Koos: Hey, Raphael.
Raphael: Hey, hallo Koos. En welkom luisteraars.
Koos: Yes, bij weer een nieuwe aflevering van?
Raphael: Geloof je dat ook?
Koos: Yes, geloof jij dat ook? En we hebben gasten vandaag, niet vergeten.
Raphael: Klopt.
Koos: Lisette?
Lisette: Ja.
Koos: En Sheila, als ik het goed heb.
Sheila: Ja, zeker.
Raphael: Gelukkig, oké. Goed opgelet, Koos.
Koos: Ja, ik ben niet fit vandaag. Maar goed.
Koos: Dus, luisteraars, we willen jullie graag voorstellen aan Lisette en Sheila.
Koos: Lisette, mag ik jou vragen om eerst jou voor te stellen?
Lisette: Zeker, zeker. Ik ben Lisette. Ik ben moeder van, trouwens getrouwd met Robert,
Lisette: een hele leuke man. En moeder van drie kinderen.
Lisette: In mijn professionele leven ben ik communicatiespecialist en kindercoach.
Lisette: En alles wat er een beetje bij komt kijken. Alles wat met communicatie te maken heeft.
Lisette: En ik tennis heel graag op de tennisbaan in mijn vrije tijd.
Lisette: Ik hou van koken en varen.
Lisette: En ik ben ook een hele bevlogen vrijwilliger.
Lisette: En in deze rol binnen onze kerk ben ik bestuurster van de vrouwenorganisatie,
Lisette: de ZTV of wel de Zuternhulpvereniging.
Lisette: Ik vind het in Engels mooie, Relief Society, betekent echt verlichten van je
Lisette: omgeving, van de society.
Lisette: En dan ben ik van de noordelijke regio. Dat is zeg maar van Groningen tot Arnhem
Lisette: en alles wat daartussenin zit. Van links en rechts, vanaf Emelord tot aan de Duitse grens.
Lisette: En dat vind ik superleuk. Ik werk allemaal met leuke vrouwen.
Lisette: Dus dat is even in een notendop wie ik ben, wat ik doe. En ja,
Lisette: de rest mogen jullie vragen raken de rest van de aflevering.
Raphael: Dankjewel. En Sheila, jij?
Sheila: Nou, ik ben Sheila. Ik ben vorige week vijftig jaar oud geworden,
Sheila: dus ik behoor tot een nieuwe doelgroep, waarvan ik nog niet weet dat ik daar
Sheila: heel blij mee ben, maar goed.
Sheila: Ik ben getrouwd met Henk en we hebben samen vier kinderen.
Sheila: Ik werk als ambulant verpleegkundige bij een grote GGZ-organisatie in het oudere
Sheila: team en dat doe ik met heel veel plezier.
Sheila: Ik zeg soms ik krijg gewoon betaald om te doen wat ik heel leuk vind en waar
Sheila: mijn hart ligt ik krijg heel veel voldoening van mijn werk en net als Lisette
Sheila: ben ik ook betrokken bij de Zusters Hulpvereniging Relief Society is inderdaad veel mooier,
Sheila: en daar steek ik ook heel veel liefde en tijd in en volgens mij is dat ook een
Sheila: van de redenen waarom we vanavond met elkaar gaan praten omdat ik dan kan vertellen
Sheila: waar ik ze al mee bezig ben in dit moment.
Koos: Ja, dan ben ik wel benieuwd. Waar ben je zo allemaal bezig dan?
Sheila: Nou, ik ben eigenlijk al een hele tijd bezig met de samenwerking met een fantastische
Sheila: stichting die we hier kennen in Nederland. Dat is Stichting Babyspullen.
Sheila: Stichting Babyspullen zet zich in voor baby's die in armoede worden geboren.
Sheila: En dat zijn er nogal wat in Nederland. Eén op de dertien. Dat zou je misschien
Sheila: helemaal niet denken, want we zijn een heel welvarend land.
Sheila: En ik kwam eigenlijk in aanraking met deze stichting door het grote evenement
Sheila: wat we in 2024 hebben gehad voor de Strength of Women.
Sheila: En daar kan Lisette misschien nog wel wat over vertellen, want dat is echt haar kindje. Zeker.
Sheila: Ik ben toen gevraagd om deel te nemen in haar werkgroep om te kijken of we in
Sheila: contact konden komen met stichtingen waarmee we samen konden werken om tijdens
Sheila: dat evenement, dat vrouwen evenement, een aantal workshops vorm te geven.
Sheila: En zo ben ik eigenlijk in contact gekomen met stichting Babyspullen en die samenwerking
Sheila: heeft zich dus in de afgelopen jaren voortgezet tot waar we nu zijn.
Raphael: Wauw, dat is echt mooi. Lisette, jij had dus ook wat gedaan.
Raphael: Want jullie hebben dus deze partijen contact opgenomen bij het organiseren van
Raphael: die andere evenementen.
Lisette: Ja, we hadden een heel groot event voor de Strength of Women.
Lisette: Daar hebben we ongeveer 600 vrouwen aan deelgenomen.
Lisette: En ons doel was eigenlijk, we zijn er voor elkaar vrouwen.
Lisette: En we willen graag ook iets naast voor onze eigen gemeenschap van vrouwen.
Lisette: De community waar we in zitten binnen de hulpvereniging. We wilden eigenlijk
Lisette: ook openstellen voor alle vrouwen die zich versterkt wilden worden.
Lisette: Op maatschappelijk gebied of op emotioneel gebied.
Lisette: Of gewoon lekker te kunnen ontspannen. Dat is ook natuurlijk hartstikke belangrijk.
Lisette: En we wilden juist uitreiken naar organisaties in ons eigen land.
Lisette: Waar wij wat voor kunnen terug doen.
Lisette: En we hebben toen een comité samengesteld.
Lisette: Voor dat event. Om uit te reiken naar verschillende hulporganisaties.
Lisette: Stichting Babyspullen was er een van. We hebben met Rooijen Kruijs samengewerkt.
Lisette: We hebben hygiëne-kids voor elkaar gemaakt. Met armoedefonds.
Lisette: Hebben we dingen gedoneerd voor schoolkinderen.
Lisette: En eigenlijk hebben alle activiteiten die we hebben gedaan. Stichting MoVira.
Lisette: Vergeet ik er nog eentje, Sheila? Want volgens mij is er ook nog een...
Lisette: Huis Agnes. Ja, Huis Agnes. Ik ben er weer.
Lisette: Het waren vijf organisaties. Maar wat ze allemaal gemeen hebben.
Lisette: Is dat ze dingen doen voor vrouwen en kinderen. En dat is ons speerpunt vanuit
Lisette: onze vrouwenorganisatie.
Lisette: Om op deze doelgroep te richten. En dat heeft tot echt hele mooie dingen geleid.
Lisette: En ook hele fijne samenwerking. En dat is uiteindelijk ons doel.
Lisette: Dus naast dat wij iets moois deden voor onze eigen vrouwengemeenschap,
Lisette: eigenlijk uitreiken naar onze eigen lokale mensen.
Lisette: En daar een hart onder de riem te kunnen steken. Dus ik was heel blij dat we
Lisette: dat op die manier konden doen. Dus het was echt geslaagd.
Koos: Nou, klinkt heel goed.
Raphael: Ja, want jullie hebben dus allemaal van die ZTV, of die, hoe noem je het,
Raphael: voor de strength of women?
Lisette: Ja.
Raphael: Hebben jullie dus meerdere partijen gehad en nu hebben jullie dus eigenlijk
Raphael: één partij eruit gekozen?
Sheila: Nee.
Raphael: Oké.
Sheila: Nee, er zijn meerdere samenwerkingen, of langdurige samenwerkingen uit voortgevloeid.
Sheila: Eentje is met het Rode Kruis. Ja.
Sheila: Daar ben ik alleen niet persoonlijk bij betrokken. Dat is iemand anders.
Sheila: Rachel, die is daar heel actief mee. Maar wat ik wel misschien niet over het,
Sheila: Rode Kruis kan vertellen. In Amsterdam hebben ze een prachtig initiatief.
Sheila: Dat heet het Hoesjuhuis. Help us, help you.
Sheila: En het Hoesjuhuis is er voor ongedocumenteerde vluchtelingen en asielzoekers.
Sheila: En wij werken ook met hen samen. En hebben daar dus ook vanuit de kerk vrijwilligers.
Sheila: Die daar ook hun steentje proberen bij te dragen.
Sheila: Dus op die manier proberen we met de verschillende organisaties samen te werken.
Sheila: En niet alleen maar door het doen van donaties, maar juist ook door die betrokkenheid
Sheila: van de leden van de kerk om te zorgen dat we...
Sheila: Ook maatschappelijke betrokken zijn. Want we kunnen als leden van de kerk heel
Sheila: goed voor elkaar zorgen. We hebben een programma waarbij we.
Sheila: Een soort buddy programma zou je het kunnen noemen. Waarbij we goed op elkaar
Sheila: letten. Voor elkaar zorgen. Naar elkaar uitreiken als er hulp nodig is.
Sheila: Ik ben zelf lang lang geleden ernstig ziek geweest. Toen is er werkelijk waar
Sheila: een jaar lang. Wekelijks twee keer in de week werd er voor ons gekookt.
Sheila: Dus we kunnen heel goed voor elkaar zorgen.
Sheila: Maar het is ook zo belangrijk om. Om naar buiten te treden en in de maatschappij
Sheila: betrokkenheid te tonen en ons steentje bij te dragen.
Sheila: Dus dat doen we inderdaad ook met het Rode Kruis. En ik ben dan bevoorrecht
Sheila: om met Stichting Babyspullen de samenwerking te hebben mogen voortzetten.
Sheila: En ja, om je even mee te nemen in dat proces.
Sheila: Toen we het voor de Strength of Women event hebben gedaan. Toen hebben we dus
Sheila: een workshop gehouden waarbij een hele grote groep vrouwen babykleertjes heeft,
Sheila: gesorteerd en gevouwen.
Sheila: En daarnaast is er die dag een donatie gedaan aan de stichting van 950 warme bedjes.
Sheila: Want de stichting Babyspullen die maakt eigenlijk babystartpakketten die de
Sheila: aanstaande moeders thuisgestuurd krijgen. En daar zit eigenlijk alles in wat
Sheila: je nodig hebt voor de eerste twee levensjaren van je kind.
Sheila: En een warm bedje, daar zit in een lakentje, een slaapzakje, een.
Sheila: Kruik, een wiegdeken, een hoeslakentje. Dus een heel compleet pakket voor het
Sheila: bedje. En daar hebben we 950 warme bedjes kunnen doneren.
Sheila: En het jaar daarna, de stichting die had de gelegenheid om hun loods uit te breiden.
Sheila: Want ze waren eigenlijk uit een jasje gegroeid, kregen de gelegenheid om uit
Sheila: te breiden, maar hadden niet alle middelen om dat te bekostigen.
Sheila: En de kerk heeft daarin materialen gedoneerd om dat mogelijk te maken, om te isoleren.
Sheila: Nou ja, het is heel veel hulp geweest om dat mogelijk te maken.
Sheila: Dus ik had toevallig gisteren iemand aan de telefoon van Stichting Baby Spullen
Sheila: en we spraken met elkaar.
Sheila: En ze vertelde, ja, eigenlijk ze beogen om te groeien, om al die baby'tjes te
Sheila: kunnen bereiken die in armoede worden geboren.
Sheila: En ze hebben, doordat die loods is uitgebreid en doordat ze dus veel meer capaciteit
Sheila: hebben om op te slaan, om hun werk goed te doen, hebben ze dit jaar al 20% meer
Sheila: babystartpakketten kunnen uitgeven,
Sheila: ten opzichte van 2025.
Sheila: Dus dat is fantastisch.
Lisette: En heel erg nodig ook. En ook heel erg nodig.
Sheila: Ja, want het is zo hard nodig.
Lisette: Om het even in perspectief te zetten, het gaat om 35 baby's per dag.
Lisette: 35 baby's per dag in Nederland.
Lisette: Dus kan je nagaan wat eigenlijk daar aan behoefte is in Nederland zelf.
Lisette: Dat kun je je bijna niet voorstellen, maar dat is heel tof dat we dat op die
Lisette: manier kunnen ondersteunen.
Raphael: Want het is ook alleen maar voor Nederlanders. Het is alleen voor Nederlanders.
Sheila: En een kind kan natuurlijk niet kiezen waar hij geboren wordt.
Sheila: Je wordt geboren in het gezin. Ja, daar kom je terecht.
Sheila: Maar zij gaan er echt vanuit. Elk kind verdient een eerlijke start.
Sheila: En dat is hun missie, hun visie. En ik ben al verschillende keren,
Sheila: vele keren in de loods geweest.
Sheila: En ik kan echt zeggen, de mensen die daar werken, die doen het met echt hart en ziel.
Sheila: Het is zo mooi om daar binnen te komen en te zien hoe toegewijd ze zijn om echt
Sheila: hun steentje bij te dragen om een verschil te maken in het leven van deze kleine
Sheila: hummeltjes die op aarde komen.
Raphael: Heeft de stichting Babyspullen dan ons ook nog gevraagd van zouden jullie nog
Raphael: eens een actie voor ons willen voeren of komt dit ook weer vanuit de kerk?
Sheila: En ik zal het proberen een beetje toe te lichten.
Sheila: In de kerk hebben we ook een begrip dat heet het humanitaire werk.
Sheila: Daar gaan we het straks denk ik ook nog wel over hebben.
Sheila: En in dat humanitaire werk zijn er ook kerkleden die echt anderhalf jaar of
Sheila: soms drie jaar van hun leven toewijden aan het uitbreiden en het vormgeven van het humanitaire werk.
Sheila: En vroeger was dat humanitaire werk heel erg gericht op derde wereldlanden,
Sheila: want daar was de nood hoog, daar was heel veel armoede.
Sheila: Dus ja, daar dachten wij hier helemaal nog niet aan.
Sheila: Maar een paar jaar geleden, ik denk zo ongeveer gelijktijdig met het voor de
Sheila: Strength of Women event 2024, kregen wij voor het eerst in Nederland humanitaire
Sheila: zendelingen, zoals je dat noemt.
Sheila: Dus mensen die zich echt gaan inzetten voor het humanitaire werk.
Sheila: En zij zijn ook betrokken geweest bij Stichting Babyspullen.
Sheila: Omdat zij het voor elkaar moesten krijgen dat bepaalde donaties goedgekeurd zouden worden.
Sheila: En op een feest moment had ik een gesprek met een van deze echtparen. En hij legde aan mij uit.
Sheila: Eigenlijk is de gouden combinatie die we zo graag willen zien in de kerk.
Sheila: Dat er en vanuit de kerk gedoneerd wordt.
Sheila: Maar daarbij participatie van leden. Inzet van leden. Dat is de gouden combinatie.
Sheila: En dat heeft mij in het denken gezet. Hoe kan ik ervoor zorgen dat wij betrokken zijn?
Sheila: Hoe kan ik ervoor zorgen dat we allemaal zo druk als we zijn?
Sheila: Het leven is druk. We hebben druk werk, gezinsleven, sociaal leven.
Sheila: Hoe kunnen we er toch voor zorgen dat we ook... ***,
Sheila: Ja, kunnen participeren en iets goeds kunnen doen voor deze stichting.
Sheila: En dat is een zoektocht geweest met vallen en opstaan.
Sheila: En ook het ontdekken dat niet altijd alles haalbaar is of lukt zoals ik gedacht
Sheila: had dat het misschien wel kon.
Sheila: Maar uiteindelijk, eind vorig jaar, is het idee geboren om een landelijke inzamelactie
Sheila: te organiseren voor deze stichting.
Sheila: En ik heb hele fijne mensen om me heen weten te vergaren waar we een werkgroep
Sheila: mee hebben gevormd waaronder dus ook Lisette,
Sheila: die echt een rots in de branding is wat dat betreft een goede steun veel meer
Sheila: ervaring dan dat ik heb dus dank je wel,
Sheila: en we hebben deze actie opgezet in samenwerking met Natuurlijk Stichting Babyspullen
Sheila: die heel actief meedenkt en meehelpt,
Sheila: en adviseert Dus volgend weekend.
Sheila: En dat heeft al een hele lange voorbereiding gehad. Maar volgend weekend hebben
Sheila: we vrijdag, zaterdag en zondag.
Sheila: Een inzamelweekend. Waarbij we door het hele land. Op 22 locaties in Nederland. Dus ieder kerkgebouw.
Sheila: We spulletjes inzamelen. Voor
Sheila: Stichting Babyspullen. En dan met name babykleertjes. Toch met maat 80.
Sheila: Maar ook kruiken zijn van harte welkom. Slaapzakjes zijn van harte welkom.
Sheila: Want dekentjes, babydekentjes, zijn ook hard nodig.
Lisette: Die gaan het hardst nu. Die hebben het hardst nodig. Die stapels slinkt op dit
Lisette: moment. Dus dat was het. Ze hebben zelfs daar ook op geadverteerd.
Lisette: Maar het mooie vind ik wel, Raphael Koos, is dat ze eigenlijk er heel blij mee
Lisette: zijn. Want het vergroot hun impact natuurlijk ook. En zij zijn zo dolletjes
Lisette: blij dat wij dit samen met ze gaan doen.
Lisette: Omdat je niet alleen vanuit één organisatie werkt, maar we hebben heel veel
Lisette: vrouwen eigenlijk. Nou, ik had laatst over 600 vrouwen die naar een event gaan,
Lisette: maar we zijn met veel meer.
Lisette: En als iedereen zo betrokken is, kan je nagaan wat dan de impact zou kunnen
Lisette: zijn als wij allemaal iets doneren. Of iemand vraagt je bestie en vraagt mensen,
Lisette: vraagt je opa en oma vraagt om te doneren.
Lisette: Kan je nagaan wat dat kan opleveren voor deze stichting. En met name eigenlijk,
Lisette: ik vind dat de cyclus heel mooi rond is. Dat je ziet dat wat wij doen heeft
Lisette: impact op kinderen hier in Nederland. En het is heel dichtbij,
Lisette: het wordt heel tastbaar. En dat merk ik in deze actie heel erg.
Lisette: Dat ze zien van. Het kan zomaar mijn buurvrouw zijn. En dat vergeten wij soms
Lisette: wel eens. Dat armoede niet alleen maar bij.
Lisette: Misschien wat wij denken. De vluchtelingen zitten. Die in Nederland zitten.
Lisette: Dat daar de armoede is. Maar het is echt ook gewoon bij ons in de buurt.
Lisette: En dat was ook een van de vragen die wij kregen.
Lisette: Is het dan ook in onze stad. Worden in onze stad ook deze babybedjes uitgeleerd.
Lisette: Of de starterspakket. En toen is Chile gaan aanvragen. We hebben daar een hele
Lisette: lijst van gehad. Maar het is echt door heel Nederland. Bijna in elke stad.
Lisette: Dus ja, dat maakt het eigenlijk echt wel tastbaar. En dat is denk ik ook wel
Lisette: de waarde van dit leuke project. Het mooie project.
Raphael: Ik weet ook dat ze bij ons in Groningen ook behoorlijk wat aan het promoten zijn.
Lisette: Ja?
Raphael: In ieder geval, ja, er zijn wat mensen die zijn daar mee bezig.
Raphael: Er is zelfs een toespraak geweest op zondag. Die aandacht aan werd besteed.
Lisette: Wat grappig.
Raphael: En dat is gevlyerd bij ons in de buurt van de kerk. Zodat mensen niet een hele
Raphael: grote afstand hoefen te lopen om het in te leveren.
Sheila: Ja, heel fijn om te horen. Leuk.
Lisette: Dit is ook een eerste keer dat we dit doen. Dus we hebben ook geen idee wat
Lisette: er uiteindelijk binnen gaat komen. Het kan een grote flop worden.
Lisette: Wat er niet vanuit gaat. Nee, daar ga ik niet vanuit hoor.
Lisette: Maar we weten het gewoon niet. We weten het echt niet.
Raphael: In Groningen worden er al spullen ingeleverd.
Lisette: Oh, serieus? Wat tof. Goed, dat voorspelt wel wat goeds. Als er nu al wat wordt ingeleverd.
Koos: Dus even voor ons.
Sheila: Dat gebeurt door het hele land. Want in het Dordt-Huizeland zie je al dat er
Sheila: mensen spulletjes achterlaten en betrokken zijn.
Sheila: Dus ik denk echt dat het ons gaat verrassen wat we gaan kunnen opbrengen.
Koos: Dus even voor onze luisteraars. Als die ook baby spulletjes,
Koos: dus dekentjes, kruiken, kleertjes hebben of regelen of willen doneren.
Koos: Dan kunnen ze aankomend weekend in een kerkgebouw van de kerk van Jezus Christus
Koos: van de Heilige Laatse Dagen terecht om die spullen in te leveren.
Koos: Ja, dat is niet dit weekend.
Sheila: Maar volgend weekend. Ja, 4, 5, 6 september.
Sheila: En we hebben speciaal 5 september uitgekozen, want dat is de dag van de internationale
Sheila: liefdadigheid. En we vonden het mooi om te koppelen aan zo'n dag,
Sheila: om ook daar zichtbaarheid aan te geven.
Raphael: En misschien voor de luisteraars, als je niet weet waar zo'n kerkgebouw te vinden
Raphael: is, dan kan je naar maps.lds.org.
Raphael: Dat is tenminste de korte versie, want eigenlijk is het maps.churchofjesuschrist.org.
Raphael: En daar kan je dan kijken wat het dichtstbij zijn in de kerkgebouw is,
Raphael: waar je dan de spullen kan inleveren op die dagen.
Lisette: Ja, en het is misschien even goed om te weten, het is vrijdagavond,
Lisette: zaterdagochtend van 10 tot 2.
Lisette: En het is zondag eigenlijk tijdens de dienst en dan is middags tussen twaalf en twee volgens mij.
Raphael: En vrijdagavond, wat is avond? Zeven tot negen.
Lisette: Zeven tot negen. Ja, en misschien ken je wel iemand en dan kun je daar ook afgeven. Dus wees creatief.
Lisette: Maar dat zijn in ieder geval de inzame locaties van dat weekend.
Raphael: Daar stopt het voor ons niet bij, voor jullie in ieder geval niet.
Raphael: Want daarnaast is het ook nog een keer het sorteren daarvan, begreep ik.
Lisette: Ja. Ja, we gaan alles sorteren. Tenminste, sorteren in ieder geval op een aantal
Lisette: eisen die Stichting Babyspullen heeft. En er komen altijd van alles binnen.
Lisette: En dan gaan we het sorteren op maatjes en dat soort deentjes.
Lisette: Dus dat komt helemaal goed.
Lisette: En dan gaat het uiteindelijk naar de verzamel-inzamelpunten van Stichting Babyspullen zelf.
Lisette: Lokaal. En dan komt het allemaal bij elkaar in die grote loods.
Lisette: Maar we gaan het ook bijhouden. Dus wat er binnenkomt. Dus misschien altijd
Lisette: nog wel leuk om te vertellen.
Raphael: Ah ja, precies. Beetje competitie hier.
Sheila: Ja, het is wel belangrijk om te weten wat er binnenkomt, om daarvan te leren,
Sheila: omdat het de bedoeling is dat dit jaarlijks herhaald gaat worden.
Sheila: Als dit een succes is, dan willen we ieder jaar dit insamelproject weer terug laten komen.
Sheila: We gaan overigens niet op maat sorteren, maar echt alleen op kwaliteit.
Sheila: Stichting Babyspullen gaat zelf in de grote loods alles op maat en gender en
Sheila: zo sorteren. Maar de kwaliteitsnormen liggen heel hoog.
Sheila: Ze gaan ervan uit wat je eigenlijk zelf cadeau zou doen aan een aanstaande moeder.
Sheila: Of een moeder die pas bevallen is. Dat is goed genoeg om ook in het babystartpakket
Sheila: te geven voor de aanstaande moeder.
Sheila: En ze hebben een goede reden om die kwaliteitsnormen hoog te houden.
Sheila: Het is wetenschappelijk bewezen dat stress van de moeder impact heeft op het ongeboren kind.
Sheila: Dus ze willen echt die moeder ontstressen en ontzorgen. Waardoor de baby zich
Sheila: ook goed kan ontwikkelen en dus ook een goede start heeft.
Sheila: En als er tweedehands creërsjes in gaan die er niet goed meer uitzien.
Sheila: Waarvan er drukkertjes kapot zijn of vlekjes in zitten. dan geeft dat een heel
Sheila: ander gevoel als dat je echt een pakket krijgt waarvan je denkt wauw, wauw.
Sheila: Ik kan even geen ander woord vinden dan wauw.
Sheila: En dat is wat de stichting beoogt.
Raphael: En stel je voor je bent zelf hulpbehoefend als nieuw aanstaande moeder. Waar kun je dan terecht?
Lisette: Er zijn instanties bij je gemeente waar je je kan aanmelden.
Lisette: Er zit een sociaal wijkteam bijvoorbeeld.
Lisette: En het is wel zo dat de pakketten worden op basis van aanvraag van lokale zorgverleners aangevraagd.
Lisette: Dus het is niet zo dat iedereen die belt daar een pakket verkrijgt.
Lisette: Nee, er zit echt een soort systeem achter dat het echt bij de mensen terechtkomt
Lisette: die het hardst nodig hebben.
Sheila: Ja, het zijn meestal de verloskundigen en de gynaecologen die een aanvraag mogen doen.
Sheila: Misschien nog wel een leuk verhaal. Mijn dochter studeert verloskunde en zij
Sheila: liep stage afgelopen kwartaal voor zomervakantie bij een verloskundepraktijk.
Sheila: En daar was een ouder en die wilde een babystartpakket aanvragen.
Sheila: Of hij wilde dat de verloskundige dat ging aanvragen.
Sheila: Maar de verloskundige deed dat niet omdat hij niet voldeed aan de eisen.
Sheila: En die vader was daar niet blij mee, want hij vond dat hij er wel recht op had.
Sheila: Maar ze kijken echt heel goed en houden zich echt strikt aan de eisen die gesteld worden.
Sheila: Zodat die pakketten wel echt bij de juiste gezinnen terechtkomen.
Koos: Goed, en je noemde humanitaire hulp.
Koos: Wat houdt dat in? Kun je daar iets meer over vertellen? Ja.
Lisette: Nou, humanitaire hulp is natuurlijk heel breed. En dat ligt op educatie, het ligt op gezondheid.
Lisette: Het zit op watervoorzieningen, bijvoorbeeld in andere landen.
Lisette: Het kan gaan over crisis.
Lisette: In 2021 hebben wij de,
Lisette: overstroming gehad in Zuid-Limburg en in België.
Lisette: Dat heeft een enorm impact. En daar zijn we ook bijvoorbeeld heel erg betrokken
Lisette: bij geweest, bij dat soort dingen.
Lisette: Maar je hebt het ook bijvoorbeeld de crisis situatie met Oekraïne.
Lisette: De vluchtelingenstroom, daar zijn we ook bij betrokken geweest.
Lisette: Dus dat valt onder andere over, onder humanitaire hulp. Je hebt het ook bijvoorbeeld over educatie.
Lisette: Dus dat is ook humanitaire hulp. En op al die verschillende verzetten,
Lisette: daar zijn wij als kerk echt betrokken bij. En dat hebben we op lokaal niveau,
Lisette: dat hebben we op Europees niveau.
Lisette: En we hebben het wereldwijd. En daar heb je wel een aantal...
Lisette: Hebben we best wel leuke statistieken ook van...
Lisette: In 2025, wat daar aan resultaten zijn geweest.
Lisette: Die kan ik wel even laten zeggen. We hebben 638 educatieprojecten gehad wereldwijd,
Lisette: waar we betrokken bij zijn geweest.
Lisette: 227 schoonwaterprojecten wereldwijd.
Lisette: Zo kunnen we nog even doorgaan. Maar ook echt over voedsel.
Lisette: Er zijn ook mensen die bijvoorbeeld voedselproblemen hebben.
Lisette: Dat kan ook zelf zijn op lokaal niveau dat mensen bijvoorbeeld niet voldoende
Lisette: geld hebben. Om hun rekeningen te betalen. Er zijn er mogelijkheden ook.
Lisette: Dat is een beetje een soort van humanitaire hulp.
Lisette: Dat mensen dus echt voorzien kunnen worden. Ook in de basisbehoeften.
Lisette: Want ik denk als je wordt voorzien in je basisbehoeften. Dan kan je weer jezelf
Lisette: zo ontwikkelen. Dat je weer op een punt kan komen.
Lisette: Dat je sterk kan worden. Het is nooit zo dat wij alleen maar geld doneren.
Lisette: Of dit soort projecten doen. Het is eigenlijk altijd het doel van humanitaire
Lisette: hulp. om zo snel mogelijk mensen weer op eigen kracht te laten voortgaan.
Lisette: Dat is altijd de essentie.
Lisette: Want als je alleen maar krijgt en je kan er niks voor terug doen,
Lisette: dat geeft niet zo'n fijn gevoel.
Lisette: Dan gaan mensen zich vaak schuldig over voelen. En dat is het laatste wat we
Lisette: willen. Dus we proberen ze echt die dingen aan te bieden, waardoor ze weer de
Lisette: mogelijkheid hebben om zich verder te kunnen ontwikkelen.
Lisette: En bijvoorbeeld daar is ook een heel mooi programma wat we hebben,
Lisette: is je ontwikkelen in onderwijs, maar ook hoe kom je aan een baan.
Lisette: Dus even in een nootendop, misschien hebben jullie er wel vragen over,
Lisette: dan moet je mij even laten weten.
Koos: Nou, het is niet dat ik denk van, goh, waarom maakt de kerk zich daar sterk voor?
Koos: Enig idee waarom dat voor de kerk belangrijk is dan?
Koos: Kunnen ze zich niet gewoon concentreren op een preek op zondag en that's it? Of is het...
Lisette: Dat het zou heel goed kunnen, dan ben je in ieder geval geestelijk gevoed, hè?
Koos: Ja, ja, precies, precies.
Lisette: Nee, ja, weet je, het is een totaalblaadje. We zijn allemaal godskinderen en
Lisette: daar maakt de kerk ook geen onderscheid of je nou lid of niet lid van de kerk bent.
Lisette: Wij vinden het allemaal belangrijk dat iedereen net zoveel gelijke kansen heeft,
Lisette: om zich te kunnen ontwikkelen, om zich een waardig mens te mogen voelen.
Lisette: Ik denk dat dat het belangrijkste is.
Lisette: Ik weet niet hoe jij daarnaar kijkt, Sheila, hoe jij dat benadert vanuit jouw persoonlijkheid.
Sheila: En wij zijn een Christ-centered church. Dus wij richten ons op Christus.
Sheila: En als we kijken naar het leven van Jezus.
Sheila: Hij reikte uit naar juist de armen en de kwetsbaren.
Sheila: En de mensen die niet misschien in staat waren om zelfstandig te zijn.
Sheila: Dus dat willen wij ook doen. Wij willen ook uitreiken naar diegenen die hulp
Sheila: nodig hebben. En hun helpen om weer op eigen benen te kunnen staan.
Sheila: En ja, dat geeft zoveel vreugde ook en zoveel voldoening.
Sheila: Als je niet alleen maar met je eigen leventje bezig bent. En bezig bent om op
Sheila: zondag zelf misschien een fijne zondagservaring te hebben. Maar dat je ook door
Sheila: de week bezig bent met goede dingen doen. En natuurlijk kan dat heel klein.
Sheila: Door in je eigen omgeving goed te zijn voor je buurman of buurvrouw.
Sheila: Of op straat iemand vriendelijk te begroeten. Het begint met hele kleine dingen.
Sheila: Maar als we het even doortrekken naar dat humanitaire werk. Ja,
Sheila: wij hebben de mogelijkheid om dat op zo'n grootschalig niveau.
Sheila: Om daar verschil te maken. Omdat we een wereldwijde kerk zijn.
Sheila: Dus wij maken daar ook gebruik van.
Sheila: En daar mogen we best trots op zijn, vind ik.
Lisette: Zeker.
Sheila: Zoveel goeds tot stand brengen.
Lisette: En ik denk dat het ook is. De situatie waar je in bevindt. Daar oordelen we niet over.
Lisette: Vaak hebben we de neiging om een waarde oordeel te hebben.
Lisette: Van hoe iemand in het leven staat, maar je weet niet wat er in iemands hart
Lisette: leeft. En ik denk dat, wat ik het mooiste vind, is dat we vanuit potentieel
Lisette: kijken van wie kan je worden als jij een bepaalde vorm van ondersteuning krijgt.
Lisette: Weet je, iedereen heeft recht, het basisbehoefte.
Lisette: En daar zijn we bij niet meer of minder over. En ik denk dat als wij allemaal, ieder voedoe.
Lisette: Voor één iemand zouden zorgen. Dan denk ik dat de wereld al een heel stuk mooi
Lisette: eruit gaat zien. Als we iets meer van onszelf weg kunnen geven. Zoals jullie zei.
Lisette: Het begint bijvoorbeeld al misschien inderdaad een glimlach op straat.
Lisette: Als je ziet hoeveel mensen toch soms doelloos op straat rondlopen.
Lisette: En als je alleen maar een smijl geeft. Je krijgt een smijl terug. En alleen dat al.
Lisette: Psychologisch gezien. Er worden gelukshormoontjes aangemaakt.
Lisette: Als je gaat lachen. Als je een smijl krijgt.
Lisette: Dat is al iets wat heel bijzonder is. En hoe het menselijk lichaam is gemaakt.
Lisette: Maar ik denk als iedereen zoiets zou doen.
Lisette: Dan krijg je echt een wereld die echt uit liefde bestaat.
Lisette: En dat is denk ik waar ik me heel erg voor motiveert. Omdat ik denk dat de wereld
Lisette: echt kan veranderen tot een mooie wereld. Als we veel meer liefde hebben voor elkaar.
Lisette: En elkaar zien zoals hij kan zijn. En niet oordelen of hij een fysshirt aan heeft.
Lisette: Ik vind het al moeilijk om zulke dingen te doen. Omdat ze naar mensen kijken.
Lisette: Ik kan ze maar niet meer noemen. We hebben allemaal soms een bepaald gedachtegoed.
Lisette: Zeg maar. Waar we vanaf willen.
Koos: Het is misschien mooi om te horen dat het ook voor iedereen is.
Koos: Het is niet alleen voor leden van de kerk, maar dat het echt ondersteuning en
Koos: hulp is voor iedereen die dat nodig heeft, ongeacht.
Koos: En dat geloof ik ook, dat Christus dat heel graag ziet, dat wij voor elkaar er zijn.
Lisette: Wat ik een heel mooi project ook vond, was in Turkije. We hadden natuurlijk
Lisette: een paar jaar geleden die aardbeving daar, waar ontzettend veel vernietiging zichtbaar was.
Lisette: En wat wij doen is eigenlijk werken met heel veel lokale organisaties.
Lisette: Of al organisaties die bestaan,
Lisette: ondersteunen van de universitaire hulp. En wat we daar hebben gedaan is bijvoorbeeld
Lisette: allemaal containers geleverd bij medische hulp. Eigenlijk voor die mini ziekenhuizen
Lisette: die ter plekke eigenlijk de mensen konden helpen om de gezondheidszorg te krijgen.
Lisette: Nou als je naar Turkije kijkt is het natuurlijk niet het typisch christelijk
Lisette: land. Maar dat maakt ons niet uit. We zijn allemaal mensen.
Lisette: Dus we werken ook bijvoorbeeld met de halve maan.
Sheila: Ja.
Lisette: De halve maan werken we bijvoorbeeld ook mee samen. De rode maan.
Koos: Halve maan.
Lisette: Maar ja. Ik zeg het. Mijn excuus was het verkeerd.
Sheila: Rode kruis.
Koos: Oh, rode kruis en halve maan. Oké, sorry. Ja.
Lisette: In Oekraïne proberen ze echt de lokale ondernemers te ondersteunen door daar de inkopen te doen.
Lisette: Om de cyclus rond te maken. Dus dat de mensen ook weer geld verdienen als wij
Lisette: materialen opkopen om daar ter plekke de zorg te kunnen verlenen.
Lisette: Dus daarmee wordt de cirkel ook rond.
Lisette: Dus op die manier proberen ze ook de lokale economie te ondersteunen.
Lisette: Dat hebben ze bijvoorbeeld in Polen en Duitsland gedaan.
Lisette: Hebben ze lokaal, hebben ze bijvoorbeeld van die generatoren gekocht voor de
Lisette: lokale ondernemers om daar de economie op gang te houden en ook lokaal zeg maar,
Lisette: de steun te kunnen verlenen. En dat vind ik ook een heel mooi principe.
Lisette: Want in Amerika hebben ze allemaal van die bishop warehouses,
Lisette: we hebben broodfabrieken, we hebben canneries waar ze allemaal fruit telen en
Lisette: dat erin komt en dat gaat ook allemaal uitgedeeld worden.
Lisette: In Europa hebben we dat niet en dat doen ze op deze manier. En dat vind ik eigenlijk
Lisette: heel hartstikke mooi. Dat ze gewoon lokaal echt de mensen ondersteunen ook door
Lisette: hier de inkopen te doen. En dat ook hier te kunnen gebruiken lokaal.
Koos: Ja, mooi.
Raphael: Het is de kerk die heeft echt een super groot netwerk eigenlijk van humanitaire hulp.
Raphael: En wat je zelf al zegt, in de Verenigde Staten is daar veel meer behoefte aan
Raphael: eigenlijk dan in Europa.
Raphael: Want wij hebben geen, in Europa kennen we dat niet, storehouses.
Lisette: Storehouses, ja.
Raphael: Ja, dus dat kennen we niet in Europa. Maar toch kunnen mensen ook lokaal toch
Raphael: nog bij een bischop aankloppen voor bepaalde hulp. Ja.
Raphael: Dus vaak gaat het dan om een financiële zaak, zoals bijvoorbeeld de huur niet
Raphael: die betaald kan worden. Of dat er inderdaad niet genoeg voedsel is in huis.
Raphael: En dat hoeven ook niet per se leden te zijn. Maar het gaat altijd wel om dat
Raphael: je met je bischop of de gemeente president die in die regio het voor het zeggen heeft, zeg maar.
Raphael: Daarmee ga je in gesprek en dan kan ook hulp geboden worden op individuele basis.
Raphael: Maar waar ik ben heel erg benieuwd is dat, omdat het zo groot is in de Verenigde
Raphael: Staten, en de organisatie is zo groot, dan heb je dus dan Europa wat minder is.
Raphael: En Sheila, jijzelf, daar komen dan humanitaire zendingen deze kant op en jullie
Raphael: doen daar wat in. Maar zijn er ook professionals bij betrokken en zijn er mensen
Raphael: die daarvoor betaald worden bij betrokken of is het allemaal vrijwilligerswerk?
Lisette: En, en? Oh, sorry, ik praat voor jou hoe het gewaar je maat wordt.
Sheila: Nou, jij weet er blijkbaar net iets meer ervan dan ik, dus vertel.
Lisette: Nou, ik denk dat het goed om te realiseren is, de kerk heeft een soort werkorganisatie.
Lisette: Daar zit ook echt wel een betaalde krachten achter.
Lisette: En je hebt een stuk vrijwilligersmensen die echt zeggen van,
Lisette: nou, ik wil tijd geven, zeg maar, om op op zending te gaan. En dat kan op verschillende vlakken zijn.
Lisette: Dus er zit zeker betaalde professionals ook achter, die de inkopen doen,
Lisette: want je moet wel realiseren. Je moet wel weten wat je inkookt en er verstand
Lisette: van hebben en weten of de juiste prijzen daarvoor gevraagd worden.
Lisette: Dus ook bijvoorbeeld in Frankvoort zit hier een lokaal hoofdkantoor van Europa.
Lisette: En daar zit een deel vrijwilligers wat werkt en vaak ook wel expertise uit die
Lisette: richting over het algemeen. Die hebben daar wel kennis van.
Lisette: Maar we hebben ook zeker echt professionals, programma's die worden geschreven op humanitaire hulp.
Lisette: We hebben echt iemand die verstand heeft bijvoorbeeld van geestelijke gezondheidszorg.
Lisette: En die weet precies waar alle geestelijke gezondheidszorg mensen in zitten.
Lisette: En stel dat jij zegt vanuit mijn Nederland en ik wil graag toch...
Lisette: Iemand die ermee religie in achtergrond begrijpt, daar wil ik professionele
Lisette: hulp in hebben, omdat ik dat belangrijk vind.
Lisette: Dan is die coördinator weet precies waar iedereen in Europa zit en waar je dus
Lisette: dan lokaal je zorg kunt krijgen. Dat is niet overigens altijd gratis.
Lisette: Het is ook gewoon betaalde zorg. Dus dat moeten we ook goed onthouden,
Lisette: dat mensen ook gewoon hun werk is.
Lisette: Dus dat het niet altijd vergoed wordt in dit soort dingen.
Lisette: Maar zeker, er zijn professionals die gewoon in dienst zijn van de kerk.
Lisette: Dus de kerkwerkorganisatie en we hebben een gedeelte wat gewoon echt,
Lisette: ik denk dat 80% wel uit vrijwilligers bestaat. Ja.
Koos: En ik heb ook wel eens gehoord dat we in Nederland meedoen aan en ook doet vanuit de kerk.
Lisette: Ja.
Koos: Dus elk jaar komt dat terug. Zeker. Rond 14 maart ligt dat zo'n beetje.
Koos: Ik heb zelf ook wel een paar keer meegedaan. meegedaan, vond ik wel heel leuk
Koos: om me in te zetten voor de nou dat was hier in de wijk voor de wijk en om daar
Koos: vanuit de kerk dan mijn steentje bij te dragen.
Raphael: We hebben zelfs in Groningen ook dat we elke eerste zondag van de maand,
Raphael: of de zondag dat we vaste hebben, dus dat kan eigenlijk ook wel eens een andere zondag in de maand zijn,
Raphael: dat we dan ook voedsel inzamelen voor de voedselbank. Oh ja.
Raphael: Alleen dan van Groningen.
Lisette: Ja.
Sheila: Verweldig.
Raphael: Ja.
Lisette: Ik weet ook dat hier bijvoorbeeld de jeugd in, ik kom zelf uit Zwolle,
Lisette: en we wonen tegenover, of we wonen op de kerkjes tegenover, over een verzorgingshuis
Lisette: waar heel veel mensen op leeftijd wonen.
Lisette: En eens of twee keer in het jaar, nou dat is niet heel veel,
Lisette: maar voor jeugd vind ik dat best wel een opgave, zeg maar. Maar ze vinden het
Lisette: eigenlijk heel erg leuk.
Lisette: Dan gaan ze dus daar, lokaal met oudere mensen, gaan ze dus spelletjes spelen.
Lisette: En dat vinden ze fantastisch. En zo kun je ook je bijdrage leveren.
Lisette: Want er is zo tekort aan ook vrijwilligers in deze leeftijdsgroepen,
Lisette: zeg maar, die voor oudere mensen willen omkijken. En ik weet dat wij daar niet
Lisette: de enigen zijn. Ik wil ook zeggen, we zijn heel trots dat wij dit doen.
Lisette: Maar ik weet dat er vele kerkgenootschappen dit soort dingen doen.
Lisette: Dus daar zijn we echt niet de enigen. En ik denk ook als je naar Nederland kijkt,
Lisette: zijn we best wel een vrijwilligersland.
Lisette: De NL Doet is daar ook een onderdeel van.
Lisette: En daar zijn ook verschillende websites, ook lokaal.
Lisette: We hebben hier in Zwolle Zwolle Doet ook een maatjesvereniging.
Lisette: Dus op zich zijn we daar heel sterk in in Nederland al in.
Lisette: Maar dat is niet overal zo. En dat is vind ik juist het mooie van dat wij wel
Lisette: proberen aan te sluiten als kerk bij lokale initiatieven.
Lisette: Omdat we juist die initiatieven willen ondersteunen en willen versterken.
Lisette: Dus we doen best wel dingen op eigen initiatief. Maar we proberen altijd aan
Lisette: te sluiten bij de lokale behoeften en organisaties.
Lisette: Dus NL doet is daar een mooi voorbeeld van.
Koos: En heel toegankelijk. Het vast elke maand Raffel. Want dat bracht me op een
Koos: andere gedachte. Want heel dat humanitaire hulp en die zetten in,
Koos: ja, het legde ook uit van er zijn ook betaalde krachten bij,
Koos: want hoe wordt dat bekostigd?
Koos: Waar komt dat geld allemaal vandaan? Ik was ook even benieuwd naar.
Lisette: Ja, dat is een hele goeie. Ik denk, er zijn ook wel twee verschillende geldstromen,
Lisette: in het kerkelijke bestaan.
Lisette: Leden hebben sowieso betalen, niet altijd, maar betalen.
Lisette: In de Bijbel staat, de Malachi staat, een tiende deel geven.
Lisette: En veel leden van onze kerk betalen een tiende deel.
Lisette: Dan doen we het tiende. En ik weet dat het ook in een andere kerk gebruikt wordt.
Lisette: Daar worden onder andere onze kerkgebouwen van gebouwd. De schriftuur wordt
Lisette: daarvoor gedrukt. Dus dat is eigenlijk voor gemeenschappelijk gebruik.
Lisette: Daar worden tempels van gebouwd.
Lisette: En we hebben vaste gaven. En vaste gaven, dat is dus als jij dus...
Lisette: Een dag niet eet. En je bespaart er geld uit. En daar kun je een donatie van denken.
Lisette: Dat stukje wil ik dan geven aan degene die dat heel hard nodig hebben.
Lisette: En daarin wordt heel veel bekostigd. Ook onder andere van hun unitaire hulp.
Lisette: Maar deze geldfundings worden niet gebruikt voor de kerkwerkorganisatie.
Lisette: Dat is even goed om te weten.
Lisette: Daar hebben ze andere middelen toe om dat te bekostigen.
Lisette: Dus de donaties en de vastegaven worden echt voor andere dingen ingezet.
Lisette: Maar hoe die geldstommen precies allemaal helemaal lopen. Dat is een heel ander gesprek.
Lisette: En daar hebben allemaal mensen allerlei theorieën over.
Lisette: Maar eigenlijk zijn dit de verschillende hoofdstromen. Dus ja,
Lisette: is dat voor jou een beetje duidelijk, Koos? Of heb je daar nog vragen over?
Koos: Nee, ik denk voor onze luisteraars wel goed om te weten. Dat vast is dus dan
Koos: één keer in de maand waar je mee kan doen.
Koos: Dat is dan 24. Nou, je ligt trouwens je situatie.
Koos: Maar over het algemeen kun je 24 uur dan niet eten.
Koos: Of niet drinken, dat is dan het
Koos: idee om ook in die tijd echt wat sterker geestelijk bezig te zijn en daar,
Koos: en het geld dat je dan uitspaart inderdaad te doneren zodat daar hoe je mensen
Koos: mee geholpen kunnen worden dus dat.
Lisette: Is hoe ik het zie ja Koos is alles wat ik hier heb heb ik gekregen door hem ik.
Koos: Heb talenten.
Lisette: En die kan ik gebruiken En daar heb ik middelen in. Maar eigenlijk alles wat
Lisette: hij op aarde heeft is van hem. En wij mogen het gebruiken.
Lisette: En als ik het goed heb. Wat is dan een mooi idee om hem te danken daarvoor.
Lisette: En mijn tiende deel aan hem terug te geven. Voor alles wat hij mij heeft gegeven.
Lisette: En dat is mijn enige motivatie. En ik denk dat dat voor heel veel mensen de
Lisette: motivatie is om dat op die manier te doen.
Lisette: Het is niet een eis, maar het is eigenlijk een stukje verlangen om iets terug
Lisette: te doen wat hij mij heeft gegeven.
Lisette: En ook, waar je altijd over het vaste. We zeggen altijd, ja,
Lisette: ik kan ook vier uur nu niet eten en drinken. Nou, voor sommigen is het ook heel lastig.
Lisette: Als je aan medicatie hebt, is het ook heel lastig.
Lisette: Maar er zijn verschillende manieren hoe jij vaste kunt inrichten.
Lisette: En ik denk dat je heel goed moet kijken naar je eigen situatie.
Lisette: En het gaat erom dat je eigenlijk een stukje dichter tot hem kan komen.
Lisette: En te ontdekken wie hij is. En dat je echt een geestelijk feestje hebt. En dat je een stukje...
Lisette: Hoe moet je dat zeggen? Wij zijn heel vleeselijk. We hebben ons licht geeft aan, ik heb honger.
Lisette: Ik heb trek. Wij hebben eigenlijk geen honger in Nederland. Maar ik heb trek.
Lisette: En dat je dan toch zegt, nee, ik kan dat loslaten. Want ik richt op hem en ik kan dat met hem samen.
Lisette: En dat vind ik het hele mooie. Vaak zijn het ook wel de momenten dat ik me echt,
Lisette: in mijn eigen bubbeltje ga.
Lisette: En dan dingen lees. En dat ik weer nieuwe dingen leer. En daardoor raak ik dus
Lisette: versterkt door. En trouwens, ik heb ook gelezen dat vasten.
Lisette: Op zich ook wel gezondheidsrenen echt hele goede benefits heeft.
Lisette: Dus dat vind ik altijd heel erg mooi. Het heeft soms iets spiritueels.
Lisette: Maar het heeft ook iets fysieks in zich.
Raphael: Ja, we hebben daar ook een mooie aflevering over gemaakt. Ik zat net even terug
Raphael: te zoeken. En dat is aflevering 14 geweest. Dus dat is ook al een hele lange tijd geleden.
Koos: Koos. Dat is meer dan een jaar geleden.
Lisette: Ja.
Koos: Ja, oké. Ja, kijk, ik zie het als een kans. Kans, tiende, ik hou van de wet van tiende.
Koos: De wet van tiende heeft ook een belofte. In Malayachi zegt de heer van,
Koos: Christus zegt daarvan, nou beproef mij daar dan toch mee. Als jij tiende betaalt,
Koos: zal ik zorgen dat jij nooit door tekort komt.
Koos: Nou, dat heb ik altijd in mijn achterhoofd gehouden. Ik heb altijd tiende betaald
Koos: en ik ben nooit door tekort gekomen.
Koos: Ik heb wel in situaties gezeten dat ik dacht van, oef, nou, nu wordt het spannend.
Koos: Maar ik ben altijd eruit gekomen.
Koos: Soms op het allerlaatste moment. Maar dat vind ik dan ook wel weer zo mooi.
Koos: Van hemelse vader. Dat hij af en toe toch je vertrouwen en je geloof een beetje op de proef stelt.
Koos: Door je echt op het allerlaatste moment je toch uit de problemen te halen.
Koos: Maar de wet van tiende werkt. Die werkt voor mij.
Koos: Ik kan daarvan getuigen. Ik heb altijd tiende betaald. Ik ben nooit tekort gekomen.
Koos: En altijd is alles goed gekomen en op z'n pootjes terechtgekomen.
Koos: Dus ja, prachtig. En vast te gaan, of vast te gaan is ook een kans.
Koos: Het is een kans voor mij om hemelse vader te laten zien van weet je,
Koos: ik ben echt serieus met mijn geloof.
Koos: En ik wil echt laten zien dat ik God op de eerste plaats zet.
Koos: En dat ik de wil van God wil doen. En dat Christus belangrijk is in mijn leven.
Koos: En dat is hartstikke mooi, dat juist door eigenlijk iets simpels.
Koos: Door dan 24 uur niet te eten. Dus als je het zo bekijkt, een hele mooie manier om dan God te laten zien,
Koos: dat je echt wat over hebt voor God.
Lisette: Ja, klopt.
Lisette: Ik denk dat het heel mooi is. Ik heb zelf als een jong meisje meegemaakt.
Lisette: Mijn ouders hebben een periode gehad dat ze het financieel echt lastig hadden.
Lisette: Om verschillende redenen.
Lisette: Ik heb ook nooit nieuwe kleding gehad. Pas later, toen ik echt tiener was.
Lisette: Vaak gedoneerde kleding ook. En niet dat ik daar last van heb gehad.
Lisette: Maar ik heb later pas de waarde gezien wat andere mensen voor mijn ouders hebben gedaan.
Lisette: Dat er plotseling wel vleeswaardig was. En dat mijn opa met een schooltje binnenkwam.
Lisette: Want mijn ouders nog nooit over hun financiële situatie hadden gehad.
Lisette: En dat vind ik zo bijzonder.
Lisette: En spersiebonen, die waren in overvloed zo erg. Dat op een gegeven moment geen
Lisette: spersiebonen je konden zien.
Lisette: Maar we hadden wel elke keer verse groenten. Omdat de buurman een tuintje had.
Lisette: En die zei, willen jullie ook een tuintje hebben? En toen hadden mijn ouders
Lisette: een tuintje waar groenten vandaan kwam.
Lisette: En dat zijn wel de zegeningen die ik daarin heb gezien. Later,
Lisette: toen ik groot was, heb ik dat veel meer leren waarderen. Wat mijn ouders hebben
Lisette: meegemaakt. Maar ook dat ze hebben gezien dat tiende heel erg belangrijk voor hen was.
Lisette: En ik denk nu van mijn kinderen hebben het zo goed. Soms een beetje toegoed.
Lisette: Maar ik ben dat nooit vergeten waar ik vandaan kom. En hoe anderen voor mijn
Lisette: ouders hebben klaargestaan. En ja, ik denk dat ik daarom ook zo gemotiveerd
Lisette: ben om hetzelfde te doen. Ik weet hoe dat is.
Sheila: Het is ook mooi als we die verhalen door kunnen vertellen, Lisette.
Sheila: Dat je die verhalen levend houdt.
Sheila: Ik heb ook mijn eigen ervaringen en de verhalen van mijn moeder die mij heel
Sheila: erg hebben geholpen om vanuit mijn hart tiende te betalen. Ik heb daar totaal geen moeite mee.
Sheila: En dankzij die ervaringen kan ik dat ook weer doorgeven aan mijn eigen kinderen.
Sheila: Maar ook weer delen met de andere mensen om me heen die daar hopelijk ook weer,
Sheila: daardoor de moed krijgen om tienden te betalen en om die drempel die er soms is,
Sheila: misschien bepaalde weerstand hier is, om dat opzij te leggen en hem vertrouwen te geven.
Sheila: Omdat je weet dat de Heer ook altijd voor jou zorgt.
Raphael: Ik kan ook nog wel een verhaal, als we het over verhalen hebben,
Raphael: herinneren van de Tweede Wereldoorlog.
Raphael: Dat de oorlog was, of na de Tweede Wereldoorlog, dat de Duitsers eigenlijk best
Raphael: wel in nood zaten, zeg maar, met eten.
Raphael: En dat ze vanuit Groningen werden gevraagd om aardappels te doneren aan de Duitsers.
Raphael: Dus als Nederlander, zeg maar.
Lisette: Ze dachten ze hadden het gekweekt voor hunzelf. Ze hadden het zelf gepoot.
Lisette: Ze dachten dat het voor de Nederlandse leden was om hen te voeden.
Lisette: En onder andere heel veel Groningers, waar het boerenland was,
Lisette: die hadden daaraan meegedaan.
Lisette: Onder andere ook Heino Dalinga, die kon daar heel veel over vertellen.
Lisette: Dat was de broer van Robert's opa.
Lisette: En ze waren in shock dat de leiders op een gegeven moment kwamen van ja,
Lisette: we willen eigenlijk dit stukje geven aan Duitsland.
Lisette: Zodat zij ook hun eigen aardappelen weer kunnen telen.
Lisette: En uiteindelijk is iedereen overstag gegaan en hebben ze allemaal vrachtwagens,
Lisette: vol gegooid en hebben ze daar de mensen geholpen. Ja, het is echt een bizar
Lisette: project. Ik weet niet hoe ik had gereageerd eigenlijk.
Lisette: Als ik de verwachting had, we komen straks heerlijke aardappels weer uit eigen
Lisette: grond. En dan de vraag van, wil je dit afstaan aan je vijand? Aan je vijand?
Raphael: Nou, niet meer, maar...
Lisette: Nee, niet meer, maar toen was het echt heel gevoelig, Rafael.
Raphael: Ja, ja, ja, ik snap dat.
Lisette: En toch kwam er zijn hart verzachten naar deze mensen toe.
Lisette: Zij hebben het veel erger gehad dan wat wij hebben gehad. Wij hebben het ook
Lisette: erg gehad, maar zij misschien nog wel veel erger.
Koos: Christus zegt toch, heb je naast lief, maar heb ook je vijanden lief.
Koos: En vijand is ook je naaste dan, toch?
Lisette: Zeker.
Koos: Ik hoorde laatst ook iemand die vertelde ook een waar gebeurd verhaal van iemand
Koos: die in een gevangenschap had gezeten, in concentratie, ik weet niet veel wat
Koos: allemaal, had het wel overleefd.
Koos: En uiteindelijk terug naar huis, ergens was gekomen toen, zich in had gezet
Koos: om ook Duitse mensen te helpen.
Koos: Dat was nog niet zo lang geleden dat iemand dat vertelde ik ben het even kwijt
Koos: maar dat was echt een prachtig verhaal wat ook indruk op mij maakte dat iemand
Koos: die zoveel had geleden door bestijds dan de vijand de vijand hielp,
Koos: met de vijand hielp maar even,
Koos: met van alles wat hij had gedaan dat was echt bewonderend zwaardig Dat vond
Koos: ik mooi. Nou, daar kan ik nog wat van leren.
Lisette: Ja.
Koos: Heb jij toen ook gehoord dat verhaal?
Raphael: Nee, ik heb dat verhaal niet gehoord.
Raphael: Het is echt wel heel bijzonder. Wat jij ook zegt Koos. Heb u naast lief?
Raphael: Maar het is eigenlijk gewoon het tweede grootste gebod.
Raphael: Die we gekregen hebben. Heb u naast lief?
Raphael: Nadat we gods lief hebben. En
Raphael: dat we dan als kerk zijnde. Vind ik het dan juist zo mooi. Dat we zo een.
Raphael: Überhaupt buiten de natuurmilitaire hulp. dat we al zo'n gestructureerde kerk zijn.
Raphael: Dat is gewoon wat Christus ook zegt, dat het huis van God is een huis van orde.
Raphael: En het is mooi om dat dan in allerlei verzetten mee te maken.
Raphael: En het is eigenlijk altijd jaren geweest dat ik dan heb gehoord over dingen
Raphael: die de kerk doet aan humanitaire hulp in het buitenland.
Raphael: En ik vind het juist echt heel erg mooi om dus nu dan te horen van oh,
Raphael: we doen echt iets in eigen land wat echt een grootschalig project is.
Raphael: En waar ik dan de kerk wel heel veel van ken, is dat het echt noodhulp biedt.
Raphael: Dus eigenlijk alleen maar tijdelijk.
Raphael: Behalve dan wat Lisette zei, ze hebben echt allemaal standaard dingen die ze
Raphael: doen in Utah. Fabrieken zelfs en allemaal grote velden waar ze dingen allemaal
Raphael: op verbouwen, wat ze allemaal kunnen weggeven.
Raphael: Maar ik vind het dus heel mooi dat we dus die stichting Babyspullen,
Raphael: dat we dat dan mooi hier in Nederland ter plek kunnen doen en waar we als leden
Raphael: zelf en niet lid van ons kerk aan kunnen bijdragen.
Lisette: Ja, en wat ik eigenlijk een hele mooie tekst vind is, en dat is eigenlijk ons
Lisette: thema van Wordy Society of de ZTV, dat staat in 1 Corinthians 13 vers 8 en het
Lisette: gaat over de liefde vergaat niet meer meer.
Lisette: En als je met liefde dit soort dingen blijft doen, dan blijf je elkaar opbouwen.
Lisette: En dat is naar elkaar omkijken.
Lisette: En dat kan in de aandacht zijn, maar het kan ook in de dingen zijn die je doet.
Lisette: En als kerkorganisatie nemen we dat heel serieus. En vooral de vrouwenvereniging,
Lisette: nemen we dit heel serieus.
Lisette: En dat is ook eigenlijk ons verlangen geweest om echt uit te rijken lokaal.
Lisette: En initiatieven op te zetten waarin we dit mogen laten zien met elkaar.
Lisette: En daar ben ik heel blij mee. Het is niet iets wat ik heel erg hard vond.
Lisette: Zeg maar, nou nu zit ik wel in jullie podcast trouwens. Maar wel omdat we het
Lisette: heel belangrijk vinden om anderen ook daarin te motiveren.
Lisette: Maar niet omdat we daar zo de trots mee willen rondlopen, laat ik het zo zeggen.
Lisette: Dat is eigenlijk nog nooit altijd.
Koos: We doen het om andere mensen te helpen. Daarom willen we ook graag een aflevering
Koos: daaraan wijden met onze podcast. Want wij willen eigenlijk ook graag een steentje bijdragen.
Koos: En ter afronding eigenlijk nog even terugkomen op deze prachtige mooie actie.
Koos: Dus vrijdag, zaterdag, zondag 4, 5 en 6 september.
Koos: Dus baby spulletjes doneren, kleding, dekentjes, kruiken. Dat zei je toch ook? Ja, zeker.
Koos: Dat je naar een kerkgebouw kunt brengen van de kerk van Jezus Christus van de
Koos: heilige laatste dagen kunt googlen of via die website die Raphael noemde,
Koos: En dan zou het toch echt heel mooi zijn als er wel een mooie opbrengst gerealiseerd
Koos: kan worden. En daarmee dus heel veel babytjes en pas ouders mee kunnen helpen.
Koos: 35 babytjes per dag, zei je. Dus dat is behoorlijk nodig.
Lisette: Het is gewoon meer dan een klas, hè? Gewoon meer dan een klas kinderen.
Lisette: En stel nou dat je nou geen kinderen meer hebt of baby spulletjes in huis hebt.
Lisette: Kijk gewoon eens eventjes in de aanbiedingen. Of de uitverkoop.
Lisette: En kijk. Het nieuwe spul is ook altijd welkom. Dus het hoeft niet alleen maar
Lisette: gedragen kleren te zijn. Maar als je zegt. Ik wil toch een bijdrage doen.
Lisette: Ga lekker shoppen. En dat is ook zeker welkom. Als je zegt. Ik wil echt heel
Lisette: graag iets bijdragen. Maar ik heb geen baby's meer in huis. Dat is ook zeker
Lisette: welkom. Dus het hoeft allemaal niet.
Lisette: Uit je eigen kast te komen. Kijk gewoon om je heen. Misschien heb je een leuke
Lisette: buurvrouw. Die zegt. Misschien heeft die nog wat liggen. Kan ook natuurlijk.
Lisette: Je kan in vele mogelijkheden helpen.
Koos: Even rondvragen. Voor degenen die het leuk vindt om te shoppen.
Koos: Voor degenen die het niet zo leuk vindt om te shoppen.
Koos: Of online wat bestellen.
Raphael: Dat is wel het magische woord. Dat ik tegen Linda zeg.
Raphael: Linda je mag shoppen.
Sheila: En je kan zelfs ook een donatie doen. Als je geen babykleertjes hebt.
Sheila: Of niet in de gelegenheid bent. om iets te kopen. Dan kan je ook een donatie doen.
Sheila: We hebben digitale flyers. Misschien is dat mogelijk om in de bio te delen van
Sheila: de podcast. Dat weet ik niet.
Sheila: Maar er staat een mooie QR-code op met alle informatie.
Sheila: Dus ook doneren is een mogelijkheid op die manier.
Raphael: En dan rechtstreeks aan Stichting Babykleedjes.
Sheila: Zeker.
Lisette: Wij zitten daar niet tussen.
Raphael: Nee, precies. En hoeveel je kan natuurlijk altijd uit vastgegaven.
Koos: Hoeveel provisie krijgen jullie daarvan? Van al dat geld dat gedoneerd wordt?
Sheila: Nul.
Koos: 0-0-0.
Sheila: Een dankbaar hart.
Raphael: Een goede vraag hoor Koos.
Sheila: De provisie is een dankbaar hart.
Raphael: Want ik weet wel dat vanuit de kerk wordt ook al eens Jantje Beton gelopen.
Raphael: En van Jantje Beton is het 50% namelijk.
Raphael: Wat je mag houden als organisatie die daarvoor loopt.
Lisette: Ja, want het komt er dat je wel een jeugdorganisatie bent. Je doet het dan voor
Lisette: de jongeren in jouw gemeenschap. Dat is de enige reden waarom je het dan die
Lisette: 50% mag houden. Je moet wel aantoonbaar hebben dat je een jeugdvereniging hebt.
Lisette: Dus als ik een voetbalvereniging ben, dan is dat ter ondersteuning van je voetbalvereniging die 50%.
Lisette: Dat vind ik het leuke weer van Jantje Beton.
Koos: Ja, want daar worden dan ook activiteiten voor bekostigd. Voor de jeugd,
Koos: in de kerk. Of de jeugd, die hoeft niet eens lid van de kerk te zijn.
Koos: Maar die meedoet aan die activiteiten.
Koos: Dus ik vind Jantje Beton, daar heb ik nog niet eens over gehad.
Koos: Dat is ook een hele mooie actie. Dat doe ik ook jaarlijks graag aan mij.
Lisette: En daarmee leer je je kind ook iets eruit te doen.
Koos: Ja, dat is leuk. Nou, ik denk dat we echt best wel wat besproken hebben van
Koos: allerlei initiatieven. En ook dit geweldige initiatief van Stichting Babykleertjes.
Koos: Dus ik wil me heel erg bedanken.
Koos: Ook voor jullie inzet voor dat soort activiteiten. Maar ook voor deze,
Koos: aflevering samen voor onze podcast. Het was leuk. Dankjewel.
Lisette: Nou, ik vond het ook leuk.
Sheila: Dankjewel.
Raphael: Bedankt.