Koos: Hey Raphael.
Raphael: Hallo Koos.
Koos: En welkom luisteraars.
Raphael: Yes.
Koos: Bij weer een aflevering van?
Raphael: Geloof je dat ook?
Koos: Yes.
Raphael: Dankjewel voor het luisteren luisteraars.
Koos: Ja, en al die fijne reacties die we van jullie krijgen, zijn we ook heel erg blij mee.
Raphael: Ja.
Koos: En we kijken af en toe wel eens naar onze statistieken. Er worden echt steeds
Koos: meer afleveringen van ons geluisterd.
Koos: Ja, we krijgen steeds meer luisteraars. Ja, dus ik had zitten denken van zal
Koos: ik alvast mijn baan opzeggen?
Koos: Nu wij zo populair zijn. Wat vind jij ervan Raphael?
Raphael: Nou, we hebben hier geen inkomsten mee. Dus dat wordt lastig.
Koos: Nou, doen we dat maar niet.
Raphael: Het blijft nog een hobbyproject.
Koos: Oké.
Raphael: Voor nu.
Koos: Ja.
Raphael: Maar als we er meer tijd aan zouden kunnen besteden. Dan zouden we ook nog meer
Raphael: verdiepende, uitgediepte onderwerpen kunnen doen.
Raphael: Want nu hebben we vaak over wat in ons hoofd opkomt.
Raphael: Nou ja, we hebben een onderwerp. En die zetten we vast aan het begin van de
Raphael: aflevering. En dan gaan we het daarover hebben.
Raphael: Eigenlijk onvoorbereid. En we hebben niet dat wij wat voor een studie doen.
Raphael: Om te kijken wat we daarover kunnen zeggen. Omdat we gewoon ons hele leven al
Raphael: lid zijn van een kerk. en bezig zijn met de evangelie, hebben wij gewoon zoveel,
Raphael: kennis eigenlijk opgebouwd over de evangelie.
Raphael: En daarom kunnen we daar zo makkelijk over praten.
Raphael: Daarbij staat wel dat wij nooit de naam van de kerk noemen. Niet omdat we ons
Raphael: ervoor schamen, maar omdat wij gewoon niet namens onze kerk spreken.
Raphael: Er komen ook best wel wat dingen naar voren die waarschijnlijk niet in lijn
Raphael: staan met wat er in de kerk als richtlijn wordt gesproken.
Koos: Precies, want wij spreken lekker rechtuit, hoe zeg je dat, vrijuit, van onszelf.
Koos: Gewoon wat wij leuk vinden om erover te zeggen, of hoe wij erover bepaalde dingen
Koos: denken, dat kan helemaal anders zijn dan de kerkleer inhoud.
Raphael: Kerkleer inderdaad, ja.
Koos: Dus vandaar, luisteraars, dat heeft geen relatie met de kerk of kerkleer of zo.
Raphael: Nee, maar onze kennis komt wel eigenlijk altijd allemaal uit die kerk.
Koos: Ja, dat dan weer wel.
Raphael: Dus als we soms wat jargon gebruiken, dan onze excuses daarvoor Google onze
Raphael: kerk, maar je kan aan de hand van onze onderwerpen vast wel vinden waar we kerken zitten.
Koos: Ja, en ik geef jullie ook een uitdaging dan mee dat je, zeg maar,
Koos: zoekt de verschillen tussen de kerkleer en wat wij allemaal zeggen. En dan, hé?
Raphael: Wat een goed idee.
Koos: Koos. Yes, succes.
Raphael: Ja.
Koos: Zou ik zeggen.
Raphael: Ja. Maar, want uiteindelijk is het wel ons doel dat mensen dus gaan nadenken.
Koos: Ja, dat wel.
Raphael: Omdat we willen dat mensen Christus volgen.
Koos: Ja, precies.
Raphael: Waar wil jij uiteindelijk komen?
Koos: Ik wil graag bij Christus terugkomen, bij Hemelse Vader.
Raphael: Zo ver mogelijk?
Koos: Ja, zo ver mogelijk natuurlijk. Gewoon daar waar we eigenlijk thuishoren.
Koos: Dat is in het Celestiale Koninkrijk, zo noemen wij dat dan.
Koos: Hemelse Vader belooft ons als wij aan Christus geloven en daarin trouw blijven.
Koos: Met hun kunnen deel hebben aan het eeuwige leven. Het eeuwige leven is iets
Koos: prachtigs, iets mooiste wat er bestaat.
Raphael: Is dat je zomaar gegeven?
Koos: Nou, nee. Nee. Ja. Nee.
Raphael: Je moet er zelf wat voor doen.
Koos: Ja.
Koos: Je hebt sowieso het geloof in Jezus Christus daarvoor nodig.
Koos: Dat je Jezus Christus accepteert als jouw persoonlijke redder en verlosser.
Koos: Dat je ook je beseft van, hé, sommige dingetjes zijn niet helemaal in overeenstemming met.
Koos: Maar dat wil je graag wel verbeteren. Dus dat je ook gebruik maakt van het zoenoffer
Koos: van Jezus Christus, dat noemen we dan weer ook bekering, om je dus naar God te keren.
Koos: Dus als je daar dagelijks mee bezig bent en het verlangen, je hebt dus ook heel
Koos: erg het verlangen nodig dat je daar wil komen.
Koos: nou dan door het zoenoffer van Christus en dus ook door de genade van Christus,
Koos: een soort van geschenk dat hij alles wat jou afhoudt om in het eeuwige,
Koos: om in het Celestiane koninkrijk te komen, in het eeuwige leven te kunnen beërven,
Koos: dan kom je daar wel.
Raphael: Maar dan is het dus eigenlijk voor een grote deel ook het eigen het eigen werk, zeg maar.
Raphael: Natuurlijk heeft Christus die,
Raphael: is onmisbaar daarin in het terugkeren van bij ons hemels vader.
Koos: Ja.
Raphael: Maar eigenlijk doe je het voor jezelf. Want je doet het niet voor iemand anders.
Koos: Nee, ja. Je doet het voor jezelf, ja. Ja, je doet het voor jezelf, maar... Ja, oké.
Koos: Ja, en daar zit een... Kijk, ik wil graag met jou daar ook zijn, hè.
Koos: Dus, ja. Het is wel... Ik wil niet in mijn eentje daar. Dat is ook niet echt gezellig.
Raphael: Ja, nu gaan we natuurlijk nog... Daar zet ik ook altijd mijn vraagtekens bij.
Raphael: En dat gaat dan misschien wel heel diep. Maar uiteindelijk...
Raphael: Wil hem ons vader als we bij hem terugkeren. Hij zegt wel, ik wil dat je bij mij terugkeert.
Raphael: Maar hij wil ook gewoon weer dat we onze vleugels spreiden.
Koos: Ja.
Raphael: En dus ook gewoon weer weggaan.
Koos: Ja, ook dat. Ja, dat klopt.
Raphael: Dus ik denk niet dat hij wil dat we terugkeren bij hem per se.
Raphael: Hij wil dat wij ons potentieel kunnen bereiken.
Koos: Ja, daar heeft het mee te maken.
Raphael: En bij ons in de kerk wordt er heel veel gehaald. op familie en samen zijn en
Raphael: aan elkaar vastlinken, aan elkaar verzegeld worden.
Raphael: Want uiteindelijk gaan we gewoon allemaal weer uit elkaar, gaan we weer weg.
Raphael: En komen we misschien alleen nog maar terug op elkaars verjaardag.
Koos: Ja, maar goed, dan zijn we wel allemaal aan elkaar verbonden.
Koos: En die verbindenis die we met elkaar hebben, daar zit wel kracht in.
Koos: En we zullen elkaar toch wel helpen, steunen en alles.
Koos: En ja, zo ziet het dan wel als een netwerk dan. Dat is het zo zeggen.
Koos: Een soort van netwerkorganisatie waarbij we met elkaar samen heel krachtig zijn.
Raphael: Ja, geen piramiderspel, maar echt een netwerk.
Koos: Nee, meer een netwerk, ja. Een netwerkorganisatie, een soort matrixachtig. De matrix.
Raphael: Wow, wow, wow, wow.
Koos: Nee, nee, wow, nee. Maar echt netwerk.
Raphael: Ah, ja, ja, oké.
Koos: Ja.
Raphael: Ja. Oké, dus eigenlijk, je doet het dan wel voor jezelf.
Koos: Ja.
Raphael: Maar je doet het niet alleen.
Koos: Ja, precies. Want je kunt niet alleen... helemaal in je uppie zalig worden.
Koos: Zo zalig. Dus ja, eigenlijk als je daar wil met die allerhoogste...
Koos: Je kunt niet alleen in het allerhoogste komen.
Koos: Dat is wat ik probeer uit te leggen. Want dan doe je het voor jezelf.
Koos: Ja, je doet het voor jezelf, maar niet alleen.
Koos: En dus... Ja.
Raphael: Als jij... alleen op de aarde zou zijn, zou het niet lukken.
Raphael: Klopt. Dan zou je daar niet kunnen komen.
Koos: Nee.
Raphael: We hebben echt elkaar nodig.
Koos: Ja.
Raphael: We hebben zelfs een laatste aflevering gemaakt ook over de kerk.
Raphael: En dat het lichaam van Christus, zeg maar, of een lichaam, zeg maar.
Raphael: Het kan niet zonder andere leden maten.
Raphael: Maar dat het, dus dat, ja, we doen dus heel veel dingen voor onszelf. Maar niet alleen.
Koos: Ja.
Koos: Daarom kijken we heel de tijd zo mooi. Want het zit niet in het egoïstische
Koos: deel. Doe je het voor jezelf?
Koos: Dat klinkt redelijk egoïstisch. Maar het is lastig voor mij uit te leggen.
Koos: Maar ik voel Gods liefde voor mij. Ik voel me ook een kind van God.
Koos: En ik wil die liefde ook teruggeven.
Koos: En ik wil ook heel graag bij God terugkeren.
Koos: En daarom ben ik daar dagelijks mee bezig. En als je dan zegt, doe je dat voor jezelf?
Koos: Het klinkt niet helemaal alsof dat helemaal klopt. Maar het is het natuurlijk
Koos: ook weer wel. Dus ik probeer het.
Raphael: Je kan niet goed praten, Koos.
Koos: Nee, ik kan het niet goed praten. het is een,
Koos: het is een samenspeel maar net als ik met mijn verloofde bijna vrouw dus binnenkort
Koos: trouwen dan wil ik ook heel graag,
Koos: verzegeld worden voor tijd en alle eeuwigheid met haar samen en God speelt daar
Koos: een heel belangrijke rol in sluiten wij dat verbond met God dus zijn we eigenlijk,
Koos: met die verzegeling aan God verbonden.
Koos: En de belofte die God dan geeft is dat wij de mogelijkheid hebben om in de allerhoogste
Koos: ontwikkeling, in de allerhoogste mogelijkheid, ja, graad van heerlijkheid,
Koos: te kunnen komen. Door dat verbond.
Koos: En die verzekering. Alleen daar zullen we vervolgens wel echt samen zo'n hechte
Koos: relatie op gaan bouwen. Dat wij ook daadwerkelijk ons daar thuis zullen voelen.
Raphael: Ja, dat klopt.
Koos: En om ons daar thuis te voelen, dan hebben wij heel veel liefde naar.
Koos: Ten eerste voor elkaar nodig.
Koos: En voor ons medemens. Naast de liefde.
Koos: en dankbaarheid en geduld en dan in hele grote mate en dan komen we daar,
Koos: in die heerlijkheid zeg maar.
Raphael: Ja maar mocht een van jullie twee of mijn vrouw en ik zijn ook aan elkaar verzegeld
Raphael: mocht een van ons het niet redden klinkt heel gek maar mochten we niet,
Raphael: gegund zijn om daar te komen om wat voor reden ook waarschijnlijk omdat het een eigen keuze is.
Raphael: Want ik denk echt dat het een keuze is in welk koninkrijk je komt.
Koos: Klopt.
Raphael: In welke graad het is echt. Ja, je mag zelf kiezen eigenlijk. En,
Raphael: daarbij is het wel zo dat, mocht ik er niet voor kiezen, dat Linda nog steeds
Raphael: de mogelijkheid heeft om in die hoofdstraat te komen, om met een andere partner
Raphael: dan die mogelijkheid te krijgen.
Koos: Precies, ja.
Raphael: Dus het is alsnog weer toch weer individueel iets dan eigenlijk om daar te komen.
Koos: Ja, dat klopt wel eigenlijk. Inderdaad.
Raphael: Maar ik wil heel graag met Linda daar zijn.
Koos: Ja, ja.
Raphael: Dus ik probeer haar, of ik mijn keuze om daar ook te zijn en ik probeer ook
Raphael: Linda daarin te helpen dat zij ook dezelfde keuze zou willen maken om daar te zijn.
Koos: Ja, ja. Maar ik snap jou wel, want we hebben ooit ook een aflevering gemaakt.
Koos: Ik ben hiervoor ook getrouwd geweest.
Koos: En inmiddels gescheiden. Maar ook in dat huwelijk had ik dus ook dat verbond met mijn ex-partner.
Koos: En destijds heb ik dat verbond gesloten met mijn hemelse vader.
Koos: En ik heb toen ook uitgelegd dat ik dat verbond niet heb verbroken.
Koos: Omdat zij, mijn ex-partner, dan nog steeds ooit mocht ze toch willen terugkeren.
Raphael: Dus die verbonden nog steeds heeft gesloten?
Koos: Ja, dus dat dat voor haar de mogelijkheid is om haar relatie met God weer opnieuw
Koos: vorm te geven en dan via dat verbond alsnog,
Koos: als ze dat verlangen zou hebben, via dat verbond toch die zegeningen te kunnen krijgen voor haarzelf.
Raphael: Ja.
Koos: Dus het is in dat opzicht wel een individueel, laat het zo zeggen, klinkt dat beter?
Koos: Een individueel verlangen wat kan leiden tot een ontwikkeling in zo'n heerlijkheid,
Koos: wij noemen dat heerlijk, een graad van heerlijkheid.
Koos: En dan de hoogste graad van heerlijkheid waar God ook is, dat we daar heel graag naartoe willen.
Koos: Ja, dat is een individueel verlangen, individueel belang waar ik invulling aan geef, ja.
Raphael: Ja, dus dan, nu hebben we het dan heel erg over onze partners, maar,
Raphael: en dat we er niet alleen in staan, maar nu kan het ook heel veel andere mensen
Raphael: zijn die ons erbij helpen om het pad van Christus te blijven,
Raphael: of om ons te blijven focussen op Christus.
Koos: Ja, ja.
Raphael: Dus dat kan van alles zijn.
Koos: Ja.
Raphael: Van allerlei soorten mensen uit allerlei soorten hoeken.
Koos: Zeker, we staan er niet alleen voor. Maar ook vanuit de onzichtbare wereld.
Raphael: Ja.
Koos: En dus ik geloof echt in beschermengelen. Maar ook in een soort van geestelijke
Koos: begeleiders. Ik weet niet hoe je ze allemaal moet noemen.
Koos: Ik geloof echt dat er heel veel is wat we helemaal niet zien.
Koos: Dat er een heel, nou ja. We hadden het over een netwerk. Maar er zit ook op
Koos: dit moment al een heel netwerk achter.
Koos: Zeg maar in een andere soort van dementie. Of hoe je het mag noemen.
Koos: om ons te helpen op ons pad, in ons leven en onze ontwikkeling.
Koos: Dat geloof ik wel. Geloof je dat ook?
Raphael: Ja, ik geloof ook dat wij geholpen worden door inderdaad door misschien ook
Raphael: wel mensen die ons zijn voorgegaan.
Raphael: Maar de grootste invloed die we hebben, dat is het van heilige geest.
Raphael: Dat is degene die het meeste invloed op ons uitoefent, zeg maar.
Raphael: Dus ik weet ook niet zo heel goed eigenlijk of dat dan juist al die beschermengelen zijn.
Raphael: Maar goed, aan de andere kant, als jij een ironisch priesenschap drager bent,
Raphael: mag je ook de hulp inroepen van engelen.
Raphael: Dus die zijn er wel. Dus of dat dan, ik weet niet of engelen gezien worden als
Raphael: mensen die al een lichaam hebben gehad en zijn gestorven, of dat het mensen
Raphael: zijn die nog een lichaam moeten krijgen.
Koos: Beide.
Raphael: Ja?
Koos: Ja. En er zijn ook engelen die nooit een lichaam zullen krijgen.
Koos: Maar die toch engelen zijn.
Raphael: Ja, volgens van Satan.
Koos: Ja, maar ook zelfs bij God.
Raphael: Die nooit een lichaam krijgen?
Koos: Ja, ik heb wel eens een keer iets over gelezen. Maar even nadenken...
Raphael: Dan krijg je niet voor het maximale potentieel als kind van God.
Koos: Nee.
Raphael: Als je geen lichaam krijgt.
Koos: Maar dat zijn dienende engelen. Daar was iets mee.
Raphael: Toch niet 144.000, hè?
Koos: Maar, oké, laten we even wat het is. Maar er zijn genoeg engelen die nog,
Koos: nu al engel zijn en nog een lichaam zouden moeten, dus die komen nog op aarde, maar ook andersom.
Koos: Ja, engelen die al op aarde geleefd zijn en opgestane wezens zijn.
Raphael: Ja, dus dan is het pad van Christus volgen, daar zijn dus mensen die ons daarbij
Raphael: helpen, ongeacht wat hun achtergrond is.
Raphael: Ze hoeven niet per se christenen te zijn. Maar ze kunnen van allerlei geloofsovertuigingen hebben ook.
Raphael: En we hebben dus engelen die ons erbij kunnen helpen.
Raphael: En dan is het soms bewust of onbewust. Maar zelf ben je er ook een.
Raphael: Jij kan zelf ook zo'n iemand zijn die iemand anders helpt.
Raphael: Maar heb je je wel eens alleen gevoeld?
Koos: Ja.
Raphael: Dat je daar alleen voor stond ook.
Koos: Ja.
Koos: Alleen omdat ik bijna zo'n beetje mijn hele leven al wel in Christus geloof
Koos: en moet ik zeggen dat ik me door mijn geloof in Christus eigenlijk dan toch nooit alleen voel.
Raphael: Zoals dat verhaal van die voetstappen in het zand, zeg maar.
Koos: Dat ja, dat. Nee, maar dat vind ik eigenlijk ook wel mooi. Oké,
Koos: ik vind het heerlijk om mijn hemelse vader in mijn leven te betrekken.
Koos: Ik begin ochtends mijn dag, mijn hemelse vader te bedanken voordat ik weer een
Koos: nieuwe dag heb gekregen, dat ik hier op zijn aarde kan leven,
Koos: dat ik onderdeel kan uitmaken van zijn plan.
Koos: Weet je, en ik betrek hemelse vader in mijn leven door de dag heen en ik sluit
Koos: mijn dag af ook. Dus ik ben nooit alleen.
Koos: Want ik voel me ook door de hele dag door ook gelijd. Of gelijd, hoe zeg je dat?
Koos: Vaak dingen die door de dag heen. Dat ik denk van, dankjewel Hemelse Vader.
Koos: Dat kan gewoon een zonnestraal zijn.
Koos: Of het kan gewoon dat, heel veel dingen. Maar soms zit het ook wel tegen.
Koos: Maar vind ik ook niet eerlijk. Van Hemelse Vader, oké.
Koos: Weet je, dat hoort er ook bij. Dat het tegen zit. Want ik juist ben hier op
Koos: aarde om dat soort ervaringen ook op te doen.
Koos: En dan ben ik hem dankbaar voor dat ik dat ook kan ervaren.
Koos: Maar ik kan ook vragen van, geef mij de kracht om er doorheen te komen door
Koos: uitdagingen of door lastige situaties. En ik kom er steeds doorheen.
Koos: En ik denk ook van, yes, dankjewel hemelse vader.
Koos: Dus, nee, in dat opzicht voel ik me dan toch niet alleen.
Raphael: Nee, ik heb persoonlijk nooit dat gevoel gehad van echt alleen zijn,
Raphael: want ik ben opgegroeid in een gezin met liefhebbende ouders en liefhebende naar mij ook.
Raphael: En daarna ben ik op zending geweest voor onze kerk en heb ik altijd een collega bij me gehad.
Raphael: 24-7, behalve als ik de badkamer inging of de toilet. Dat is waar we altijd samen.
Koos: Dat is bij mij toch wel anders. Nee, gaat niet.
Raphael: Nou, het is tegenwoordig anders. Ik zie regelmatig de zendelingen alleen rondlopen.
Raphael: En dan denk ik, hoe kan dat? Ik mocht dat nooit.
Raphael: Ja, misschien zijn er regels anders. Dat is ook alweer 20 jaar geleden.
Koos: Bij mij alweer 30.
Raphael: En daarna ben ik thuisgekomen. en ben ik redelijk snel getrouwd en ook niet meer alleen geweest.
Raphael: En ik heb ook zes jaar later kinderen gekregen.
Raphael: En dus als Linda weg is, dan heb ik altijd nog de kinderen die in die buurt zijn.
Raphael: Maar ik heb me ook nooit echt eenzaam gevoeld. Ook niet in...
Raphael: Want je kan ook soms gewoon gezelschap hebben en eenzaam voelen.
Koos: Klopt, dat bestaat ook.
Raphael: Ja. Maar ik heb... Nee, ik heb niet. En...
Raphael: Misschien komt het ook wel omdat ik het evangelie heb, maar ik ken ook mensen
Raphael: die het evangelie ook hebben, die ook wel eenzaam zijn en ook het gevoel hebben
Raphael: dat ze er alleen voor staan.
Raphael: Maar eigenlijk wat jij dus zegt, zolang wij Christus in ons leven hebben, de Heilige Geest,
Raphael: en we hebben gewoon de onzichtbare wereld om ons heen, die ons helpt en die
Raphael: ervoor zorgt dat we niet alleen voor staan.
Raphael: En we hebben gewoon mensen die ons willen helpen. Die zijn er gewoon.
Raphael: Er zijn gewoon mensen die, die hoef je niet te vragen.
Raphael: Die willen je gewoon helpen. En ook mensen die je niet kennen.
Raphael: Als ik iemand zie, een oud vrouwtje
Raphael: die je moet oversteken bij wijze van spreken. En ik ben in de buurt.
Raphael: Dan heb ik ook dat gevoel dat ik haar wil helpen. Terwijl ik haar helemaal niet ken. Weet je.
Raphael: Dus dat is er ook nog. En dat is voor iedereen. Dus als je ergens hulp bij wilt, dan kan je die krijgen.
Koos: Ja, dat is het. Dat geloof ik ook. Dus je bent eigenlijk nooit alleen.
Raphael: Dat is gewoon zo ontworpen.
Koos: Ja.
Raphael: Door God.
Koos: Ja, dat is een prachtig plan. Ik vind echt, ja, hoe zeg je dat?
Koos: Ik ben onder de indruk. Onder de indruk, precies.
Koos: Ja, zo mooi die te weten. Gij zijt de God.
Koos: Maar dat is gewoon prachtig mooi. Ik word er zelf een beetje stil van.
Koos: Ik hou ervan. Nou luisteraars, ik hoop dat jullie er ook wat aan hebben gehad.
Koos: Naar mijn idee ben je nooit alleen. Dat is heel netwerk.
Raphael: En als je wel alleen voelt, ga dan gewoon nog wat oude afleveringen van ons terugluisteren.
Koos: Ja, precies. Dat is altijd goed.
Raphael: Dat is altijd goed. Dankjewel Koos Tot volgende week Doei.