Koos: Hey, Raphael.
Raphael: Hey, hallo Koos.
Koos: Hey, en luisteraars?
Raphael: Ja, die ook.
Koos: Welkom.
Raphael: Welkom bij een nieuwe aflevering van Geloof je dat ook?
Koos: Yes.
Raphael: En je zei het zelf na de aflevering ook al, Koos.
Raphael: En ik ben het ook wel met je eens. We hadden het over verwachtingen.
Koos: Ja.
Raphael: En we hadden uiteindelijk de conclusie wel van hoe we ermee om moeten gaan.
Koos: Ja.
Raphael: En toen zei jij, we zijn te weinig ingegaan over de verwachtingen van hemelsvader.
Koos: Ja, klopt. Ik vond het mooi om met jou daarover te hebben. Want ik was tijdens
Koos: onze aflevering, dat we ermee bezig waren, ook mijn gedachten aan het sorteren
Koos: of zoiets. Weet je wel, over die verwachtingen en alles.
Koos: Dus wij kwamen langzaam wel tot, ja, weet je, dit is eigenlijk waar we het over hebben.
Koos: Maar toen hadden we ook al wel een beetje onze tijd. Want we wilden ons toch
Koos: wel een beetje houden aan die 20 minuten ongeveer.
Koos: Maar toen had ik pas het. Oh man, ja, ik had nog zo graag wat dieper erop ingegaan.
Koos: Vanuit Hemelse Vader. En wat voor verwachtingen heeft hij naar ons?
Koos: Je had het wel een beetje aangekaart. Maar we hebben heel weinig over gehad.
Koos: Maar ook mijn verwachtingen naar Hemelse Vader. Dus ik zou heel graag daar nog
Koos: wat dieper op in willen gaan.
Raphael: En verwacht jij dat wij dat twintig minuten kunnen doen?
Koos: Ja, dat is altijd zo lastig. Dat lukt dan waarschijnlijk niet binnen die twintig
Koos: minuten. Maar laten we proberen zo efficiënt mogelijk.
Koos: En meteen proberen...
Raphael: De verwachtingen van Hemelsvader en jouw verwachtingen richting Hemelsvader.
Raphael: Of onze verwachtingen richting Hemelsvader.
Koos: Ja.
Raphael: Oké, laten we beginnen dan met wat verwacht Hemelsvader van ons?
Raphael: Wat denken we? want we weten niet wat zijn verwachtingen zijn want in ieder
Raphael: geval niet op individuele basis,
Raphael: Of weten we dat wel?
Koos: Ja.
Raphael: Want wat zegt een patriarchale zegen? Staan daar verwachtingen in over ons,
Raphael: voor ons, die Hemelsvader heeft?
Koos: Ja, eigenlijk wel ja. Als je dat een beetje goed leest, dan lees je daar wel verwachtingen aan uit.
Raphael: Dus Hemelsvader heeft persoonlijke verwachtingen van ons, die kunnen we te weten
Raphael: komen door een patriarchale zegen?
Koos: Ja.
Raphael: Hebben we trouwens ook een keer in aflevering ook gemaakt over patriarchale zegen.
Koos: Ja ik heb zelf een hele fijne ervaring met mijn patriarchale zegen en lees graag terug wat daarin staat,
Koos: maar die verwachtingen van hemelse vader die kijk kijk zijn hoop en zijn verwachting is dat wij,
Koos: ons zo ontwikkelen,
Koos: Dat wij net als hem worden.
Raphael: Ja, dat wij bij hem terugkeren.
Koos: Dat wij bij hem terug kunnen keren, ja.
Raphael: Ja, verwacht hij dat, zou je denken dat hij dat van alle kinderen verwacht?
Raphael: Of heeft hij wel de verwachting van, nou, voordat ik begon met mijn plan in
Raphael: uitvoering te brengen, liep er ook al een derde van mijn kinderen weg.
Raphael: Dus ik verwacht niet dat iedereen de keuze maakt om bij mij terug te komen.
Raphael: En ik ken mijn kinderen ook wel.
Koos: Ja, ja, ja.
Raphael: Dus ik weet eigenlijk al wel wat keuzes maken. Dus heeft hij wel verwachtingen
Raphael: eigenlijk? Of heeft hij zoiets van, nou...
Koos: Nou, ik vind dat toch lastig. Ja, ik zit even over na te denken.
Koos: Je hebt vier kinderen. Ik heb vier kinderen.
Koos: Hoeveel kinderen verwacht jij dat die net zo blij en gelukkig worden met het evangelie als jij bent?
Raphael: Ik heb de hoop.
Raphael: Dat zei dat...
Koos: Eentje sowieso, die heeft het al gered.
Raphael: Eentje heeft het al gered.
Koos: Heb je nog drie over?
Raphael: Drie jongens. Drie jongens.
Koos: Het is toch raar om daar een verwachting over uit te spreken.
Raphael: Ja, niet dus.
Koos: Nee, dat kan je toch eigenlijk niet...
Raphael: Nee, want dan krijgen ze namelijk het gevoel van...
Raphael: Ik moet voldoen aan mijn ouderlijk ouders de verwachting van mijn ouders.
Raphael: En dat gaat tegen ze werken, denk ik.
Koos: Ja, maar vandaar dat ik vind het lastig...
Koos: om over Hemelse Vader dan te zeggen van nou, hij had nog twee derde kinderen
Koos: over, dan verwacht hij dat daar de helft van, noem maar even wat, weet ik veel wat.
Koos: Je kan toch niet van jouw drie kinderen zeggen van, nou ik verwacht dat er twee
Koos: van actief blijven in de kerk, eentje niet.
Raphael: Nee.
Koos: Dat kan toch niet?
Raphael: Nee, nee. Dus ik heb de hoop, kijk bij mij is het anders dan Hemelse Vader natuurlijk,
Raphael: want Hemelse Vader heeft die kennis.
Raphael: Ik heb de hoop dat mijn kinderen doorgaan met het evangelie en ook hun kinderen,
Raphael: het evangelie bijbrengen, dat is mijn hoop maar als ik hun een papiertje geef
Raphael: met dit zijn mijn verwachtingen van jullie,
Raphael: Maar ik kan het nog wel eens anders uitpakken. Want dan wordt er een bepaalde druk bij geleverd.
Raphael: Dat zij het gevoel hebben van ik moet aan mijn verwachtingen van mijn ouders doen.
Raphael: En ik zie dat ook wel terug in mensen die de kerk verlaten op een oudere leeftijd.
Raphael: Die dus heel veel verwachtingen van hun ouders hebben meegekregen.
Raphael: Van we verwachten dat jullie met ons dit doen en naar de kerk gaan en dit in
Raphael: de kerk doen. Dat allemaal.
Raphael: dat zij dus al die druk hebben gehad en dat ze gezegd hebben van ik wil die
Raphael: druk van verwachtingen wil ik niet meer, ik wil dat los van en dus eigenlijk,
Raphael: juist heel averechts gaan en dan daarna alles doen wat,
Raphael: niet volgens de geboden is, zeg maar ja, precies, ja ja dus dat dus ik,
Raphael: ja nu heb ik het wel gezegd van de patriarchale zegen is eigenlijk een stukje
Raphael: van ...van de verwachtingen van hem als vader.
Raphael: Nu moet ik wel zeggen... ...daaronder staat ook echt... ...heel erg duidelijk...
Raphael: ...als je getrouw bent...
Raphael: ...dan zijn deze zegeningen voor jou.
Koos: Ja.
Raphael: En anders niet. Ja, dus.
Raphael: Ik kan dus tegen mijn kinderen zeggen. Ik verwacht dat jullie tot jullie 18
Raphael: met ons mee naar de kerk gaan.
Raphael: En ja, anders krijg je geen autorijpuis.
Koos: Nou ja, bijvoorbeeld. Oké, mooi dat je dat zegt. Ik heb wel tegen mijn kinderen gezegd, let op.
Koos: Ik vind het belangrijk dat je geen alcohol drinkt. Dat je niet rookt. Geen drugs gebruikt.
Koos: Tegenwoordig ook niet vapen.
Koos: als je dat dus allemaal nalaat niet doet, dan tot je achttiende betaal ik je rijbewijs,
Koos: ja.
Raphael: Dus leg je dus verwachtingen neer bij je kinderen ja.
Koos: Is dat een verwachting of is dat gewoon zo van ik, weet je, want ik waarom leg
Koos: ik die aan oké, die verwachting of ja maar daarna.
Raphael: Mogen ze het wel doen.
Koos: Nou ja, dat is het idee is van ja.
Raphael: Opvoeden en dat meenemen dat als je het niet doet, dat het, ja.
Raphael: Dus ik neem aan dat je wel uitlegt waarom die verwachtingen er zijn.
Koos: Ja, precies, want ik wil graag mijn kinderen iets meegeven. Ik wil ook dat ze
Koos: gezond zijn, maar ook zich goed kunnen ontwikkelen.
Koos: Alcohol, roken, drugs, dat is allemaal slecht voor je ontwikkeling en ook slecht
Koos: voor je hersenen. Het is allemaal slecht, slecht, slecht.
Koos: Dus dat wil ik niet, dat ze dat leren. Dus ik wil dat ze stimuleren om bij mijn
Koos: kinderen, dat ze dat niet gebruiken. Dat soort, hoe is dat, genotsmiddelen.
Raphael: Maar dat klinkt een beetje als geboden geven.
Koos: Ja.
Raphael: Met een beloning.
Koos: Ja, ja.
Raphael: En is dat dan ook wat Hemels Vader dan juist met ons doet. Dus hij geeft bepaalde verwachtingen.
Raphael: Hij verwacht eigenlijk dat we ons aan de geboden houden.
Koos: Ja, ja.
Koos: Ja, dat verwacht hij wel.
Raphael: En daar zit ook consequenties aan, aan een geboden.
Koos: Ja. Hij zegt zelfs, als je mij lief hebt, dan hou je mij in geboden.
Raphael: Ja.
Koos: Er zit wel een verwachting aan. En vervolgens zegt hij ook nog ergens anders.
Koos: Weet je wat, als je mijn geboden houdt, dan kan ik jou zegenen.
Koos: Want geboden, zeg maar, zeg maar, zegeningen zijn gekoppeld aan gehoorzaamheid aan geboden.
Raphael: Ja, dus hemelsvader verwacht best wel heel wat van ons.
Koos: Hij heeft heel wat in petto voor ons net als ik heb ik heb een rijbewijs voor
Koos: mijn kinderen in petto dat wil ik ze best geven en kost tegenwoordig best wel
Koos: ook nog een hele kort geld,
Koos: dus ik ben best bereid en dat dat dat aan mijn kinderen te geven maar daarvoor
Koos: verwacht ik inderdaad wel wat voor terug tussen,
Koos: het is wel aan ze moeten zich dan wel daaraan houden en dan pas kunt krijgen die beloning van mij ja.
Raphael: Dus dat is wel een beetje anders dan wat we in die aflevering hadden besproken over teleurstelling.
Raphael: Want eenmans vader, zou hij ook die verwachting dan hebben dat we aan die geboden houden?
Raphael: En anders is hij teleurgesteld? Of is hij...
Raphael: Had hij wel verwacht dat jij op die plek in het koninkrijk zou komen? Ja.
Raphael: En als je beter doet, zoals die stagiair van jou, dat hij dan blij verrast is. Blij verrast.
Raphael: Oh, je bent toch in het Celestialen Koninkrijk. Ik ben echt blij verrast.
Koos: Ik ga niet verwachten. Jij ook hier? Nou, nooit gedacht.
Koos: Nee. Ik denk dat hem al zijn vader in al zijn kinderen potentieel ziet om bij
Koos: hem in het Celestialen Koninkrijk te komen.
Raphael: Absoluut. Iedereen.
Koos: Ja.
Raphael: Iedereen kan aan het Celestialen Koninkrijk.
Koos: Ja.
Raphael: Zeker weten, 100%.
Koos: Nee, maar daarom zei ik dat ook. Volgens mij is het een beetje net als ik bij
Koos: mijn kinderen, jij met jouw kinderen.
Koos: Je gaat niet zeggen van, oh, van mijn drie kinderen. Want je zegt, dat kan je niet weten.
Koos: Maar dat kan je wel. Want statistisch gezien, als je kijkt hoeveel kinderen
Koos: actief blijven in de kerk en hoeveel niet actief blijven in de kerk, die cijfers zijn er.
Koos: Ik noem maar even wat. Stel dat is 40% blijft historisch gezien.
Koos: Van gezinnen in de kerk en zo. Dan kun je allemaal die cijfers terug bekijken.
Koos: Dan haal je gewoon een percentage uit.
Koos: Stel dat het is 33% dat actief blijft in de kerk.
Koos: Dat zou betekenen van jouw drie jongens dat er één actief blijft in de kerk.
Raphael: Ja. Als ik dan mijn verwachtingen zet op 0%.
Koos: Ja, dat er geen enkele actief zou blijven.
Raphael: Ja, echt geen teleurstelling.
Raphael: Ja, maar we gingen bijsturen met de uitkomst van de verwachtingen.
Koos: Nee, maar dat bedoel ik niet. Ik bedoel meer van, het is heel gek als ouderzijnde,
Koos: dat je op voorhand denkt van, ik heb drie jongens, maar,
Koos: geen van de drie jongens.
Raphael: Oké, wacht even. Jij wil de richting op, als ik verwacht dat één derde,
Raphael: dus dat er maar één jongen naar de kerk gaat, dat ik allemaal pijlen daarop richt.
Koos: Ja, maar je weet natuurlijk niet welke van de drie dat is.
Raphael: Nee, dus ik verwacht dat honderd procent van mijn jongens zich actief in de
Raphael: kerk wil blijven voortzetten.
Raphael: Dus ik voed ze op die manier op.
Koos: Ja, ik weet niet. Ik heb daar toch een beetje moeite mee of zo.
Koos: Ik denk dat het woord verwachting niet helemaal passend is of iets dergelijks.
Koos: Het is meer van... Weet je, kijk.
Koos: Voor mij, het geloof brengt mij gewoon heel veel. Het geloof geeft me heel veel
Koos: kracht, energie in mijn leven. Het geeft helderheid, duidelijkheid.
Koos: Het geeft toekomstperspectief. Nou, noem het dan maar op. Heel veel.
Koos: Dat maakt mij heel gelukkig. Dat geluk, dat gun ik mijn kinderen.
Koos: Dus al mijn vier kinderen gun ik dat geluk.
Koos: Dus,
Koos: ik hoop,
Koos: ik gun hen dat geluk. Dat is anders dan een verwachting. Is dat?
Raphael: Ja, maar het is echt anders. Het is echt anders.
Koos: Ja, ik verwacht niet dat zij,
Koos: actief, ja, verwacht dat ik niet.
Raphael: Je verwacht niet dat ze actief blijven? Je hebt niet die verwachtingen van hun.
Raphael: Maar je hebt die hoop dat ze dat wel doen.
Raphael: Dus omdat je die hoop hebt, voed je ze wel op op een manier dat zij bijgebracht worden.
Raphael: Waardoor ze zelf keuzes kunnen maken. Want dat is natuurlijk wat we willen.
Raphael: We willen dat onze kinderen zelf de keuzes maken. Maar wel overwogen keuze.
Koos: Ja.
Raphael: Dus daarvoor brengen wij onze kinderen bij met de evangelie wat ons zo gelukkig maakt.
Raphael: en zoveel brengt en wat ons betreft ook de waarheid is dus dat geeft aan onze
Raphael: kinderen mee van dit is wat wij vinden wat de waarheid is,
Raphael: hier en hier en hier kun je dat vinden en zoek het voor jezelf uit bid er zelf
Raphael: over want mijn getuigenis is niet jouw getuigenis mag je op meeliften totdat
Raphael: je zelf je getuigenis hebt prima maar ga absoluut zelf achter je getuigenis aan ja,
Raphael: En ik verwacht niet dat jij,
Raphael: dat wat ik allemaal zeg, allemaal doet. Dus je mag het allemaal zelf kiezen.
Raphael: Maar ik hoop wel het beste daarin.
Koos: Ja, maar ja.
Raphael: Is dat het?
Koos: Ja, dat komt er wel dichtbij. Ja, het is wel van, weet je, ik ervaar mijn geloof
Koos: dat daar heel veel voldoening en diepgang en geluk geeft.
Koos: Ik verwacht ook dat dat voor jou, daar hebben we het wel over, ik denk wel.
Koos: Dat dat voor jou als mijn kind, dus voor mijn kinderen, datzelfde effect kan
Koos: geven. Dus vandaar dat ik,
Koos: dat heel graag meegeef in het leven.
Koos: En ja, ook wel,
Koos: ik hoop op zich wel dat zij dat verlangen ook hebben.
Koos: Omdat ik denk van als zij dat verlangen kunnen ontwikkelen, en ook die relatie met God,
Koos: want ik denk dat dat hen een geluk brengt. Dus ik wil dat ze gelukkig zijn.
Raphael: Ja, dat wil Hemelsvader ook voor ons. Dus jij zegt, ons vader heeft dus eigenlijk
Raphael: ook meer de hoop voor ons dan de verwachtingen.
Raphael: Hij verwacht niets van ons.
Koos: Ja. Ik weet niet of je dat... Dus ik denk dat dat niet het goede woord is.
Raphael: Ja.
Koos: Ik denk dat de hemelsvader zeker de hoop...
Raphael: De aflevering gaat over verwachtingen.
Koos: Ja, dus...
Koos: Terug naar verwachtingen dan.
Raphael: Wat verwacht jij van hemelsvader?
Koos: Nou, ik verwacht dat wat hij zegt, dat hij dat doet. Ik verwacht dat als hij...
Koos: Ik verwacht dat ik de zegeningen ontvang,
Koos: van hetgeen wat hij belooft, dat dat ook gaat gebeuren.
Raphael: Maar is hij niet zo zo ook gebonden?
Koos: Ja, maar dat is dus daarom, daarom heb ik dan ook die verwachting.
Koos: Hij zegt zelf, weet je, ik ben gebonden. Als je doet wat ik zeg,
Koos: dan, dus dat is die verwachting. Daar is dat aan gekoppeld.
Raphael: En een ervaring denk ik ook wel. Is dat jouw ervaringen die jij hebt gehad met
Raphael: zegeningen die je hebt gekregen?
Koos: Ja, inmiddels wel. Absoluut. Ik heb zeker nu dusdanig veel ervaringen dat ik
Koos: weet, mijn God is echt geweldig.
Koos: Mijn God is echt een God van wonderen.
Koos: Mijn God is echt een God die mij kan bevrijden uit elke situatie.
Koos: Mijn God is echt machtig.
Raphael: Het is wat jouw verwachtingen worden ook heel hoog. En ik denk,
Raphael: hij stelt je nooit teleur.
Koos: Nooit, nooit. Nooit teleur, maar hij is er ook altijd.
Koos: Hij laat me nooit in de steek.
Raphael: Maar stel je voor jij,
Raphael: bijvoorbeeld uit mijn eigen gezinssituatie, van mijn zus, die heeft een ongeluk
Raphael: gehad, een eenzijdig ongeluk met een boom.
Raphael: En ze heeft in coma gelegen. En mijn vader die heeft ook zegen gegeven.
Raphael: En daar wordt ook nog een aflevering over gehad. Over zalvingen en dat soort zaken.
Raphael: En ik denk dat je op dat moment heb je ook wel hoge verwachtingen.
Raphael: Van hemels vader dat hij dan het werk doet.
Raphael: En mijn zus die is uiteindelijk ook uit coma gekomen. En die kan nu ook weer
Raphael: praten. Zit alleen wel in de rolstoel.
Raphael: Ze noemt mij altijd Sven. En dat is mijn broer.
Raphael: En ik zeg elke keer van, ja, ik ben Raphaël. En dan, oh ja, getrouwd met Linda.
Raphael: Dus dat dan weer wel. Maar elke keer als ik haar tegenkom, dan noemt ze mij weer Sven.
Raphael: Dus zij is niet meer de oude geworden. Nee. Zoals zij was. Zij heeft geen zorg
Raphael: kunnen dragen voor haar kinderen.
Koos: Nee.
Raphael: En...
Raphael: Dat is dus, ja, in het begin als je dus die zegen geeft, dan kan je best wel
Raphael: hele hoge verwachtingen neerleggen bij hem als vader. Van nou,
Raphael: dit is, ja, ik verwacht nu wel dat er wat gaat gebeuren en dat ze weer de ouder wordt.
Koos: Ja.
Raphael: En die hoop had ik ook wel.
Koos: Ja. Ja, want ik ben daar ook geweest in het ziekenhuis bij jouw zus en ik heb Elkara zegen gegeven.
Koos: en ook die woorden wil uitgesproken.
Koos: Dat zij uit die coma zou komen, dat zij beter zou worden.
Koos: Ja, wat is beter?
Raphael: Ja.
Koos: Maar goed.
Raphael: Nee, maar als je iemand een zee gaat geven, je kan straks weer voor je kinderen zorgen.
Koos: Ja.
Raphael: Want ze had nog een baby.
Koos: Ja.
Raphael: En
Raphael: twee jonge jongens en een babymeisje.
Koos: Ja.
Raphael: Dus dan, ja, dan spreek je die, dus dan is de vraag, is die zegen die je gegeven
Raphael: hebt wel oké? Is dat echt geïnspireerd?
Koos: Ja.
Raphael: Of is dat zo van verkeerd geïnterpreteerd? Want voor de kinderen zorgen in het
Raphael: leven hierna misschien. Ja,
Raphael: ik. Nee, maar dus je legt een bepaalde verwachting neer, ook bij jezelf.
Koos: Ja, ja.
Raphael: Van, oh, ik verwacht dat dit nu allemaal dan goed komt.
Koos: Ja.
Raphael: En die wordt dan niet waar gemaakt.
Koos: Klopt.
Raphael: Is dat eerlijk?
Koos: Ja, nou ja, ik kijk...
Koos: Ik
Koos: heb niet de antwoorden op alle vragen.
Raphael: Ach, jeetje, waarvoor heb je nog gekozen als co-host?
Koos: Ja, ik weet dat je ervan baalt. Maar het is ook dat ik hemelse vader ook nooit
Koos: kwalijk heb genomen van dat gezegd die ik heb uitgesproken bij jouw zus,
Koos: dat dat niet tot nu toe niet,
Koos: ten volle is verwezenlijkt.
Koos: Ik weet ook niet waarom dat niet is gebeurd. Dat weet ik dus niet.
Koos: Dus de enige hoop die ik heb, is dat we ooit daar dan een antwoord op zullen krijgen.
Koos: Als we van hemelse vader, die krijgen we ooit nog wel,
Koos: te horen of de verklaring of weet ik veel. Dus dat is het enige wat ik op dit
Koos: moment daar over kan zeggen.
Raphael: En dat is natuurlijk met heel veel dingen in het leven.
Koos: Ja.
Raphael: Die antwoorden krijgen we later pas.
Koos: Die antwoorden krijgen we later.
Raphael: En dat is ook niet belangrijk. Voor nu. Nee. Het beïnvloedt ons leven wel natuurlijk.
Koos: Het beïnvloedt ons leven. Voor nu. En ik geef toe. Ik ga te weinig naar je zus toe. Dat is waar.
Koos: Nu we het erover hebben. Het is eigenlijk wel.
Koos: In het begin ging ik heel vaak. En nu ga ik heel, heel zelden.
Raphael: Ja.
Koos: Dat is waar. Maar, maar,
Koos: ja.
Raphael: Verwachtingen richting Hemers vader en Hemers vader is verwachtingen richting ons.
Koos: Ja. En zie je dat we dat helemaal niet redden in twintig minuten?
Raphael: Nee.
Koos: Dat is wel lastig. Maar, ja, we weten ook niet alles.
Koos: En, maar, ik weet, dus dat is wel een verwachting. Dat we op alle vragen ooit, ooit...
Raphael: Ja, dat verwacht ik wel. Ja, toch?
Koos: Ja, ja. Dus dat gaat ook gebeuren.