Raphael: Welkom terug bij Geloof je dat ook? Dit is deel 2 van onze aflevering.
Raphael: Als je deel 1 nog niet hebt gehoord, raad ik aan om daar eerst naar te luisteren.
Raphael: Laten we verder gaan met het gesprek.
Shamantha: Als je kijkt naar mij bijvoorbeeld, ik heb nooit grenzen kunnen zetten daarin.
Shamantha: Heel moeilijk, ja, of tijdelijk.
Shamantha: Die grens van dat huwelijk, van dat ja-woord, is van mensen zoals ik,
Shamantha: En ik wist dat niet, ik ben heel jong geweest, ik heb niet heel veel herinneringen daaraan.
Shamantha: Maar wel allemaal in gedragingen, is het duidelijk.
Shamantha: Die grens is een hele duidelijke grens. Als je dat gehaald hebt,
Shamantha: dat is een hele grote overwinning.
Shamantha: Die tijd daarvoor moet je bezig blijven, ga je bezig met communicatie.
Shamantha: Want zodra die seksualiteit komt, dan gaat vooral eerst die seksualiteit,
Shamantha: dat voert de boventoon, logisch natuurlijk, maar het is belangrijk dat je eerst
Shamantha: die connectie maakt op communicatief, hoe noem je dat eigenlijk.
Shamantha: Intellectueel niveau, dat je daar eerst die connectie maakt en vervolgens die
Shamantha: seksualiteit erin komt.
Shamantha: Wanneer weet ik nou, als ik die grens niet zou hebben, hoe weten wij nou dat
Shamantha: wij die grens nodig hebben?
Shamantha: Maar die hebben we echt wel nodig. Ik heb geleerd dat ik die grens nodig had.
Shamantha: Maar doordat ik de mis in ging, heb ik gemerkt, hé, die grens is voor mij heel
Shamantha: belangrijk geweest. Het feit dat mijn mama is nog geen lid van de kerk.
Shamantha: En ik had hem verteld van nou, dit is de grens.
Shamantha: En hij begreep dat niet zo goed. En hij zei, ik zie wat het met je doet.
Shamantha: Ik ga jou helpen. En hij heeft heel duidelijk een grens gezet.
Shamantha: En ik dacht, dat kan niet.
Shamantha: Mannen, die willen toch altijd dat. Dat is niet wat je bewust denkt.
Shamantha: Maar dat het door mijn beschadiging. Dus dan ga je gedrag vertonen. En je bent al ouder.
Shamantha: Je weet niet precies waar het vandaan komt. En lijkt het net alsof je heel bewust
Shamantha: kiest voor een bepaalde fout te maken.
Shamantha: Maar dat doe je helemaal niet. Je moet die grenzen maken. Maar je weet niet
Shamantha: hoe belangrijk dat is, die grens. En hij, omdat hij van mij hield.
Shamantha: Ook al begreep hij niet wat ik wilde doen.
Shamantha: Hielpen mij met die grens. En dat heeft mij zoveel vertrouwen in hem gegeven.
Shamantha: Want dat had ik nodig. Wat nou als hij dat niet had gedaan?
Shamantha: En dat we dachten van nou, want nou had ik waarschijnlijk bepaald van nou ja
Shamantha: oké, nu is het goed genoeg.
Shamantha: Oké, nu kunnen we wel die grens over. Maar hoe had ik dan ooit dat vertrouwen kunnen krijgen?
Shamantha: Wat was nooit gebeurd als ik me niet gewoon netjes aan die wet had gehouden.
Shamantha: Tot aan je huwelijk, tot het ja wordt en daarna.
Shamantha: Dus nee, die grens is wel heel erg belangrijk. En ik begrijp wel heel goed dat
Shamantha: het een soort van logica is.
Shamantha: Maar we hebben niet door hoe diep het doorwerkt.
Shamantha: En wij zitten in een wereld waar iedereen seksueel beschadigd is.
Shamantha: Daar hoef je niet per seksomisbruik voor te zijn.
Shamantha: Maar we worden zo erg overweldigd door verkeerde manieren van seksualiteit te
Shamantha: beleven. Van jongs en wanen eigenlijk al.
Shamantha: Dat we allemaal beschadigd zijn. Dus we hebben allemaal die grens nodig om te
Shamantha: leren op een zo gezond mogelijke manier je seksualiteit te gaan beleven.
Shamantha: En nou we dagen voornamelijk hoe seksualiteit is grappig eigenlijk.
Raphael: Maar Sophie, dat geboden die we krijgen, soms niet helemaal begrijpen.
Raphael: En dat we toch wijs aan doen, zeg maar, om er wel aan te gaan houden.
Raphael: Omdat de wijsheid van Hemelse Vader en Jezus Christus toch echt wel ver boven die van ons uitstijgt.
Shamantha: En weet je wat het is? Voor mij was het ook naar Hemelse Vader een stukje dat ik kon laten zien.
Shamantha: Ik kan het wel. Ik heb het niet volgehouden een hele lange tijd.
Shamantha: Maar nu heb ik het wel volgehouden met deze man tot die tijd.
Shamantha: Kijk eens, dit heb ik wel kunnen geven. Ik ben misschien regelmatig de mist
Shamantha: in gegaan, maar met deze man is dat in ieder geval niet mis gegaan. Dat kan ik geven aan hem.
Shamantha: Dus ik heb hem toch iets kunnen geven om te laten zien van, weet je,
Shamantha: ik ben bereid om offers te brengen.
Shamantha: Om niet mijn eigen gevoelens te volgen.
Shamantha: Maar we hadden over het donkere stuk eigenlijk. Dit zijn lastige dingen.
Shamantha: Ik heb mensen om me heen gehad waarbij ik dit kon vertellen zonder dat ik het vingertje kreeg.
Shamantha: Ze waren allemaal geïnteresseerd en we konden bekijken en bespreken.
Shamantha: En datzelfde doe ik ook nu met vriendinnen ook.
Shamantha: Hebben ze moeilijkheden met dingen. We gaan gewoon kijken. Waar zit je nu?
Shamantha: Wat wil je bereiken? Wat gebeurt er dan?
Shamantha: En niet zeggen van, ja maar dan moet je dat dan ook niet doen.
Shamantha: Want je weet toch, we hebben dat toch zo geleerd. Nee, maar dat weten we wel.
Shamantha: Maar het is veel beter om elkaar te helpen te kijken en te kijken wat er dan moet gebeuren,
Shamantha: zodat die persoon die vrije keuze echt kan gaan gebruiken en kan gaan kiezen
Shamantha: om andere keuzes te maken, die rechtstreeks naar de heer werken.
Raphael: Ik heb dan jongere kinderen. En die van mij zijn, de oudste is twaalf, tien en vijf.
Raphael: Maar als ik dat dan op mijn eigen leven bekijk, dan vind ik het juist ook heel
Raphael: belangrijk om dat juist ook richting mijn kinderen te doen.
Raphael: Om dus die openheid te hebben, om altijd tegen hen te zeggen van,
Raphael: je kan alles tegen mij zeggen.
Raphael: Ongeacht of jij denkt dat ik boos zou worden. Ik zal wel proberen, want ik kan niet altijd.
Raphael: Maar ik zou niet proberen om niet boos te worden en om gewoon te luisteren en te begrijpen.
Raphael: Hetzelfde wat ik tegen jou zei, Koos.
Raphael: Nou, in ieder geval over de vloeken en schelden.
Koos: Ja.
Raphael: Dat ik, mijn kinderen, als zij een woord hebben geleerd op school,
Raphael: dat ik het liefst heb dat ze dat tegen mij vertellen.
Koos: Ja.
Raphael: Zodat ik ze kan uitleggen wat het dan, wat het betekent. Omdat zij nog echt in die leervase zitten.
Shamantha: Ja.
Raphael: En dus dan kan ik een woord ontleden voor ze. En dat geldt eigenlijk voor alles
Raphael: in de opvoeding natuurlijk. Op dat moment dat ze iets nieuws,
Raphael: ze leren ook continu nieuwe dingen.
Raphael: Ja. En ze kunnen dat niet altijd een plekje geven.
Shamantha: Ja.
Raphael: En dus dan, om dus te luisteren en dus dan... Die openheid hebben,
Raphael: zodat ze dus ook kunnen ontdekken en leren en groeien daarin.
Raphael: En dan niet dus het idee hebben van het is fout.
Raphael: Wat is echt in de vroege christelijke kerk echt gewoon, nou zo werd het volk
Raphael: geregeerd zeg maar door angst.
Raphael: En dat moeten we wegnemen. En dat is wat jij ook zegt toch in de kerk.
Raphael: We moeten juist, eigenlijk is, tenminste ik zeg altijd er zijn geen fouten.
Raphael: Dus we kunnen het gewoon met elkaar over hebben.
Raphael: En daar kunnen we van leren en verder gaan en zorgen dat we het bijsturen.
Shamantha: Fouten zijn pas fouten als je ze blijft maken bewust, omdat je ze niet wil omkeren naar de Heer toe.
Shamantha: Als je ze wel omkeert naar de Heer, zijn het leermomenten.
Shamantha: En er wordt ook eerst in de schrift gezegd dat als je je bekeert,
Shamantha: dan gedenkt hij ze niet meer.
Shamantha: Dat komt, het zijn geen fouten meer. Daarom kan hij ze ook niet meer gedenken
Shamantha: als fouten, want we hebben er leermomenten van gemaakt inderdaad.
Shamantha: En die donkere dingen, die heb je nodig om te groeien, om meer begrip te krijgen
Shamantha: over hoe het evangelie in elkaar zit.
Shamantha: En wat Christus voor ons gedaan heeft.
Shamantha: Hij is niet voor niets voor ons gestorven natuurlijk. En wat ik zo fijn vind
Shamantha: is dat doordat ik hem altijd erbij heb gehaald in alles, overleggen,
Shamantha: aangeven. Ik heb zelfs een keer een moment gehad van...
Shamantha: Hemels vader, ik zit hier nu in dit stuk...
Shamantha: Haal me, trek me aan mijn haren hieruit. Ik ga tegensputteren.
Shamantha: Ik ga tegenvechten. Ik ga helemaal tegenwerken.
Shamantha: Maar hoor mijn woorden.
Shamantha: Trek me hieruit. Twee weken later was ik uit de situatie.
Shamantha: Want ik heel bewust heb aangegeven. Ik wist dat ik zou tegensputteren.
Shamantha: Want het is altijd lastig om sommige dingen los te laten.
Shamantha: En ook al weet je dat ze niet zo goed voor je zijn.
Koos: Ja.
Shamantha: En dat, ja.
Koos: Ik vind het mooi hoe je dat beschrijft, want het komt bij mij over alsof je
Koos: echt een relatie hebt met je hemelse vader.
Koos: En dat ook alles wat jij nu hebt meegemaakt aan het hele proces heeft bijgedragen,
Koos: als ik het goed interpreteer, aan een betere relatie nog.
Koos: Dus het heeft jouw relatie versterkt met je hemelse vader.
Shamantha: Ik heb gemerkt dat hij niet zo kijkt naar ons als wij naar elkaar kijken.
Shamantha: Ik had een keer een dingetje...
Shamantha: Laten we die wet van Kui-Steven nemen. Dat ging...
Koos: Dat vind jij een leuk onderwerp.
Shamantha: Ja, dat is gewoon bij mij echt mijn ding, hè. Nee, dat is gewoon wel maar iets
Shamantha: geweest... waar ik gewoon zelf heel veel dingen heb gehad, natuurlijk.
Shamantha: Ik heb... Ik had de volgende dag... Er was iets gebeurd. En de dag daarna had
Shamantha: ik de schriften opengedaan.
Shamantha: Ik zeg, nou, mijn vader, geef me op mijn kop. Want ik heb weer de minister ingegaan,
Shamantha: weet je wel. En ik heb de schriften open.
Shamantha: En daar stond iets over twee volken die oorlog hadden. Maar het bleef daar.
Shamantha: Ik dacht, nee, dit is het niet. Ik ben weer billekeurig open.
Shamantha: En toen stond daar iets over het volk van Israël. En hoe zij de benauwenissen van vroeger.
Shamantha: En dat hij ze vergaf. Omdat hij wist dat door de benauwing die ze had meegemaakt,
Shamantha: dat het gewoon heel lastig was.
Shamantha: En die schoot zo erg naar binnen.
Shamantha: Ik dacht, ben ik gewoon vergeven? Maar gisteren ben ik gewoon vergeven,
Shamantha: maar de Heer vergaf me op dat moment.
Shamantha: Dus het verzoeningswerk dat Christofonds gedaan heeft, dat werkt ter plekke.
Shamantha: En wat ik ook heel sterk voelde, is dat hij zei, en ik wil niet dat je tijd
Shamantha: verdoet aan denken van ach en wee.
Shamantha: En oh, had ik maar niet en weet ik veel. En ik voelde me daarna zo licht en
Shamantha: ik was zo vrolijk. En ik had twee vriendinnen die ik verdekten wel eens vertelde
Shamantha: van, weet je, die situatie. En die snapten dat niet.
Shamantha: Want die hebben zoiets van, ja, als je gaat bekeren moet je eerst verdrietig zijn.
Shamantha: En door, ja, we willen zeggen, gescheurde kleren bij wijze van spreken lopen.
Shamantha: Dus dat voelde heel raar voor ze aan.
Shamantha: En toen heb ik ook geleerd weer dat als we ons gewoon omdraaien,
Shamantha: mogen we het ook echt achter ons laten.
Shamantha: En we hebben als mensen heel erg de neiging om maar in dat stukje te zitten.
Shamantha: Oh, dat was echt niet goed dat ik dat gedaan had.
Shamantha: Ja, maar heb je ervan geleerd? Ja, nou, dan heb je het al nodig gehad.
Shamantha: Dan heb je het nodig gehad om die fout te maken. Want anders was je nooit zo bewust...
Shamantha: Ja, heb je nooit zo bewust dat leerstuk gehad.
Raphael: Zie ik ook om me heen hoor. Mensen die echt, hoe noem je dat,
Raphael: stenen in hun rugzak hebben.
Shamantha: Ja.
Raphael: Die dat echt allemaal met zich meedragen. Je denkt van, ach,
Raphael: dat is zo zonde dat ons dat eigenlijk bijgebracht is. Of dat we dat hebben opgevat.
Raphael: Dat dat het evangelie is. En het verzoeningswerk van Christus.
Raphael: Terwijl dat dus totaal niet het geval is.
Shamantha: Nee.
Raphael: Je kan echt zoveel lichter en vrolijker door het leven gaan door dus je last op Christus te leggen.
Koos: Ja.
Raphael: En dat daarbij te laten.
Koos: Eigenlijk wat hij ons steeds aanbiedt. Wat hij ook steeds zegt.
Shamantha: Dat is zo. Maar het werkt nu. Niet straks. Het werkt erger nu.
Shamantha: En het voelt zo licht aan.
Shamantha: En hoe meer... Dan moet je oefenen. En hoe meer het oefent, hoe beter je daarin wordt.
Raphael: In zonde begaan of?
Shamantha: Zeker. Ja, en we hebben het hier ook. dat over dingen die je dus die je tegen
Shamantha: probeert te houden, niet waar je je iedere keer heel bewust voor kiest.
Shamantha: Oh, ik ga even zondigen en dan ga ik me daar nog weer bekeren.
Shamantha: Daar hebben we het natuurlijk niet over. We hebben het echt wel over dingen
Shamantha: waar je echt je best voor doet. Alleen soms ben je gewoon zwak, weet je wel.
Shamantha: Ik weet wel dat ik heb geleerd dat donkere stuk.
Shamantha: En ik heb een stukje van mijn donkere stuk gedeeld. Maar dat is best wel donker.
Shamantha: Want mensen hebben daar best wel een oordeel over.
Shamantha: Ik heb best wel, zonder dat mensen het zeiden.
Shamantha: Heb best wel wat over me heen gekregen.
Shamantha: Qua gevoel. Ik heb het één keer gehad. Ik had een workshop voor jong volwassenen gegeven.
Shamantha: En over kuisheid. Ja, ik hou inderdaad wel op het onderwerp.
Shamantha: Je begint een heel bijzonder onderdeel.
Koos: Je begint een patroon te onderdeel. Dus ga gerust door.
Shamantha: Ja, in ieder geval. Ik had die workshops gedaan.
Shamantha: En dat was echt heel gaaf vergaan. Ik vond het heel spannend.
Shamantha: Want die jongvolwassenen, die kunnen natuurlijk best wel confronteerd zijn.
Shamantha: Maar ik moest ze echt losmaken.
Shamantha: En later was er een broeder gekomen. Die op dat moment in de ring zat.
Shamantha: En dat was een paar weken later. Ik was aan hem toegekomen. Was naast me komen te staan. Hij zegt ja.
Shamantha: Toen ik hoorde jij die workshops zou doen. Dacht ik, dat is niet de juiste keus.
Shamantha: Die schoot naar binnen. Want hij verwoordde op dat moment wat ik heel veel gevoeld heb.
Shamantha: Hij verwoordde gewoon van je hebt het niet de juiste persoon ervoor.
Shamantha: Maar daarna zei hij, wat heb je dat goed gedaan?
Shamantha: En ja, dat is het. We moeten stoppen met oordelen. We moeten mee gaan kijken.
Shamantha: Maar laten de Heer het bijhalen. Laten we snel een ding kijken.
Koos: Dat is ook wat Christus zegt. Je zult niet oordelen.
Shamantha: Ja. Oordelen is ruis. En het is zo zwaar als je zelfs... al die oordelen van
Shamantha: je afgegooien... sommige meningen hoef je zelfs niet eens te hebben.
Shamantha: Dat is ook een oordeel namelijk.
Raphael: Ze zeggen dan ook al eens dat... de kerk is een ziekenhuis voor zondaars. Maar...
Raphael: Toch wordt het niet altijd zo gezien. Afgelopen zondag werd er nog in de les gezegd.
Raphael: Hoe mooi zou het zijn als mensen verwelkomen. Die naar sigarettenrook ruiken.
Raphael: Want dat is een zonde. Dat is eigenlijk iets wat.
Shamantha: Iemand die je weet die al zijn hele leven lid van de kerk is.
Shamantha: En dus naar rook stinkt. En dat je denkt. Fijn dat hij er is.
Shamantha: Of iemand die misschien niet geschikte kleding heeft.
Shamantha: Dat je denkt, oh, wat een kort rokje of zoiets. Want je denkt,
Shamantha: jonge luien, dat wordt nog wel eens opge... Vier wel vroeger werd er nog wel eens op gewezen.
Shamantha: In plaats dat je zegt van, hé, fijn dat je er bent.
Koos: Ja, precies.
Raphael: Als al onze zonden een geutje zouden hebben, dan zou dat stinken in de kerk. Dan zou dat stinken.
Shamantha: Ja. Geweldig. Ja, en weet je, we moeten gewoon eerlijk zijn. Iedereen zit daarmee.
Shamantha: En we moeten er gewoon open over zijn en het bespreekbaar maken.
Shamantha: Want als het bespreekbaar is, dan kan het... Een wond moet lucht krijgen.
Shamantha: En als je het verstikt, dan gaat het alleen maar etteren.
Shamantha: En we moeten er gewoon open over spreken. Maar er is nog heel veel taboe.
Shamantha: En die mag best wel eens doorbroken worden.
Raphael: Absoluut.
Koos: Maar je zit eigenlijk in een hele bijzondere situatie hier op aarde.
Koos: Je hebt, wat ik dat omschreef van die natuurlijke mensen.
Koos: Je hebt dus een sterfelijk lichaam nu hier op aarde. Met ook allerlei beperkingen,
Koos: zeg maar. De ene nog meer dan de andere.
Koos: Vanuit het lichaam gezien. Dan heb je nog allerlei psychische-achtige dingen die op je inwerken.
Koos: Karakter-eigenschappen die je zo hebt meegekregen, waar je mee te dealen hebt.
Koos: Je mag het ook zwakheden of wat dan ook noemen, wat ik zei over die natuurlijke
Koos: mensen. Allerlei drangen.
Koos: Dan heb je nog een geweten meegekregen. Je hebt ook nog het licht van Christus
Koos: meegekregen. Dan heb je inderdaad ook nog een geest.
Koos: Het is een heel fascinerend pakket.
Koos: Nou ja, dat loopt dan de hele dag met je mee. Kijk, wat je krijgt is dat je
Koos: door de dag heen talloze...
Koos: ...oefenmomenten aangeboden krijgt. Allerlei mogelijkheden...
Koos: ...om te laten zien hoe je ermee omgaat.
Koos: En of je inderdaad... ...heel mooi hoe jij dat beschrijft...
Koos: ...Hemelse Vader betrekt bij je leven.
Koos: En wat je er dan mee doet. En hoe je erin kiest of hoe je erin staat...
Koos: ...of hoe je omgaat met een ander.
Koos: Nou ja, daarin kun je je heel mooi laten zien.
Shamantha: Ja.
Koos: En ook dan met dat hele pakket... ...wat je meesleurt. Ja, de ene keer...
Koos: ...gaat het je beter af... ...om in een situatie... een bepaalde richting of
Koos: keuze te maken dan in andere situaties.
Koos: Maar dan komen we in het ervaringsgedeelte...
Koos: En het effect van hoe je ermee om bent gegaan. Maar je kunt er wel in laten
Koos: zien... dat hemelse vader belangrijk voor je is.
Shamantha: Je kan het een beetje zonderkrijgen zien als... Sorry, ik zat even na te denken.
Shamantha: Zonderkrijgen kan je een beetje zien als gewichten.
Koos: Ja, ik hou helemaal niet zo van om over zonde te praten. Dus je hoort mij ook
Koos: helemaal nooit over zonde.
Shamantha: Nee, maar zonde is even een mooi samengattend woord. We weten dan precies waar
Shamantha: we het allemaal over hebben.
Koos: Ja, wij weten dan waar we het over hebben.
Shamantha: Maar wij weten wel allemaal dat we zonden niet... We houden allemaal...
Shamantha: Wij drie houden niet van het woord zonden. Ik ook niet.
Shamantha: Maar eigenlijk zijn het gewichten. En om sterk te worden, dan moet je zo'n gewicht
Shamantha: oppakken. Nou pak je zonden niet expres op.
Shamantha: Daar bot je tegenaan, maar je moet hem aan de kant zetten.
Shamantha: En dan moet je ze even tijd vasthouden. Maar op een gegeven moment leg je ze
Shamantha: weg. En dan ga je naar het nieuws. En zo word je sterker.
Shamantha: En dat is het donkere stukje. We hebben het nodig.
Shamantha: Als we niet donkerd hebben, hoe weet je dan wat licht is? En hoe licht licht is?
Shamantha: Dat betekent, we mogen van het donkere stuk houden. Want als we dat niet hadden,
Shamantha: hadden we die worsteling niet gehad.
Shamantha: En hadden we ook dat leerproces niet gehad.
Shamantha: En door dus te kijken naar, oké, hoe kan ik dan houden ervan?
Shamantha: Dat ik niet dat zeg van, oh ja, dat was niet zo'n goede tijd.
Shamantha: Maar dat ik gewoon kan zeggen van, joh, als ik dat niet had meegemaakt. Ja, ik weet het.
Shamantha: Het zijn niet de keuzes die iemand zegt, oh dat moet je doen.
Shamantha: Maar als ik dat niet had gehad, had ik nooit dat gehad. Had ik nooit deze kennis gehad die ik nu heb.
Shamantha: En dat kan ik heel duidelijk zeggen nu.
Shamantha: Alle dingen die ik heb meegemaakt, de fouten die ik heb gemaakt.
Shamantha: De verkeerde keuzes die ik heb gemaakt. Ik ben er blij om.
Shamantha: Zijn ze wat leuk? En is het soms pijnlijk?
Shamantha: Zeker weten. Doe je anderen soms pijn? Oh, ja, ook echt.
Shamantha: Maar nog steeds, het is een stuk om te groeien en je hebt je jemans vader nodig.
Shamantha: Eigenlijk word je continu ermee gedwongen naar jemans vader toe te gaan.
Shamantha: En ik heb hem zo goed leren kennen dat ik me steeds,
Shamantha: vrijer voel en steeds makkelijker dingen kan bespreken en me steeds minder schuldig
Shamantha: voel en steeds makkelijker om kan draaien Zonder dat ik dat zwaardige gevoel
Shamantha: van, oh, weer verkeerd te gaan.
Shamantha: Nu heb ik met heel veel dingen al van, oh, nou, oké.
Shamantha: Ja, we gaan opnieuw beginnen. Maakt niet uit. We gaan door.
Shamantha: En dat maakt het leven natuurlijk licht. En dat is denk ik die vreugde waar
Shamantha: de heer het over heeft. Hij wil dat wij hier vreugde hebben.
Koos: Ja, zo mooi ook weer hoe je dat omschrijft, van dat je hem beter hebt leren kennen.
Koos: Dat is het eeuwige leven, staat in de Bijbel. dat wij hem, dat we Christus leren
Koos: kennen dus hemelse vader die
Koos: hem gezonden heeft dus eigenlijk het doel van je leven, hem leren kennen.
Shamantha: Wij worden toch ooit als hem dan moeten we toch begrijpen waarom hij op bepaalde
Shamantha: dingen heeft gedaan, dan moeten we toch die wetmatigheid gaan ontdekken door gronden,
Shamantha: en dat kan je niet doen als je niet je teen stoot ofzo maar we.
Raphael: Leven niet lang genoeg om alle fouten zelf te maken.
Shamantha: Nee Ja.
Koos: Mooi zeg. Nou, ik vind het prima. Dan laat het hierbij.
Koos: Hé, maar hartstikke fijn, Shamantha. Dankjewel dat je bij ons wilde zijn. Bedankt voor je tijd.
Koos: En nou, Raphael, wat zullen we nog aan onze luisteraars meegeven?
Koos: Hebben we nog iets van mededeling of zo?
Raphael: Nee, geen mededeling.
Koos: Nou, tot de volgende keer dan.
Raphael: Ja, tot de volgende keer, dankjewel.
Koos: Bedankt voor het luisteren.
Shamantha: Graag gedaan.
Koos: Tot ziens.
Raphael: Bedankt voor het luisteren. We hopen dat je hebt genoten van deze aflevering.
Raphael: Vergeet niet om je te abonneren, de meldingen in te schakelen,
Raphael: een beoordeling achter te laten en de aflevering te delen met anderen.
Raphael: Wil je ons steunen? Dat kan eenvoudig door op onze website geloofjedatook.nl
Raphael: op de knop sponsor te klikken. Tot volgende week!