Koos: Hey Raphael.
Raphael: Hallo Koos.
Koos: En hallo luisteraars. Welkom. Sorry.
Raphael: Ja welkom luisteraars.
Koos: Twee dingen tegelijkertijd.
Raphael: Ja, bij weer een nieuwe aflevering van Geloof Je Dat Ook.
Koos: Ja, welkom. Bij Geloof Je Dat Ook.
Raphael: Yes.
Raphael: Heb jij wel eens naar die televisieshows gekeken van, was het dan helemaal opgedost
Raphael: zijn, uitgekleed van vroeger, een beetje middeleeuwsachtig.
Raphael: Een beetje zoiets van die namen van de koningen in Engeland en dit en dat.
Koos: Oh, zo'n serie bedoel je? Ja, van zo'n soort... Ja, die vind ik altijd wel heel
Koos: interessant, dat soort series.
Koos: Zo'n serie met Queen Mary of zo. Dat vind ik heel erg leuk.
Koos: Ja, ja.
Raphael: En jij bent ook recentelijk getrouwd. Dat is al een aantal weken geleden.
Koos: Ja, dat wel, maar dat was geweldig.
Raphael: Maar ook daar heb je ook een soort traditionele kledij voor.
Raphael: Voor de vrouwen is dat vaak dan een witte jurk.
Koos: Ja, witte jurk. Mijn vrouw had een prachtige mooie witte jurk aan.
Raphael: Ja, klopt. En jij had een pak aan. Maar zelfs daarin heb je ook nog weer een heel erg...
Koos: Ja, zo'n traditionele, zo'n rockkostuum. Die had ik zelf niet aan,
Koos: maar die bestaan ook, ja. Met zo'n...
Raphael: Maar zo'n springwing ding. Ja, zo'n springwing ding, ja. Met van die lange...
Koos: Ja, echt zo'n soort grijzige, meestal een grijzigachtige pak.
Raphael: En ook een hoge hoed op, toch?
Koos: Dat kan, ja. Zo'n hoge hoed erop, ja.
Raphael: Ja, want ik wou het met jou over hoogmoed hebben.
Koos: Hoog? Hooghoed of hoogmoed?
Raphael: Hoogmoed.
Koos: Oh man, ik wilde net zeggen van, hé Raffel, wat zit je haar goed?
Koos: En je hebt altijd van die dure kleding aan. Van die mooie Tommy Hilfweer kleding.
Koos: Voel jij je dan niet beter of meer dan een ander? Ben jij niet hoogmoedig?
Raphael: Of ik daardoor hoogmoedig ben?
Koos: Ja.
Raphael: Nou, ik ben opgegroeid met kleding van de kledingmarkt.
Koos: Ja.
Raphael: Of kledingbeurs, noem je dat volgens mij.
Koos: Aha.
Raphael: Dat is de kleding die ik als klein kind altijd aankreeg.
Raphael: En daarbij, als klein kind, heb je niet zo dat gevoel bij merkkleding tenminste.
Raphael: Dat had ik in ieder geval niet.
Raphael: En dat kan heel goed komen omdat we het gewoon nooit aan hadden.
Raphael: In mijn herinnering in ieder geval. Misschien hadden we dat wel.
Raphael: Ja, ja, Zeeman is natuurlijk ook een
Raphael: merk. Maar dat wordt niet echt onder merkkleding geschaard volgens mij.
Raphael: Maar nee, eigenlijk heb ik dat nooit ook echt aandacht gegeven totdat Linda samen ging,
Raphael: wat recentelijk twintig jaar geleden is geweest.
Koos: Ja.
Raphael: Niet getrouwd, hè. In juli zijn we twintig jaar getrouwd, kom in juli.
Raphael: Maar zij heeft dus eigenlijk mij een beetje geleerd van, oh je moet je even
Raphael: wat meer stijlvoller kleden.
Raphael: En dan is het niet per se dat ik merkkleding aan moet, maar gewoon wel beter
Raphael: passende kleding qua kleuren ook.
Raphael: Dat doet ze nog steeds trouwens hoor, dan kom ik beneden en zeg ze van, gast...
Raphael: Doe even een andere shirt aan of zo. Of een andere broek. Dit staat niet bij elkaar.
Raphael: Dus dat doet ze nog steeds. Maar niet zozeer de merk.
Raphael: Ik ben zelf begonnen met het dragen van Tommy Hilfiger.
Raphael: En ik ben heel simpel. Eigenlijk.
Raphael: Qua kleding is het Tommy Hilfiger. Qua computer en hardware is het vaak Apple.
Raphael: of Xbox en,
Raphael: ja dat dus dat maakt cadeautje kopen voor mij maakt het heel simpel als je daar
Raphael: gewoon aan houdt en ik moet ook zeggen ik hou er helemaal niet van om de nieuwprijs
Raphael: te betalen ik doe alleen maar als het in de aanbieding is,
Raphael: voornamelijk ook bij outlets en dan ook nog als het daarbij in de aanbieding
Raphael: is dus het moet echt wel goedkoop zijn en.
Koos: Waar Waar begint dan de hoogmoed en tot waar is het nog geen hoogmoed?
Raphael: Ja, als ik me beter ga voelen dan een ander.
Koos: Ja.
Raphael: En dat vind ik niet, want ik doe het wel voor mezelf.
Koos: Oké. Ik vind het leuk. Jij vindt het leuk en jij voelt je prettig in die kleding.
Raphael: Ja.
Koos: En je hebt niet een gevoel erbij, oh dan ben ik beter dan iemand die dat niet heeft.
Raphael: Nee, nee, totaal niet. Ik heb dat in ieder geval bij mezelf niet.
Raphael: dat ik nou ja, ik heb het dan aan en ik heb het,
Raphael: prima en ik koop dan ook niet andere merkkleding. En dat is dan gewoon een tik van mij.
Raphael: Want aan de andere kant zou ik wel dan zou ik eigenlijk ook een beetje misschien
Raphael: wat meer andere merkkleding moeten kopen als ik het,
Raphael: De bovenuitval stijgen. Want ik heb niet idee dat Tommy Hilfiger echt heel hoog
Raphael: in de boom zit van de beste merken ofzo.
Raphael: Je ziet heel veel. Iedereen heeft Tommy Hilfiger kleding.
Koos: Oh.
Raphael: Jij op dit moment ook.
Koos: Ik vind Tommy wel een mooie merk.
Koos: Dus ik heb hetzelfde als jij. Ik voel me totaal niet beter dan een ander.
Koos: Maar ik vind dit gewoon een leuke traai.
Raphael: Ja, maar ik loop dus bijvoorbeeld een ander winkel van Bosch bijvoorbeeld.
Koos: Ja.
Raphael: Als ik in een outlet kom, dan loop ik niet eens zo'n winkel in van Bosch.
Raphael: Want ik weet, ik ga er toch wel niks kopen.
Koos: Ik wel. Ik heb wel een spul van Bosch. Dat vind ik ook leuk.
Raphael: Maar als ik dus een jas zie en denk, oh, die is erg mooi. Dan laat ik hem hangen.
Koos: Ik niet. Ik koop hem. Ik heb net een jas gekocht van Bosch.
Raphael: Oh ja, nou, dat is het dan. Dat we het net over hebben.
Koos: Grappig. Maar goed, even naar ons hemelse vader dan.
Koos: Want als je in de schriften leest over hoogmoed, is dat goed of is dat niet goed?
Raphael: Ja, hoogmoed komt voor de val. Dat is toch wat de gezegde is?
Koos: Ja, dus hoogmoed is niet goed.
Raphael: Nee, maar soms wel.
Koos: Wanneer wel?
Raphael: Om overtuigend over te komen soms.
Koos: Nou ja, is dat dan hoogmoed?
Raphael: Ja, ik hoop niet.
Koos: Maar even vanuit hemelse vader gereden niet. Hoogmoed, hoe ik de definitie dan
Koos: zet, is alles wat jou afhoudt van God,
Koos: of waarvan jij denkt van ja, maar dat kan ik zelf wel, of heb ik God niet bij nodig,
Koos: of soms weet je het misschien zelfs beter dan God, Dat is allemaal hoogmoed.
Raphael: Jij hebt de definitie van hoogmoed. Daar heeft kleding dus echt niks mee te maken.
Koos: Nee, daar heeft totaal niks met kleding te maken.
Raphael: Ja, ik vind dus dat als jij jezelf ook verheft boven anderen.
Koos: Ja, maar dan zit je dus ook in die relatie met God niet goed.
Koos: Want God wil graag dat je naasteliefde hebt.
Koos: Dat je dus in zoverre die naasteliefde, dat je je niet verheft boven anderen.
Koos: Dat past niet bij naasteliefde. Dat zit meer in het egoïstische.
Koos: Als jij je verheft boven een ander, dan is het meer ego-egoïstisch.
Koos: Dat is niet goed, dat is het tegenovergestelde van naaste liefde.
Raphael: Maar vind je dan ook dat je ook onbewust hoogmoedig kan zijn?
Raphael: Of is hoogmoed altijd bewust?
Koos: Nou, ik denk wel dat er heel veel onbewuste hoogmoed is.
Koos: Dat je niet eens bewust bent, ook wij zelfs, Hoeveel, ja,
Koos: wij soms ook toch, in die definitie wat ik net probeerde te zeggen,
Koos: dus hoe vaak worstelen wij niet zelf met allerlei dingen, zonder hemelse vader
Koos: erbij te betrekken. Dat is hoogmoed.
Koos: Want hemelse vader vraagt eigenlijk aan ons, betrek mij overal bij.
Koos: Bid de hele dag door, oftewel, betrek mij de hele dag in je leven.
Koos: Doen wij dat? Nee, bam, hoogmoed.
Koos: Ikkeboem.
Raphael: Wauw, dus we zijn gewoon altijd hoogmoedig.
Koos: Eigenlijk wel, ja, maar dat staat dus ook in de schriften.
Raphael: Maar hoogmoed komt voor de val, dus dat betekent dus dat uiteindelijk dat het gewoon verkeerd gaat.
Koos: Ja, maar dan moet je dus daarvan bekeren. Dus als je dat bewust dan wel wordt
Koos: op een gegeven moment, dan moet je dus zeggen van oké, dat moet ik anders doen.
Koos: Ik wil God betrekken in mijn leven.
Koos: Ik wil ook door de dag heen, maar ook bij van alles en nog wat wat mij bezighoudt, God bij betrekken.
Raphael: Zeg je dan dat hoogmoed ook echt een zonde is dus, dus jij zegt,
Raphael: wij zijn elke dag bijna continu hoogmoedig, want we trekken ons hem als vader
Raphael: er niet bij want wij denken dat we het niet bij nodig hebben juist,
Raphael: nu ja nu ben ik wel van mening dat je tot op een bepaald niveau ook dat jij,
Raphael: Heelmans vader er zo standaard erbij betrekt.
Raphael: Omdat je zo'n bepaalde levensnorm hebt.
Raphael: Of dat je in bepaalde dingen bezig bent, zoals een zendeling van onze kerk bijvoorbeeld,
Raphael: die is eigenlijk continu met het evangelie bezig.
Raphael: Dus die zal wat minder hoogmoed hebben. Maar dat betekent dus dat als jij denkt
Raphael: van ik heb vandaag echt goed geleefd, zonderloos, eigenlijk is dat dus ook al hoogmoedig.
Raphael: Als je dus Christus of hemelsvaardigheid niet bij je betrokken hebt.
Raphael: Dus dan heb je alsnog s'avonds ergens voor om je voor te parkeren.
Koos: Yes.
Raphael: Dus elke zondag van de avond nemen. Ook al denk je van, nou dit is echt,
Raphael: wat heb ik een perfecte week gehad.
Koos: Ja.
Raphael: Ik hoef echt niet van de avond te nemen. Want ik hoef niet van mijn zondag te
Raphael: parkeren. En ik hoef mijn doopvond te parkeren.
Koos: Dan zit je al gelijk weer dat je denkt van, op dat punt moet je alsnog parkeren.
Koos: Want je hebt Christus sowieso ook dan nodig.
Raphael: Weet je wat je me dus echt Tanni kan voorstellen? Is dat wij op een bepaald punt komen straks.
Raphael: Dat we ons nooit meer hoeven te parkeren. Dus dat we zonderloos worden.
Raphael: Kun jij je dat voorstellen? Als jij nu al, als jij zegt al zo simpel,
Raphael: dat we gewoon al zondig, zonder dat we doorhebben dat we zondigen.
Raphael: Gewoon omdat we een natuurlijke mens zijn. Zondigen we.
Raphael: Dat we straks dat niet meer hebben. Dat we gewoon zonder, zonder zijn. Heel erg bizar.
Koos: Dat is wel bizar. En het idee is dat we daar wel naartoe ontwikkelen.
Koos: Dat wij op een gegeven moment in een staat terechtkomen dat wij zonder, zonder zijn.
Raphael: Ja.
Koos: Maar het gek is, we zullen altijd Christus nog steeds nodig hebben.
Raphael: Dat denk ik niet.
Koos: Nee?
Raphael: Nee.
Koos: Als we er eenmaal zijn, dan niet meer.
Raphael: Nee. Dat is net zoals, dat Aaronische prieststrap is straks ook niet meer nodig.
Koos: Ja, precies.
Raphael: Dan is het oude testament is gewoon, door de verzonning van Christus is die gewoon voldaan.
Koos: Ja, die was ook niet meer nodig. Die is opgegaan in de nieuwe wet.
Raphael: Ik denk dat straks hebben we, als wij in het sedentiele koninkrijk,
Raphael: of als wij het dag des oordes hebben gehad, dan is het klaar.
Raphael: Dan hebben we Christus' verzoeningswerk ook niet meer nodig.
Koos: Omdat we opgaan in het nieuwe. Dus Christus' verzoeningswerk zit dan in ons, als het ware.
Raphael: Het is voltooid.
Koos: Het is voltooid, het is volbracht, het is... Ja, precies ja.
Raphael: Wij kunnen hem nog steeds zien als een voorbeeld, want hij zou ook verder zijn dan ons.
Koos: Dankzij hem zijn we gekomen waar we dan zijn.
Raphael: Ja, dus we kunnen hem eeuwig dankbaar blijven. En we kunnen nog steeds als voorbeeld
Raphael: zien waar we naartoe willen groeien, maar we hebben hem niet meer nodig.
Koos: Oei, het is wel een uitspraak. Ik ben benieuwd hoe de luisteraars daarop reageren.
Koos: Dat we op een punt komen dat we Christus niet meer nodig hebben.
Koos: Maar ik voel wel wat mee. Ik voel het anders.
Koos: Het voelt voor mij van, we komen op een punt dat we het zoenoffer van Christus,
Koos: meenemen in onze ja gedaante verwis of gedaante verwis we staan op,
Koos: we komen in het sedestijlijke koninkrijk, we gaan in de hoogste graad van het
Koos: sedestijlijke koninkrijk met onze eigen,
Koos: schepping en zo bezig dus het zoenoffer van Christus maakt dat allemaal mogelijk,
Koos: dus het is in principe Zijn werk is volbracht.
Koos: Op basis daarvan ontwikkelen wij verder...
Koos: Ja, we hebben het dan niet meer nodig, maar het zit helemaal in ons.
Koos: Het is, hoe zeg je dat? We hebben het gehaald.
Raphael: Ja, maar dan zeg je dus dat het zoenhoofd van Christus meer ontvat dan wat wij nu zeggen.
Raphael: Want het lost twee manieren van sterven op.
Koos: Ja, de geestelijke dood en de lichamelijke dood.
Raphael: Ja, die twee losten het op.
Koos: Ja.
Raphael: Als we die beide hebben overwonnen, of hebben meegemaakt.
Koos: Ja.
Raphael: Dus de lichamelijke dood is overwonnen. Dus we krijgen ons lichaam weer terug.
Koos: Juist.
Raphael: Dus die is klaar.
Koos: Die is klaar.
Raphael: En we wonen weer bij ons helemaal vader. In zijn tegenwoordigheid.
Raphael: Dus die is ook weer klaar.
Koos: Ook klaar.
Raphael: Dus het verzoeningswerk is afgerond.
Koos: Is wel afgerond.
Raphael: Het is al afgerond. Hij heeft het al gedaan. Als we kijken in onze huidige beperkte
Raphael: kennis. We hebben een keer een aflevering gemaakt over verticale tijd.
Raphael: Dat is toch alles tegelijkertijd gebeurd.
Raphael: Maar in onze huidige kennis van lineaire tijd.
Raphael: Hij heeft het verzoeningswerk reeds gedaan.
Koos: Ja.
Raphael: We snappen er helemaal niet van hoe dat nu op toepassing is van ons.
Raphael: Als we ons nu bekeren. Maar op de een of andere manier gaat dat helemaal goed komen.
Raphael: Dus die twee dingen zijn, hij heeft het verzoening van Hethi afgerond.
Raphael: Is gedaan. Wij hebben er gebruik van gemaakt. Klaar met Christus.
Raphael: Wij zijn op ons eindpunt beland en we kunnen doorgaan.
Koos: Ja.
Raphael: Dat is dus hoe ik het zit met jij zegt. Dus dat er misschien nog meer in het
Raphael: verzoeningswerk zit van Christus.
Koos: Nou, ik bedoel meer van, ja, ik zoek even naar een, om het uit te leggen van, het verdwijnt niet,
Koos: het blijft alom een soort van aanwezig als basis. Oké, laat ik het zo zeggen.
Koos: Een huis, bouw je op een fundament. Fundament zit in de grond,
Koos: je ziet het niet meer, maar het is er wel.
Koos: Dus ik zie het als een soort van fundament van een huis, van een eeuwige ontwikkeling,
Koos: van waar wij op voortbouwen, waar wij op verder gaan.
Koos: Het fundament is afgerond, het is klaar, het is volbracht, maar het fundament blijft wel.
Koos: Het is de basis van ons.
Raphael: Ja, maar het heeft geen invloed meer verder. Het heeft geen nut anders dan dat
Raphael: het een basis voor ons heeft gelegd.
Koos: Ja, maar hoe zit dat met een fundament? Dus een fundament, heeft dat geen nut meer?
Raphael: Ja, want als jij het fundament weghaalt, als jij op iets anders bouwt dan een
Raphael: rots, en dat is op het zand, die vergelijking.
Raphael: Dus we bouwen op de rots Christus.
Raphael: En als dat zo is, als jij de verzoningswerk van Christus ziet als het fundament,
Raphael: dan heb je daar op gebouwd en daar ga je dan verder, dan zou het niet nodig
Raphael: zijn, tenzij ik zeg, we gaan verhuizen.
Koos: Nee, maar daar zit een beetje het verschil tussen hoe jij dat ziet en hoe ik het zie.
Koos: Ik zie het zeg maar echt als een fundament, dat fundament zal eeuwig nodig zijn en blijven.
Koos: Een verhuizing, ja, kan eigenlijk niet, want je zult altijd terug moeten naar
Koos: een fundament als je naar een ander huis zou willen.
Raphael: Ja, ik zie dus van we hebben de wereld en we verhuizen naar de wereld daarna.
Raphael: En Christus is nodig voor deze wereld, zijn verzoeningswerk.
Raphael: En daarna is het afgerond en dan zijn we verhuisd en gaan we naar iets anders bouwen.
Raphael: Op een ander fundament. En wat dat fundament is, geen flauw idee maar.
Raphael: Maar we wijken ook alweer helemaal af van hoogmoed.
Koos: Oh ja, van onze hoogmoed. Oh ja, hoogmoed. Even terug naar hoogmoed.
Koos: Dus ja, wat ik al zei is dat ik, nou ja, dus zo zie ik de definitie.
Koos: Als je denkt van nou, ik kan het wel zonder God of ik betrek God niet in mijn
Koos: leven, dat is eigenlijk hoogmoed.
Koos: Ja, hoe zie jij dat?
Raphael: Ja, ik denk echt ook wel dat los van de hoogmoed van het geestelijke vlak,
Raphael: dat je dus ook hoogmoedig kan zijn om te denken van, ik ben daar te goed voor.
Raphael: En dan hoeft het dus niet eens zozeer verkeerd te zijn, vind ik.
Raphael: Bijvoorbeeld, dat klinkt natuurlijk ook wel heel gek en echt super hoogmoedig,
Raphael: maar van vuilnis ophalen of de gemeentetuinen schoffelen, zeg maar.
Raphael: Dat zie ik mezelf niet doen. Omdat ik toch een bepaalde opleiding heb genoten, zeg maar.
Raphael: Waardoor ik dat niet per se hoef te doen.
Raphael: Want voor een gemeentetuin schoffelen heb je geen opleiding voor nodig.
Koos: Maar daar ben jij dan te goed voor.
Raphael: Ja, maar dat bedoel ik. Dat klinkt super hoogmoedig eigenlijk.
Koos: Ja, dat klinkt niet zo goed. Want ik zou dat prima doen.
Raphael: Jij zou dat ook kiezen? Boven de baan die je nu hebt.
Koos: Nou, kiezen. Maar ik voel me niet te goed om dat te doen.
Raphael: Nee, als Jan Baan?
Koos: Ja, nee, niet, ja.
Raphael: Als jouw primair inkomen.
Koos: Nou, liever niet. Nee, maar als het niet anders kan, voel ik me daar niet te goed voor om dat te doen.
Raphael: Laat daarover gesproken, want er zijn natuurlijk hartstikke veel mensen werkloos.
Raphael: Maar er zijn heel veel banen waar die mensen denken van ja, maar dat is wel onder mijn niveau.
Koos: Ja, dat vind ik dus onzin.
Raphael: Nee, maar als jij ergens gaat solliciteren en jij solliciteert op een...
Raphael: Als jij gaat solliciteren op een baan bij de gemeente om te schoffelen.
Raphael: en zij zien dat jij een universitaire opleiding hebt genoten dan zeggen ze,
Raphael: we gaan jou niet aannemen nee dat klopt, dat weet ik jij bent zo weer weg wij
Raphael: willen stabiliteit wij willen graag iemand hebben die hier blijft werken dat is.
Koos: Waar maar,
Koos: ik vind dat ook nobel en goed werk.
Raphael: Ja dat ben ik helemaal mee eens elk werk is noodzakelijk en daar heb ik ook respect.
Koos: Voor en dat vind ik ook gewoon goed dus ja goed dat ik heb dan andere kwaliteiten
Koos: die ik in kan zetten maar ja als het niet anders is dan zou ik dat ook kunnen doen.
Raphael: Nee ja dat ben ik met je eens en daar zeg ik ook dat klinkt heel hoogmoedig ook maar jij zou,
Raphael: wil je soms niet altijd bedoelen dat je zo wel je wil niet hoogmoedig klinken
Raphael: Je wil niet vanuit de hoogte klinken.
Raphael: Tenminste, dat hoop ik. Dat de meeste mensen dat niet willen.
Raphael: Dat ze aardig en respectvol met elkaar omgaan.
Koos: Ja, ik denk dat de hemelse vader dat ook wil. En ik denk niet dat de hemelse
Koos: vader wil dat wij ons beter voelen dan een ander.
Raphael: Want we zijn niet beter dan een ander.
Koos: Precies. En Hemelsvader wil dat wij elkaar lief hebben.
Koos: En voor elkaar zorgen. Of hoe zeg je dat? Dat we voor elkaar zijn.
Koos: Dat we elkaars noden zien.
Koos: En tegemoet komen. Dat we elkaar helpen. Ik denk dat dat Hemelsvader graag wil.
Raphael: Dat denk ik ook.
Koos: En als we dat niet doen. Omdat we denken van. Ik ben er te goed voor.
Koos: Dat is niet goed. als hoogmoed en dan zou ons voor moeten bekeren ja.
Raphael: Dus elke dag elke dag is het moment om te bekeren dus aan het einde op dat moment
Raphael: dat je je persoonlijk gebed doet voor het slapen gaan,
Raphael: en je denkt van waar moet ik me van bekeren dan is er altijd wel hoogmoed ja.
Koos: Ja ja denk even na van hoe ben ik mijn dag doorgaan en hemelse vader,
Koos: ja, heb ik hemelse vader goed bij betrokken en stel dat je dat allemaal wel
Koos: hebt gedaan dan nog steeds is het belangrijk om te erkennen van ik heb Christus sowieso altijd nodig,
Koos: ook al was die dag gewoon helemaal perfect dan nog steeds heb ik Christus nodig
Koos: als je dan denkt ik heb Christus niet nodig bam, dan heb je inderdaad weer die hoogmoed,
Koos: ja dan zit dat is geen goede gedachte, dan moet je die gedachte de weg keren,
Koos: dan moet je wel die gedachten naar hemelse vader en naar Christus keren en zeggen
Koos: van ja Chris, ik heb u nodig.
Raphael: Altijd overal maar dan nog even een laatste vraag is van waar specifiek hebben
Raphael: we dan Christus voor nodig, naast het verzoeningswerk?
Koos: Voor de dood dan te overwinnen?
Raphael: Ja, dat is onderdeel van het verzoeningswerk.
Koos: Oh ja, dat is wel ja. Nou, verder niet. Alleen daarvoor.
Raphael: Alleen voor het verzoeningswerk. Dus alleen voor de...
Raphael: Op dat moment dat we dus eigenlijk niet op Christus gefocust zijn,
Raphael: dwalen we altijd een beetje af.
Koos: Ja.
Raphael: Dus het is altijd... We hebben het volgens mij wel vaak over gehad.
Raphael: Het is altijd bijsturen. Altijd corrigeren.
Raphael: En dat doen we ons... De hele dag door doen we dat.
Raphael: We kunnen niet een rechte lijn blijven lopen. Daar zijn we gewoon mens voor. Dat kunnen we niet.
Koos: Klopt, klopt. Dus dat bijsturen, dat corrigeren, dat noemen we dan bekering.
Koos: En je steeds naar Christus keren. Steeds focus op Christus.
Koos: Je wordt steeds afgeleid. Dus moet je steeds weer terug naar die focus. Yes.
Raphael: Wauw, wat een aflevering Koos.
Koos: Ja, ik hou ervan. Ik vind het fijn om het jou er hoeven te hebben.
Koos: Leuk, ik heb weer een fijne tijd gehad, Raffel.
Raphael: Ik heb weer wat geleerd. Ik hoop ons luisteraars ook.
Koos: Hoop ik ook.
Raphael: En natuurlijk het allerbelangrijkste is, wat we mensen mee willen geven is, ga op eigen zoektocht.
Raphael: Lees de schrift, bid, vraag om antwoorden. Want je zult ze krijgen.
Koos: Ja, en bouw je relatie op met hemelse vader en Christus. Zorg dat je met hun,
Koos: dat je beste maatjes worden, beste vrienden, hoe zeg je dat,
Koos: dat je echt een relatie met hen hebt.
Koos: Dat is het mooiste wat je kunt hebben in dit leven. En hierna.
Raphael: Inderdaad. Dankjewel Koos.
Koos: Yes.
Raphael: Tot volgende week.
Koos: Tot volgende week.