Koos: Hey Raphael.
Raphael: Hallo Koos.
Koos: Hey welkom. En welkom luisteraars.
Raphael: Ja. En welkom bij een nieuwe aflevering van Geloof Je Dat Ook.
Koos: Ja. En dat introotje, dat vind ik gewoon wel echt wel passen bij onze podcast.
Raphael: Ja.
Koos: Ik vind het zo lekker swingend. Ja.
Raphael: Ja. Ja, vind ik ook wel.
Koos: Heerlijk.
Raphael: Ja. En we zijn nu net ons jaarmark overheen. We hebben net ook twee gasten gehad.
Koos: Ja.
Raphael: En nou, dus daar hadden we het ook over met hun van dat zij seizoenen hadden.
Raphael: En elk seizoen ze eigenlijk wel iets aan toevoegden of iets anders deden,
Raphael: zeg maar, dan seizoenen voor.
Koos: Ja.
Raphael: Nou, wij hebben ons jaar gehad en wij doen een ander deuntje.
Koos: Juist, precies. Kijk, dat is toch wel even wat anders, hè?
Koos: Echt zo'n lekker swingend deuntje. Dat geeft ook wel een beetje aan waar we dit jaar naartoe gaan.
Raphael: Precies.
Koos: Een beetje een swingende podcast.
Raphael: Ja.
Koos: Toch ja nee tof man ik heb er nog steeds heel veel zin in en waar had jij het nou laatst over.
Raphael: Ja nou in de wereld of in ieder geval in Nederland is het zo dat daar hangt
Raphael: toch al een beetje taboe op,
Raphael: van wat verdien jij ja precies ja wat krijg jij, wat is jouw maandsalaris ja daar wordt.
Koos: Niet echt over.
Raphael: Gepraat nee he, ook niet onderling met collega's Ja.
Koos: Nou soms wel, maar dan krijg je echt ontevredenheid. Want dan zeggen we,
Koos: oh, hé, maar die verdient meer dan ik. Maar ik wil dat ook.
Raphael: Ja, als je zelf de functie hebt.
Koos: Ja, zelf de functie hebt. En dan, ja, allemaal problemen dan, hè. Je levert dat op.
Raphael: Ja, maar vind je dat terecht, trouwens? Dat dat problemen zou moeten opleveren?
Koos: Nee, ik vind dat niet.
Koos: Want, ja, ik ben zelf een heel open persoon. U mag van mijn best weten wat ik verdien. Oh, wel.
Raphael: Jij wel, maar de luisteraars niet.
Koos: De luisteraars niet. Dus ik heb misschien toch wel een moeite mee. Ja, oké.
Raphael: Nee, maar als jij hetzelfde functie hebt, hetzelfde aantal uren,
Raphael: hetzelfde aantal jaren ervaring,
Raphael: en dan krijg jij bijvoorbeeld minder loon of meer loon dan jouw collega die
Raphael: dus exact hetzelfde doet als jij.
Koos: Ja, en hoe komt dat dan?
Raphael: Onderhandelen.
Koos: Ja, precies. Die andere persoon heeft het waarschijnlijk beter uitonderhandeld.
Koos: Of is vanuit een andere positie op die plek terechtgekomen.
Koos: Waardoor die op een of andere manier al iets verder voorsprong had in qua loon. Dus ja.
Raphael: Maar dan is het dus niet zozeer een beloning voor je werkzaamheden.
Raphael: Maar gewoon hoe gebackt je ook bent.
Koos: Ja, dat hoort er wel bij. Maar ja, dat is wel hoe het systeem een beetje werkt.
Raphael: Ja, trouwens ook niet overal zo. Want Linda die zit in het onderwijs en daar
Raphael: is eigenlijk geen speelruimte.
Koos: Nee?
Koos: Maar als je daar gaat solliciteren, dan kom je gelijk onderaan de schaal binnen
Koos: en dan moet je gewoon omhoog werken? Of hoe werkt dat dan?
Raphael: Dat is een hele goeie, dat weet ik niet. Maar ik weet wel dat zij bijvoorbeeld
Raphael: aan haar max zit en daar ook niet echt.
Koos: Ja, oké. Als je eenmaal aan je max zit, nee oké.
Raphael: Maar om daar te komen? Ja, volgens mij ook om daar te komen zitten er bepaalde...
Raphael: Als je net van school komt, dan start je gewoon onderaan.
Raphael: En dan ga je gewoon elk jaar omhoog. Als je goed functioneert, denk ik.
Koos: Ja, maar dat is wel zo. Dat is bij ons ook wel zo. Dus als je netjes naar school
Koos: komt, dan begin je onderaan in zo'n schaal.
Koos: Maar als je gaat switchen, dan heb je de mogelijkheid om te onderhandelen.
Koos: Dus je gaat van de ene werkgever naar de andere werkgever. En dan kun je zeggen,
Koos: hé, maar ik heb ervaring.
Koos: Het is ook krapt op de arbeidsmarkt. Kun je er ook nog een beetje uit onderhandelen.
Koos: Als ze je heel graag willen hebben, dan zeg je, nou ja, ik kom alleen maar als
Koos: ik, nou ja, in die schaal beloond word. Zoiets bijvoorbeeld.
Raphael: Ja, want jij had het ook een keer met mij over gehad, dat je ook buiten je cao
Raphael: salaris, dat je daar zelfs ook regelingen voor zijn.
Koos: Ja, buiten de cao salaris, dat is mogelijk.
Koos: Bedoel je dan wat ik zei over die arbeidsmarkt toelage, zoiets bedoel je?
Raphael: Ja, precies. Dus dat je dus wel gewoon dezelfde loon krijgt als je collega ook
Raphael: in dezelfde schaal, dezelfde treden.
Koos: Ja.
Raphael: Omdat je dus wat hebt onderhandeld.
Koos: Ja.
Raphael: Dat je dan nog wat extra krijgt.
Koos: Dat kan. Is mogelijk. Ja, er zijn nog wel een paar dingetjes daar mogelijk.
Koos: Ja.
Raphael: Maar nu staat er ook een vergelijking in de Bijbel over hetzelfde loon voor iedereen.
Raphael: En daar heeft Christus, volgens mij toch, die die vergelijking geeft over de werkers.
Koos: Ja.
Raphael: Over hetzelfde dagloon.
Koos: Ja, hetzelfde dagloon. Iemand die begon ochtends vroeger al, heel de dag gewerkt.
Koos: En die krijgt, hij zegt het zo. Zo, ochtends heeft die mensen gevraagd van wie
Koos: die willen bij mij werken.
Koos: Dit is het dagloon. En die hebben gezegd, nou die en die en die,
Koos: die willen allemaal werken. En tegen dat dagloon komen wij.
Koos: Dan smiddags merkte hij van, hé, we hebben eigenlijk nog wat meer mensen nodig.
Koos: Ze zeiden, oké, voor datzelfde dagloon konden die mensen ook komen te werken.
Koos: Oké. Maar dan in de namiddag, we waren bijna het eind van de werkdag,
Koos: hadden ze nog meer mensen nodig.
Koos: En toen zei Christus van nou, voor degenen die dan nog komen,
Koos: die krijgen ook hetzelfde dagloon en die hebben nog een klein beetje meegewerkt.
Koos: En ze kregen allemaal hetzelfde dagloon.
Raphael: Ja, ongeacht de aantal uren die ze gewerkt hebben.
Koos: Ongeacht de aantal uren die ze gewerkt hebben. Dat is toch wel bijzonder, toch?
Raphael: Ja, dat vind ik wel bijzonder.
Koos: Ja, dat vind ik.
Raphael: Ja, want ik snap, als ik het dan zo moet uitleggen van wat betekent dat dan, dan denk ik oké ja.
Raphael: Daar kan ik me toch enigszins wel een beetje wat in vinden.
Raphael: Dat als we straks in de Koninkrijk van God kunnen komen, maakt het eigenlijk
Raphael: niet uit wanneer we zijn ingestapt van het ontvangen van het evangelie en de
Raphael: verbonden die gesloten moeten worden.
Raphael: Dus dat maakt dan niet uit.
Raphael: Dus iedereen is welkom in het Koninkrijk van God.
Raphael: alleen als ik het ga bekijken met mijn menselijke ogen denk ik van dat is toch super oneerlijk,
Raphael: Iemand die de hele dag heeft zitten luideren, zeg maar, bij wijze van spreken.
Raphael: En dan komt hij later, omdat er hulp nodig is, komt hij in het laatste uurtje,
Raphael: komt hij er even mee helpen. En krijgt hetzelfde loon als iemand die het ochtends
Raphael: vroeger heeft lopen zweten.
Koos: Ja, voor ons als mensen is dat echt niet te verkroppen bijna,
Koos: weet je wel. Dat is oneerlijk, dat klinkt heel oneerlijk, toch?
Raphael: Ja, maar dat is hetzelfde ook met loon wat een collega krijgt.
Raphael: Omdat hij toevallig, of toevallig, geloof ik niet, toevallig, of ik niet dan.
Raphael: Dat hij... Gewoon wat gebekter is.
Koos: Ja.
Raphael: En daardoor meer loon kan krijgen. Dan zijn collega's die hetzelfde werkzaamheden doet.
Raphael: Ja. Dan klinkt dat voor mij ook oneerlijk. Dus ik kan me heel goed voorstellen
Raphael: dat als jij dus dan op de werkvloer zegt.
Raphael: Oh, ik krijg zoveel loon. En dat is nou 8% meer dan wat je een collega verdient voor hetzelfde werk.
Koos: Ja.
Raphael: Ja, dat die collega die dat minder krijgt. Dus ook zoiets heeft van.
Raphael: Of hij wordt ontevreden daarover.
Raphael: Dus die gaat daar opkroppen. En dan gaat dat ontevreden naar zijn werk.
Raphael: Of hij gaat het aankaarten. En dan is het nog maar net de vraag of ze zegt van
Raphael: ja, had je er maar eerder bij moeten zijn.
Raphael: Want dan hadden we het ook voor je kunnen regelen. Had je maar wat gebekter
Raphael: moeten zijn toen je begon.
Raphael: Ja, dat klinkt allemaal super oneerlijk.
Koos: Ja, daar zit het wel weer in.
Koos: Ja, maar dat is ook een beetje onze maatschappij.
Koos: Je kunt het ook van de andere kant bekijken. Kijk, als jij akkoord bent gegaan
Koos: en zeg van nou, als jij hier wil komen werken.
Koos: Ik heb onlangs iemand aangenomen bijvoorbeeld.
Koos: Ik bespreek altijd met welk loon ga jij dan blij naar huis?
Koos: Dan noemt hij wat en dan zeg ik van oké, nou als dat past in wat ik kan bieden.
Koos: Dan doe ik eerst nog een beetje moeilijk natuurlijk.
Koos: Ik had eigenlijk zelf zitten denken aan iets lager.
Koos: weet je, om toch die persoon het gevoel te geven dat hij het goed heeft uitonderhandeld
Koos: dat is, oké dus iedereen die nu luistert waar ik,
Koos: salarisonderhandeling mee heb gedaan nee, maar zo werkt het wel een beetje kijk,
Koos: want het is wel mooi dat iemand echt met een goed gevoel naar huis gaat van,
Koos: oh ja, ik heb er nog wel iets uitgesleept en zeker, en dat wil ik altijd wel
Koos: een beetje mee proberen te geven van,
Koos: maar toch is het die persoon die daarmee akkoord is gegaan. Met dat loon.
Raphael: Ja, maar als jij had geweten wat je eruit had kunnen halen, dan ben je er weer niet tevreden over.
Koos: Ja, maar kijk nou eens naar een huis kopen. Tegenwoordig, dan staat er een huis te koop.
Koos: Nou, noem maar voor wat, voor 400.000 euro staat het te koop.
Koos: Maar ja, je wil het zo graag hebben. En je weet, de markt is krap.
Koos: Er zijn mensen die dan misschien wel meer bieden. Dus ja, als jij dat huis heel
Koos: graag wil hebben, dan zeggen ze, ja, dan moet je eigenlijk meer bieden dan de vraagprijs.
Koos: En dan ga je kijken van, ja, eigenlijk bied je wat meer dan je misschien zou
Koos: willen, maar je wil het zo graag hebben door dan, noem maar wat, bied je 420.000 euro.
Koos: Voor hetzelfde geld had je dat huis ook kunnen krijgen voor 410.000 euro.
Koos: Ze vroegen maar 400.000 euro.
Koos: Waarom bied je dan 420.000 euro? Als je dan achteraf hoort van,
Koos: ja, die mensen hadden ook wel willen verkopen voor 400.000 euro.
Koos: Dan denk je ook van, ik heb veel te veel betaald.
Raphael: Maar dat is dan ook dat spelletje. Dat is ook het spelletje wat je speelt als
Raphael: werkgever. Want je wil eigenlijk liefst zo min mogelijk loon geven aan een werknemer.
Koos: Ja.
Raphael: Want je gaat namelijk niet open kaart spelen. Je gaat niet zeggen van,
Raphael: nou, in deze positie kun je wel 60 euro per uur vragen. Ik zeg maar wat.
Raphael: En dan, maar omdat dat nooit verteld wordt.
Raphael: Kijk, dan is natuurlijk ook aan het onderzoeken van zo'n persoon zelf.
Raphael: Of wat er gevraagd kan worden. En natuurlijk ook wel een beetje wat jezelf aan waarde schat.
Koos: Ja.
Raphael: Binnen zo'n functie. Want de maatschappij die schat je op een bepaalde waarde.
Raphael: Want dat is namelijk het long wat je krijgt. waar het ingedeeld staat.
Koos: Ja, precies. Maar even terug dan naar dat vergelijken van dagloon, wat Christus noemde.
Koos: Want wat voor dagloon hebben we het dan eigenlijk over? Wat heeft God te bieden?
Koos: Hij biedt ons het eeuwige leven.
Koos: Maar het eeuwige leven, dat kun je eigenlijk niet opdelen in,
Koos: nou ja, 5% of 10% of 80% of 100%.
Koos: Vandaar dat degene die ochtends begon, of smiddags begon, of s'avonds begon,
Koos: het eeuwige leven is gewoon het eeuwige leven.
Raphael: Voor iedereen?
Koos: Voor iedereen.
Raphael: Maar wat betekent dat dan? Want dat betekent dat wij zijn opgegroeid in de kerk.
Raphael: Wij hebben het evangelie meegekregen.
Raphael: Wij krijgen ook dat dagloon. En wij hebben dus ons best gedaan.
Raphael: En je hebt dan iemand die niet is opgegroeid in het evangelie.
Raphael: Zelfs misschien wel alles doet wat God verboden heeft. En dan dat laatste uur
Raphael: nog even zich bekeert en bij God komt en ook hetzelfde loon krijgt.
Koos: Ja, het eeuwige leven.
Raphael: Ja, het eeuwige leven krijgt iedereen omdat Christus natuurlijk het verzoningswerk gedaan heeft.
Koos: Nee, dat is toch een verschil.
Raphael: Wacht even, dat is niet eeuwige leven. Dat is onsterfelijkheid,
Raphael: ja. Nee, dus die krijgt het eeuwige leven omdat hij zich toch achter Christus schaart.
Raphael: maar dat is toch dan denk je van ja waarom ben ik dan opgegroeid in het evangelie dan,
Raphael: Waarom gaan we mensen bekeren? Waarom gaan we mensen tot bekering roepen en
Raphael: vragen of ze gedoopt willen worden?
Raphael: Terwijl ze dat het beste voorgang kunnen doen na dit leven.
Raphael: Doop voor de doden en dat ze kunnen genieten van alle aardse genot wat Satan te bieden heeft.
Koos: Ja, precies. Maar daar gaat voor mij de vergelijking mank.
Koos: Want ik ben juist blij dat ik ben opgegroeid in het evangelie.
Koos: En dat ik juist mijn hele leven lang al heb kunnen genieten van godsliefde in mijn leven.
Koos: De heilige geest die continu bij me is, me helpt, me inspireert.
Koos: Ik ben juist hartstikke blij dat ik mijn hele leven daarvan heb kunnen profiteren.
Koos: Ik heb veel meer.
Raphael: Het is toch niet profiteren, want je krijgt hetzelfde lang.
Koos: Ja, dat is na dit leven. Dus na dit leven krijg je het eeuwige leven.
Koos: Maar tijdens mijn huidige leven heb ik enorm veel meer kunnen genieten dan iemand
Koos: die een leven heeft geleid zonder God.
Koos: En zonder de invloed van de heiligste of de gave van de heilige geest.
Raphael: Sorry, dat leek niet of er een kikker doorheen kwam. Misschien is die straks
Raphael: wel weggefilterd, daar hoor je het niet eens. We hoorden net een kikker.
Koos: Ja, voor ons die kikker was even duidelijk aanwezig.
Raphael: Ik vind het dus niet dus jij zegt oké het heeft mij op dit moment in het leven
Raphael: heeft de evangelie mij enorm veel vreugde gebracht,
Raphael: maar denk je niet dat het christendom is echt een heel klein gedeelte van de
Raphael: wereldbevolking die andere mensen hebben toch ook allemaal vreugde en die komen
Raphael: er ook die kunnen ook eeuwig leven ja.
Koos: Die hebben ook kans maar die leven allemaal in ellende.
Raphael: Oké ja ik bedoel.
Koos: Die leven wel hun leven Maar ja, ik ervaar mijn leven met heel veel meer diepgang.
Koos: Of heel veel meer, ja, hoe kan ik het nou vergelijken?
Koos: Maar voor mij voelt het alsof ik veel diepgang heb in mijn leven.
Koos: Ook leef ik mijn leven met een perspectief naar de eeuwigheid toe.
Koos: Dus ja, naar mijn idee sta ik toch op iets andere manieren in het leven dan
Koos: de meeste andere mensen.
Koos: Ja, dat heeft voor mij heel veel waarde. die mensen die dat niet hebben die
Koos: genieten dan ook wel van het leven neem ik aan en die zijn ook op hun manier
Koos: gelukkig en blij en weet ik veel wat ehm,
Koos: Prima, maar ik kom niks tekort, hè? Sterker nog.
Raphael: Nee, maar anderen ook niet.
Koos: Nee, die komen ook niks tekort, maar ik geniet dus heel erg van leven, dus ja.
Raphael: Nou, laat ik het dan anders zeggen, of misschien anders bekijken.
Raphael: Is dat als wij straks komen te overlijden, dan, of laatst vroeg een collega
Raphael: mij dat zelfs nog van, neem je je geld mee, geloof je dat?
Raphael: Zei ik, nou, ik heb mijn geld begraven in de kelder, zei ik.
Raphael: Dat als ik naar de hel ga, kan ik het onderweg meenemen.
Raphael: Nee, zei, we geloven niet dat wij onze aardse dingen mee kunnen nemen.
Raphael: Maar wel dus de dingen die we geleerd hebben.
Raphael: En ook onze verlangens en onze verslavingen en onze kennis en kunnen.
Raphael: Dat nemen we wel mee. Dus dat heeft dan eigenlijk... Dus vind je dat als we
Raphael: dus heel veel kennis hebben opgedaan en het evangelie.
Raphael: En dat we eigenlijk een voorsprong hebben dan op de rest. En niet dat dat iets
Raphael: uitmaakt, want uiteindelijk maakt het niet uit, want het gaat allemaal om onze eigen vooruitgang.
Raphael: Maar denk je dat we een voorsprong hebben op de rest?
Koos: Ja, dat denk ik wel. Ja, dat denk ik wel. Dus in dat opzicht is dat verhaal
Koos: over het dagloon niet het hele verhaal.
Koos: Uiteindelijk krijgt iedereen dan wel het eeuwige leven, ja.
Koos: Maar wat even nog niet heel goed wordt benadrukt, is dat wij wel een voorsprong
Koos: hebben. Want om uiteindelijk dat eeuwige leven ten volle te genieten,
Koos: zul je ook een goddelijk karakter nodig hebben.
Koos: Dat wil zeggen, liefde, hoop, vergeving, dankbaarheid.
Koos: Heel veel eigenschappen heb je allemaal nodig.
Koos: En dat ontwikkel je door daarmee bezig te zijn. Dus ja, in dat opzicht zijn
Koos: wij veel verder vooruit.
Raphael: Ja, want ze zegt namelijk ook wel bij ons in de kerk dat omdat we een lichaam hebben...
Raphael: ...hebben we bepaalde voordelen om bepaalde eigenschappen makkelijker te ontwikkelen.
Koos: Ja, ja.
Raphael: Ja, dat wordt gezegd, ja. Ik kan me niet zo heel goed echt voorbeelden daarvan
Raphael: geven, maar er zijn wel een aantal dingen die we met een lichaam kunnen doen
Raphael: die we niet zonder lichaam kunnen doen.
Raphael: En we zijn natuurlijk naar deze aarde gekomen om een vooruitgang te boeken.
Raphael: En dat heeft natuurlijk een reden waarom we dan deze proeftijd hier doormaken.
Raphael: En waarschijnlijk omdat we dus een snellere ontwikkeling kunnen doormaken met
Raphael: de ervaringen die we hier doen.
Raphael: Dus als we dus, dus toch zeggen we, het is wel, het loon, het dagloon is eerlijk.
Raphael: Want al Gods kinderen, die krijgen de kans om terug te kinderkeren bij hem als vader. Ongeacht wat.
Raphael: De omstandigheden van iemand is. En dan hoeven we niet te oordelen.
Raphael: We hoeven niet te klagen van, ja hallo, hij heeft zijn hele leven lopen stelen.
Raphael: En nu bekeert hij zich en komt hij op dezelfde plek terecht als ik.
Raphael: Wat is dit voor onzin? Nee, dat hoeven wij niet te oordelen. Dat is aan hem als vader.
Raphael: Maar het is wel verstandiger om toch mensen tot de kerk te brengen of het evangelie te brengen.
Raphael: Bij wat voor kerk dan ook. Om ze op de hoogte te brengen van dit is wat het
Raphael: evangelie is. Dit is het volle evangelie.
Raphael: Dit zijn de dingen die je eigenlijk qua eigenschappen zou moeten ontwikkelen.
Raphael: Om je voor te bereiden om terug te kunnen keren bij hem als vader en om nog
Raphael: verder door te gaan dan dat.
Raphael: En als je dat nu al doet, dan heb je gewoon een voorsprong...
Raphael: En nu weet ik niet wat die voorsprong straks betekent en wat voor invloed dat
Raphael: heeft, maar het is in ieder geval goed om al met de evangelie bezig te zijn.
Koos: Ja, je hebt de voorsprong straks, maar ik zeg ook, je geniet er nu ook al de zegeningen van.
Koos: Dus die gemoedsrust die ik ervaar, die liefde van God die ik voel,
Koos: die ik ervaar, die diepere vreugde, dat is ook bijna onbetaalbaar.
Koos: Dat is zo geweldig dat ik dat nu al hier kan ervaren.
Koos: Dus ik denk van ja, hoe eerder iemand eigenlijk God in zijn leven omarmt en
Koos: echt die verandering van hart ondergaat, hoe eerder, hoe beter.
Raphael: Ja.
Koos: In alle opzichten, zowel hier nu op aarde als straks als je terug bij hemelse vader terugkeert.
Raphael: En als je het dan hebt, als je
Raphael: eenmaal aan het werk bent, dan gewoon doorgaan tot het einde van de dag.
Koos: Ja, dat wel. Want als je nou een uur van tevoren stopt, je zegt van nou,
Koos: ik heb er geen zin meer in.
Koos: En dan krijg je ook niks betaald. Een hele dag voor niks. Mijn zoon heeft dat gehad.
Koos: Die was ergens aan het werk en die had echt geen zin meer in.
Koos: Die was op een gegeven moment op die dag weggegaan. En heel de dag heeft dus geen loon gekregen.
Raphael: Ja.
Koos: Ja, een beetje jammer.
Raphael: Ja.
Koos: Dus mensen, als jullie God in je leven hebben, laat God alsjeblieft niet weggaan uit je leven.
Koos: Blijf vasthouden aan het geloof, anders is het wel een beetje jammer.
Raphael: Ja.
Koos: Dus, dat wil ik jullie even meegenomen. Maar, ik vond het wel interessant.
Koos: Er is volgens mij nog wel veel meer over te zeggen over zo'n onderwerp. Goed.
Koos: Misschien een ander keertje nog weer op doorgaan. Ja.
Raphael: Voor nu. Voor nu. Tot volgende week.
Koos: Tot volgende week. Doeg.