Koos: Oh ja, hey Raphael, welkom.
Raphael: Dankjewel Koos, jij ook welkom.
Koos: Oh ja, en luisteraars, jullie natuurlijk ook welkom.
Raphael: Absoluut, ja. Weer een prachtige mooie aflevering van Geloof je dat ook?
Koos: Ja, in ieder geval, daar gaan we ons best voor doen. Want er gebeurt allemaal
Koos: veel om ons heen en genoeg om over te praten.
Raphael: Ja.
Koos: Toch?
Raphael: Ja, ja.
Koos: Zo'n weekje is zo voorbij, joh.
Raphael: Ja.
Koos: Zo'n week, ja, nou.
Raphael: Kan je je nog herinneren dat het zo ontzettend warm was ook?
Koos: Ja, dat kan ik me ook wel herinneren. Ja, nou, ik kan zelf helemaal niet zo
Koos: goed tegen hitte en alles.
Koos: Dus ja, dat kan ik me zeker goed herinneren.
Koos: En met die hitte had ik echt zin om even lekker flinke plons te nemen of zo,
Koos: zeg je dat? Om even lekker in wat koud water.
Raphael: Ja.
Koos: Jij ook?
Raphael: Nou, wij hebben een zwembad, een opzetzwembad in de tuin staan.
Raphael: En toen ik thuis kwam, na het eten hebben Linda en Ben nog wel in het zwembad gezeten.
Raphael: En ze hebben overdag Tijn en Noah ook nog in het zwembad gezeten.
Raphael: Dus ja, ik had het wel kunnen doen, maar ik heb het niet gedaan.
Raphael: Want ik had wat andere afspraken staan s'avonds.
Koos: Oké, maar dat is wel leuk dat jullie zo'n zwembadje op hebben staan.
Raphael: Ja, maar dat is wel heel leuk. Maar als je iets hebt, dan is het heel vaak zo
Raphael: van, dan gebruik je het in het begin heel veel.
Raphael: En dan wordt het steeds minder, minder, minder.
Raphael: En op den duur dan denk je van, ja, waarvoor heb ik het eigenlijk nog?
Koos: Ja, ik herken dat. Ik had vroeger ook zo'n zwembad.
Koos: En dan ben ik op een gegeven moment, ja, ook maar, ja, zeg dat,
Koos: meegestopt of afscheid van genomen. Dat ding maar verkocht.
Koos: Precies wat je zegt. in het begin is leuk en dan op een gegeven moment ging niemand er meer in,
Koos: Ja, daar staat dat ding nog maar te staan. Maar je moet wel allemaal van die
Koos: tabletten, weet ik veel, nou, ik had zo'n hele filter en alles.
Koos: Nu wil je zorgen dat het water netjes en schoon blijft.
Raphael: Ja, dat klopt.
Koos: Dus, hoop gedoe.
Raphael: Ik moet zeggen, wij hebben ons zwembad drie weken om bemand gelaten,
Raphael: zeg maar. En toen we terugkwamen was het nog steeds helder.
Koos: Oh ja? Ja. Oh, oké. Wat voor filter heb jij erop staan dan?
Raphael: Ik heb een zandfilterpomp met glaspaals en een zoutwatersysteem.
Koos: Ja, precies. Dat is wel goed, hè? Dat is beter dan die chlore gommel.
Raphael: Ja, klopt. En dan had ik hem natuurlijk ook heel goed zorggemaakt nog voordat we weggingen.
Koos: Oh ja.
Raphael: Dus nee, daar was ik wel heel blij mee. Maar ook een warmtepomp erbij,
Raphael: die ik trouwens van jou heb overgenomen.
Raphael: Maar dat kost ook klauwen met geld natuurlijk, want het verwarmen van water.
Koos: Ja. Nou ja, dan heb je ook zonnepanelen toch vol, die een beetje...
Raphael: Ja, en straks helemaal, als de saldering eraf is, dan moet ik overdag,
Raphael: wek ik allemaal zonne-energie op, wat ik niet verbruik.
Raphael: Omdat ik niet thuis ben. Maar dan kan ik de warmtepomp aanzetten. En de airco.
Koos: Ja, airco aan, warmtepomp aan, heel dat zwembad gewoon flink voor.
Raphael: Ja, inderdaad.
Koos: Om al je stroom kwijt te krijgen. Ja, ik moest echt flink bijbetalen.
Koos: ik had toch met die ja die saldering is er allemaal voor een gedeelte af ofzo
Koos: ik moest echt een soort van nou ja ik had gekeken dus ik moest een soort van
Koos: toesla of iets betalen voor het terugleveren ja hebben we dat ja,
Koos: Dus ik moest wel flink bijbetalen.
Raphael: Maar je laadt je auto ook thuis op, hè?
Koos: Ja, dat klopt.
Raphael: Dat kost ook heel wat stroom. Ja, dat doe ik ook.
Koos: Ik ben nu wel wat bewuster overdag
Koos: dan de vaatwasser aan. En de wasmachine overdag en niet meer s'nachts.
Koos: Ik was eigenlijk gewend dat altijd s'avonds de vaatwasser aan.
Raphael: Met nachtstroom.
Koos: Met nachtstroom, ja. En auto's opladen. Dus dat probeer ik nu allemaal overdag wel te doen.
Koos: Dus ik ga zoveel mogelijk proberen om...
Raphael: Zonder energie te verbruiken.
Koos: Ja.
Raphael: Ja, heel slim.
Koos: Ja, en eigenlijk moet ik ook nog een accu hebben. Maar goed,
Koos: dat kost ook wel allemaal geld.
Raphael: Ja, dat wordt straks allemaal wel gekopen. Dan wordt dat weer gesubsidieerd. Met de overheid.
Koos: Oh ja?
Raphael: Ja, natuurlijk.
Koos: Oh, dat zou mooi zijn. Het is wat je overheid heeft elke keer weer wat. Nou, oké.
Raphael: Maar je had het over onderdompelen.
Koos: Ja, onderdompelen. Ja, precies.
Raphael: Dat doet me natuurlijk gewoon denken aan heerlijk gedoopt worden.
Koos: Oh, ja, klopt. Klopt, en ik ben twee keer gedoopt.
Raphael: Wauw.
Koos: Ja, ik ben gedoopt toen ik acht
Koos: was. Maar ik ben ook nog een keer gedoopt toen ik... Ja, dat was in 99.
Koos: Dus was ik...
Raphael: Ja, 26 jaar geleden.
Koos: Ja, dus dat was ik 27... Hoe zeg ik dat? 26 jaar.
Raphael: Oké. Nou, ik weet dat... Of de doop is...
Koos: 25 was ik.
Raphael: De doop zelf is voor vergeving van een zonde?
Koos: Ja.
Raphael: Toch?
Koos: Ja, zo wordt wel gezegd.
Raphael: Oké. Dus eigenlijk zou je vaker gedoopt kunnen worden?
Koos: Ja, maar dat is in principe ook. Want met het avondmaal, in feite vernieuw je je doop.
Koos: Dan word je als het ware opnieuw gedoopt. Alleen dan zonder dat je echt helemaal
Koos: het water ingaat en ondergedampeld wordt.
Koos: Maar het zou daar wel mee gelijk moeten staan.
Raphael: Ja, maar het is dus niet verkeerd om vaker gedoopt te worden?
Koos: Nee.
Raphael: Dat zou niet...
Koos: Nee.
Raphael: Maar jij bent dus wel twee keer gedoopt.
Koos: Ik wel.
Raphael: Maar dat is niet omdat jij geen zin had om van de afval te nemen?
Koos: Nou, nee. Nee, nee. Nee, een tijd geleden, ze noemden het destijds,
Koos: geëxcommuniceerd van de kerk.
Koos: Dus je bent je lid af.
Raphael: Maar het is dan niet zoals John Wick, toch? Dat je excommunicado,
Raphael: dat je dan achterna gezeten wordt.
Koos: Nee, dat niet. Nee, zo heb ik het zeker ook niet beleefd. Maar het is wel van
Koos: dat, nou goed, ik leefde gewoon niet helemaal volgens de richtlijnen van de kerk.
Koos: En dan zeggen ze van ja, dat past dan niet bij je lidmaatschap.
Koos: En dan dus wordt eigenlijk vanuit de kerk het lidmaatschap opgezegd.
Koos: En dat noemen ze dan, ja, dat je geks communiceerd bent.
Raphael: Oké, want ik had altijd het idee dat het een hulpmiddel is. Dus niet zozeer
Raphael: dat de leefstijl niet past bij de standaarden.
Raphael: Want dat heeft natuurlijk heel veel mensen, die leven niet echt zozeer naast de standaarden.
Raphael: Maar dat het een hulpmiddel is omdat je bepaalde verbonden hebt gesloten.
Raphael: Want die worden ook allemaal op pauze gezet.
Raphael: En dan wordt je dus weer geholpen om weer...
Raphael: pad niet, of om je te bekeren, zeg maar, en dan kan je weer die verbonden hersluiten.
Raphael: Want als jij gedoopt bent, zijn automatisch al jouw verbonden ook weer gesloten,
Raphael: of moet je die allemaal weer opnieuw sluiten?
Koos: Nou.
Raphael: Ook de begiftiging.
Koos: Nee, dat niet, maar als je gedoopt bent, heb je nog niks verder terug van je verbonden.
Koos: Dat wordt dan in een aparte handeling, later is dat dus jaren later er pas.
Koos: Dus ik ben in 99 gedoopt. In 2003 heb ik pas,
Koos: ja, is met die handeling, zeg maar, met hand opleggen, is alles op mij hersteld.
Raphael: Oké, dus ook het priesschap dan?
Koos: Ja, dus priesschap en tempelverbonden, en al die verbonden zijn toen pas op
Koos: mij weer terug hersteld.
Raphael: Oké, dus na die doop zijn ze nog steeds bezig met eigenlijk het proces om jou
Raphael: op een punt te krijgen dat je ook weer die verbonden weer.
Raphael: Zat je, want het is eigenlijk ter bescherming van jezelf.
Koos: Ja, zo wordt het wel gebracht, ja.
Raphael: Ja, maar zo heb je dat niet ervaren, zie ik.
Koos: Nee, nee.
Koos: Nee, leuk verhaal wat ze erbij hebben gemaakt, maar nee, nee,
Koos: dat dat heeft me allemaal niet echt geholpen.
Raphael: Is het even de aanveggers gewerkt? Want je bent wel weer lid geworden van een kerk.
Raphael: Ik kan me ook voorstellen dat als je geexcommuniceerd wordt dat je denkt van
Raphael: oké, nou ja dan vind ik dat ook wel prima zo.
Koos: Ja, dat kan maar goed, ja, dat heb ik dus niet, want,
Koos: ik vind niet dat dat dan helpt, maar ik vind wel dat,
Koos: ik me daarin heb kunnen bewijzen dat ik wel standvastig ben gebleven in het
Koos: verlangen om dat verbond met mijn hemelse vader te kunnen sluiten,
Koos: maar Maar ja, ik zie het als een soort van...
Koos: Ja, zou ik het zeggen, een heel gevecht als
Koos: het ware om dat verbond met mijn hemelse vader te kunnen sluiten en waar eigenlijk
Koos: de kerk als een soort van vijand in heeft zitten roeren tussen mij en mijn hemelse
Koos: vader en mij heel veel jaren daarvan af heeft weten te houden.
Koos: Dus ja, zo voelt het voor mij niet als een hulp, maar het voelt voor mij als een tegenwerking.
Raphael: Ik snap dat wel wat je zegt, want toen ik voor de kerk op zending was,
Raphael: was het ook heel vaak zo dat onderzoekers van de kerk, die gingen me helpen om gedoopt te worden.
Raphael: En ook al waren ze er niet honderd procent klaar voor, lieten we ze toch gedoopt worden.
Raphael: Met de reden dat ze daarna de graaf van de Heilige Geest zouden krijgen.
Raphael: Want dat helpt ze namelijk in hun leven.
Raphael: En dat helpt de sturing. En dat helpt hun proces in het leven.
Raphael: Dus wat is zoiets van zo snel mogelijk gedoopt worden. Want dan heb je namelijk
Raphael: recht op die Heilige Geest. De graaf van de Heilige Geest.
Raphael: Dus ik snap wel wat je zegt. Dus op dat moment dat je dat dan ontnomen wordt.
Raphael: Dan word je dus inderdaad weer afgesneden van Gods bijzijn.
Raphael: Volgens mij gebeurt het ook minder tegenwoordig.
Koos: Ja.
Raphael: Zou dat die reden hebben misschien?
Koos: Ja, dat denk ik wel.
Raphael: Dat ze toch wel dat inzicht ook hebben gekregen. van het is eigenlijk geen hulpmiddel
Raphael: het is meer we doen het nu echt als ex-communiceeren mensen echt omdat ze niet
Raphael: meer achter de kerk staan dan doen we dat.
Koos: Ja
Koos: ik vind dat een lastig iets, een lastig verhaal,
Koos: Aan de ene kant doen we ons best om mensen uit te nodigen naar de kerk te komen.
Koos: Langs de voordeur proberen we mensen binnen te halen. En langs de achterkant
Koos: worden mensen eruit geschopt.
Koos: Ook al willen ze eigenlijk niet dat er een ditmaatschap wordt opgeheven.
Koos: Of hoe je dat moet noemen, geks communiceren.
Koos: Maar dat, ja, ze worden, ja, ik heb dat moeite aan mij. Ik vind dat lastig. Kerk van Christus.
Raphael: Ja, maar dat komt ook wel door deze tijd met social media en al het gehoop.
Raphael: En ik denk dat het ook daarbij meehelpt, als je snapt wat ik bedoel.
Raphael: Op dat moment dat iemand namens zegt van ik ben dit van de kerk van Jezus Christus.
Raphael: En ik doe dit allemaal, terwijl dat dus niet in lijn staat met de kerk.
Raphael: Ja, dan wordt dat wel zo genoeg. Wij noemen de naam van de kerk ook nooit.
Koos: Oh, nee. Had ik weer naam genoemd?
Raphael: Nee, ik ook. Ik bijna.
Koos: Sorry, mens.
Raphael: Niet de bedoeling. Nee, wij spreken niet namens de kerk.
Raphael: Bewust niet, omdat wij ook best wel dingen zeggen die vast niet overeen komen,
Raphael: wat de kerkleer ons geeft, wat de evangelie zegt.
Raphael: Maar het is wel wat wij voelen en wat wij in onze levenslessen hebben geleerd.
Raphael: Maar als jij, stel je voor wij zouden dat wel namens de kerk zeggen,
Raphael: we gaan echt allemaal, nou echt onzin uitkramen.
Raphael: En ik kan me voorstellen dat de kerk ook zegt van jongens, stop daar even mee.
Koos: Ja, ja, ja. Ja, nee, maar, ja.
Koos: Kijk, ik heb het idee dat Christus die nodigt iedereen uit om tot hem te komen.
Koos: Er zijn nog mensen die een bepaalde levensstijl erop na houden,
Koos: die wordt bij ons in de kerk niet geaccepteerd.
Koos: Maar toch ben ik van mening dat Christus ze wel uitnodigt.
Raphael: Zeker, maar ook om aan zijn geboden te houden.
Koos: Ja, hij zegt, Christus nodigt je uit om zijn geboden te houden, zeker, zeker.
Koos: Maar zolang je daar nog niet klaar voor bent, of als je er nog mee worstelt,
Koos: of weet ik veel hoe je dat moet noemen,
Koos: dan word je nog steeds door Christus uitgenodigd, naar mijn idee.
Raphael: Ja, want uiteindelijk is de hemel, of hoe je het ook benoemd,
Raphael: bij hem als vader weer te wonen, daar zitten gewoon enorme voorwaarden aan.
Raphael: daar kom je niet binnen zonder de hulp van Christus.
Koos: Nee, dat klopt.
Raphael: Maar jij zegt dus dat de kerk wat eh,
Raphael: Dat het dus eigenlijk, die moet eigenlijk geen voorwaarden hebben.
Koos: Ja en nee. Eigenlijk zou ik het misschien beter kunnen vergelijken met,
Koos: je hebt een scholengemeenschap met een hoger niveau, middelmatig niveau,
Koos: lager niveau en een heel laag niveau ofzo.
Koos: Maar ik heb soms het idee dat de kerk waar wij toe behoren, die zeggen van wij
Koos: hebben alleen maar het hoogste niveau.
Koos: Maar het hoogste niveau, dat wil zeggen niet iedereen trekt dat of niet iedereen
Koos: voelt zich daar prettig bij of haalt dat of weet ik veel wat.
Koos: Dus daarmee sluit je een heel deel van Gods kinderen eigenlijk buiten,
Koos: terwijl die hebben net zo goed die liefde van God nodig in hun leven, denk ik dan.
Koos: Dus waarom moeten we ons zo focussen op het hoogste niveau te hanteren in je leven?
Koos: Ik snap wel dat dat ook wel het streven is. Je wil graag iemand laten doen ontwikkelen
Koos: naar een bepaalde levensstijl,
Koos: een levensstandaard die past bij het leven van God. Ja.
Raphael: Ja, want de kerk is in principe, wat je ook zegt, het is voor iedereen.
Raphael: Het evangelie is toepasbaar op al gods en kinderen.
Raphael: Het plan van zaligheid is voor iedereen.
Koos: Plan van zaligheid wel.
Raphael: Ja.
Koos: Dat is zonder meer.
Raphael: Ja.
Koos: Maar waar gaat het dan mis in de kerk?
Raphael: Sorry, ik wil diep wel geen antwoord geven over wat je net zei.
Raphael: Ja, want van het begin tot aan weer terugkomen bij ons hemels vader,
Raphael: dat is gewoon voor al zijn kinderen bedoeld.
Raphael: En daarbij is de kerk een hulpmiddel om ook die verbonden te sluiten die noodzakelijk
Raphael: zijn om in het koninkrijk van God weer terug te keren.
Koos: Ja.
Koos: Nou ja, wat ik mis of wat ik liever zou zien is dat iedereen zich welkom voelt bij Christus,
Koos: ook al leeft hij niet volgens die hele hoge waarden en normen.
Raphael: Ja, want ik denk dat je dat uiteindelijk ook hebt met, na de dag des oordeels,
Raphael: dat als wij naar een bepaald koninkrijk gaan, dan ga je ook echt naar een koninkrijk
Raphael: waar je je prettig voelt.
Raphael: Dus dat is daar zo en zo voor die mensen ook.
Raphael: En dan denk ik dat de kerk een hulpmiddel is, omdat je ook met die verbonden
Raphael: sluit, want die verbonden heb je niet nodig in nagere koninkrijken.
Raphael: dat dan de kerk de hulpmiddel is om in het celestriële koninkrijk te komen.
Raphael: Dus op dat moment dat jij je niet welkom voelt omdat het te hoog gegrepen is,
Raphael: dan is dat prima natuurlijk.
Raphael: Maar moeten we dan een zusterkerk hebben waar ze naartoe kunnen gaan?
Koos: Ja, of net als bij zo'n scholengemeenschap gewoon, weet je, je hebt scholengemeenschappen van 1300 man.
Koos: Maar daar heb je allerlei niveaus en allerlei lagen, ook van hele domme kinderen
Koos: tot hele slimme kinderen.
Koos: Maar je hebt ook van die hele specifieke scholen, bijvoorbeeld alleen maar een
Koos: gymnasium, dan zitten maar 200 leerlingen, that's it.
Koos: En al die anderen, die komen daar helemaal niet.
Koos: Nou, ik voel me soms een beetje alsof ik in een kerk zit wat een soort van gymnasiumachtig is.
Koos: En heel veel mensen worden buitengesloten of die voelen zich daar niet prettig, dat zou zeggen.
Koos: Omdat ze dus niet op dat gymnasiumniveau...
Raphael: Ja, want ik ben geen gymnasiumkind. Ik heb MAVO 4 gedaan.
Raphael: Maar ik zou me ook echt niet prettig voelen op gymnasium. Ik zou me echt doodongelukkig voelen.
Koos: Maar wat voor school heb jij gezeten? Zaten er verschillende niveaus?
Raphael: Ik zat op de handelsschool en dat zaten op verschillende niveaus.
Raphael: We hadden zo'n zoveel, dat was echt beroeps, MAVO was dat al.
Raphael: Dus daar zaten bakkers in de chauffeursopleiding, zat daarin.
Koos: Maar kan jij je een kerk voorstellen die gewoon meerdere niveaus aanbiedt, hanteert?
Koos: Of dat je niet alleen maar een gymnasium hebt, maar dat je ook gewoon HAVO,
Koos: VNBO, maar ook, wat is het eronder nog? Weet je, gewoon nog een lager niveau.
Koos: Zo van, jongens, jullie zijn gewoon welkom. God is liefde en iedereen, we houden van elkaar.
Koos: Ook al hou jij je niet aan het gymnasiumniveau, ben je nog steeds welkom bij
Koos: ons. Want weet je, iedereen is welkom hier.
Koos: Want wij zijn de kerk van Christus en Christus nodigt iedereen uit.
Raphael: Dat klopt, dat ben ik met je eens. En ik denk ook wel, ik denk dat het in Nederland
Raphael: zo en zo wel lastig is, omdat de gemeenschap echt wel echt vele malen kleiner
Raphael: is dan gemiddeld in andere landen.
Raphael: Ik denk dat als je gemeenschap groter is, dat het ook veel makkelijker kan.
Raphael: Want dan heb je ook hele andere mogelijkheden tot onderwijs,
Raphael: omdat je dus daar meer leerkrachten voor hebt bij wijze van spreken.
Raphael: Kijk, als jij een middelbare school hebt en je hebt maar drie leerkrachten en
Raphael: je wil Garnasium doen, maar eigenlijk ook wel MAVO lesgeven,
Raphael: maar je hebt maar drie leerkrachten.
Raphael: Dan ga je toch waarschijnlijk kiezen om dan die Garnasium lessen te geven.
Raphael: Ik zeg maar wat, hè? Dus ik denk dat iedereen is welkom in de kerk van Christus.
Raphael: En elk niveau wordt ook gegeven en verbonden mogen voor iedereen gesloten worden.
Koos: Op papier is iedereen welkom, maar als je dan op een gegeven moment...
Raphael: Het zijn er mensen, denk ik, hoor.
Koos: Ja, precies.
Raphael: Het zijn er mensen die dat veroorzaken.
Koos: Ja, klos. Dat probeer ik dus te zeggen, want hoe kan het nou zijn?
Koos: Dus in de kerk van Christus zou iedereen welkom moeten zijn,
Koos: maar ook zich welkom moeten voelen.
Koos: Alleen, het zijn dan, laten we het zo zeggen, de mensen die zeggen van,
Koos: nou, het is hier gymnasium, dus als jij je daar niet mee kunt conformeren,
Koos: dan ben je hier niet aan het juiste adres.
Raphael: Wij zijn in Frankrijk op vakantie geweest en daar zijn we naar de kerk gegaan
Raphael: en we voelden ons daar niet echt welkom.
Koos: Oké.
Raphael: We zijn in Zwitserland naar de kerk gegaan en daar voelden we ons meer welkom.
Koos: Oké.
Raphael: Dus het ligt ook echt aan de mensen. En nu hebben we het niet over een niveau.
Raphael: Want als we de kerk vergelijken met het nasium.
Raphael: En dan zitten we eigenlijk al op dat niveau. Maar toch voel je je dan wel of niet welkom in een kerk.
Koos: Ik geloof dat hier waar wij naar de kerk gaan. De mensen zich wel redelijk welkom voelen.
Raphael: Ja, dat geloof ik ook wel.
Koos: Dat hoor ik wel steeds terug. Dus daar zit dan het probleem niet zozeer.
Koos: Maar ik heb meer moeite met, nou ja, mensen die ik ken, die houden heel erg
Koos: van uit te gaan en die houden ook van,
Koos: weet je, die zijn misschien nog niet helemaal op dat pad om hun leven daarop af te stemmen.
Raphael: Maar vind je dan dat de kerk zijn standaarden moet verlagen?
Koos: Nee, dat dan weer niet. Alleen, er moet wel meer openheid zijn en meer wel, hoe zeg je dat van?
Koos: Het is ook oké, je hebt keuzevrijheid, dus het is oké dat jij je keuzevrijheid
Koos: gebruikt om te zeggen van, ik leef die standaard niet.
Koos: Dan moeten we de slingers ophangen van, oh wat fijn dat jij jouw keuzevrijheid daarvoor gebruikt.
Koos: Goed jongen, je bent hartstikke goed bezig. Welkom.
Koos: Iedereen is welkom. Als jij je keuzevrij hebt gebruikt om die standaard niet
Koos: te leven, ben jij hartstikke welkom. Dat is fantastisch.
Koos: Weet je, dat wordt niet gezegd. Dat is wat ik probeer.
Raphael: En we zijn, als mensen zijn we ook veel te snel pakken richting een oordeel.
Koos: Ja.
Raphael: En dan zeggen we altijd wel heel leuk, weet je, de kerk is een ziekenhuis voor zondaars.
Raphael: Maar ondertussen hebben we er last van. Dat we dat, dat de zondaars binnenkomen.
Koos: Nou. We kunnen er nog een uur over doorpraten.
Raphael: Denk ik. Dus we moeten toch een volgende aflevering doorgaan.
Koos: Ja, dat is goed. Maar ik vind het wel interessant om over te hebben, dus ik vond hem leuk.
Raphael: Ja, ik hoop.
Koos: Fijn dat je even tijd daarvoor had.
Raphael: Ja, dankjewel.
Koos: Nou, luisteraars, bedankt ook en tot de volgende keer.
Raphael: Tot de volgende keer.