Koos: Hey, Raphael.
Raphael: Hey, Koos.
Koos: Hey, luisteraars. En welkom bij weer een nieuwe aflevering van...
Raphael: Geloof je dat ook?
Koos: Ja, ik geloof dat ook hoor. Weet je wat ik allemaal geloof?
Raphael: Nou, daar hebben we nu geen tijd voor.
Koos: Nee, dat is te veel. Te veel om op te noemen. Mooi.
Raphael: Ik geloof niet meer in Sinterklaas. Maar dat doe ik al een hele lange tijd niet.
Koos: Oh, ik wel. Ik hou van Sinterklaas.
Raphael: Ja, ik ook. ik geloof alleen niet dat hij nog leeft.
Koos: Niet maar ik heb wel ik hou ook heel veel van sinterklaas.
Raphael: Ja, nou, ik geloof niet dat hij nog leeft,
Raphael: als persoon zijnde op deze aarde op rondloopt, laat ik het zo zeggen.
Koos: Oh, dat ligt eraan hoe je Sinterklaas definieert.
Raphael: Ja, ja.
Koos: Maar goed.
Raphael: Wat het mooie is voor mij nu, voor Sinterklaas, is dat ik dus niet meer verwacht
Raphael: dat hij cadeautjes brengt.
Koos: Oh, oh nee, precies. Ja, want hoe was dat vroeger dan? Geloofde jij vroeger dan wel in Sinterklaas?
Raphael: Ja, als klein kind geloofde ik echt wel stevige in Sinterklaas.
Koos: En had je dan ook daar bepaalde verwachting bij of zo? Dat je ook wel,
Koos: of hoe werkt dat met cadeautjes?
Raphael: Ja, maar in de tijd dat ik jong was, toen was het nog sprake van Zwarte Piet.
Koos: Ja.
Raphael: En ook de roe en de zak van Sinterklaas waar je dan meegenomen werd.
Raphael: naar Spanje als je stout was.
Raphael: En dat is, nou, in de eind jaren tachtig, zeg maar, dat dat was,
Raphael: begin jaren negentig, was dat nog de manier van Sinterklaas vieren.
Koos: Oh ja.
Raphael: En ik had daar dus ook wel bepaalde verwachtingen bij, ook met cadeautjes die ik wel wil hebben.
Raphael: En ook dat, ja, dat als je dan een lijstje ging maken, dan verwacht je het ook
Raphael: echt dat daar wel wat van zou komen en dat het echt van Sinterklaas kwam.
Koos: Ja, ik vond het altijd wel leuk om een lijstje te maken.
Raphael: Vooral dat Bart Smit boek.
Koos: Ja, dat is een lekker dik boek waar je dan flink in kon bladeren.
Raphael: Ja.
Koos: Een dingetje uitknippen of...
Koos: Ja, dat was zeker. Goeie oude tijd was dat.
Raphael: Ja, we hadden zeker ook wel dingen goed veranderd in de viering van Sinterklaas.
Koos: Ja.
Raphael: Maar vooral ook die, ja, als kind zijnde, gewoon die verwachting,
Raphael: zeg maar, van Sinterklaas. En dat heeft mijn jongste, die is nu zes.
Raphael: En die proberen we dus nu te zeggen van ja, Sinterklaas bestaat niet.
Raphael: En wij kopen die cadeautjes. En hij zegt nog van nee, nee, nee, hij bestaat.
Raphael: Terwijl wij zeggen echt van ja, hij bestaat niet.
Raphael: Het helpt natuurlijk niet dat als Sinterklaas dan een acteur langskomt om dan,
Raphael: zich voor te doen als de Sinterklaas. Dus dat helpt natuurlijk niet bij met
Raphael: zijn geloofsovertuiging.
Raphael: Maar het zou ook heel goed kunnen zijn, dat hoor je wel vaker, dat kinderen,
Raphael: willen zeggen dat ze niet meer geloven. Of dat is dubbel negatief.
Raphael: Ze willen, ja, dus ze zijn namelijk bang dat als ze zeggen van,
Raphael: ik geloof niet meer, dat het ophoudt met die cadeautjes. Want die verwachting,
Raphael: zij koppelen dat een beetje aan elkaar.
Koos: Ja, precies.
Raphael: Hij brengt de cadeautjes, dus als ik zeg, ik geloof niet meer,
Raphael: dan hoeven mijn ouders dus niet meer die cadeautjes te gaan brengen.
Koos: Nou ja, of, ik geloof niet meer, maar dan kan Sinterklaas, waar je dus ook al
Koos: niet meer in gelooft, niet meer de cadeautjes brengen. Dat hebben ze dan ook al wel door dat...
Koos: Ja, dat is inderdaad zo'n overgangsfase, dat ze nog niet helemaal goed doorhebben.
Koos: Precies, maar wel zoiets hebben van, ja, Sinterklaas bestaat eigenlijk niet,
Koos: maar hoe zit het dan met die cadeautjes? Maar ze willen dus wel die cadeautjes.
Raphael: Ik kan me ook nog herinneren trouwens dat mijn ouders, dat...
Raphael: En wij dus ook geen cadeautjes meer gingen krijgen. En dat zij zoiets hadden
Raphael: van, nou weet je wat, we stoppen ook met cadeautjes voor alle kinderen.
Raphael: We gaan één cadeau doen voor het hele gezin met Sinterklaas.
Raphael: En of we het daar wel mee eens waren, nou daar waren we het ook al mee eens.
Raphael: En dan, ik weet toch wel wat dat eerste cadeau was? Dat was een vaatwasser, ja.
Koos: Een vaatwasser? Oh, wauw.
Raphael: Ja, daar waren we het natuurlijk als kinderen helemaal mee eens.
Raphael: Weet je, je hoeft niet meer te helpen met de vaatdoel.
Koos: Oh, zo bedoel jij dat je op die manier...
Raphael: Ja, we hadden geen vaatwasser in huis.
Koos: Nee.
Raphael: Dus dat was het eerste Sinterklaas cadeau die we kregen als gezin zijn.
Koos: Ah ja. Ja, grappig. Vroeger was er trouwens ook geen vaatwasser, toen ik klein was.
Koos: Moest ze alles met de hand afvassen. Dat waren nog eens tijden.
Raphael: Goeie gesprekken met het afdrogen, met je ouders.
Koos: Oh ja? Nou, ik moest gewoon helemaal alleen in mijn eentje alles afvassen. Schoonmaken. Oh ja.
Raphael: Maar goed.
Koos: Maar leuk dat jij een goede gesprek had, toch?
Raphael: Ja.
Koos: Mijnzelf was, hè. Fijn.
Raphael: Maar heb jij vandaag de dag, Koos, nu zijn we wat ouder, heb jij ook nog wel,
Raphael: bepaalde verwachtingen van bepaalde dingen?
Koos: Ja. Wel, ja.
Koos: Maar het lastige met verwachtingen is dat,
Koos: ja, als je verwachtingen hebt, dan kan het ook wel tegenvallen. Ik...
Koos: Hmm. Dat is wel een goede vraag. Ik vind het toch wel wat lastig.
Koos: Omdat met verwachtingen...
Koos: Toch ben ik niet iemand die heel erg hoge verwachtingen heeft.
Koos: Een beetje gek misschien, toch?
Koos: In ieder geval, naar andere mensen heb ik niet heel erg hoge verwachtingen.
Raphael: Oké, en voor jezelf?
Koos: Nou, voor mezelf maak ik dingen gewoon waar.
Koos: Dus ik doe wat ik me voorneem. of ik zeg van ik heb een gedachte ik wil iets
Koos: doen, dan doe ik dat ja is dat een verwachting?
Raphael: Ja, er zit natuurlijk ook een verschil tussen een verwachting en een doel.
Raphael: Want een doel dat is opgeschreven en er zitten allemaal tussendoelen tussen.
Raphael: Daarbij kan je natuurlijk wel de verwachting hebben dat je je doelen gaat halen.
Koos: Ja, precies. Oké. Ja, ik heb wel eens dat ik een idee heb of een gedachte met een bepaalde...
Koos: Dus ik heb iets bedacht wat ik wil doen of wat ik wil bereiken.
Koos: en ook met een bepaalde aanpak.
Koos: Dus daar zit wel een verwachting in dat met die aanpak ik dat doel bereik.
Koos: En dat is niet altijd zo. Dus ik heb wel situaties dat ik dus niet het doel
Koos: bereik met een bepaalde aanpak.
Koos: Dan moet ik mijn aanpak een beetje bijstellen. Want ik wil uiteindelijk wel mijn doel bereiken.
Koos: Dus ik ga vaak, bijna altijd wel echt zo ver door, zo lang door dat ik het wel bereik.
Raphael: Ja, je had het net over verwachtingen voor jezelf. En aan de andere kant dat
Raphael: jij dus minder hoge verwachtingen hebt van andere mensen.
Koos: Ja.
Raphael: Maar ik had bijvoorbeeld ook de verwachting dat jij vanavond zou gaan aanschuiven hier.
Koos: Ja. Was dat een ijdele verwachting of was dat wel een reële verwachting?
Raphael: Ik, kijk, als we het gaan ontleden, het is wel een verwachting die gebaseerd is op het verleden.
Koos: Ja.
Raphael: Ik kan me nog één keer herinneren dat ik jongens bellen en dat jij toen zei
Raphael: van, oh ja, het is vanavond, ik kom eraan.
Koos: Vergieten, ja precies.
Raphael: Dus, maar dit...
Koos: Dat gebeurt wel eens, ja.
Raphael: Ja, maar dat is maar één keer gebeurd in de 120 afleveringen.
Koos: O, al zo ver? Wauw.
Raphael: Maar dus dat is ook een verwachting, hè?
Koos: Ja.
Raphael: En ik heb ook best wel verwachtingen van Linda. Dat zij bepaalde dingen doet.
Raphael: Het is goed dat zij verwachtingen heeft dat ik bepaalde dingen doe.
Raphael: En ook dat, nou, ook al mijn werk. Dus als iemand mij wat vraagt,
Raphael: dan verwachten ze natuurlijk dat ik dat ook doe.
Koos: Ja.
Raphael: En helemaal als ik toezeg.
Koos: Ja.
Raphael: Van nou, dat doe ik wel.
Koos: Ja, oké. Nee, dat is waar. Dat heb ik dan ook wel.
Raphael: Maar dat zijn allemaal lage verwachtingen, denk ik.
Koos: Ja, nou ja, ik ben ook wel een goed gelovig mens. Dus,
Koos: ik geloof jou op je woord en ik heb ook echt vertrouwen in jou.
Koos: En zo heb ik dat ook in mijn vrouw, weet je.
Koos: Ik vertrouw haar. Ik vertrouw ook dat zij mij trouw is. En dat,
Koos: ja, ik kan me ook niet, geen enkele gedachte of dat ze me niet trouw zou zijn.
Koos: Dus dat is een bepaalde verwachting.
Raphael: Ja, dat is ook een bepaalde rust.
Koos: Ja, dat is ook een bepaalde rust. Nou is dat bij mijn voorhul niet helemaal
Koos: goed afgelopen, moet ik eerlijk zeggen. Maar dat heeft mij er niet van weerhouden
Koos: om nog steeds zo wel weer in het leven te staan. Om toch nog gewoon,
Koos: die verwachting en dat vertrouwen te hebben, dat iemand je gewoon trouw is.
Koos: Want trouw kan zijn en trouw kan blijven.
Raphael: Ja, precies. Dus jouw ervaring...
Raphael: Heeft niet zozeer jouw zienswijze op de mens veranderd, zeg ik?
Koos: Nee, dat hoort je wel eens trouwens. Dat mensen teleurgesteld zijn,
Koos: geraakt bijvoorbeeld in hun partner of zo.
Koos: En dat ze dan een andere nieuwe partner niet meer zo kunnen vertrouwen.
Raphael: Ja, maar dat is natuurlijk ook heel erg wat met racisme en alles over één kamscheren te maken heeft.
Raphael: dat wij dan zeggen van, ja, dat de Marokkanen die dan gewonnen hebben van Nederland...
Koos: Wat? Gewonnen? Hoezo? Waarmee?
Raphael: Met voetbal.
Koos: Oh, met voetbal. Dacht toen. Ja.
Raphael: Maar dat ze dan alsnog dingen gaan lopen rellen en stuk maken.
Raphael: En dan zeggen we, ja, dat zijn de Marokkanen, maar dat zijn natuurlijk...
Raphael: Dat is alleen maar een bepaalde groep. En dan kunnen de Nederlanders net zo
Raphael: goed doen. Ja. Dus dat is,
Raphael: ja, dus, dat die, ja, welk kant waarop nou op? Het is dat die verwachtingen,
Raphael: of tenminste, we hebben hoge en lage verwachtingen.
Koos: Ja.
Raphael: En ik denk dat als, wat, of tenminste, de vraag die ik jou wil stellen is ook,
Raphael: wat gebeurt er met jou als iemand dan toch niet aan die verwachtingen voldoet?
Raphael: Dus jij vertrouwt nu je vrouw en je hebt dat in het vorige huwelijk niet gehad,
Raphael: Of op je werk heb je iets en je hebt iemand gevraagd om wat te doen En ze doen
Raphael: toch niet datgene wat je gevraagd hebt Wat gebeurt er dan met jou?
Koos: Ja, dan ben ik wel teleurgesteld,
Koos: Ja
Raphael: En is dat in een bepaalde mate, denk ik ook.
Koos: Ja, in een bepaalde mate, ja.
Raphael: Want het ligt een beetje aan in de verwachtingen die je had.
Raphael: Had je een lage of een hoge verwachting? Of een extra hoge verwachting?
Koos: Ja, mijn werk is op zich wel een goede. Ja.
Raphael: Zo hoger de verwachting, hoe zwaarder de teleurstelling.
Koos: Ja, zo kun je het duidelijk wel zeggen, ja. Ja, daar ben ik het wel mee eens.
Raphael: Is dat dan,
Raphael: een gegeven voor jou om bepaalde hoogte van een verwachting te hebben van iets?
Raphael: Of kan je ook iets heel belangrijks, een lage verwachting van neerzetten?
Raphael: Misschien moet ik even een voorbeeld hebben. Ja, stel je voor iemand heeft een
Raphael: deadline op je werk of op mijn werk die hij moet halen of ikzelf.
Raphael: En daarbij moet hij hele belangrijke stukken inleven, want anders gaat er een,
Raphael: ja, loopt het zeg maar voor de gemeenteraad of zo.
Raphael: dan kunnen ze niet verder dan kan ik zeg maar wat de verbinding niet aangelegd wordt van de wegen,
Raphael: En je komt niet op tijd.
Raphael: Dus dat plan moet uitgesteld worden.
Koos: Ja, dat is niet zo goed.
Koos: Maar daar gebeurt wel iets.
Raphael: Maar ik zou zeggen, daar heb je dan hoge verwachtingen van, van zo'n persoon.
Raphael: Dat alles op tijd wordt aangeleverd.
Raphael: Toch? Of mag je zeggen dat, oh nee, weet je wat, ik zet daar lage verwachtingen bij.
Koos: Nee, nee, nee, nee. Ik heb wel dat opzicht, dat mag je best wel hoge verwachting noemen, maar,
Koos: gewoon een gezonde verwachting, toch? Dat iemand binnen een bepaald tijdsbestek
Koos: een stuk oplevert, kwalitatief genoeg.
Koos: Nou, dat is toch wel een aantal keer gebeurd dat dat niet lukte.
Koos: Nee, en dat dat heeft wel gevolgen inderdaad.
Raphael: Maar dan kan je dus heel zwaar teleurgesteld zijn.
Koos: Ja.
Raphael: Daarin.
Koos: Ja. Sterker nog, het heeft zelfs ooit mijn baan gekost. Dat iemand anders in
Koos: mijn team niet geleverd heeft. En uiteindelijk mij dat dusdanig werd kwalijk genomen.
Raphael: Oh ja.
Koos: Dat mijn baas die dus weer boven mij zat, zoiets had van nou,
Koos: dat had je beter moeten organiseren en ze had geen vertrouwen meer in mij.
Raphael: Oh ja.
Koos: Dat was niet best.
Raphael: Nee, nee. Je had ook,
Raphael: jouw teammanager of je directeur.
Koos: Ja, mijn directeur.
Raphael: Die directeur had dus ook bepaalde verwachtingen van jou, dat jij jouw team zo zou aansturen.
Koos: Ja, precies, ja.
Raphael: Dus je had ook hoge verwachtingen. En die was dus teleurgesteld in die verwachtingen.
Koos: Ja.
Raphael: En wat nou als hij, of wat nou als je zulke stukken zou moeten aanleveren?
Raphael: En je zet er hele laag, of je zet er lage verwachtingen bij,
Raphael: want je wil niet teleurgesteld worden. Kan dat?
Koos: Nee, dat kan eigenlijk niet. Want ja, op een lage verwachting, dat is...
Koos: Maar dat werkt niet goed. Een lage verwachting. Je kan bijvoorbeeld twee jaar
Koos: doen over een bepaald stuk of zo.
Koos: Dat gaat niet werken, want dan gaat iemand pas over anderhalf jaar met dat stuk beginnen.
Raphael: Nee, maar je moet wel binnen twee maanden klaar, maar je hebt er eigenlijk wel
Raphael: lage verwachtingen van.
Koos: Ja, maar zit die verwachting dan op de tijd of op de inhoud van het stuk?
Koos: Er zijn meerdere aspecten.
Koos: Dus eigenlijk is het een gecombineerde verwachting.
Koos: Niet alleen tijds gerelateerd, maar ook inhoudelijk.
Koos: Hij kan wel iets hebben na twee maanden, maar het kan gewoon een bagger zijn.
Koos: En dat schiet nog niet op.
Raphael: Nee, maar er is dan...
Koos: Dus eigenlijk zit de voornaamste verwachting op de inhoud.
Koos: Dat binnen dat tijdsbestek...
Raphael: Moet hij een kwalitatief goede inhoud hebben aangeleverd.
Koos: Ja. En als dat dan niet voldoet, dan heb je wel een probleem.
Koos: Ja, precies. Het is aan mij om daarop te sturen. Dus dat wil zeggen,
Koos: wanneer moet je terug gaan rekenen. Dat betekent eigenlijk dat je morgen dat stuk klaar moet hebben.
Raphael: Ja.
Koos: Want ja, er moeten allemaal nog mensen naar kijken en dan weet ik veel wat.
Koos: Er moet nog een keer, nog een keer.
Raphael: Maar je wil niet micromanagen natuurlijk.
Koos: Nee, ik wil niet micromanagen, nee.
Raphael: Maar aan de ene kant wil je namelijk...
Raphael: Je wil dus wel hoge verwachtingen stellen.
Koos: Ja.
Raphael: Maar geen grote teleurstellingen hebben, denk ik. Want teleurstellingen zijn nooit leuk.
Koos: Nee, klopt. Teleurstellingen zijn nooit leuk. Ik heb toevallig net een,
Koos: of hoe niet wat dat, gisteren afscheid genomen van een stagiair.
Koos: En die heeft mijn verwachtingen wel waar gemaakt.
Raphael: Maar had je dan hogere of lage verwachtingen daarvan?
Koos: Ik had eigenlijk lage verwachtingen.
Raphael: En die heeft dan niet overstegen?
Koos: Ja, die heeft overstegen, ja. Die heeft beter geleverd dan ik had gedacht. En verwacht.
Raphael: Ja.
Koos: Ja.
Raphael: Ja, dat is dus weer een andere kant op, zeg maar.
Koos: Ja.
Raphael: Dus als je dus laag verwachting hebt en iemand presteert beter dan dat,
Raphael: dan heb je dus eigenlijk een nog, het is geen echte tegenovergestelde van teleurstelling.
Koos: Ja, precies.
Raphael: Euforisch.
Koos: Euforisch, nou dat gaat wel heel erg ver. Maar ik was wel blij verrast, ja.
Koos: Ik vond het wel mooi, ik vond het wel leuk wat hij allemaal had gedaan.
Koos: Hij heeft ook wel extra dingen gedaan waar ik denk van nou, was hij nog niet eens opgekomen.
Koos: Maar dat had hij wel allemaal contact opgenomen met andere provincies en andere
Koos: partijen en zo. En dan van, oké, mooi. Weet je wel, dat had hij het eigen initiatief gedaan.
Koos: Leuk. Dat was blij verrast.
Raphael: Ja, dus dan, maar ga je dan in één keer je verwachtingen aanpassen voor,
Raphael: stel je voor, die stage loper die gaat dan nog een keer, een eindstage doen,
Raphael: bij wijze van spreken, volgend jaar.
Raphael: of wordt aangenomen, worden die de verwachtingen dan anders? Daardoor?
Koos: Nou ja, je richt je wel een beetje op je ervaring die je met hem hebt gehad.
Koos: Dus daar is die verwachting dan wel aan gekoppeld voor het vervolg.
Raphael: Ja.
Koos: Dat wel.
Koos: Die verwachting,
Koos: is dan wel ongeveer zo groot als die...
Koos: Je noemt het euforisch, maar dat mooie momentje. Dat verwacht je dan wel weer de volgende keer.
Raphael: Ja. En denk je dat de hemelsvader dan ook verwachtingen heeft van ons?
Koos: Ja, dat denk ik wel.
Koos: En wij hebben ook verwachtingen richting hem, toch? Ik verwacht echt dat ik bij hem terug kan keer.
Koos: Ik verwacht ook dat Christus weer terugkomt, trouwens, binnenkort.
Koos: Dat is ook mijn verwachting.
Raphael: O ja, kan niet zo gewoon teleurgesteld worden.
Koos: Ja.
Raphael: Is teleurstelling erg, trouwens?
Koos: Nou.
Raphael: Leer ervan, daar word je harder van, denk ik. Maar is dat goed?
Raphael: Ik vind dat het goed harder worden in het leven.
Koos: Hm.
Koos: Ik weet niet of harder worden goed is.
Raphael: Als je heel veel teleurstellingen meemaakt, omdat mensen niet aan je verwachtingen kunnen voldoen.
Koos: Het is wel goed om ervaring op te doen. Dat is sowieso.
Raphael: Oh, absoluut.
Koos: Dus ja, ik weet niet.
Koos: Ja, goed om teleurstellingen. Ik denk dat het wel erbij hoort.
Koos: Ik denk wel dat het, kijk, we zijn hier om tegenstellingen te ervaren.
Koos: En teleurstelling is ook een soort
Koos: van tegenstelling van, dus dat is een tegenstelling van, hoe zeg je dat?
Koos: Maar het zit wel in dat tegenstellingenpatroon, waarin we toch hier ook voor zijn.
Koos: Dus ja, ik ben wel van overtuigd, of geloof wel, dat het belangrijk is om ook
Koos: teleurstelling te ervaren.
Raphael: Ja, ik denk dan misschien wel dat net zoals heel veel dingen in het leven dat
Raphael: we onze verwachtingen moeten kiezen.
Koos: Verwachtingen moeten kiezen.
Raphael: De hoogte van een verwachting. Dus als ik...
Raphael: Stel je voor hele hoge... Dat is bij mij thuis niet het geval,
Raphael: hoor. Maar je ziet wel dat de man-vrouw dinget. Dat als je een avondje uitgaat,
Raphael: dat de man vaak heel lang moet wachten totdat de vrouw klaar is.
Raphael: Dus dat heeft misschien ook al met ervaring te maken. Maar eigenlijk moet je
Raphael: daar, als je zegt van we gaan weg, dan zet je lage verwachtingen bij.
Raphael: Want anders ben je namelijk teleurgesteld. Want als je zegt van we gaan weg
Raphael: en je zet een hele hoge verwachting bij dat ze dus direct meekomt.
Raphael: En dat duurt nog vijf tot tien minuten of een kwartier.
Raphael: Dan ben je dus heel erg teleurgesteld, is de hele avond verpest.
Koos: Nou, zo weet ik dat bij mij niet echt.
Raphael: Als je een hoge verwachting neerzet, die komt niet uit op dat moment.
Raphael: Dan ben je teleurgesteld. Heeft u wel invloed op de avond?
Koos: Hmm. Oké, ja, misschien... Dat is dus waarom ik blijkbaar dan met lage verwachtingen...
Koos: of zo door het leven ga. Ja, maar...
Koos: Nee, maar ik wil niet graag mijn avond of mijn tijd met iemand laten verpesten.
Koos: Dus ik heb misschien wel een bepaalde verwachting. Maar ja, ik vind van mezelf
Koos: dat ik heel flexibel ben. Dat zal ik zomaar dat noemen.
Koos: Dus dat het anders loopt dan ik had verwacht.
Koos: Ja, dan pas ik me aan of ik stel het wat bij. Of dan, ik laat het niet mijn avond verpesten.
Raphael: Ik vind het heel mooi, Kaus. Dus je mag best wel hele hoge verwachtingen hebben
Raphael: van een bepaald iets of een persoon.
Raphael: Maar zodra de verwachting niet uitkomt, dan stel je je verwachtingen bij en
Raphael: stuur je de situatie zodat je zelf niet onderleidt, dus niet teleurgesteld bent
Raphael: over de uitkomst van de verwachting die je had.
Koos: Kijk, we zijn er. Nee, maar dat is het. Dat is eigenlijk wat ik probeerde.
Koos: Dus ja, hoe dat voor mij dan werkt.
Koos: Inderdaad, dat ik, dus omdat ik, ja, ik noemde dat een beetje van misschien heb ik geen hoge voor.
Koos: Maar nee, het werkt anders en ik heb best wel verwachtingen,
Koos: maar ik kan goed bijstellen als het anders loopt dan ik had verwacht.
Raphael: Ja, ga niet met de bakken neerzetten.
Koos: Nee, precies. Ja, leuk is dat.
Raphael: Ja, wauw.