Raphael: Hallo Koos.
Koos: Hey, hallo Raphael.
Raphael: Welkom bij een nieuwe aflevering van Geloof Je Dat Ook?
Koos: Yes, fijn.
Raphael: Leuk je weer te zien. Ja, heet je weer. Welkom aan tafel.
Koos: Dankjewel. Ja, we zitten aan een mooi klein tafeltje.
Koos: Ja. En ja, even wat knus. En je hebt lekker drinken meegebracht vandaag.
Raphael: Ja, klopt.
Koos: Mijn lief favoriet eigenlijk. Als wij samen dan wel eens op vakantie zijn in
Koos: Deutschland, dan hebben wij dit drinken.
Koos: Zeker in een restaurant, ik zal het even laten horen, luisteraars.
Koos: Dat is echt lekker, jongens. Echt lekker.
Raphael: Nu weten ze nog niet wat het is.
Koos: Nee, het is een geheim. Het is een geheime recept. Maar lekker?
Koos: Koop je dus niet in Nederland, hè?
Raphael: Nee, klopt.
Koos: Dat is echt zo'n Duitse dingetje. Ja, er zit geen alcohol in,
Koos: even voor de bluisteraars. Dat weten jullie alvast. Anders denken jullie van, dat verklaart het.
Koos: Waarom deze aflevering echt alle kanten op gaat.
Koos: Het ligt niet aan alcohol.
Raphael: Het ligt niet aan alcohol, zo zijn we gewoon.
Koos: Wij drinken geen alcohol namelijk. Wij zijn alcoholvrij.
Raphael: Ja, we zijn altijd Bob.
Koos: Ja, klus.
Raphael: Ja, ik zeg welkom aan tafel. Ik luister ook een podcast.
Raphael: En daar is één iemand, die zijn eigenlijk ook altijd met z'n tweeën,
Raphael: maar één is de vragensteller en de andere is de beantwoorder.
Raphael: En de vragensteller heet hem altijd welkom aan tafel. En dan denk ik,
Raphael: volgens mij doen we dit ook samen, maar goed.
Raphael: Wij doen het wel altijd samen.
Koos: Ja, wij doen het altijd samen.
Raphael: Wij doen het altijd samen. Wij zijn altijd van de partij.
Koos: Yes.
Raphael: En af en toe hebben we gasten natuurlijk.
Koos: Ja, niet te vaak.
Raphael: Nee, laatste tijd niet. Nee. Niet van gasten.
Koos: Maar soms wel. Dan is het ook gezellig, hè? Met de gasten.
Raphael: Ja.
Koos: Klopt.
Raphael: Ja, klopt.
Koos: Dus, nou, ik moet zeggen dat ik wel iets met jou te bespreken heb.
Koos: want ik had echt iets aparts meegemaakt ik had dus gisteravond een vergadering
Koos: alleen mijn telefoon was echt al bijna leeg ze zat op 18% ofzo die accu,
Koos: maar ik moest dus nog een uur nog meer ik had twee vergaderingen,
Koos: toen dacht ik oh jee, hoe ga ik dat doen 18% geen oplader,
Koos: dus hoe groot acht jij de kans dat ik twee vergaderingen van dus twee uur, dat is twee uur,
Koos: kan voorhouden met 18% op mijn op mijn, wat is het? iPhone 12 prutding.
Raphael: Nou ja, prutding. Waarschijnlijk niet, want ik denk dat hij het voorgehouden heeft.
Koos: Hij heeft het voorgehouden, maar dat is toch ongelooflijk. Ik heb een uur lang,
Koos: vergadering, is geen niks omlaag gaan, is gewoon op 18% gebleven. Hoe is dat mogelijk?
Raphael: Met beeld? Beeldvergaderers?
Koos: Ja, wel beeldvergaderers.
Raphael: Oké.
Koos: Hoe is dat? Wat vind jij daarvan, Mouw? Voor mij is dat een klein wonder.
Raphael: Ja, dat moet ik eerlijk toegeven. Dat is wel bijzonder.
Koos: Ja. Want vandaag was ik even met mijn hele lieve vriendin aan het beeld bellen.
Koos: Je bent een ex-vriendin.
Raphael: Toch? Ze is nu je verloofde. Oh ja.
Koos: Ik denk wel, ze is dit. Ja, mijn verloofde inderdaad.
Koos: Met mijn verloofde. en toen en toen ging mijn accu echt supersnel naar beneden
Koos: dus ja bizar en die vergaderingen die moest je ook voeren.
Raphael: Dat was ook echt.
Koos: Ja was eentje voor stichting waar ik vrijwilligerswerk doe en daarna had ik
Koos: voor de kerk een vergadering ja weet je dus vond al heel tijd gepland en dat,
Koos: Ik kon je echt maken om daar niet bij aanwezig te zijn, zeg maar.
Raphael: Maar een stichting? Ja. Jij bent vrijwilliger.
Koos: Ik ben een vrijwilliger. Yes.
Raphael: Vertel meer, ik weet het helemaal niet.
Koos: Nou, het is een stichting die zet zich in voor uitstapjes voor oudere mensen.
Koos: Zeg maar 60, 70, plus, 80.
Koos: Er zijn zelfs mensen boven 90 die meegaan.
Koos: Maar die gaan dan in een busje. En dan op stap bijvoorbeeld naar de keukenhof
Koos: of naar een museum. Of samen naar die IKEA vinden ze het ook leuk.
Koos: Of samen ergens op stap. Dus we hebben andere vrijwilligers die dat doen.
Raphael: Die die mensen dan mee op stap nemen?
Koos: Ja.
Raphael: En dat doe jij ook? Of jij zit mee in de organisatie?
Koos: Ik zit mee in de organisatie. Dus ik ben voorzitter van die stichting. En ik organiseer mee.
Koos: En zorg dat het allemaal draait en zo. Maar de vrijwilligers die doen echt het.
Koos: Of de andere vrijwilligers, chauffeurs en zo. Die doen echt het.
Koos: het uitvoerende werk. Maar heel dankbaar werk. En ik vind dat prachtig om te zien.
Koos: Mensen die leven daar helemaal van op. Dan lekker even een uitstapje en dan gaan ze,
Koos: met z'n allen dus opstappen.
Raphael: Hoe wordt dat gefinitieerd dan?
Koos: Een klein beetje door de gemeente. Die geeft er,
Koos: op jaarbasis is dat iets van 4000 euro's.
Koos: En een klein beetje geven de mensen ook. Dus het kost tien of vijftien euro
Koos: of twintig euro om mee te gaan.
Raphael: Een vrijwillige eigen bijdrage.
Koos: Nee, het is wel per rit. Het ligt eraan hoe ver het weg is en wat de entreekosten
Koos: zijn van bijvoorbeeld iets. Maar dan...
Raphael: Efteling.
Koos: Ja, Efteling, ja. Of naar Walibi, weet je wel.
Raphael: Ja, die afdagen.
Koos: Ja, jongen, echt een goede Goliath, weet je wel, met al die oude mensen.
Koos: Dat vinden ze helemaal top.
Koos: Dus ja, dat is leuk. Maar we hebben nu ook van die soort van vakanties naar
Koos: Valkenburg en zelfs naar Eiffelgebied, de Moezel.
Koos: Dus dat is een midweek of een lang weekend of zo. Dat vinden ze ook helemaal geweldig.
Raphael: Hoe ben je daarbij gekomen dan? Ben je verrood via je werk?
Koos: Ja, wel via mijn werk. Het is al meer dan tien jaar geleden dat ik die stichting heb opgericht.
Raphael: Jij hebt hem ook opgericht?
Koos: Yes, want die destijds was zo'n welzijnsinstelling.
Koos: Die had dat al, draaien. En die wilde ermee stoppen. Het werd toen te duur.
Koos: Ze hadden daar ook een betaalde coördinator op zitten. En die gingen ze ontslaan.
Koos: Dus die hebben ze toen ook gedaan. En ja, daarmee was eigenlijk dan ook dat
Koos: hele initiatief om zeep geholpen.
Koos: En ik had zoiets van, ik vind dat zonde. Ik vind het echt heel jammer dat zoiets verdwijnt.
Koos: En ik was destijds manager sociaal domein. En het sociaal domein was toen het
Koos: idee dat het goed zou zijn om mensen meer in hun kracht te zetten.
Koos: Maar ook mensen te helpen om niet te vereenzamen.
Koos: Dus ik vond het heel tegenstrijdig met die wet maatschappelijke ondersteuning
Koos: die daar dan naar de gemeentes toe kwam en dat die welzijnsinstelling dat dan ging stoppen.
Koos: Ik vond dat, nou, dan gaan we het gewoon anders doen, gewoon een stichting opzetten.
Koos: En we hebben dit jaar ook tienjarig bestaan gevierd.
Koos: Echt veel mensen, dat was echt geweldig. Er zijn meer dan 400,
Koos: 500 mensen die wel meegaan met die uitstapjes.
Raphael: Maar niet elke keer.
Koos: Nee, maar door het jaar heen.
Raphael: Ja, precies. Want heb je ook vol is vol een beleid, zeg maar.
Koos: Ja, vol is vol.
Raphael: En hoeveel vrijwilligers zijn er?
Koos: 50, zo'n beetje. We hebben 14 bussen rijden. Zo. Inmiddels. Toen,
Koos: tien jaar geleden, zijn we met twee bussen begonnen.
Koos: En inmiddels hebben we 14 bussen rijden.
Raphael: En dat zijn dan chauffeurs die een bus bezitten?
Koos: Nee.
Raphael: Want die bussen zijn ook van de stichting?
Koos: Ja, 14 bussen van de stichting. Sommigen hebben wel een soort van vaste chauffeur op een vaste bus.
Raphael: Maar die bussen rijden ook alleen maar voor de stichting?
Koos: Alleen maar, ja.
Raphael: Dus als er niet in iets of activiteit georganiseerd is, dan staan ze stil?
Koos: Staan ze stil, yes.
Raphael: Maar worden er heel veel activiteiten georganiseerd dan?
Koos: Ja, elke dag.
Raphael: Oh, echt waar? Elke dag ook gewoon?
Koos: Ja, elke dag.
Raphael: Oh, wauw.
Koos: Ja, dat wist je helemaal niet.
Raphael: Nee, dat wist ik niet. Je doet het al tien jaar.
Koos: Ja, ik doe het al tien jaar.
Raphael: Misschien heb ik er wel een keer wat van gehoord, maar nog niet zo uitgebreid.
Koos: Ja, want ik heb jou wel eens een keer over dat boekje. We hebben een programmaboekje,
Koos: daar staan al die uitstapjes in. Heb je het ooit wel eens met jou over gehad om dat te drukken?
Raphael: Wacht even, ik wou net zeggen, die wordt niet bij mijn werk gemaakt.
Koos: Nee, die wordt niet bij jouw werk gemaakt, nee. Misschien moeten we er een keer
Koos: over hebben dan. Want dat kan natuurlijk beter.
Raphael: Het kan goedkoper.
Koos: En het kan goedkoper. Nee, dat is goed. Dat boekje, ik zal even zo'n boekje regelen.
Raphael: Ja, dus naast de kerk doe je godswerk. Eigenlijk is het vrijwilligerswerk wat
Raphael: jij doet, is eigenlijk gewoon een beetje godswerk.
Koos: Tuurlijk, want alles wat je doet is eigenlijk godswerk. Je kunt in alles wat
Koos: je doet een hulpmiddel in gods handen zijn.
Koos: Want het is natuurlijk geweldig als je op deze manier een ander tot zegen kan
Koos: zijn. Zo zie ik dat maar dan.
Koos: Ik denk dat Christus het heel fijn vindt.
Koos: Wat ik doe met die stichting. Dat mensen dus met elkaar samen erop uit gaan.
Koos: Zomaar die verbinding met elkaar vinden.
Koos: Die mooie tijden met elkaar beleven.
Koos: Dus ja, zo zie ik dat. Ik denk dat dat ook iets is waar God wel blij mee is.
Raphael: Ja. Ja, precies. Dus ik denk ook echt wat je zegt is dat we zijn natuurlijk
Raphael: allemaal kinderen van God.
Raphael: Dus zodra er wat gedaan moet voor zijn kinderen, dan doe je daar Godplezier mee.
Koos: Ja.
Koos: Er zijn ook best wel veel mensen waarvan een partner is weggevallen of waarvan
Koos: een partner ziek is of weet ik veel wat.
Koos: En die mensen die echt behoefte hebben om erop uit te gaan en in contact te zijn met anderen.
Koos: Sommigen die zitten gewoon de hele dag alleen. En dan is het wel echt fijn dat
Koos: ze één keer in de week of zo met zo'n busje mee gaan ergens naartoe.
Raphael: Ja, want die mensen wonen dan niet in een verzorgingstehuis?
Koos: Sommigen wel, sommigen wel, ja. Maar wat we doen is, we halen de mensen op thuis
Koos: en brengen ze ook weer terug naar huis.
Koos: Dus dan met de busjes, dat is echt een goede service, hè?
Raphael: Ja. Het gaat natuurlijk heel snel mond op mond reclame, want die mensen zitten
Raphael: natuurlijk de hele dagen met elkaar te kletsen.
Koos: Ja, klopt, klopt, klopt. Ja, dus ja, bij verzorgingstehuizen ook.
Koos: En daar hebben we ook wel goede contacten mee.
Koos: We draaien ook best wel voor een aantal verzorgingshuizen.
Koos: Om daar mensen inderdaad op te halen en mee te nemen. Ook wel na dagbesteding ofzo.
Koos: Dat mensen, ik weet niet veel wat, wat ze dan overdag doen. Maar dat zetten
Koos: we ons ook voor in. Zodat ze daar kunnen komen en weer terug thuis komen.
Koos: Sommigen hebben maar geen vervoer of het is moeilijk.
Koos: Dus dat dragen we ook aan bij.
Raphael: Wat leuk.
Koos: Ja.
Raphael: Ja, want je hebt ook wel organisaties die zulke soort dingen doen,
Raphael: denk ik, toch? Maar dat is dan...
Koos: Ja, je hebt de zonnebloemen ook. Het is trouwens ook een heel mooi initiatief.
Raphael: Ja? Maar is dat ook een stichting dan?
Koos: Dat is ook een stichting, ja.
Raphael: Oké. Zijn al zulke soort dingen dan eigenlijk stichtingen?
Koos: Veel wel, ja. Volgens mij, ja.
Raphael: Omdat het echt uit liefde gebeurt?
Koos: Ja, ja.
Raphael: Want stichting is ook non-profit, toch?
Koos: Ja, dus non-profit.
Raphael: Ja.
Koos: Ja, kan bijna niet uitkijken.
Koos: Anders, alternatief is eigenlijk denk ik gewoon een vakantie boeken.
Koos: Maar dan word je niet echt thuisgaan, maar dan moet je een taxi regelen.
Koos: En dan ga je op vakantie of zo.
Raphael: Ja, dan betaal je gewoon alles zelf.
Koos: Ja, je hebt ook wel eens van die dagtrips, van die bustrips.
Koos: Dat zie je ook nog wel eens. En dan proberen ze in die bus van alles te verkopen en zo.
Raphael: Ja.
Koos: Maar daar heb ik ook nog wel eens wat van gezien. Maar dan word je ook niet thuis opgehaald ofzo.
Raphael: Maar dit is dan alleen maar in een bepaalde regio dat je dit doet?
Koos: Ja, wij doen het in een regio Groningen, Oost-Groningen eigenlijk meer.
Koos: Dus vanaf Hogezand en dan helemaal naar de Duitse grens.
Koos: Alles, ja, dat gebied eigenlijk.
Raphael: Het is jammer voor onze luisteraars uit Zeeland.
Koos: Ja, misschien dat daar ook al zo'n soort initiatief is. Ze weten niet,
Koos: maar de stichting waar ik me voor inzet, dat is een heel oostelijk gebied van
Koos: de provincie Groningen.
Raphael: En die andere vrijwilligers die jij kent, praat je wel eens met hen over de evangelie? Nee.
Raphael: Dus je weet ook niet zozeer wat voor beweging ze doen misschien?
Raphael: Want als je met ze over de evangelie praat, dan weet je wel of ze bijvoorbeeld een gelovig zijn.
Koos: Daar zullen vast wel gelovige mensen bij zitten.
Koos: De chauffeurs vinden het echt heel prachtig, want daar praat ik nog wel,
Koos: ik praat wel met de chauffeurs maar meer van hoe mooi zij het ook vinden,
Koos: wat ik net probeerde te vertellen, ook zij voelen dat ook, Ook dat mensen plezier
Koos: beleven aan hun uitstapje.
Raphael: Dus zij zien het echt van dichtbij natuurlijk.
Koos: Ja. Chauffeurs zijn ook meestal een jaar of zeventig hoor.
Raphael: Oké.
Koos: Dus ze zijn ook bijna allemaal gepensioneerden. Die zich daarvoor inzetten.
Koos: Krijg ik een kleine vrijwilligersvergoeding. Dat wel. En ook gratis verzorgen.
Koos: Een kopje koffie en dat soort dingetjes.
Koos: Maar voor de rest is het echt wel liefdeswerk. En zo ervaren ze het ook.
Koos: Ik merk wel, toen bij de tienjarige bestaan hadden we al die vrijwilligers uitgenodigd,
Koos: maar ook de mensen waar ze het voor doen.
Koos: We hadden een bandje en alles erbij, we hadden lekker eten, alles.
Koos: Maar daar heb ik heel wat gesprek gevoerd met zowel chauffeurs en de vrijwilligers
Koos: en de mensen die daar aan deelnemen.
Koos: En ja, dan roed ik wel dat soort verhalen wel terug, dat ze het echt gewoon heel plezierig vinden.
Raphael: En wat beweegt vrijwilligers nou om dan zo'n soort werk te doen?
Koos: Ja. Ik denk toch, als je voor een ander iets doet, dan brengt dat een goed gevoel.
Koos: En als je merkt dat een ander blij, als je een ander blij kan maken,
Koos: dan word je daar zelf ook blij van.
Koos: En ik denk ook nog, dus die chauffeurs die zijn ook, het is ook fijn om een
Koos: daginvulling te hebben en om nuttig te kunnen zijn.
Koos: Dat je nodig bent.
Koos: Als je op een gegeven moment gestopt bent met werken en je hebt verder geen bezigheden.
Raphael: Ja, want als je gewoon een voltijdse baan hebt of je hebt kinderen waarvoor
Raphael: je zorgt of je doet mantelzorg.
Raphael: Je hebt inderdaad je dagen zitten vol met al standaard sleur dingen denk ik.
Raphael: Dan heb je er niet echt tijd voor om ook nog eens een keer vrijwilligerswerk te gaan doen.
Koos: Nee, misschien niet. Dan kunnen sommigen rijden maar een dag ofzo.
Koos: Misschien is het ook wel een leuke afwisseling. Stel dat je mantelzorg biedt aan iemand ofzo.
Koos: Dat is ook wel eens fijn als je een dagje erop uit kan met andere mensen ofzo.
Koos: Misschien heeft ieder wel zo zijn eigen reden om dat te doen.
Koos: Maar zo stel ik me dat erbij voor dat mensen op die manier gemotiveerd zijn
Koos: om daar toch zich voor in te zetten.
Raphael: Dus we kunnen wel noemen dat dat werktuigen in Gods handen zijn.
Koos: Ja, ook die mensen, zonder dat ze dat doorhebben, zijn dat wel werktuigen in Gods handen.
Koos: Ik denk dat God ook heel veel door andere mensen werkt.
Koos: En dat we eigenlijk heel vaak helemaal niet eens doorhebben dat God achter heel
Koos: veel dingen wel een soort van drijvende kracht is.
Raphael: Ja, want we hebben het een keer eerder gehad over het licht van Christus en
Raphael: de heilige geest en je geweten.
Koos: Ja.
Raphael: Maar dit is toch weer een hele andere drijf om eigenlijk zonder misschien dat
Raphael: je het weet Christus te volgen.
Koos: Ja, inderdaad ja. Ja.
Raphael: En dus ook door andere mensen. Maar ook dat je beïnvloed wordt door andere mensen.
Raphael: Dus doe me gelijk denken aan die film Pay It Forward.
Koos: Oh ja, mooie film was dat.
Raphael: Ja, maar ook gewoon zo überhaupt. Gewoon dat je het goede, dat je het goede geeft.
Raphael: Dat mensen dan ook getriggerd worden om goed te doen. Maar dat geldt hetzelfde
Raphael: geldt ook voor de andere kant natuurlijk.
Raphael: Een slecht behandeld woord dan vaak ook om andere mensen slecht te behandelen.
Raphael: Maar dat dat dus andere mensen ook een zegen voor jou kunnen zijn.
Raphael: Of een antwoord op een gebed wat jij hebt.
Raphael: Dat het niet per se een stem hoeft te zijn, maar dat het ook gewoon een andere
Raphael: persoon kan zijn. Dus als jij bijvoorbeeld bidt en je zegt van ik ben eenzaam.
Raphael: En je komt met iemand in gesprek en je zegt van nee, ik heb echt een super toffe,
Raphael: nieuwe manier gevonden om een dagbesteding te doen.
Raphael: Dan kan dat gewoon dus een antwoord zijn op jouw gebed. En dat door middel van andere mensen.
Koos: Ja, precies.
Koos: Ik moet denken aan een voorbeeldje van afgelopen weekend dat ik bezig was met
Koos: de verhuizing. Dankjewel dat je me hebt geholpen trouwens.
Raphael: Alsjeblieft.
Koos: Dat vond ik wel tof. Op een gegeven moment waren eigenlijk bijna iedereen vertrokken
Koos: die de ochtend had meegeholpen.
Koos: Dat was ook prima want ik was ook bijna klaar. Maar ik had nog een paar dingetjes
Koos: die best wel zwaar waren.
Koos: Dat was die ene enorme grote tafel. Die bij mij in de...
Raphael: Van de woonkamer? Van de eetkamer natuurlijk.
Koos: De eetkamer, ja. Dus die. Maar ook die enorme tuintafel.
Raphael: Ja.
Koos: Die twee dingen. en nou dat is wel lastig om die te tillen en sowieso dat ding
Koos: dat ging echt niet langs de voordeur dat past helemaal niet dus je moest helemaal
Koos: langs achter langs dat gangetje helemaal heb je dat nog diezelfde dag gedaan?
Raphael: Ja je zou het eigenlijk dag later doen ja.
Koos: Maar dat heb ik dus diezelfde dag gedaan maar wat was nou, dus bijna iedereen
Koos: was weg een dag later, sorry, maandag,
Koos: Ja, maar ik was dus, maar wat ik probeer te zeggen is dat soms,
Koos: nou, op dat moment dat ik eigenlijk iemand nodig had, kwamen nog die twee gasten,
Koos: de elders, de zendelingen.
Raphael: Die kwamen nog.
Koos: Ja, ik dacht van, waar blijven die gasten, waar blijven die gasten,
Koos: die zouden s'ochtends komen.
Raphael: Ja, ja.
Koos: Toen zeiden ze, ja, het zat allemaal tegen, waar is vol dit en dat en het reizen
Koos: en, nou, ze kwamen echt zo, weet je, de verhuizing is eigenlijk klaar.
Koos: Maar ze kwamen precies, hè?
Koos: Precies op het moment dat ik ze nodig had. Want iedereen was eigenlijk weg.
Koos: En ik zat daar met die twee tafels. En die gasten, die kwamen aan, weet je.
Koos: Thank you, Lord. Weet je, dat is toch helemaal zijn vader, jongen.
Koos: Dat is toch fantastisch. En voor mij, in mijn leven werkt, ja, zo zie ik dat dan.
Koos: Dan werkt het echt. Die timing is echt geweldig.
Koos: Die jongens, die voelden zich wat bezwaard. Maar die hadden ook,
Koos: nou, alles had bij hun tegen gezeten.
Raphael: Het moest gewoon zo zijn.
Koos: Het moet gewoon zo zijn. Ik vind dat zo fantastisch. Voor mij op het juiste
Koos: moment dat die gasten daar waren om mij te helpen met die tafel.
Koos: En het werkt, hè. Het is gelukt. Dat ding is, dat was zwaar.
Koos: Maar ik heb hem wel binnen kunnen krijgen. En hij staat er.
Koos: Oh, fantastisch, ja. Nou ja, ik word daar dus echt vrolijk van.
Koos: Ik heb echt het idee van, wauw. Ja, we hebben niet eens halve toren.
Koos: Hoeveel, hemelse vader, allemaal achter de schermen. Met allerlei hulpmensen
Koos: ook. En vrijwilligers misschien. Ik weet niet hoe dat werkt.
Koos: Ons, ja.
Raphael: Ons tot zegen is.
Koos: Ons tot zegen is.
Raphael: Het is zo gek eigenlijk. Want bij ons in de kerk hebben we.
Raphael: Elke eerste zondag van de maand is vast een zondag. Dan mogen we vasten met iedereen.
Raphael: En vaak wordt ook nog een doel bijgegeven vanuit de organisatie.
Raphael: Maar dan hebben we ook een getuigenisvergadering in de kerk.
Raphael: In plaats van toespraken worden gegeven. Mag iedereen vanuit de zaal naar voren
Raphael: komen. ...om onze getuigenis te geven.
Koos: Ja.
Raphael: En dan zit ik daar en denk ik, ja, ik wil wel mijn getuigenis geven,
Raphael: maar waar kan ik mijn getuigenis over geven? Wat voor spectaculair verhaal heb ik eigenlijk?
Koos: Spectaculair verhaal?
Raphael: Ja, om dat te delen. Weet je, want ik kan wel naar voren gaan en zeggen dat
Raphael: ik ben dankbaar en ik heb geloofd in Jezus Christus en weet dat dit de ware kerk is.
Raphael: Weet je, maar ja, ik wil wat te zeggen hebben.
Koos: Ja.
Raphael: En dan, ik zit altijd over na te denken, maar het kan zo simpel zijn,
Raphael: maar je moet het gewoon zien.
Koos: Ja, je moet het gewoon zien.
Raphael: Ja.
Koos: Maar volgens mij had je de laatste keer wel wat gezegd.
Raphael: Dat klopt.
Koos: Met jouw vader en moeder. En toen kwam jij kort erop naar hen toe. Of was jij voorgenomen?
Raphael: Ik was voor een van de laatsten volgens mij.
Koos: Laatste? Oké, daar waren zij eerder nog. Ja. Ik weet niet meer precies hoe je het gezegd.
Koos: Maar ik voelde het toen wel inspirerend.
Koos: Het had me toen goed gedaan.
Raphael: Dank je. Graag gedaan.
Koos: Dankjewel.
Raphael: Ja.
Koos: Nou mensen, jullie weten behalve hoe hemelse vader allemaal bezig is achter
Koos: de schermen om ons te helpen. Dat kan ik je wel vertellen.
Raphael: Klopt.
Koos: Dat geloof ik.
Raphael: Dat geloof ik ook. Dank je wel coach voor vandaag.
Koos: Yes. Tot de volgende week.