik dacht
Koos: van, ik hoop dat ik de volgende keer rustig inderdaad kan reageren.
Koos: Dan zeg ik, oh, hey, was je bezorgd dat je me kwijt was?
Raphael: Ja.
Koos: Weet je, niet aanvallend van, nou, ik stond hier gewoon om de hoek en wat heb
Koos: jij nou gedaan en waarom ging je naar beneden en blablabla.
Koos: naar haar toe. Ik kan me voorstellen dat je bezorgd was omdat je mij niet zag. Weet je wel?
Koos: Ik heb nog veel te leren.
Raphael: Ik ook.
Koos: Ander voorbeeld. Je ziet wel een leuk boek van haar luisteren.
Koos: We waren in het zwembad en Merle die...
Koos: Mijn dochter die wil heel graag naar de glijbaan. Dus op een gegeven moment...
Koos: Ik ga met je mee naar de glijbaan.
Koos: en zij was een klein beetje vooruit gelopen en ik dacht van,
Koos: oh leuk, dan ga ik even naar jou kijken hoe jij van de glijbaan af gaat dus
Koos: ik sta daar te wachten, zij staat daar bij die glijbaan en ze gaat niet van
Koos: die glijbaan af ik zei, kom,
Koos: ga nou van die glijbaan af want ik wil jou zien glijden nee,
Koos: zegt ze, ik ga niet van die glijbaan af,
Koos: en ik snapte haar niet wat ze dan bedoelde is ik wil samen met jou van die glijbaan
Koos: af ik had het ook helemaal niet door maar ik word dan ook zo komaan van dat
Koos: ding af weet je dan word ik helemaal van,
Koos: waarom reageer ik dan ook zo weet je dat is mijn ding daar kan ik ook geen.
Raphael: Antwoord op geven Koos nee.
Koos: Ik had gehoopt met deze aflevering dat jij mij een beetje kon helpen met mijn zelfreflectie nou.
Raphael: Ja dat is dus,
Raphael: Zoals het woord al zegt, moet je zelf doen.
Koos: Moet ik zelf doen.
Raphael: Jij gaat dus naar een psycholoog, maar een psycholoog geeft je ook geen antwoorden.
Koos: Nee, dat niet.
Raphael: Toch? Die stelt jouw vragen, waardoor jij dus die zelfreflectie proces doormaakt.
Raphael: Ja, dat is net zoals wat ze zeggen, als een vrouw met een probleem komt bij een man,
Raphael: dat een man vaak gelijk al oplossingen probeert aan te dragen,
Raphael: terwijl de vrouw dat helemaal niet direct wilt. Die wil op zich wel een oplossing.
Raphael: Maar door het praten komt ze zelf tot een oplossing. En dat is veel prettiger.
Koos: Veel meer gehoord worden. Dat je naluistert.
Koos: Mooi dat je zegt dat ze zelf tot een oplossing komt.
Raphael: Ja, dus dat zijn we natuurlijk wel als mannen wel heel erg geneigd om invulling
Raphael: te geven aan bepaalde zaken.
Raphael: Dus wat jij dan ook doet met jouw dochter en wat ik dan met mijn zoon doe.
Raphael: Hoe is dat je eigen gedachten die je dan projecteert op een ander?
Raphael: Terwijl je dus eigenlijk gewoon de vraag moet stellen aan die persoon van, hé, wat is er gebeurd?
Raphael: Als ik bijvoorbeeld bepaalde dingen niet gedaan heb in het huishouden bijvoorbeeld.
Raphael: Ik zeg maar wat, ik heb een taak, ik moet elke vrijdagochtend stofzuiger en dweilen.
Raphael: En het kan wel eens voorkomen dat het niet gebeurt. Dan kan Linda thuis komen
Raphael: en heel boos worden van waarom is niet gestofzogen en gedweld.
Raphael: Maar ze kan ook thuis komen en zeggen van hé, ik zie dat er niet gestofzogen en gedweld is.
Raphael: Wat is er gebeurd?
Koos: Ja, precies.
Raphael: Dus zij is niet boos. En ze kan natuurlijk heel boos worden op de reden daarna.
Koos: Ja.
Raphael: Waarom kan ik niet... Ik heb geen zin in. Ik was gewoon aan het gamen.
Raphael: Ja, dan kan ze boos worden.
Raphael: En er is eigenlijk nog steeds geen reden om boos te worden. Waarom was jij aan het gamen dan?
Raphael: Is er wat? Weet je van, had je daar behoefte aan? Weet je, dus eigenlijk is
Raphael: een booswoorde... De reactie van booswoorden is eigenlijk nooit nodig.
Koos: Ja, dat is niet.
Raphael: U kunt eigenlijk altijd doorvragen van... Wat is dan de reden geweest?
Raphael: Verdiep in de persoon. Misschien vindt de persoon dat ook wel heel prettig. Want die gehoord wordt.
Raphael: Maar dat is iets wat ik zelf echt aan moet werken hoor.
Raphael: En daaraan. En van gewoon doorvragen.
Koos: Ja, maar ik ook. Dus ik ben blij dat je dat zegt. Dat kan ik ook.
Koos: Ik moet ook leren doorvragen.
Raphael: Ja, niet zo aannames. Nee. En terwijl op mijn werk. Dat is echt.
Raphael: Nou, we hebben een gezegde in de techniek. Is dat assumption is the mother of all mess-ups.
Raphael: Dat wordt dan iets anders vertaald, maar al veel gezegd.
Raphael: Maar dat is eigenlijk is dat aanname is de moeder van alle fouten, zeg maar.
Raphael: Dat is eigenlijk wat het wil zeggen. En dat is wat we als mensen toch best wel vaak doen is in ons...
Raphael: leven en rechting andere mensen, maken we gewoon een aanname.
Raphael: Zo in mijn zakelijke, ik kan niet aannemen van is er een backup?
Raphael: Ik kan het niet van, oh ja, dat denk ik wel.
Raphael: Nee, dat moet gecontroleerd worden. Ik moet dat navragen aan het systeem.
Raphael: Wordt er een backup gemaakt?
Koos: Ja, daardoor ontstaan ook best wel veel miscommunicatie bij de situatie.
Koos: Volgens mij als je aannames doet, terwijl die kan wel heel anders zijn.
Koos: Daar heb ik nog zoveel te leren.
Koos: Daarom vind ik het ook wel mooi. En ik denk dat je gelijk hebt met gebed.
Koos: Kan je helpen. Hemelse Vader wil heel graag dat je je ontwikkelt.
Koos: Dus Hemelse Vader wil ook heel graag dat je daarmee bezig bent.
Koos: Dat je regelmatig naar jezelf kijkt. En dit soort situaties.
Koos: Ik denk van, goh, ja. Nou ja, hoe ga je ermee om? Maar kan je er ook beter mee omgaan? Dus, ja.
Raphael: Ja, ik heb een keer voor kerst heb ik om een lijstje zelfhulpboeken gevraagd
Raphael: om die te krijgen. En die heb ik toen van mijn moeder gekregen.
Raphael: En daartussen zat ook een schriftuurboek, een van de schriften.
Raphael: En daar stond in de boek van dit is het beste zelfhulpboek die er is.
Koos: Dat is wel mooi. Ja, toch. Tof.
Raphael: Ja, daar heb ik mijn moeder goed over nagedacht.
Koos: Ja, maar dat is eigenlijk ook wel zo. En weet je wat, als ik in de schriften
Koos: lees, dan komen die gedachten ook in me op.
Koos: Hé, ja, die situatie had ik misschien beter iets anders kunnen regelen.
Koos: Of ik krijg gedachten in me, hé, hé, daar ben je nog vergeten.
Koos: Of heb je daar nog aan gedaan?
Koos: Dus, wow, ja, lees in de schriften.
Raphael: Ja, bidden.
Koos: Bidden, bidden. Maar ook dat wat jij zei, tien minuten bidden.
Koos: Probeer dat eens uit. Ik ga het er weer uitproberen. Ik ben benieuwd of ik in
Koos: slaap val of niet. Ik moet het even.
Raphael: Ja, dat klopt.
Koos: Ik moet het even proberen.
Raphael: Goeie, ja.
Koos: Maar goed, voor jullie ook wel luisteraars, probeer het uit.
Koos: En misschien heb je er wat. Ja, tot volgende week. Tot volgende week. Doei.