Koos: Hey Raphael.
Raphael: Hallo Koos.
Koos: En welkom luisteraars. Fijn dat
Koos: jullie weer luisteren naar een nieuwe aflevering van Geloof je dat ook?
Raphael: Yes.
Koos: En nou, ik vind het wel leuk.
Raphael: Ja.
Koos: En dat melodietje dat maakt me altijd even vrolijk aan het begin van zo'n aflevering.
Koos: En wat voor dingen maken jou allemaal vrolijk?
Raphael: Wat voor dingen maken mij allemaal vrolijk? Ja, dat is natuurlijk weer een hele
Raphael: andere vraag dan wat maakt jou gelukkig.
Koos: Ja, eigenlijk wel. Ja, dat is wel iets heel anders.
Raphael: Ja, ik denk dat ik nog nooit die vraag gesteld heb gehad. Wat maakt jou vrolijk?
Koos: Oké.
Raphael: Ja, want het is wel tegen mij gezegd, wat ben je vrolijk vandaag?
Koos: Ja.
Raphael: En dat associeer ik dan ook wel een beetje met blij zijn.
Koos: Ja.
Raphael: Maar dan, als je vrolijk bent, dan heb je een glimlach, denk ik.
Koos: Ja.
Raphael: En dan ben je, nou dan kan dat weinig. kan je dan kapot maken op dat moment, hè?
Koos: Ja.
Raphael: Maar het duurt wel heel kort vaak, vrolijkheid, hè?
Koos: Ja, dat is wel zo. Dat is wel zo. Maar met zo'n melodietje, dat maakt me vrolijk.
Koos: Ja. Nou goed, nu ben ik het al helemaal kwijt, inderdaad.
Raphael: Nee, want inderdaad, het zijn bepaalde momenten, prikkels, die je dan een geluks,
Raphael: een vrolijkheidsgevoel geven.
Koos: Ja.
Raphael: En wat mij dan vrolijk maakt, Ik denk ook wel andere mensen die blij zijn. Maar ook een meevaller.
Koos: O ja.
Raphael: Dus als er iets is wat ik ook niet had verwacht bijvoorbeeld.
Raphael: En dat komt ineens op mijn pad.
Raphael: Of iets lukt.
Raphael: Je hebt je doel gehaald. Daar kan je heel vrolijk van worden.
Raphael: Of als ik Linda zie. Kom ik thuis van mijn werk en dan zie ik Linda.
Raphael: Dan word ik weer vrolijk.
Raphael: Wat maakt jou vrolijk dan?
Koos: Nou, ik had bijvoorbeeld een goed gesprek met iemand gehad.
Koos: Hier zit ik in de auto en ik van, ah, fijn, weet je wel. Dat maakt mij wel vrolijk.
Koos: Echt even een verbinding met iemand gevoel te hebben. Dat maakt mij vrolijk.
Koos: Nou, de zon schijnt ofzo. Daar kan ik ook echt vrolijk van worden. Oh, lekker, zonnetje.
Raphael: De zon schijnt altijd.
Koos: Ja, die schijnt altijd. Maar als ik de zon kan voelen, dat die schijnt.
Koos: Of wat ik ook vrolijk van word. Ik hou van eten. Ik kan echt ook van genieten.
Koos: En daar kan ik ook vrolijk van worden.
Raphael: Ja, maar dat snap ik wel. Voordat we hier kwamen zitten, zeg jij tegen mij.
Raphael: Ik heb mijn record verbroken, Raphael.
Raphael: Ik heb nu vier dagen vast in plaats van mijn vorige record drie.
Koos: Dat klopt, ja.
Raphael: Dat snap ik wel. Als je dan aan het eten begint, dat je dan vrolijk wordt.
Koos: Ja, klopt.
Raphael: Dat is ook mooi trouwens. Want ik doe me echt heel erg denken aan de aflevering
Raphael: die wij ook gemaakt hebben over vasten.
Raphael: En ik weet nog dat ik daarin vergeten ben om te zeggen...
Raphael: En dan speelde altijd al maanden, speelde het door mijn hoofd,
Raphael: want we moeten het nog een keer vertellen.
Koos: Oké, maar dit is je gelegenheid.
Raphael: Oh man, ik word hier zo vrolijk van.
Koos: Ja, dan precies. Vertel, vertel.
Raphael: Oké, dat als je aan de vaste bent, dan doe je dat met een doel.
Koos: Ja.
Raphael: Dus met een gebed.
Koos: Ja.
Raphael: En het is niet de bedoeling dat als jij dus maaltijden hebt overgeslagen en
Raphael: je vaste periode is voorbij, dat je dan die maaltijden gaat inhalen.
Koos: Nee, niet natuurlijk niet.
Raphael: Nee, maar dat is, sommige mensen die weten dat niet of die vergeten dat.
Raphael: Dat het heel erg belangrijk is, dat je laat iets, maar dat moet je ook echt laten.
Raphael: Dat moet je niet proberen daarna in te halen door te gaan lopen eten.
Raphael: Ja, ik heb totaal geen idee trouwens wat het vaste bij de moslims inhoudt.
Raphael: Die veertig dagen is dat toch volgens mij. Nee, dat kwam dan.
Raphael: Maar dat ze dan s'avonds dan heel veel eten.
Raphael: En dan denk ik, ja, maar dat is juist denk ik dan toch weer zo zonde.
Raphael: Want je doet zo hard je best om iets te laten. En dan ga je dat allemaal inhalen.
Raphael: Dan ontkracht het eigenlijk weer een beetje de periode dat je gevast hebt.
Raphael: En ik denk, zo en zo bij jou, dat als je vier dagen gevast hebt,
Raphael: dat kan je ook niet inhalen. Dan krijg je enorm buikpijn.
Koos: Ja, precies. Ik schrok wel een beetje. Ik stond vanochtend op de weegschaal.
Koos: 75,7 kilo. Dat is wel een beetje...
Raphael: Voor jouw lengte is dat wel een beetje weinig.
Koos: Ik ben een centimeter gekrompen.
Raphael: Ja, dat is ook de leeftijd.
Koos: Ik was altijd 1,90 meter. Ik was laatst bij de huishoud. Ik vond nou even meten, 1,89 meter.
Koos: Dus ik mag ook wel minder wegen dan.
Raphael: Ik denk dat je dan maar even naar jouw baby moet gaan kijken.
Raphael: Koos, misschien wat meer eten.
Koos: Ja, ik ga proberen.
Raphael: Maar vast is trouwens heel goed hè.
Koos: Ja.
Raphael: Zo'n zo drie dagen vast is al heel goed.
Koos: Ja.
Raphael: Want het doet echt een bepaalde reset. Met je bloedbanen en allemaal andere zaken.
Koos: Ja.
Raphael: Ja.
Koos: Maar ik heb wel water gedronken, hè. Dus ik heb vier dagen lang niks gegeten,
Koos: maar wel water gedronken.
Raphael: En wel als mintjes gaat, voor collega's?
Koos: Ja, dat wel een paar. Want ik wilde eigenlijk niet dat ze...
Koos: Want ja, op een gegeven moment begin je echt een hele vieze geur uit je mond te krijgen.
Raphael: Dan moet je denken aan mimmies.
Koos: Ja, nou. Ik had dus dat fijne gesprek, maar dat was misschien ook dankzij dat
Koos: mintje, zeg maar, dat dat wel heeft bijgedragen aan. Gewoon een fijn gesprek.
Koos: Dus ja, nee, dat heb ik wel gedaan. Dat heb ik wel gedaan.
Raphael: Maar vier dagen, dat is best wel lang.
Koos: Ja, ik had in gedachten vijf dagen.
Raphael: Dat is nog langer.
Koos: Ja, ik dacht van, weet je wat? Ik heb uiteindelijk daar goed over nagedacht.
Koos: En vier vind ik wel mooi. Misschien ga ik ooit nog een keer vijf wel doen.
Koos: Ik weet dat ik het kan, want ik kom makkelijk nog verder door.
Raphael: Maar het is wel iets wat je niet heel vaak hoeft te doen. Je hoeft het elke maand te doen of zo.
Koos: Nee, dat is heel slecht. Als je het elke maand zou doen, zou je het zeggen.
Koos: Dat ik drie dagen vast had, dat was...
Koos: Ja, sowieso... Kijk, hoor. Dat is vier, vijf maanden geleden.
Raphael: Oké.
Koos: Ja.
Raphael: Is dat niet al te kort op elkaar? Ik heb geen idee.
Koos: Ja, misschien is dat ietsje te kort op elkaar, maar... Ja, je moet echt oppassen
Koos: dat je niet te snel achter elkaar doet.
Raphael: Ja.
Koos: Nee.
Raphael: Maar ja, wat is tijd, hè?
Koos: Ja, wat is tijd?
Raphael: Want vier dagen vast een leven.
Raphael: Ik sprak vandaag een collega en zijn beste vriend die heeft een infarct gehad.
Raphael: En die is 49 en die gaat waarschijnlijk niet overleven.
Raphael: Dat is echt super jong is dat.
Koos: Inderdaad.
Raphael: En dan realiseer je ook weer van, oh ja, wat is nou zo belangrijk in het leven?
Raphael: En wij komen zo in die leeftijd dat we natuurlijk steeds meer mensen om ons
Raphael: heen die we kennen komen te overlijden.
Raphael: Omdat we natuurlijk tegen een leeftijd aan lopen waar het gewoon meer voor gaat komen.
Raphael: Nou hopelijk bij niemand, maar toch wel bij mensen om ons heen.
Raphael: Ja, tijd, dat is echt iets wat wij hebben, waar wij in deze wereld echt mee leven met tijd.
Koos: Ja, klopt. Nou, ik moet zeggen, in mijn vorige baan had ik iemand in mijn team, die is met 51 overleden.
Koos: Ik ben nu ook 51, dus dat is niet prettig, dat is het gedachtsmaat.
Raphael: Nee, dus je moet proberen toch te maken van leven, het beste te maken.
Raphael: Ja, klopt. En nu, ik weet niet, u kent vast wat die uitspraak is,
Raphael: dat je moet iemand anders behandelen alsof het je laatste dag is.
Raphael: En toen heb ik al een jaar terug iets anders gehoord en toen werd gezegd,
Raphael: je moet juist andere mensen behandelen alsof het hun laatste dag is.
Koos: Oh, dat is ook wel mooi, die insteek. Nou, ik was dus van de week bij een vriend van mij,
Koos: die nu helemaal uitbehandeld is voor postaatkanker en alles geprobeerd.
Koos: Maar goed, nu is het einde oefening.
Koos: Ja, misschien nog maar een paar weken te leven of zo. Maar ik was bij hem en
Koos: hij was ook een bijzonder gesprek.
Koos: Maar hij kijkt dus naar de dood als zijnde een overgang terug naar zijn hemelse thuis.
Koos: En hij, ja, klinkt een beetje gek bijna, maar hij kijkt er een soort van naar uit.
Koos: Hij heeft helemaal geen, ja, angst of zo.
Koos: Nee, hij was echt, hij was positief. Hij was liefdevol. Ik voelde ook heel veel liefde.
Koos: Misschien is dit wel de laatste keer dat ik hem heb gezien.
Koos: Dus ik heb echt even een lekker dikke knuffel gegeven en gezegd,
Koos: nou, ik hou van jou, ik zie je aan de andere kant.
Koos: En ik vond het heel bijzonder hoe hij erin staat.
Koos: Maar, ja, hij is ook niet zo oud hoor. Hij is 62 of zo. 63 is toch ook hartstikke jong.
Koos: Dus, ja.
Koos: Zeg het maar. Maar, wat ik ook wel interessant vind, wat er vrolijk van wordt,
Koos: waar ik minder vrolijk van word.
Koos: Dus als ik luister af en toe naar de radio, naar het nieuws,
Koos: daar word ik dan minder vrolijk van.
Raphael: Daar moet je ook mee stoppen.
Koos: Ik moet er echt mee stoppen. Als je allemaal hoort, jong.
Koos: Allemaal ellende. De wereld en allerlei rampen en allerlei oorlogen.
Raphael: Je moet ook naar podcast luisteren, Koos.
Koos: Ik wil een beetje bijblijven van wat er dan allemaal in de wereld is.
Koos: want dat is best wel een onderwerp hoor, ik spreek af en toe mensen en die luisteren
Koos: dan wel allemaal naar het nieuws enzo, en dat er dus zoveel ellende in de wereld
Koos: is en dat het hun opvalt van waar gaat dit naartoe.
Raphael: Ja, dat is gewoon het einde der tijden natuurlijk. Maar ja, goed,
Raphael: dat zeggen we wel heel lang.
Koos: Ja, dat zeggen we honderden jaren. Maar goed, het begint wel te komen.
Koos: Je hoort wel op de achtergrond, dat geluid. Oh, daar ga je eruit te veranderen natuurlijk.
Raphael: Ja, die abalance die we net voorbij horen komen, die hoor je straks niet meer.
Koos: Maar dus het einde der tijden gaat wel komen. In ieder geval,
Koos: ik, geloof je dat ook? Dat Christus weer terugkomt?
Raphael: Ja.
Koos: Nou, ik ook. En voordat Christus terugkomt, dan staat in de schriften beschreven
Koos: dat dit allemaal gaat gebeuren waar we nu middenin zitten.
Koos: Dus ik vind het alleen maar bijzonder dat ik midden in die profetie nu leef.
Raphael: Ja, en dan is dat die einde tijden, dat is eigenlijk best wel een verschrikkelijke
Raphael: tijd voordat Christus terugkomt.
Raphael: Maar dan hebben we een tijd dat Christus terug is en zal regeren.
Koos: Yes, kijk, daar kijk ik dan wel weer naar uit.
Raphael: Ja.
Raphael: Dat is, dat noemen we dan duizendjarig rijk.
Koos: Ja.
Raphael: En dat is eigenlijk echt een hele bijzondere tijd.
Koos: Ja. Echt iets heel bijzonders.
Raphael: Weet je wat mij namelijk echt altijd bijblijft bij die tijd?
Raphael: Dat is, dat wij geloven dat op dat moment, dat iedereen moet doodgaan.
Raphael: Maar dat dat in een tijd zou zijn, dat je als je doodgaat, dat je dan ook weer direct opstaat.
Koos: Ja, als een twinkling of een aai. We zeggen een oogwenk. In de oogwink verander
Koos: je van sterfelijk naar onsterfelijk.
Raphael: Dat is toch bijzonder.
Koos: Dat is echt bijzonder. Daar kun je met je menselijke brein ook niet bij, toch?
Raphael: Nee, daar moeten we ook niet verder over uitdiepen. Want daar hebben we ook
Raphael: helemaal geen informatie verder over.
Raphael: Maar het is toch wel een bijzondere gedachte dat wij dat geloven. Dus dan...
Raphael: Eigenlijk is het wel een dood. Want we geloven dat iedereen doodgaat.
Raphael: Of in ieder geval een sterfelijk lichaam afgeeft.
Koos: Klopt. Iedereen krijgt sterfelijk. Iedereen gaat dood. En iedereen zal opstaan.
Koos: en er staat ook geschreven dat als je in duizend jaar vrederijk geboren wordt,
Koos: sterfelijk lichaam krijgt dat je dan,
Koos: iedereen zal opgroeien tot iets van nou ja, de leeftijd van de mens iets van
Koos: zeg maar 280 ofzo weet ik veel wat dus ja,
Koos: je weet dan ook je weet dan ook hoe lang je sterfelijk leeft en wanneer je dat
Koos: wanneer je dan omgezet wordt zeg maar aan het onsterfelijk Dat lijkt me ook wel apart.
Raphael: Maar duizend jaar. Als iedereen die op de aarde is.
Raphael: Op de aarde zal blijven. En alleen maar mensen bijkomen. Dan hebben we echt
Raphael: een groot probleem met overbevolking.
Koos: Maar toch staat er dan geschreven. Dat alle rechtvaardigen. In het duizendjarig vrederijk.
Koos: Hier zullen zijn om. Heel veel werk te verrichten.
Raphael: Ja. Ja want. Om dan toch nog wel even verder op in te halen.
Raphael: Op het duizendjarig rijk. Is dat Christus zal regeren.
Raphael: Hij zal natuurlijk gewoon weer leiding geven aan zijn kerk.
Koos: Ja.
Raphael: Maar dat betekent niet direct dat hij iedereen zal dicteren.
Raphael: En als ze niet datgene doen wat hij dicteert of wat ze vertelt.
Raphael: Dat ze dan gelijk bij de slechte rikken horen.
Raphael: Maar slechte rikken klinkt ook zo gek. Maar dat ze afgeschreven worden van je volgt mij niet.
Raphael: Dus van de aarde af. Dus je blijft nog steeds verschillende richtingen houden
Raphael: in geloofsovertuigingen, denominaties.
Raphael: Dat is wel heel bijzonder. Want je zou denken dat als je hem zou zien,
Raphael: dat je hem zou geloven. Maar dat is niet zo.
Raphael: En wat ook heel mooi is, dat als hij zou regeren, dan zou Satan ook gebonden zijn.
Raphael: Dus dan zou hij ook geen invloed meer kunnen uitoefenen.
Koos: Ja.
Raphael: Dat zou echt, ik kan me daar echt niks bij voorstellen.
Koos: Nee, maar het schijnt dat bij het thuisjaar Frederik er gewoon geen slecht,
Koos: zal zijn geen slechtigheid, geen kwaad, zal heel veel liefde juist zijn.
Koos: En vanuit liefde, dat kunnen wij ons denkbaar niet eens voorstellen.
Koos: Maar het moet een heel bijzonder iets gaan zijn.
Raphael: Ja.
Koos: Zonder, er zal ook geen moord, geen diefstel, niks anders, dat soort dingen
Koos: niet meer zijn. geen meersbruik, geen noem dan maar op, dat is er allemaal niet meer dan.
Raphael: Ja, ik denk dat de twee grootste geboden dan gewoon nageleefd worden.
Raphael: En dat we ook niet zo heel veel behoefte hebben aan al die andere geboden eigenlijk,
Raphael: omdat we natuurlijk gewoon die andere twee grootste geboden aan het naleven zijn.
Raphael: Het wordt automatisch, die anderen gewoon zijn dan niet meer nodig.
Koos: Ja, klopt.
Raphael: Want dat is gewoon een instinct, zeg maar. Een soort van zelfsprekendheid.
Koos: Dat doe je gewoon niet. Als je echt God op de eerste plaats zet,
Koos: reken maar uit eigenlijk.
Koos: En dat doe je ook door je naaste lief te hebben. Nou, als je je naaste lief
Koos: hebt, reken ook maar uit. Dan ga je niet allemaal dat soort rare dingen doen.
Raphael: Maar is Satan dan gebonden omdat Christus hem gebonden heeft?
Raphael: Of is Satan gebonden omdat de bevolking zo rechtvaardig is?
Koos: Aha, dat vind ik een goeie. Niet een goeie.
Raphael: Ja, wat denk jij? Wat geloof jij?
Koos: Tja, dan moet ik een keuze maken, hoor. In de schriften staat Satan zal gebonden zijn.
Koos: Dus ik ga voor het eerste toch wel.
Raphael: Jij gaat voor het eerste?
Koos: Ja, ik snap wel wat jij net, wat anders bedoelt.
Raphael: Ja, want als iedereen rechtvaardig is, dus alleen nog maar rechtvaardig zullen leven.
Koos: Ja.
Raphael: Of het is omdat alle onrechtvaardigen doodgaan, wat trouwens ook in de schriften staat.
Koos: Ja.
Raphael: En met vuur eigenlijk, wordt aardig gereinigd en diegenen die hun tiende betalen,
Raphael: zullen blijven leven. Toch zoiets zullen we?
Koos: Ja, zoiets.
Raphael: Als je tiende betaalt.
Koos: Dan zul je niet verbranden. Of een stoppel.
Raphael: Ja, tiende is een soort brandverzekering. Zo heb ik het ooit wel eens gehoord.
Koos: Ja, klopt wel.
Raphael: Dus ze zullen alleen nog maar rechtvaardigen overblijven. Dus dan hoeft Satan
Raphael: niet door Christus gebonden te worden als alleen nog maar rechtvaardigen zijn.
Raphael: Dus dan wordt hij dus gebonden omdat hij geen invloed meer heeft op de rechtvaardigen.
Koos: Inderdaad. Ja, dat zou ook kunnen hoor.
Raphael: Ja, wat trouwens ook over dat reinigen gaat, dat is natuurlijk ook misschien wel symbolisch.
Raphael: Want we hebben natuurlijk doopdomdompling, hebben we.
Raphael: En daarna krijgen we de heilige geest en worden we bij ons in de kerk bevestigd als lid van de kerk.
Raphael: Maar dan zou je kunnen zien dat de vuurdoop, wordt het ook wel eens genoemd,
Raphael: de graaf van de heilige geest.
Raphael: Dus dan zou je dus kunnen zien dat de zonvloed, zeg maar de doop van de aarde
Raphael: is geweest en dat dan de vuurdoop, dat met de komst van Christus wordt de aarde gedoopt.
Raphael: Want uiteindelijk zal deze aarde dus dan ook...
Raphael: De plek zijn waar nog heel lang geleefd gaat worden.
Koos: Ja, klopt. Het zal heel lang geleefd worden.
Koos: Aan het eind van het duizendjaar, Frederik, zal Satan nog één keer losgelaten
Koos: worden. Zo staat er in de schriften.
Koos: En daarna zal Christus overwinnen.
Koos: Dus uitkomst staat ook alvast. En daarna zal de aarde veranderd worden in een
Koos: soort van celestiale heerlijkheid.
Koos: En in de schriften staat dan dat het een soort van glazen bol is.
Koos: Glazen urmen tummen.
Koos: Dus iets bijzonders dan die aarde.
Raphael: Ja, onbevattelijk.
Koos: Ja, onbevattelijk allemaal voor ons.
Raphael: Maar als dat een voorteken is van hoeveel mensen op een celiëntiele koninkrijk
Raphael: kunnen wonen, dan weten we ook hoeveel mensen er zullen kunnen.
Raphael: Totdat de aardevol is. Maar goed, in mijn huis zijn vele woningen.
Raphael: Dus dat wil niet zeggen dat dit de enige celiëntiele koninkrijk zou worden.
Koos: Dit is de geno van Christus. Christus zijn...
Raphael: Ja, maar misschien heeft hij nog wel een aarde ergens, die ook een celestiale koninkrijk...
Koos: En de hemelse vader ook nog ergens.
Raphael: Ja.
Koos: Ja.
Raphael: Maar Christus regeert over het celestiale koninkrijk? Of over...
Koos: Nou ja, Christus zal deze aarde, zal zijn thuisbasis zijn, als celestiale wereld.
Koos: dat, zoals net gezegd, glazen-achtige bal.
Koos: Urban Tum wil zeggen dat daar ook iets bijzonders plaats zal vinden.
Koos: Ja, wel interessant hè. Daar kun je eigenlijk ook nog uur over doorpraten.
Koos: En dat vind ik ook leuk. Daarom heb ik dit onderwerp ook een beetje zo erin gebracht.
Koos: Leuk om het jou erover te brainstormen.
Koos: Maar er zijn ook heel veel dingen die nog in dat opzicht geopenbaard moeten gaan worden.
Koos: en we noemen ze ook wel eens de verborgenheden gods of de geheime,
Koos: ja alles heeft zijn tijd en zijn plaats om geopenbaar te worden,
Koos: dus luisteraars blijf luister want wij zullen af en toe van die verborgen dingen
Koos: naar voren brengen en jullie bijpraten wat er vanuit God allemaal voor ons in pet,
Koos: staat te gebeuren.
Raphael: Ja.
Koos: In de toekomst.
Raphael: Klopt.
Koos: Dus bedankt voor het luisteren.
Raphael: Ja, dankjewel.
Koos: Heel bedankt.
Raphael: Tot volgende week.
Koos: Volgende week.